Οκ, δεκτό το επιχείρημα. Technically βέβαια τις σπουδές δεν τις έχεις αρχίσει καν...
Αυτό δεν είναι μαγκιά, είναι έλλειψη σεβασμού και αυτοεκτίμησης. Όταν το μόνο που κάνεις είναι να υποτιμάς την χώρα που βρίσκεσαι, Α) δεν σέβεσαι όσους μένουν σε αυτήν για τους Χ λόγους και προσπαθούν, και Β) δεν εκτιμάς αρκετά τον εαυτό σου αφού και μένεις σε αυτήν και μεμψιμοιρείς, άρα ιδιαίτερα ευχαριστημένος δεν είσαι.
Αυτό δεν ξέρω πού κολλάει, αλλά οκ, good for you υποθέτω;
Λοιπόν, δες τι έχεις κάνει εδώ. Σε ένα άλλο ποστ σε άσχετο θέμα, συγκεκριμένα για το fasting, έγραψα ότι δεν μπορώ να το κάνω επειδή δεν εφημερεύω με δεύτερο ειδικευόμενο και άρα δεν έχω συγκεκριμένα ωράρια που ξεκουράζομαι. Ούτε ότι μισώ την ζωή μου γι αυτό έγραψα, ούτε ότι δεν αντέχω την κατάσταση έγραψα, ούτε δεν ξέρω και εγώ τι, απλά ΌΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΓΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΩ FASTING. Αυτό εσύ έκτοτε το πήρες, το μετέτρεψες στο ότι το έγραψα για να σας πω πόσο κουράζομαι και ότι θα έπρεπε να το κάνω θέμα στον προϊστάμενό μου και ότι αν χρειαστεί να λογοδοτήσω στον εισαγγελέα θα πουν όλοι ότι πίστευα ότι μπορώ να το αντέξω και και και, και τώρα κατέληξες ότι τρέχω πανικόβλητη ελλείψει προσωπικού.

Γενικά δεν τρέχω πανικόβλητη ελλείψει προσωπικού, γιατί πρώτον δεν έχουμε έλλειψη προσωπικού και δεύτερον γενικά δεν είναι το στυλ μου να τρέχω πανικόβλητη πάνω κάτω. Όσον αφορά τα υπόλοιπα που έγραψες, προφανώς αγνοείς πλήρως ότι πλέον ο τρόπος επιλογής για τις θέσεις των ιατρών έχει αλλάξει με στόχο να περιοριστούν αυτοί οι βυσματίες, και εξαρτάται μόλις κατά 20% από υποκειμενικά κριτήρια που είναι η συνέντευξη. (Για τις μόνιμες θέσεις). Δεν σε κατηγορώ που δεν το ξέρεις ότι άλλαξε, απλά πλέον αυτές οι "φωτογραφικές" θέσεις δεν υφίστανται όπως τις φαντάζεσαι.
Όσον αφορά την κατάσταση στο νοσοκομείο που είμαι, ναι μου αρέσει. Κίνηση έχει, αρκετή για το προσωπικό που είμαστε και χωρίς να ψοφάμε, το κλίμα είναι αρκετά καλό, η εκπαίδευσή μου είναι αρκετά καλή, και γενικά μπορεί να μην σηκώνομαι κάθε μέρα με ουράνια τόξα και μονόκερους να πάω στην δουλειά, αλλά τουλάχιστον δεν την βλέπω και σαν καταναγκαστική εργασία, οπότε θα έχω χάσει και το παιχνίδι.
Πού έγραψα ότι δεν με ενδιαφέρει, Φώτη; Επειδή δεν κοιτάω την κατσίκα του γείτονα αν βγάζει πιο πολύ γάλα, σημαίνει και ότι δεν με ενδιαφέρει τι γίνεται στην Ελλάδα;
Δεν μένω μόνο για τα χρήματα. Έχω μια θέση στον δημόσιο τομέα που σημαίνει σταθερή και ανά 15ήμερο πληρωμή βρέξει χιονίσει, και αυτό προφανώς είναι σημαντικό. Μένω όμως και γιατί είμαι σε ένα περιβάλλον εργασίας και σε ένα κλίμα που μου αρέσει, χωρίς να είναι όλα ρόδινα αλλά και χωρίς να είναι μαύρα. Πράγματα για να μην σου αρέσουν στην δουλειά θα βρεις είτε εργάζεσαι στην Σουηδία είτε στην Ζιμπάμπουε. Η Γερμανία που τόσο εξαίρεις, έχει ένα σύστημα (τουλάχιστον σε κάποια νοσοκομεία που ξέρω) στο οποίο ο επιμελητής ιατρός είναι ετοιμότητας και εφημερεύει από το σπίτι, είτε είσαι μιας βδομάδας ειδικευόμενος είτε είσαι 2 χρόνων. Εδώ ο επιμελητής είναι μέσα σχεδόν πάντα και ποτέ δεν είχα πρόβλημα με κανέναν όταν χρειάστηκε, άσχετο που σε διαπροσωπικό επίπεδο μπορεί να μην τα πάμε καλά. Οπότε ναι, προτιμάω να είμαι σε ένα νοσοκομείο που πολλές φορές μπορεί να μην έχει κάποια αναλώσιμα αλλά μπορώ να συνεννοηθώ σε επαγγελματικό επίπεδο με όποιον χρειάζεται άμεσα, παρά ένα νοσοκομείο που είναι πλήρως εξοπλισμένο και ο επιμελητής διαθέσιμος μόνο στο τηλέφωνο και αν.
Εσύ διαλέγεις τι θα θυσιάσεις, γιατί παντού κάτι αφήνεις. Θα το καταλάβεις καλύτερα όταν με το καλό αρχίσεις να εργάζεσαι, όπου και αν είναι αυτό.