Δεν υπάρχουν «τεχνητά» και «μη τεχνητά» κρατη. Όταν μιλαμε για βαλκανικά κρατη, αυτα στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελούνται από διαφορετικές φυλές , λόγω της γεωγραφικής θέσης της βαλκανικής και των πολλών διαφορετικών λαών που ζούσαν και ζουν στην περιοχή. Ακομα και η Ελλάδα του 1830 θα μπορούσε να θεωρηθεί «τεχνητή», μιας και οικοδομήθηκε και αποτελούνταν πλυθησμιακα από Βλάχους, Αρβανίτες, Τσιγγάνους και αργοτερα συμπεριέλαβε σλαβόφωνους και τουρκόφωνους ,χριστιανούς και μη.
Η γένεση της μακεδονικοτητας του γειτονικού έθνους ήταν μια πολύπλοκη και αμφίσημη διαδικασία, που ξεκίνησε τέλη του 19ου αιωνα , και ολοκληρώθηκε το 1943 , οπου και αποκρυσταλλώθηκε η μακεδονική σύγχρονη ταυτότητα, που είχε και εν μέρει πολιτική σκοπιμότητα ( όπως και σε πολλα αλλά έθνη που έχουν δημιουργηθεί, όχι εξαιρουμένου και του ελληνικού).
Η σύνδεση τωρα του σύγχρονου έθνους με την αρχαιότητα , προέκυψε από την πλύση εγκεφάλου και εθνικισμό που υπέστησαν , αιτία των οποίων ήταν και η εχθρική και εθνικιστική πολιτική και των γειτόνων του (Ελλάδας και Βουλγαρίας) . Γι αυτο, ο συμβιβασμός και αντικειμενική μελέτη της ιστορίας μπορεί να βάλει κάποια πράγματα στην θέση τους. Σ αυτή την διαδικασία, χαρακτηρισμοί όπως «γυφτοσκοπιανοι» ή «τεχνητό κρατίδιο» ή διαστρεβλώσεις της ιστορίας διαιωνίζουν και αναπαράγουν την έχθρα και τον εθνικισμό , μ αποτέλεσμα την στασιμότητα της περιοχής σ όλους τους τομείς.