Υπάρχουν δύο είδη υπερτροφίας. Η σαρκοπλασμική και η μυοϊνιδική υπερτροφία.
Στην σαρκοπλασμική υπερτροφία αυξάνεται το υγρό (σαρκόπλασμα) μέσα στα μυικά κύτταρα καθώς και διάφορες μη συσταλτικές πρωτεΐνες. Τα κύτταρα μπορούν έτσι να αποθηκεύσουν μεγαλύτερη ποσότητα ATP της χημικής ουσίας που αποτελεί το καύσιμο των κυττάρων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αύξηση κυρίως της αντοχής στην άσκηση. Αυτού του είδους η υπερτροφία επιτυγχάνεται όταν κάνει κάποιος προπόνηση όπου ο μυς βρίσκεται για μεγάλο χρόνο υπό πίεση. Αυτό συνήθως σημαίνει πολλές επαναλήψεις με μικρή περίοδο ανάπαυσης.
Η σαρκοπλασμική υπερτροφία αυξάνει την ακτίνη και της μυοσίνη, δυο πρωτεΐνες που είναι υπεύθυνες για σύσπαση των μυών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ο μύς να μπορεί να σηκώσει μεγαλύτερο τελικό φορτίο. Αυτού του είδους η υπερτροφία επιτυγχάνεται όταν κάνει κάποιος προπόνηση με υψηλό φόρτο.
Ο μέσος bodybuilder επικεντρώνεται στην σαρκοπλασμική υπερτροφία και γι αυτό το λόγο δείχνει πιο φουσκωτός. Το bodybuilding σαν άθλημα δεν έχει στόχο την την επίδοση αλλά την αισθητική του σώματος και γι αυτό το λόγο επικεντρώνεται στην σαρκοπλασμική υπερτροφία καθώς ο σκοπός είναι να χτίσεις όσο το δυνατόν μεγαλύτερους και πιο σμιλευμένους μύες.
Η άλλη άκρη είναι το powerlifting όπου σαν άθλημα ο στόχος έχει να κάνει με την αύξηση των επιδόσεων και της δύναμης. Σκοπός είναι δηλαδή να σηκώσεις όσο πιο πολλά κιλά μπορείς σε συγκεκριμένες ασκήσεις και όχι τόσο πολύ η αισθητική του σώματος. Γι αυτό και αρκετοί powerlifters ας πούμε είναι "χοντροί".
Σε γενικές γραμμές πάντα θα έχεις και τα δύο είδη υπερτροφίας σε μια προπόνηση, δεν γίνεται να έχεις μόνο το ένα. Η διαφορά έγκειται κυρίως στο ποσοστό που θα έχεις από το κάθε είδος υπερτροφίας, το οποίο καθορίζεται από το στόχο σου.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Ιουνίου 2020
Σαν τελικό αποτέλεσμα ο μέσος bodybuilder θα δείχνει πιο μεγάλος από τον μέσο powerlifter, ο δεύτερος θα είναι όμως πιο δυνατός, χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει ότι ο πρώτος δεν είναι δυνατός σε σχέση με τον average τύπο.