Γιατί δημιουργεί εμφυλες διακρίσεις, κοινωνικά στερεότυπα και οδηγεί σε στερεοτυπικες πρακτικές που δεν βοηθούν στην προαγωγή της κοινωνίας.
Μην βλέπετε μονό την περίπτωση των γυναικών, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις σεξισμού και εναντίον των ανδρών (π.χ. "αυτός είναι πεφτουλας", "τι παράξενο που πέρασε ο Κώστας, άνδρας πράγμα, στο παιδαγωγικό;", "Αυτός είναι πολύ λεπτός, πρέπει να γίνει πιο άνδρας" ή το κλασικό "οι άνδρες δεν κλαίνε"

).
Εφόσον όλοι θέλουμε να μας σέβονται, οφείλουμε κι εμείς να σεβόμαστε την αξιοπρέπεια των άλλων (ακόμη κι αυτών που δεν έχουν σχεδόν καθόλου

)
Άρα να υποθέσω πως αν πας άρρωστος στο νοσοκομείο θα είχες πρόβλημα με το να λάβει υπ όψιν του ο γιατρός το φύλο σου κατά τη διάγνωση της ασθένειας έτσι? Ρητορική φυσικά η ερώτηση, καθώς όλοι γνωρίζουμε την απάντηση.
Από το παραπάνω παράδειγμα λοιπόν συμπεραίνουμε πως δεν αποτελούν όλες οι έμφυλες διακρίσεις εμπόδιο για την "πρόοδο" (σε εισαγωγικά καθώς ο καθένας δίνει τη δική του ερμηνεία σε αυτή τη λέξη) της κοινωνίας και κάποιες μάλιστα όπως η περίπτωση του γιατρού την βοηθούν.
Αν θέλαμε λοιπόν να διαχωρίσουμε τις έμφυλες διακρίσεις θα παίρναμε τρεις κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία θα είχαμε τις διακρίσεις που είναι προφανείς ή για τις οποίες έχουμε επαρκή στοιχεία, όπως ας πούμε την διαφορά δύναμης, ύψους ή ευαισθησίας σε ασθένειες κτλ, στην δεύτερη κατηγορία θα έχουμε διακρίσεις για τις οποίες έχουμε αρκετά στοιχεία αλλά όχι απόλυτα ή αμφισβητούνται για ιδεολογικούς σκοπούς και στην τρίτη τις διακρίσεις για τις οποίες δεν έχουμε στοιχεία.
Και στις τρεις περιπτώσεις, οι διακρίσεις οι οποίες είναι αληθινές θα πρέπει να γίνονται αποδεκτές, τουλάχιστο αν θέλουμε να λέμε πως είμαστε μια κοινωνία βασισμένη στην αλήθεια (που δεν είμαστε για κανένα λόγο).
Το να αρνούμαστε τις διαφορές στην πρώτη κατηγορία και μιλάμε για σεξισμό είναι επικίνδυνο, για προφανείς λόγους.
Στην τρίτη κατηγορία ή ύπαρξη ή όχι της ανισότητας ελλείψει στοιχείων είναι 50-50. Είτε ισχύει, είτε όχι. Συνεπώς η ορθή στάση μας θα πρέπει να είναι "Δεν γνωρίζω" και όχι υπάρχει ή δεν υπάρχει.
Στην δεύτερη κατηγορία η απάντηση μας θα πρέπει να είναι "Η πλειονότητα των στοιχείων λέει πως (δεν) υπάρχει ανισότητα ανάμεσα στα φύλα στο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό" και όχι να επιλέγουμε μια προκάτ απάντηση ανάλογα με την ιδεολογία στην οποία είμαστε προσκείμενοι. Τουλάχιστο εάν θέλουμε να βρισκόμαστε στο στρατόπεδο της αλήθειας.
Όπως βλέπεις από την παραπάνω ανάλυση, εάν ακολουθηθεί ο σωστός δρόμος αντιμετώπισης, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία που έχουμε μέχρι τώρα στα χέρια μας, ο όρος σεξισμός δεν έχει καμία απολύτως ουσία. Διότι είτε η ανισότητα υπάρχει και άρα όσοι την αποδέχονται λένε την αλήθεια, ή δεν υπάρχει και όσοι ισχυρίζονται πως υπάρχει λένε ψέμματα.
Το πρόβλημα τώρα, φυσικά είναι η ιδεολογία, καθώς οι άνθρωποι σπάνια ενδιαφέρονται για την αλήθεια. Ο καθένας επιλέγει μια ιδεολογία που τον συμφέρει για τους δικούς του λόγους και χρησιμοποιεί τα πορίσματα της σαν αξιώματα, ασχέτως των στοιχείων. Τα κοσμητικά επίθετα λοιπόν, όπως το σεξιστής, δεν είναι τίποτα άλλο από προσπάθειες ατόμων μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας να οδηγήσουν τα άτομα που δεν την ασπάζονται σε υποταγή προς αυτήν, χρησιμοποιώντας τη συναισθηματική μόχλευση της ντροπής.
Και όσον αφορά το αρχικό σχόλιο που πυροδότησε την κουβέντα περί σεξισμού που αν δεν κάνω λάθος ήταν του
@Valder που είπε ότι καθώς η δράστης έχει βυζάρες ακόμη και μετά από αυτό που έκανε κάποιος στάνταρ θα βρεθεί να την γαμήσει και να της δώσει αξία, κατανοούμε με την πρώτη ματιά, εάν έχουμε την παραμικρή επίγνωση της πραγματικότητας ότι πρόκειται για αληθή πρόταση και άρα τα περί σεξισμού που λέει η Αιζούλα και η Έφη δεν είναι τίποτα παρά προσπάθειες να μας ντροπιάσουν για να ακολουθήσουμε το ιδεολογικό τους αφήγημα.