Κάθε μεγάλη αλλαγή φέρνει γκρίνια στην αρχή. Το να λέμε ότι δεν πρέπει να προχωρήσει το έργο και να το χλευάζουμε, επειδή η Αθήνα έχει άλλα 100 προβλήματα προς επίλυση υπερβαίνει τη λογική και υποτιμά τη σημασία του έργου.
Αυτό μου θύμισε την ατάκα Βενιζέλου στα πρώτα μνημόνια, ότι είναι ένα «πικρό φάρμακο που πρέπει να πάρουμε». Κάθε αλλαγή, φέρνει μία αναστάτωση όμως, στην προκειμένη, είδαμε μία ελλιπέστατη ενημέρωση του κοινού για τις όποιες αλλαγές έγιναν ξαφνικά ένα πρωί στην Πανεπιστημίου.
Είναι προφανές ότι η Αθήνα δεν μπορεί από πόλη-τερατούργημα να γίνει σε ένα χρόνο μια ευρωπαική πόλη. Είναι επίσης προφανές ότι εάν θέλετε μια ευρωπαική πρωτεύουσα, είναι και στο δικό σας χέρι. Πώς θα φαινόταν στον μέσο Έλληνα εάν από αύριο το πρωί ξεχυνόταν η αστυνομία στο κέντρο και έκοβε σωρηδόν πρόστιμα για παράνομα παρκαρίσματα και έκανε επιπλήξεις σε όποιον πετούσε τον καφέ και τη σακούλα με το σνακ του στον δρόμο;
Εμένα μου ακούγεται ιδανικό, αλλά, στην χώρα με τον μεγαλύτερο λόγο αστυνομικών/κάτοικο στην ΕΕ δε βλέπω να γίνεται αυτό, αλλά να ζωγραφίζουμε λωρίδες στο κέντρο της πόλης και πληρώνουμε ζαρτινιέρες με αξία σχεδόν βασικού μισθού.
Πώς θα φαινόταν άραγε στον μέσο Συριζαίο εάν από αύριο το πρωί έβγαινε άμεσα σε διαθεσιμότητα, όποιος οδηγός λεωφορείου καθυστερούσε για 10 λεπτά να φτάσει στον προορισμό του ή εάν συλλαμβάνονταν χιλιάδες παράνομοι μετανάστες στο κέντρο;
Ξεκινήσαμε από δεξιό και φτάσαμε σε ακροδεξιό λαϊκισμό - το δεύτερο λέγεται κι αλλιώς - μέσα σε μία πρόταση. Λοιπόν, όταν, όπως παραδέχεσαι, έχεις μία πόλη στην οποία η κυκλοφορία είναι σχεδόν αρρύθμιστη, σου φαίνεται λογικό να τσεκουρώνεις τους οδηγούς που αργούν, απλά και μόνο επειδή κάποιοι θέλουν να βρουν έναν αποδιοπομπαίο τράγο και κάπου εκεί να τελειώσει η ιστορία;
Παραθέτω το εξής πραγματικό περιστατικό του τελευταίου μήνα - συμβαίνει συχνά ακριβώς το ίδιο σκηνικό, περίπου κάθε εβδομάδα. Βράδυ Παρασκευής, επέστρεφα από βόλτα, βλέπω στη γωνία Ιφικράτους και Νικηφορίδη (Παγκράτι) ένα τρόλλεϋ (11) σταματημένο πάνω στη στροφή. Κλασσικό φαινόμενο, η στροφή έχει σήμανση, κολονάκια κ.λπ. αλλά πάντα υπάρχουν «καλοπαρκαρισμένα» οχήματα πάνω ακριβώς στη στροφή. Ο οδηγός ήταν εκεί ήδη καμιά ώρα - το τρόλλεϋ άδειο, προφανώς - και είχε καλέσει την τροχαία να επιληφθεί του ζητήματος. Τον είδα και πιάσαμε την κουβέντα, κράξαμε λίγο και, τελικά, η τροχαία εμφανίστηκε τρία τέταρτα πιο μετά - σύνολο, περίπου 1:45 καθυστέρηση. Εσύ εκεί, να φανταστώ, κρίνεις σκόπιμο να θεωρήσουμε τον οδηγό υπεύθυνο. Αντίστοιχα περιστατικά έχω δει σε δεκάδες άλλα μέρη της Αθήνας.
Το άλλο για τους μετανάστες δεν το σχολιάζω...
Περίμενε από τον δήμαρχο Αθηνών να αλλάξει άμεσα τη νοοτροπία στα 4 εκατομμύρια του λεκανοπεδίου; Το να διεκδικούμε βελτιώσεις είναι απόλυτα θεμιτό, όμως το να ακυρώνουμε κάθε προσπάθεια κάνει τους κατοίκους άξιους της μοίρας τους, σε μια πόλη αφημένη στο έλεος της ασχήμιας, της βρωμιάς και του χειρίστου κανονισμού κυκλοφορίας μέσων και πεζών.
Να σου επισημάνω ότι δεν ακυρώνουμε την προσπάθεια, απλώς επισημαίνουμε ότι έχει δεκάδες στρεβλά σημεία. Δε βλέπεις εσύ μια λογική αντίφαση στο «επικαλούμαι τις σχετικές τροποποιήσεις περί κορωνοϊού για να κάνω άνευ διαγωνισμού ανάθεση σε ένα έργο που θα φέρει περισσότερο κόσμο στο κέντρο»; Το όλο νόημα δεν είναι το social distancing; Επίσης, ποιο το νόημα να πεζοδρομήσεις μέρη της πόλης που έχουν τεράστια πεζοδρόμια; - από τα ελάχιστα. Μία λωρίδα για ποδήλατα ήταν υπεραρκετή. Θεωρείς ότι θα αναβαθμίση τη ζωή στο κέντρο η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου και των πέριξ αυτής δρόμων ή απλώς θα αυξήσει την αξία της Αθήνας ως τουριστικό προϊόν; Γιατί, εγώ ξέρω ότι ο περισσότερος κόσμος της πόλης δε μένει σε αυτό το τόξο που θέλει να «αναβαθμίσει» ο δήμος, αλλά σε περιοχές όπως τα Σεπόλια, η Κυψέλη, η Αττική, ο Κεραμεικός, το Κουκάκι, τα Πετράλωνα, τα Εξάρχεια κ.λπ. Εκεί δε βλέπουμε κανένα πλάνο «αναβάθμισης», παρά μόνο που και που πέφτει καμιά ψιλή, έτσι για να ευχαριστιούνται οι κακώς εννοούμενοι νοικοκυραίοι.
Ας έπαιρνε ακριβώς το ίδιο ποσό και δυναμικό ο κ. Μπακογιάννης και το επιτελείο του και ας το διέθεταν στην αναβάθμιση περιοχών που είναι στην καρδιά του προβλήματος για όσα άτομα
μένουν και όχι απλά
επισκέπτονται την Αθήνα. Δεν έχουμε στόχο να ακυρώσουμε κάθε προσπάθεια ( ; ) που γίνεται, αλλά δεν μασάμε και κουτόχορτο...
