Η ελευθερία του λόγου είναι ένα αρκετά παρεξηγημένο θέμα. Το ότι μπορεί κάποιος να πει ότι "θέλει" δεν σημαίνει ότι αυτό δεν θα έχει και συνέπειες. Δεν μπορεί να βγαίνει η J.K Rowling και να λέει ότι οι τρανς δεν είναι γυναίκες και να περιμένει ότι επειδή έχουμε ελευθερία του λόγου δεν θα την κράξει κανείς. Το όλο θέμα του πολιτικά ορθού λόγου ξεκίνησε για να διορθώσει τα κακώς γραμμένα κείμενα του παρελθόντος. Λέξεις που επίτηδες χρησιμοποιούνταν για να υποβιβάσουν κάποιες κοινωνικές ομάδες.
(Η απάντηση είναι γενική, δεν αναφέρεται μόνο στο άτομο στο οποίο απαντώ.)
Δεν αντιλαμβάνομαι όμως τον λόγο για τον οποίο οι συνέπειες αυτές να ξεφεύγουν από τα όρια της απλής αντιπαράθεσης, δηλαδή το να ακυρώνεις ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ τις απόψεις και τον χαρακτήρα κάποιου άλλου επειδή αντιτίθεται στις ιδεοληψίες του όχλου.
Γιατί, είναι προφανές, σχεδόν όλες οι απόψεις των περισσοτέρων ατόμων δεν έχουν λογικό υπόβαθρο, επιβάλλονται δια της επανάληψης.
Είμαστε σε μία εποχή που κανείς δεν επιθυμεί να θέσει σε κίνδυνο τις απόψεις του και προκειμένου να παραμείνουν αυτές "ασφαλείς" φιμώνει όποιον τολμάει να διαφωνήσει.
Φυσικά, δεν πρόκειται για επιστημονικά επαληθευμένα γεγονότα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, παρά για ευρέως αποδεκτές "αλήθειες".
Άλλο να λες ότι δεν ισχύουν οι νόμοι του Νεύτωνα και άλλο να απολυθείς όπως ο ασιάτης ερευνητής που ανεφέρθηκε πριν.
Αυτός που λέει ότι δεν ισχύουν οι νόμοι του Νεύτωνα είναι άσχετος με την επιστήμη, ο ερευνητής όμως όχι, τουλάχιστον μέχρι αποδείξεως του αντίθετου.
Το λάθος του ήταν να διακυβεύσει τις μαζικές αντιλήψεις.
Στα πλαίσια της ελευθερίας του λόγου, δεν θα ήταν πιο αποδοτικό το να μπουν στην διαδικασία να παρουσιάσουν στοιχεία και να διαφωνήσουν με τους αντιφρονούντες όσοι προβαίνουν στην φίμωση τους;
Ας βγουν όσοι διαφωνούν με την Ρόουλινγκ να παρουσιάσουν στοιχεία που να έρχονται σε αντιπαράθεση με τα λεγόμενά της, μιας και πραγματικά υπάρχουν τέτοια. Μια στάση φίμωσης συχνά οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα μέσω του Streisand effect.
Γενικά το όλο θέμα γενικεύται πέρα από τον Political Correct λόγο, η ελευθερία του λόγου δεν μπορεί να υφίσταται εξαιρέσεις.
Μέσω της έμμεσης λογοκρισίας που ασκείται σήμερα, εισάγονται φραγμοί στην ελεύθερη σκέψη και την επιστημονική έρευνα.
Η ελεύθερη σκέψη σήμερα περιορίζεται μέσω της αυτολογοκρισίας και του φόβου του να πει κάτι κάποιος που είναι against the flow... Ακόμα και το διαδίκτυο πλέον από την εισχώρηση των predictive analytics και της mass surveillance έχει χάσει τον ελεύθερο χαρακτήρα του και πρέπει κάποιος να χρησιμοποιήσει εργαλεία ανωνυμίας ώστε να εκφράσει τις απόψεις του δίχως τον φόβο να λογοκριθεί...
Η επιστημονική έρευνα περιορίζεται σημαντικά.
Σκεφτείτε μία έρευνα που επιβεβαιώνει την Ρόουλινγκ. Θα επιτρέψει η Πολιτική Ορθότητα την επιστημονική ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ των πορισμάτων της έρευνας και την διεξαγωγή άλλων παρόμοιων ερευνών που να στοχεύουν στην επιβεβαίωση/κατάρριψη τους;
Ή θα θεωρηθούν οι ερευνητές "τρανσφοβικοί", το επιστημονικό τους κύρος θα καταστραφεί και το θέμα θα κλείσει;
Είναι δυνατόν να προηγούνται οι ΑΝΕΠΙΒΕΒΑΙΩΤΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ της μάζας από την επιστημονική γνώση;
Βέβαια αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην σημερινή εποχή, παράδειγμα η αντιμετώπιση της εξελικτικής θεωρίας του Δαρβίνου.
Τέτοιες στάσεις, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να επικροτούν τον κοινωνικό συντηρητισμό και την μαζική άγνοια.
Φονταμενταλιστικές πρακτικές της μάζας και παλαιότερα και της πολιτείας, που παίρνουν στον διάβα τους τους πάντες.
Οι εταιρείες που ακολουθούν την Πολιτική Ορθότητα το κάνουν για να μην χάσουν πελάτες, συνάμα προωθούν ιδεολογίες και άτομα που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.
Σίγουρα θα προκαλούσε δυσαρέσκεια και θα ήταν άξιο απορίας αν τα google ads προμόταραν συγκέντρωση ρατσιστών ή αντικαπιταλιστών αντίστοιχα.
Από την άλλη δεν βλέπω πώς θίγεται κάποιος αν δεν υπάρχει Πολιτική Ορθότητα.
Κρίσεις που περιθωριοποιούν ανέκαθεν υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Η αντιμετώπισή τους μπορεί να έρθει από την μαζική συνειδητοποίηση των σφαλμάτων τους.
Αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε καθεστώς ελευθερίας του λόγου και της σκέψης.
Η Πολιτική Ορθότητα γεννά νέες προκαταλήψεις στην βάση των προηγούμενων.
Το όλο ζήτημα είναι θέμα παιδείας.
Αν υπήρχε στο μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών ισχυρή κριτική ικανότητα, οι διαφωνίες θα λύνονταν μέσω του απλού διαλόγου και όχι με την επιβολή άγραφης λογοκρισίας.
Η λογοκρισία πλέον δεν επιβάλλεται συνήθως από το κράτος (βλ. Άρθρο 14 παράγραφος 3), αλλά από τους ίδιους τους πολίτες.