Πολύ μπερδεμένο!

[lena_nn2]

Καλησπέρα! Είμαι καινούρια στο φόρουμ και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια ιδιαίτερη ιστορία που με κάνει να είμαι σε απόγνωση και να μην μπορώ να τη μοιραστώ με οικείους μου. Είμαι παντρεμένη και έχω ένα παιδάκι. Όμως ουσιαστικά ποτέ δεν σταμάτησα να επικοινωνώ με τον πρώην μου που ήταν και η πρώτη μου σχέση, παρά μόνο για ενδιάμεσα διαστήματα. Υπήρχε και υπάρχει πολλή μεγάλη έλξη ανάμεσά μας αλλά δυστυχώς για διάφορους λόγους δεν το αφήσαμε να εξελιχθεί όπως θα έπρεπε και τώρα εγώ (τουλάχιστον εγώ σίγουρα) τυραννιέμαι. Ο σημαντικότερος λόγος που δεν στέριωσε ποτέ η σχέση είναι ότι από πολύ νωρίς τρίτοι καλοθελητές έβαζαν λόγια με αποτέλεσμα να μην έχει εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Ήμασταν και πολύ μικροί. Εγώ δεν μπορούσα να το χειριστώ ώριμα και έκανα συνεχώς σκηνές ζήλιας ή έκανα πράγματα που δεν με εξέφραζαν επειδή ένιωθα πληγωμένη, απλώς για να του δείξω ότι δεν με ενδιαφέρει, σαν αντίδραση. Εντελώς ανώριμο αλλά αυτό που ένιωσα από την αρχή για εκείνον ήταν τόσο έντονο που δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ. Στο να μην του έχω εμπιστοσύνη έφταιξε βέβαια και το ότι όσες σχέσεις και αν έκανε, μιλούσε κάθε φορά για ένα διάστημα και μαζί μου. Δεν έγινε όμως τίποτα ερωτικό μεταξύ μας ενώ ήταν σε σχέση.

Κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα πολύ μεγάλο δίλημμα. Μου ζήτησε να είμαστε μαζί, πράγμα που τόσο ξεκάθαρα δεν μου το είχε ξαναζητήσει (σκέφτεται πολύ, υπεραναλύει και προγραμματίζει τα πάντα...τα νεύρα μου!). Όμως εγώ ήμουν ήδη με τον σύντροφό μου (δεν είχαμε παντρευτεί ακόμα). Είναι πολύ καλός και στοργικός και πατέρας και σύζυγος και γενικά τον θαυμάζω πολύ (και λυπάμαι για όλο αυτό που γίνεται). Από τη μία λοιπόν θα το ζούσα με τον άνθρωπο που ήθελα τόσο πολύ και δεν με ένοιαζε αν θα με πλήγωνε, αν τελικά ήταν όπως μου τον παρουσίαζαν κάποτε οι τρίτοι. Θα ήξερα πως το έζησα. Όμως δεν ήμουν μόνη. Θα πλήγωνα έναν άνθρωπο που με λατρεύει. Και αυτό με σταμάτησε. Δεν έμεινα για τη σιγουριά, όχι. Τον αγαπώ κι εγώ, αλλά με μια αγάπη διαφορετική. Περάσαμε και πολλές δυσκολίες μαζί και δεθήκαμε πολύ σαν άνθρωποι.

Την τελευταία φορά, ο πρώην μπήκε στη ζωή μου μόλις απέκτησα το παιδάκι μου και ήμουν πολύ καλά με τον σύντροφό μου. Νόμιζα πως τον είχα ξεπεράσει. Έψαξε πολύ για να με βρει, δεν έχουμε πια κοινούς γνωστούς και έτσι σκαρφίστηκε κάποιους τρόπους για να με πλησιασει, πολύ διακριτικά και χωρίς να ξέρει σε τι φάση βρίσκομαι. Στην αρχή τον απέφευγα αλλά τελικά δεν βρήκα τη δύναμη να το σταματήσω. Του εξήγησα σε τι φάση είμαι, αλλά δεν άργησε να αναθερμανθεί αυτό που νιώθουμε. Κάποια στιγμή μου είπε πως θέλει και εκείνος να κάνει οικογένεια με την κοπέλα του και προσπαθήσαμε να σταματήσουμε. Έκαναν και παιδάκι. Σταματήσαμε όντως για κάποιο διάστημα να μιλάμε. Και ξανά πάλι από την αρχή. Το παλεύουμε αλλά πάλι στα ίδια καταλήγουμε. Δεν έχουμε βρεθεί, μιλάμε μόνο με μηνύματα, τηλέφωνο και βιντεοκλήσεις. Μιλάμε ερωτικά όμως, μου λέει πως με θέλει πολύ κλπ.

Εδώ και κάποιο διάστημα έχω παραδοθεί. Έχω αποδεχτεί ότι είμαι ερωτευμένη μαζί του αλλά δεν του το έχω πει. Εκείνος "φεύγει" και "ξανάρχεται". Μου λέει πως δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί. Πως με θέλει πολύ αλλά δεν πρέπει να αφήσουμε να πληγωθεί κανείς. Πως δεν πρέπει να γίνει κάτι παραπάνω, αλλά δεν σταματάει κιόλας οριστικά. Και από την άλλη δεν με "αφήνει" να του δείξω πως νιώθω. Είναι πολύ σοβαρός και μετρημένος. Αν ήθελε απλώς μια περιπέτεια, νομίζω θα την είχε βρει. Δεν βρισκόμαστε έτσι κι αλλιώς. Δεν έχει "υπόσταση" όλο αυτό. Δεν παύει βέβαια να είναι ανήθικο. Όμως υποφέρω. Δεν έπαψα ποτέ να είμαι ερωτευμένη μαζί του και τώρα υποφέρω περισσότερο από ποτέ. Δεν θέλω να πληγώσω την οικογένειά μου, ούτε κι εκείνος τη δική του. Δεν θέλω να πληγωθεί κανείς. Τί θα γίνει όμως βρε παιδιά; Υποφέρω..! Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να τον βγάλω από τη ζωή μου αλλά είναι εκεί, είναι στη σκέψη μου, στην καρδιά μου. Για λίγο μόνο νομίζω πως τα καταφέρνω και ξαναλυγίζω, σαν να κοροϊδεύω τον εαυτό μου. Τον αγαπώ και ξέρω πως ποτέ δεν θα τον έχω...

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να με βοηθήσει, όμως θέλω πολύ να μου πείτε τη γνώμη σας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εχέμυθη]

Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω στο πρόβλημα σου και πραγματικά η μόνη λύση που μου φαίνεται ότι θα σε βοηθήσει πραγματικά είναι να πας σε ψυχολόγο. Αρχικά για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, τι είναι αυτά που σε κράτησαν στη μία ή στην άλλη σχέση γιατί δε μπορείς να φύγεις από τη μια ή την άλλη σχέση κλπ. Με την καθοδήγηση ειδικού πιστεύω ότι θα μπορούσες να αρχίσεις να βρίσκεις μια διέξοδο σιγά σιγά.
Το δεύτερο που θα πρότεινα είναι να στείλεις αυτό το κείμενο στην Α,μπα (είναι μια κοπέλα Λένα που απαντά σε διαφόρων ειδών ζητήματα, κυρίως γυναικεία). Μπορεί η απάντηση της να είναι σαν να σου δίνει χαστούκι (χωρίς αυτό να είναι κακό) .Εμένα ο τρόπος που απαντάει και οι απόψεις της μου αρέσουν και γενικά μ έχουν κάνει να βλέπω κάποια πράγματα διαφορετικά.
Τέλος, σε παρακαλώ πολύ σκέψου το παιδί σου. Το συναίσθημα έχει σημασία αλλά είναι πολύ σημαντικό να το προστατέψεις.Σου μιλάω σαν παιδί χωρισμένων γονιών που ευτυχώς το διαχειρίστηκαν αρκετά καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Θα πρέπει να δώσουμε αυτό το θέμα, στα παιδιά δίπλα στο θέμα για τον "Γάμο ο προορισμός του ανθρώπου", το ΓιώργοΑσι και τη Ράνια40.



Τα βλέπετε; Ορίστε ζωντανό παράδειγμα σοβαρού προβλήματος μιας έγγαμης κοπέλας.

Έκανε καλά που παντρεύτηκε και έκανε παιδί; Έκανε καλά που διατήρησε τις επαφές με τον πρώην;

Ο άντρας της, και η γυναίκα του άλλου κυρίου, που δεν ξέρουν τίποτα, είναι blissful ignorants και όλα καλά στου γάμου τα ανθοκήπια;


Αυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα. Ανθρωποι που βασανίζονται σε σχέσεις, για άλλες σχέσεις που δεν καρποφορούν, παιδιά που βρίσκονται στη μέση, άλλοι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τίποτα, και η όμορφη εικόνα της κοινωνίας προχωρά.

"Παντρευτείτε, τεκνοποιήστε, είστε έτοιμοι, είναι ηθικό, κι αν δεν το κάνετε είστε χαραμοφάηδες ατεκνίστας εγωιστές ανασφαλείς που αξίζετε μόνο ξεπέτες"

Δεν τα λέω εγω αυτά, οι άλλοι τα σκέφτονται.


Εν προκειμένω να λύσουμε το θέμα της κοπέλας

Τη θες τη λύση σε μια γραμμή ή πολλές; Γιατί έχω να στη δώσω και σε σύντομη έκδοση.

Ό πρώην σου πιθανότατα έχει κάψες και δε σε αφήνει. Όταν σε κερδίσει απο τον άντρα σου και κάνετε σεξ ή σου διαλύσει το γάμο, θα γυρίσει στη γυναικούλα του. Αυτο το "έρχεται και φεύγει" δεν είναι σοβαρός που λες. Είναι red flag οτι παίζει με το μυαλό σου.

Κι εγω αν είχα εναν τετοιο άνθρωπο απέναντί μου (και ήμουν τέτοιος άντρας), εύπλαστο και εύπιστο, λούνα πάρκ θα τον είχα κάνει, πάνω κάτω πέρα δωθε.

Αν πράγματι σέβεσαι τον άνθρωπο που παντρεύτηκες και δεν έχετε ουσιώδη προβλήματα να σας χωρίζουν, κόψε τα παιχνίδια με τον άλλο και κοίταξε το σπίτι σου και μην το συνεχίσεις όλο αυτό το γαϊτανάκι. Τέλειωσε η εφηβεία σου. Δεν θα την ξαναζήσεις στα 40, ξέχνα το.

Πήρες την απόφαση να εισέλθεις εις γάμον κοινωνία με έναν αθώο άντρα. Own up to your decision. Ανέλαβε την ευθύνη σου. Δεν είναι play doh να το πλάθουμε όπως θέλουμε.

Δεν σ αρέσει πια ο γάμος; Οκ, πήγαινε μπροστά στα μούτρα του συζύγου τότε και εξηγήσου τίμια γι αυτά που συμβαίνουν με τον άλλο και δέξου ότι θα χάσεις την οικογένεια και το παιδί σου θα ζει με έναν γονιό μόνο.


Αυτό το πράγμα και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, δεν είναι σωστό για τους άλλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lena_nn2]

Εχέμυθη σε ευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σου. Όντως σε αυτή τη φάση ένας ψυχολόγος ίσως να μπορούσε να με βοηθήσει. Μου φαίνεται δύσκολο να έχω έναν άνθρωπο απέναντί μου και να του λέω όλα αυτά αλλά τελικά ίσως είναι η μόνη λύση...

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Αυγούστου 2020

Valder σε ευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σου! Συμφωνώ μαζί σου στα περισσότερα και είναι πράγματα που σκέφτομαι κι εγώ...Όμως δε θέλει να μου χαλάσει το γάμο, είμαι σίγουρη γι' αυτό. Μπορεί να παίζει, το σκέφτομαι κι αυτό. Αλλά δεν είμαι εύπιστη και εύπλαστη. Όλο αυτό που περιέγραψα σε μερικές γραμμές έχει εξελιχθεί μέσα σε κάποια χρόνια. Θέλω να πω δεν με κάνει ό,τι θέλει. Το τελευταίο διάστημα έχει ξεφύγει η κατάσταση...Και ναι, δεν είμαι περήφανη που δεν είμαι ειλικρινής. Σέβομαι και τον σύντροφό μου και την άλλη γυναίκα. Αλλά είμαι ερωτευμένη και αυτό προσπαθώ να αλλάξω...Δεν παντρεύτηκα τυχαία, το ήθελα και το έκανα. Και το πίστευα. Νόμιζα πως τον έχω ξεπεράσει. Δεν θέλω να χαλάσω το γάμο μου ούτε να πληγώσω το παιδί μου. Μακάρι να υπήρχε ένας μαγικός τρόπος να ξεχάσω τα πάντα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Agaphbou]

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου, προσωπικά θα έκοβα μαχαίρι την επαφή μαζί του και θα προσπαθούσα με τα χίλια ζόρια να τον ξεπεράσω. Θα έλεγα ίσως και στον εαυτό μου λόγια τύπου "αν ήταν σωστός, μόλις μάθαινε ότι είμαι παντρεμένη και με παιδί θα έκανε πίσω σεβόμενος την οικογένειά μου, παρά τα συναισθήματά του για μένα" (πράγμα που όντως το ψιλοπιστεύω). Γιατί; Γιατί απλά δε θα ήθελα να χάσω έναν καλό σύζυγο και πατέρα και να ταλαιπωρηθεί το παιδί μου μέσα απ' όλη αυτή την ιστορία.

Επίσης, κρίνοντας απ' το παρελθόν και εφόσον έχετε ήδη χωρίσει μια φορά, είναι πολύ πιθανό να επαναληφθεί η ιστορία. Τα λόγια τρίτων δεν κλονίζουν καμία σχέση όπου υπάρχει εμπιστοσύνη, ούτε η εμπιστοσύνη καθορίζεται από τα λόγια τρίτων. Βέβαια εγώ γενικά είμαι άνθρωπος που βάζω το συναίσθημα σε δεύτερη μοίρα γιατί μπορεί να μεταβληθεί εύκολα, οπότε τις σημαντικές αποφάσεις μου τις παίρνω με βάση τη λογική, αλλά νομίζω όταν έχεις οικογένεια αυτό είναι και το πιο σωστό, δεν είσαι μόνη σου πλέον για να σκέφτεσαι μόνο τη δική σου ευτυχία, ευτυχώς ή δυστυχώς. Από την άλλη, η εμπειρία μου δείχνει πως ό,τι και να πούμε σ' έναν άνθρωπο, όταν βρίσκεται σε τόσο φορτισμένη συναισθηματικά κατάσταση, κατά 99% των περιπτώσεων θα κάνει ό,τι του πει η καρδιά του. Έτσι και για σένα πιστεύω ότι, αφού δεν του το χεις κόψει τόσο καιρό, θα συνεχίσεις να μιλάς μαζί του μέχρι να καταλάβει κάτι ο άντρας σου και ίσως αλλάξεις στάση όταν δεις ότι τον χάνεις. Δεν ξέρω, εσύ προς τα πού τείνεις;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lena_nn2]

Agaphbou συμφωνώ μαζί σου σε όλα. Ήταν κάτι που συζητήσαμε το γιατί τώρα, γιατί ενώ έχω οικογένεια και παιδί και τέλος πάντων τι θα βγει από όλο αυτό και τι θέλει. Λάθος μου που δεν το έκοψα εξαρχής, το παραδέχομαι. Μου έδωσε απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά μου, που είχα από τότε. Με λίγα λόγια αυτό που κατάλαβα είναι ότι βρίσκεται σε μια παρόμοια θέση συναισθηματικά. Μπορεί να κάνω λάθος. Αλλά έτσι νιώθω, αυτό εισπράττω.

Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να το μάθει ο σύντροφός μου. Δεν είμαι ερωτευμένη μαζί του αλλά τον αγαπώ βαθιά. Όσο γελοίο/ανήθικο/οξύμωρο κι αν φαίνεται. Δεν θέλω να τον χάσω. Με τον άλλον είμαι ερωτευμένη. Δεν είναι απλώς κόλλημα ή απωθημένο. Την πάτησα. Το έχασα. Έχω ανάγκη να του μιλάω, έχω ανάγκη να τον βλέπω έστω και από μακριά. Φυσικά δεν θέλω του το δείχνω, ούτε και του το έχω πει. Το περνάω όλο μόνη μου.

Με ρώτησες προς τα που τείνω...Δεν θέλω να χάσω το σύντροφό μου και την οικογένειά μας, όμως έχω πειστεί ότι δεν μπορούν να αλλάξουν πια τα συναισθήματά μου. Προσπαθώ να τον βγάλω από το μυαλό μου. Δεν είναι καθόλου εύκολο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Όμως δε θέλει να μου χαλάσει το γάμο, είμαι σίγουρη γι' αυτό.

Οκ, πιστεύεις στον άνθρωπο, αυτό είναι αξιοθαύμαστο, αλλά θεωρώ ότι μπορεί να σε τυφλώσει η τόση βεβαιότητα και το λεω για το καλό σου. Και θα σου κανω μια ερώτηση για να με καταλάβεις, αλλά θέλω να τη σκεφτείς ειλικρινά.

Θυμάσαι όταν ήμασταν παιδιά και δεν θέλαμε να φάμε ένα φαί, που το πηγαίναμε δεξιά κι αριστερά στο πιάτο με το πηρούνι για να δείχνει στη μάνα μας το πιάτο πιο άδειο; Ποιό ήταν το πραγματικό μας συναίσθημα; Θέλαμε να φάμε αυτό το φαγητό;

Σκέψου τώρα όταν είχαμε μπισκότα ή ένα παγωτό, για πότε τα καταπίναμε. Λαίμαργα. Είναι το ίδιο;


Τώρα μπορεί να αναρρωτηθείς, γιατί σε ρωτάω για φαγητά και τι σχέση έχει με τις ανθρώπινες σχέσεις και τον έρωτα. Ο έρωτας δεν είναι το φαγητό της ψυχής; Δε θα έπρεπε να σε διεκδικησει πιο λαίμαργα και νωρίτερα όταν ήταν καιρός;

Εαν είσαι σίγουρη ότι δεν θέλει να σου χαλάσει το γάμο, τότε γιατί ρισκάρει να σε ψάξει και να επικοινωνήσει μαζί σου χωρίς να ξέρει σε τι φάση βρίσκεσαι (όπως είπες); Εσυ εαν νοιαζόσουν να μη χαλάσεις τη ζωή ενος αγαπημένου σου, δεν θα έψαχνες πρώτα σε τι φάση βρίσκεται πριν εισβάλλεις σε αυτή;

Επιπροσθέτως, να σε ρωτήσω και κ άτι άλλο:

Λες οτι ολο αυτό έχει εξελιχθεί σε κάποια χρόνια. Οκ, αν σε θέλει τόσο παθιασμένα γιατί θέλει να κάνει οικογένεια με άλλη;

Αν ήσουν εσυ η άλλη, θα ένιωθες καλά να παντρευτείς εναν τετοιο άνθρωπο;

Βάλε τον εαυτό σου στα παπούτσια της. Σκέψου σαν αυτή. Τον αγαπάς, θα σε παντρευτεί, αλλά κυνηγάει μια πρώην του παντρεμένη με παιδί. Υπάρχει κάτι αξιοπρεπές εκ μέρους του σε όλο αυτό; Λες μέσα σου "τι ξεκάθαρος και εντιμος άντρας";

Αλλά δεν είμαι εύπιστη και εύπλαστη. Όλο αυτό που περιέγραψα σε μερικές γραμμές έχει εξελιχθεί μέσα σε κάποια χρόνια. Θέλω να πω δεν με κάνει ό,τι θέλει.

Ολοι το πιστεύουμε για τον εαυτό μας αυτό, κι εγω το ίδιο! Ναι, εμένα που με βλέπεις και σου μιλάω έτσι, έχω πιαστεί κορόιδο από γυναίκες πιο έξυπνες από μένα, πιο πονηρές έστω αν θέλεις.

Άσε μια πιθανότητα στην άκρη. Είσαι ερωτευμένη. Σε οδηγεί η καρδιά σου. Αυτό είναι επικίνδυνο από μόνο του γιατί δεν περιέχει λογική.

Διάβασε τι είπες παρακάτω:

Δεν παντρεύτηκα τυχαία, το ήθελα και το έκανα. Και το πίστευα. Νόμιζα πως τον έχω ξεπεράσει. Δεν θέλω να χαλάσω το γάμο μου ούτε να πληγώσω το παιδί μου. Μακάρι να υπήρχε ένας μαγικός τρόπος να ξεχάσω τα πάντα!

Δεν θέλεις να είσαι κακός άνθρωπος. Δεν θέλεις να πληγώσεις κανέναν. Φαίνεσαι καλή ψυχή.

Αυτά που είπες σε μένα, λέγε τα κάθε μέρα στον εαυτό σου, ξανά και ξανά. Εχεις δικαίωμα να μιλάς ειλικρινά μέσα σου με τον εαυτό σου.

Και πάνω απ ολα, όχι δεν θα ξεχάσεις τα πάντα ποτέ. Δε θα σου άρεσε όμως για μια φορά στη ζωή σου να πάρεις στα χέρια σου τον έλεγχο από τον πρώην σου που εμφανίζεται κι εξαφανιζεται ανάλογα τα κέφια του;

Δε θα σου άρεσε να είσαι η ηρωίδα της ζωής σου; Θα ήθελες να είσαι βασανισμένη με αυτο τον άνθρωπο για πάντα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rene2004]

Μπορεί να είναι λάθος αυτό που θα πω αλλά αυτή είναι η γνώμη μου.Αν πραγματικά ήθελες να τον ξεπεράσεις και να τον ξεχάσεις δεν θα συνεχίζες να μιλάς μαζί του.Θα προσπαθούσες να κόψεις κάθε επαφή και δεν θα έβρισκες κάθε ευκαιρία για να τσαταρεις μαζί του! Επίσης από όσα μας έχεις αναφέρει δεν φαίνεται και πολύ ηθικός.Δεν τον ενδιαφέρει σε τι φάση βρίσκεσαι αλλά μόνο πως θα γίνεις δική του!Μπορεί να έχει κολλήσει μαζί σου...αλλά μέχρι εκει.Οταν πάρει αυτό που θέλει ενδεχομένως να εξαφανιστεί.Ετσι εσύ θα έχεις χαλάσει την οικογένεια σου και το παιδί σου θα βρεθεί σε μια δυσκολη κατάσταση.Πως μπορεί να λέει ότι σε αγαπάει ενώ έχει παντρευτεί και έχει και παιδί με άλλη?Το ίδιο και εσυ!Πιθανότατα να είναι ένα απωθημένο το οποίο να θεςνα ζήσεις. Ομως πρέπει να αντιμετωπίσεις και τις συνέπειες!Και κάτι τελευταίο γιατί παντρεύεστε και κάνετε παιδιά όταν είστε ερωτευμενοι με άλλον?Θεωρω πως κοροϊδεύετε έτσι και τον σύζυγο αλλά και τον εαυτό σας!Και δεν πιστεύω αυτό που λένε ότι νόμιζα ότι τον είχα ξεπερασει.Μαλλον είχες κάνει τον εαυτό σου να το πιστεψει!Όμως κατάλαβες ότι με το πρώτο σφύριγμα του δεν μπορείς να αναγκάζεις τον εαυτό σου να το πιστεύει! Συμπερασματικά δικό σου το μαχαίρι δικό σου και το καρπούζι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 920123]

Θα πρέπει να δώσουμε αυτό το θέμα, στα παιδιά δίπλα στο θέμα για τον "Γάμο ο προορισμός του ανθρώπου", το ΓιώργοΑσι και τη Ράνια40.



Τα βλέπετε; Ορίστε ζωντανό παράδειγμα σοβαρού προβλήματος μιας έγγαμης κοπέλας.

Έκανε καλά που παντρεύτηκε και έκανε παιδί; Έκανε καλά που διατήρησε τις επαφές με τον πρώην;

Ο άντρας της, και η γυναίκα του άλλου κυρίου, που δεν ξέρουν τίποτα, είναι blissful ignorants και όλα καλά στου γάμου τα ανθοκήπια;


Αυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα. Ανθρωποι που βασανίζονται σε σχέσεις, για άλλες σχέσεις που δεν καρποφορούν, παιδιά που βρίσκονται στη μέση, άλλοι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τίποτα, και η όμορφη εικόνα της κοινωνίας προχωρά.

"Παντρευτείτε, τεκνοποιήστε, είστε έτοιμοι, είναι ηθικό, κι αν δεν το κάνετε είστε χαραμοφάηδες ατεκνίστας εγωιστές ανασφαλείς που αξίζετε μόνο ξεπέτες"

Δεν τα λέω εγω αυτά, οι άλλοι τα σκέφτονται.


Εν προκειμένω να λύσουμε το θέμα της κοπέλας

Τη θες τη λύση σε μια γραμμή ή πολλές; Γιατί έχω να στη δώσω και σε σύντομη έκδοση.

Ό πρώην σου πιθανότατα έχει κάψες και δε σε αφήνει. Όταν σε κερδίσει απο τον άντρα σου και κάνετε σεξ ή σου διαλύσει το γάμο, θα γυρίσει στη γυναικούλα του. Αυτο το "έρχεται και φεύγει" δεν είναι σοβαρός που λες. Είναι red flag οτι παίζει με το μυαλό σου.

Κι εγω αν είχα εναν τετοιο άνθρωπο απέναντί μου (και ήμουν τέτοιος άντρας), εύπλαστο και εύπιστο, λούνα πάρκ θα τον είχα κάνει, πάνω κάτω πέρα δωθε.

Αν πράγματι σέβεσαι τον άνθρωπο που παντρεύτηκες και δεν έχετε ουσιώδη προβλήματα να σας χωρίζουν, κόψε τα παιχνίδια με τον άλλο και κοίταξε το σπίτι σου και μην το συνεχίσεις όλο αυτό το γαϊτανάκι. Τέλειωσε η εφηβεία σου. Δεν θα την ξαναζήσεις στα 40, ξέχνα το.

Πήρες την απόφαση να εισέλθεις εις γάμον κοινωνία με έναν αθώο άντρα. Own up to your decision. Ανέλαβε την ευθύνη σου. Δεν είναι play doh να το πλάθουμε όπως θέλουμε.

Δεν σ αρέσει πια ο γάμος; Οκ, πήγαινε μπροστά στα μούτρα του συζύγου τότε και εξηγήσου τίμια γι αυτά που συμβαίνουν με τον άλλο και δέξου ότι θα χάσεις την οικογένεια και το παιδί σου θα ζει με έναν γονιό μόνο.


Αυτό το πράγμα και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, δεν είναι σωστό για τους άλλους.

Πραγματικα ή στραβος ειναι ο γυαλος ή στραβα αρμενιζουμε ολοι μας....
Γιατι συγκρινεις αυτη την κατασταση με ολα αυτα που εχουμε πει...

Επειδη ετυχε μια κοπελα η οποια για εμενα δεν ξερει που πατα και που βρισκεται συναισθηματικα προτιμησε να προχωρηση σε ενα γαμο και αργοτερα σε ενα παιδι δεν παει να πει οτι ολοι ειναι ετσι....

Γιατι για εμενα οσο σκληρο και να ακουγεται αυτο συμβαινει .....Οταν μπαινεις σε ενα γαμο εισαι αποφασισμσενος αυτα τα πισωγυρισματα σε παλιες αγαπες και ερωτες να μην γινονται, απο σεβασμο στον ανθρωπο σου και το κυριοτερο στον ευατο σου..

Αντε και πες να το δεχτω οτι δεν περιμενε να εχει τετοια εξελιξη ολο αυτο το παιχνιδακι που ξεκινησε μεσα στο γαμο...
Γιατι δεν το κοβει?Αυτες οι καταστασεις δεν εχει ασε με λιγο χρονο να το σκετφω ,αυτα κοβονται μαχαιρι ,δεν του δινεις του αλλου περιθωριο ουτε για αστειο γιατι καταληγουν εκει που εχει καταληξη η φιλη μας ...

Και φυσικα δεν θα μιλησω για αξιοπρπεια ,για αντρικη αξιοπρεπεια ...Κατσε ρε φιλε που πας ?Επειδη εχεις τον μονιμο δεσμο και επειδη ξερεις οτι δεν θα μαθευτει ολο αυτο γιατι η κοπελα εχει και αυτη οικογενεια το τραβας στα ακρα?
Μαθαινεις οτι παντρευτικε ,εκανε και παιδι και αποφασιζεις τωρα να κινησεις γη και ουρανο να την βρεις .
Γιατι?Να επιβεβαιωσεις τι ?

Τελοσπαντων σε αυτη την περιπτωση για εμενα μεριδιο ευθυνης εχουν ολοι..

Και η κοπελα που δεν ξεκαθαρισε την θεση της απο την αρχη και ο αντρας της κοπελας γιατι για να βρει χαραμαδα και να μπει ενας τριτος κατι δεν κανεις καλα και εσυ ρε φιλε και φυσικα ο γοης που την σκεφτηκ τωρα ....

Το γεγονος οτι δυο ανθρωποι συναισθηματικα ανωριμοι αποφασισαν να ζησουν την ζωη που δεν εζησαν μεσα στους γαμους τους δεν σημαινει οτι ο γαμος ειναι οτι χειροτερο .....

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Αυγούστου 2020

Πραγματικα ή στραβος ειναι ο γυαλος ή στραβα αρμενιζουμε ολοι μας....
Γιατι συγκρινεις αυτη την κατασταση με ολα αυτα που εχουμε πει...

Επειδη ετυχε μια κοπελα η οποια για εμενα δεν ξερει που πατα και που βρισκεται συναισθηματικα προτιμησε να προχωρηση σε ενα γαμο και αργοτερα σε ενα παιδι δεν παει να πει οτι ολοι ειναι ετσι....

Γιατι για εμενα οσο σκληρο και να ακουγεται αυτο συμβαινει .....Οταν μπαινεις σε ενα γαμο εισαι αποφασισμσενος αυτα τα πισωγυρισματα σε παλιες αγαπες και ερωτες να μην γινονται, απο σεβασμο στον ανθρωπο σου και το κυριοτερο στον ευατο σου..

Αντε και πες να το δεχτω οτι δεν περιμενε να εχει τετοια εξελιξη ολο αυτο το παιχνιδακι που ξεκινησε μεσα στο γαμο...
Γιατι δεν το κοβει?Αυτες οι καταστασεις δεν εχει ασε με λιγο χρονο να το σκετφω ,αυτα κοβονται μαχαιρι ,δεν του δινεις του αλλου περιθωριο ουτε για αστειο γιατι καταληγουν εκει που εχει καταληξη η φιλη μας ...

Και φυσικα δεν θα μιλησω για αξιοπρπεια ,για αντρικη αξιοπρεπεια ...Κατσε ρε φιλε που πας ?Επειδη εχεις τον μονιμο δεσμο και επειδη ξερεις οτι δεν θα μαθευτει ολο αυτο γιατι η κοπελα εχει και αυτη οικογενεια το τραβας στα ακρα?
Μαθαινεις οτι παντρευτικε ,εκανε και παιδι και αποφασιζεις τωρα να κινησεις γη και ουρανο να την βρεις .
Γιατι?Να επιβεβαιωσεις τι ?

Τελοσπαντων σε αυτη την περιπτωση για εμενα μεριδιο ευθυνης εχουν ολοι..

Και η κοπελα που δεν ξεκαθαρισε την θεση της απο την αρχη και ο αντρας της κοπελας γιατι για να βρει χαραμαδα και να μπει ενας τριτος κατι δεν κανεις καλα και εσυ ρε φιλε και φυσικα ο γοης που την σκεφτηκ τωρα ....

Το γεγονος οτι δυο ανθρωποι συναισθηματικα ανωριμοι αποφασισαν να ζησουν την ζωη που δεν εζησαν μεσα στους γαμους τους δεν σημαινει οτι ο γαμος ειναι οτι χειροτερο .....


Αυτα και χωρις παρεξηγηση δεν τα λεω με επιθετικο τροπο ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Πραγματικα ή στραβος ειναι ο γυαλος ή στραβα αρμενιζουμε ολοι μας....
Γιατι συγκρινεις αυτη την κατασταση με ολα αυτα που εχουμε πει...

Αποδεικνύει τα όσα λέω, ότι ο γάμος θέλει θυσίες και όχι συμβιβασμούς ναι ή όχι;
Αποδεινύει ή όχι τα όσα λέω, ότι όσο γλυκά και να κοιμάται ο ένας σύντροφος τα βράδια μπορεί να μην ξέρει τι συμβαίνει μες το σπίτι του;
Αποδεικνύει ή όχι, τα όσα λέω ότι ο γάμος δεν είναι παιχνιδάκι;

Μπορείς να φαίνεσαι ως ιδεολογική μου νέμεση στο θέμα του γάμου, ακόμα και να σε αηδιάζει ο τρόπος ζωής μου, αλλά ξέρεις ότι θέλω το καλύτερο για την κοπέλα που έχει πρόβλημα και δίνω την ειλικρινέστερη άποψή μου.

Για κάποιον που δεν γουστάρει το γάμο, μια χαρά θέλω να την συνεφέρω στο να κρατήσει τον δικό της όρθιο.

Προσπαθείς πάρα πολύ να μου πεις κάτι και δε σε βλέπω να το καταφέρνεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 920123]

Αποδεικνύει τα όσα λέω, ότι ο γάμος θέλει θυσίες και όχι συμβιβασμούς ναι ή όχι;
Αποδεινύει ή όχι τα όσα λέω, ότι όσο γλυκά και να κοιμάται ο ένας σύντροφος τα βράδια μπορεί να μην ξέρει τι συμβαίνει μες το σπίτι του;
Αποδεικνύει ή όχι, τα όσα λέω ότι ο γάμος δεν είναι παιχνιδάκι;

Μπορείς να φαίνεσαι ως ιδεολογική μου νέμεση στο θέμα του γάμου, ακόμα και να σε αηδιάζει ο τρόπος ζωής μου, αλλά ξέρεις ότι θέλω το καλύτερο για την κοπέλα που έχει πρόβλημα και δίνω την ειλικρινέστερη άποψή μου.

Για κάποιον που δεν γουστάρει το γάμο, μια χαρά θέλω να την συνεφέρω στο να κρατήσει τον δικό της όρθιο.

Προσπαθείς πάρα πολύ να μου πεις κάτι και δε σε βλέπω να το καταφέρνεις.

ειλικρινα εκμπεμπουμε σε διαφορετικα μηκη και πλατη....

δεν διαφωνω σε αυτα που λες στην αρχη ,ΑΛΛΑ μην αμφισβητεις και εσυ οτι ο γαμος εχει μονο αρνητικα στοιχεια....

και θα το ξαναπω εσυ το βλεπεις σαν θυσια εγω το βλεπω σαν συμβιμβασμο ,πιο ηρεμη λεξη για εμενα...

Δεν προσπαθω να πεισω κανεναν,αλλα ρε φιλε πως να το κανουμε 18 χρονια γαμου εχω στην πλατη μου κατι ξερω παραπανω.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[*Serena*]

Ξέρεις τι, θα σας έδινα περισσότερα δίκια εάν όπως η Αλι και ο Νοα στο Ημερολόγιο συνειδητοποιήσατε ότι δε μπορείτε χώρια και πράξατε αναλόγως πριν ανακατέψετε (πολύ) τρίτους και παιδιά. Ή εάν μετά από χ χρόνια δυστυχίας και προβλημάτων στο γάμο σου τον έβλεπες μπροστά σου ελεύθερο και διαθέσιμο να σου προσφέρει κάτι καλύτερο. Ή εάν και που σε βρήκε παντρεμένη και με παιδί δε φρόντιζε να αποκτήσει παράλληλα καβάτζα αλλά σε διεκδικούσε στα ίσια με ότι συνέπειες κουβαλάει αυτό.

Βασικά και μόνο ότι σε πλησίασε πάλι ενώ φαινόταν ότι δεν είσαι διαθέσιμη και προχώρησε με τη σειρά του κι αυτός σε γάμο και παιδί για μένα είναι red flag.

Λυπάμαι τους δύο συντρόφους σας που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου αλλά λυπάμαι και τα δύο παιδιά που είναι στη μέση γιατί ποτέ δε φταίνε ούτε στο ελάχιστο.

Θα συμφωνήσω ότι πρέπει να δεις ψυχολόγο άμεσα για να το διαχειριστείς όλο αυτό όσο γίνεται πιο ανώδυνα για όλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

ειλικρινα εκμπεμπουμε σε διαφορετικα μηκη και πλατη....

And that's bad, how? Εμενα μου αρέσουν οι διαφορές, έχεις κάτι να πεις με τους άλλους.

δεν διαφωνω σε αυτα που λες στην αρχη ,ΑΛΛΑ μην αμφισβητεις και εσυ οτι ο γαμος εχει μονο αρνητικα στοιχεια....

Αρα είμαι σωστός τελικά αφού δε διαφωνείς, τελικά να που κόλλαγε η σύγκριση μια χαρά!

"αλλα μην αμφισβητείς κι εσυ οτι ο γαμος έχει μόνο αρνητικά στοιχεία"; Κάπου έχει λάθος η σύνταξή σου. Μάλλον ήθελες να πεις να μην αμφισβητώ ότι ο γάμος έχει και άλλα στοιχεία πέρα απο αρνητικά.

Βλέπεις; Σε καταλαβαίνω ακόμα κι όταν γράφεις λάθος.

και θα το ξαναπω εσυ το βλεπεις σαν θυσια εγω το βλεπω σαν συμβιμβασμο ,πιο ηρεμη λεξη για εμενα...

Κι εγώ όταν ήμουν 10, δεν ήθελα να με λένε ανάπηρο αλλα "ειδικά ικανό". Πιο συννεφοαγαθιάρικο και γαλήνιο για την ψυχή μου. Και μετά μεγάλωσα και είδα την αλήθεια γι αυτό που ήταν. Εχω ένα πρόβλημα, άρα θέλω και μια λύση. Οσο είχα μια δήθεν "ικανότητα", είχα ενα εφόδιο εκεί που δεν υπήρχε.

Η οξύτητα της αντιληψης μιας έννοιας απο την ψυχή σου, δεν την καθιστά κατάλληλη για την περιγραφή μιας κατάστασης.

Ο πάγος είναι άσπρος, το διάστημα είναι μαύρο και ο γάμος είναι θυσία της ελευθερίας. Μπορείς να βάλεις όση ζάχαρη θέλεις στους κεφτέδες, αλλά κουραμπιέδες δεν θα γίνουν.

Δεν προσπαθω να πεισω κανεναν,αλλα ρε φιλε πως να το κανουμε 18 χρονια γαμου εχω στην πλατη μου κατι ξερω παραπανω.....

Ω, είμαστε φίλοι κι όλας; Πρόοδος. Σέβομαι την πολυετή σου εμπειρία σου στο γάμο, δεν προσπαθώ να σε βγάλω άπειρη. Σίγουρα ξέρεις πολύ περισσότερα από μένα στον έγγαμο βιο.

Κι εγω όμως έχω 37 χρόνια εργένικης ζωής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 699855]

Καλησπέρα! Είμαι καινούρια στο φόρουμ και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια ιδιαίτερη ιστορία που με κάνει να είμαι σε απόγνωση και να μην μπορώ να τη μοιραστώ με οικείους μου. Είμαι παντρεμένη και έχω ένα παιδάκι. Όμως ουσιαστικά ποτέ δεν σταμάτησα να επικοινωνώ με τον πρώην μου που ήταν και η πρώτη μου σχέση, παρά μόνο για ενδιάμεσα διαστήματα. Υπήρχε και υπάρχει πολλή μεγάλη έλξη ανάμεσά μας αλλά δυστυχώς για διάφορους λόγους δεν το αφήσαμε να εξελιχθεί όπως θα έπρεπε και τώρα εγώ (τουλάχιστον εγώ σίγουρα) τυραννιέμαι. Ο σημαντικότερος λόγος που δεν στέριωσε ποτέ η σχέση είναι ότι από πολύ νωρίς τρίτοι καλοθελητές έβαζαν λόγια με αποτέλεσμα να μην έχει εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Ήμασταν και πολύ μικροί. Εγώ δεν μπορούσα να το χειριστώ ώριμα και έκανα συνεχώς σκηνές ζήλιας ή έκανα πράγματα που δεν με εξέφραζαν επειδή ένιωθα πληγωμένη, απλώς για να του δείξω ότι δεν με ενδιαφέρει, σαν αντίδραση. Εντελώς ανώριμο αλλά αυτό που ένιωσα από την αρχή για εκείνον ήταν τόσο έντονο που δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ. Στο να μην του έχω εμπιστοσύνη έφταιξε βέβαια και το ότι όσες σχέσεις και αν έκανε, μιλούσε κάθε φορά για ένα διάστημα και μαζί μου. Δεν έγινε όμως τίποτα ερωτικό μεταξύ μας ενώ ήταν σε σχέση.

Κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα πολύ μεγάλο δίλημμα. Μου ζήτησε να είμαστε μαζί, πράγμα που τόσο ξεκάθαρα δεν μου το είχε ξαναζητήσει (σκέφτεται πολύ, υπεραναλύει και προγραμματίζει τα πάντα...τα νεύρα μου!). Όμως εγώ ήμουν ήδη με τον σύντροφό μου (δεν είχαμε παντρευτεί ακόμα). Είναι πολύ καλός και στοργικός και πατέρας και σύζυγος και γενικά τον θαυμάζω πολύ (και λυπάμαι για όλο αυτό που γίνεται). Από τη μία λοιπόν θα το ζούσα με τον άνθρωπο που ήθελα τόσο πολύ και δεν με ένοιαζε αν θα με πλήγωνε, αν τελικά ήταν όπως μου τον παρουσίαζαν κάποτε οι τρίτοι. Θα ήξερα πως το έζησα. Όμως δεν ήμουν μόνη. Θα πλήγωνα έναν άνθρωπο που με λατρεύει. Και αυτό με σταμάτησε. Δεν έμεινα για τη σιγουριά, όχι. Τον αγαπώ κι εγώ, αλλά με μια αγάπη διαφορετική. Περάσαμε και πολλές δυσκολίες μαζί και δεθήκαμε πολύ σαν άνθρωποι.

Την τελευταία φορά, ο πρώην μπήκε στη ζωή μου μόλις απέκτησα το παιδάκι μου και ήμουν πολύ καλά με τον σύντροφό μου. Νόμιζα πως τον είχα ξεπεράσει. Έψαξε πολύ για να με βρει, δεν έχουμε πια κοινούς γνωστούς και έτσι σκαρφίστηκε κάποιους τρόπους για να με πλησιασει, πολύ διακριτικά και χωρίς να ξέρει σε τι φάση βρίσκομαι. Στην αρχή τον απέφευγα αλλά τελικά δεν βρήκα τη δύναμη να το σταματήσω. Του εξήγησα σε τι φάση είμαι, αλλά δεν άργησε να αναθερμανθεί αυτό που νιώθουμε. Κάποια στιγμή μου είπε πως θέλει και εκείνος να κάνει οικογένεια με την κοπέλα του και προσπαθήσαμε να σταματήσουμε. Έκαναν και παιδάκι. Σταματήσαμε όντως για κάποιο διάστημα να μιλάμε. Και ξανά πάλι από την αρχή. Το παλεύουμε αλλά πάλι στα ίδια καταλήγουμε. Δεν έχουμε βρεθεί, μιλάμε μόνο με μηνύματα, τηλέφωνο και βιντεοκλήσεις. Μιλάμε ερωτικά όμως, μου λέει πως με θέλει πολύ κλπ.

Εδώ και κάποιο διάστημα έχω παραδοθεί. Έχω αποδεχτεί ότι είμαι ερωτευμένη μαζί του αλλά δεν του το έχω πει. Εκείνος "φεύγει" και "ξανάρχεται". Μου λέει πως δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί. Πως με θέλει πολύ αλλά δεν πρέπει να αφήσουμε να πληγωθεί κανείς. Πως δεν πρέπει να γίνει κάτι παραπάνω, αλλά δεν σταματάει κιόλας οριστικά. Και από την άλλη δεν με "αφήνει" να του δείξω πως νιώθω. Είναι πολύ σοβαρός και μετρημένος. Αν ήθελε απλώς μια περιπέτεια, νομίζω θα την είχε βρει. Δεν βρισκόμαστε έτσι κι αλλιώς. Δεν έχει "υπόσταση" όλο αυτό. Δεν παύει βέβαια να είναι ανήθικο. Όμως υποφέρω. Δεν έπαψα ποτέ να είμαι ερωτευμένη μαζί του και τώρα υποφέρω περισσότερο από ποτέ. Δεν θέλω να πληγώσω την οικογένειά μου, ούτε κι εκείνος τη δική του. Δεν θέλω να πληγωθεί κανείς. Τί θα γίνει όμως βρε παιδιά; Υποφέρω..! Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να τον βγάλω από τη ζωή μου αλλά είναι εκεί, είναι στη σκέψη μου, στην καρδιά μου. Για λίγο μόνο νομίζω πως τα καταφέρνω και ξαναλυγίζω, σαν να κοροϊδεύω τον εαυτό μου. Τον αγαπώ και ξέρω πως ποτέ δεν θα τον έχω...

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να με βοηθήσει, όμως θέλω πολύ να μου πείτε τη γνώμη σας...

Μπορώ να σου απαντήσω και στα επί μέρους κομμάτια της ανάρτησής σου και να σου πω τη γνώμη μου εφ΄όλης της ύλης.
Προς το παρόν μόνο μια ερώτηση θα σου κάνω που μπορεί να σου φανεί περίεργη αλλά θα ήθελα να μου την απαντήσεις.
Η σχέση σου με τον άντρα σου είναι τέτοια που σου προσφέρει την άνεση, τη φιλικότητα και την εμπιστοσύνη,να το συζητήσεις μαζί του;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 920123]

And that's bad, how? Εμενα μου αρέσουν οι διαφορές, έχεις κάτι να πεις με τους άλλους.



Αρα είμαι σωστός τελικά αφού δε διαφωνείς, τελικά να που κόλλαγε η σύγκριση μια χαρά!

"αλλα μην αμφισβητείς κι εσυ οτι ο γαμος έχει μόνο αρνητικά στοιχεία"; Κάπου έχει λάθος η σύνταξή σου. Μάλλον ήθελες να πεις να μην αμφισβητώ ότι ο γάμος έχει και άλλα στοιχεία πέρα απο αρνητικά.

Βλέπεις; Σε καταλαβαίνω ακόμα κι όταν γράφεις λάθος.



Κι εγώ όταν ήμουν 10, δεν ήθελα να με λένε ανάπηρο αλλα "ειδικά ικανό". Πιο συννεφοαγαθιάρικο και γαλήνιο για την ψυχή μου. Και μετά μεγάλωσα και είδα την αλήθεια γι αυτό που ήταν. Εχω ένα πρόβλημα, άρα θέλω και μια λύση. Οσο είχα μια δήθεν "ικανότητα", είχα ενα εφόδιο εκεί που δεν υπήρχε.

Η οξύτητα της αντιληψης μιας έννοιας απο την ψυχή σου, δεν την καθιστά κατάλληλη για την περιγραφή μιας κατάστασης.

Ο πάγος είναι άσπρος, το διάστημα είναι μαύρο και ο γάμος είναι θυσία της ελευθερίας. Μπορείς να βάλεις όση ζάχαρη θέλεις στους κεφτέδες, αλλά κουραμπιέδες δεν θα γίνουν.



Ω, είμαστε φίλοι κι όλας; Πρόοδος. Σέβομαι την πολυετή σου εμπειρία σου στο γάμο, δεν προσπαθώ να σε βγάλω άπειρη. Σίγουρα ξέρεις πολύ περισσότερα από μένα στον έγγαμο βιο.

Κι εγω όμως έχω 37 χρόνια εργένικης ζωής.

Λαθος συνταξη?Μπορει, βλεπεις το ατου μου ειναι τα μαθηματικα δεν μπορω την εκθεση ιδεων με τιποτα ομως....

Φιλος βεβαια !Εγω του φιλους και γενικα τους συνομηλιτες μου τους εκτιμω και ας μην πολυσυμφωνουμε..

Με τους εχθρους εχω ενα θεμα ,αν και να πω την αληθεια δεν εχω ,προς το παρον τουλαχιστον...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Agaphbou]

Απλά μια παρατήρηση για την ΟΔ: Έχει ανέβει 2 φορές αυτό το thread, αν γίνεται να κάνετε merge αυτές τις απαντήσεις στο άλλο.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Αυγούστου 2020

Agaphbou συμφωνώ μαζί σου σε όλα. Ήταν κάτι που συζητήσαμε το γιατί τώρα, γιατί ενώ έχω οικογένεια και παιδί και τέλος πάντων τι θα βγει από όλο αυτό και τι θέλει. Λάθος μου που δεν το έκοψα εξαρχής, το παραδέχομαι. Μου έδωσε απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά μου, που είχα από τότε. Με λίγα λόγια αυτό που κατάλαβα είναι ότι βρίσκεται σε μια παρόμοια θέση συναισθηματικά. Μπορεί να κάνω λάθος. Αλλά έτσι νιώθω, αυτό εισπράττω.

Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να το μάθει ο σύντροφός μου. Δεν είμαι ερωτευμένη μαζί του αλλά τον αγαπώ βαθιά. Όσο γελοίο/ανήθικο/οξύμωρο κι αν φαίνεται. Δεν θέλω να τον χάσω. Με τον άλλον είμαι ερωτευμένη. Δεν είναι απλώς κόλλημα ή απωθημένο. Την πάτησα. Το έχασα. Έχω ανάγκη να του μιλάω, έχω ανάγκη να τον βλέπω έστω και από μακριά. Φυσικά δεν θέλω του το δείχνω, ούτε και του το έχω πει. Το περνάω όλο μόνη μου.

Με ρώτησες προς τα που τείνω...Δεν θέλω να χάσω το σύντροφό μου και την οικογένειά μας, όμως έχω πειστεί ότι δεν μπορούν να αλλάξουν πια τα συναισθήματά μου. Προσπαθώ να τον βγάλω από το μυαλό μου. Δεν είναι καθόλου εύκολο...

Ωραία, τότε για να σε βοηθήσω να πάρεις μια απόφαση, θα σε ρωτήσω κάτι άλλο. Εάν δεν κόψεις μαζί του την επικοινωνία, πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου; Να συνεχίσετε να μιλάτε επ αόριστον χωρίς να βρίσκεστε; Να βρεθείτε κάποια φορά για να τα πείτε από κοντά χωρίς να γίνει κάτι; Να γίνει κάτι; Να έχεις παράλληλη σχέση μαζί του και να μη χωρίσει κανείς σας; Να χωρίσεις εσύ; Να χωρίσετε και οι δύο; Θέλω να πω ότι, έστω ότι αποφασίζεις να ενδώσεις στα συναισθήματά σου επειδή είσαι ερωτευμένη. Θεωρείς ότι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να είστε μαζί; Αν υπάρξει, θα ήθελες να την εκμεταλλευτείς και να ζήσεις μαζί του; Στη θέση σου θα εξαντλούσα όλα τα ενδεχόμενα έστω και νοερά, ώστε να βρω σε αρχική φάση τι είναι αυτό που θέλω απ' τη ζωή μου.

Από την άλλη, έστω ότι αποφασίζεις να μείνεις με τον άντρα σου, που όπως λες αγαπάς και δε θες να χάσεις, και το παιδί σου. Εκεί τι σκοπεύεις να κάνεις; Πώς να τον ξεπεράσεις;

Όλα αυτά φυσικά στα λέω για να τα αναρωτηθείς η ίδια, δεν απαιτώ κάποια απάντηση. Ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσεις να πάρεις μια απόφαση και να την στηρίξεις 100% χωρίς να το μετανιώσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 523993]

Προτείνω να πας σε ψυχολόγο να το συζητήσετε να πάρεις δύναμη και να ξεκοψεις. Ο έρωτας φεύγει η αγάπη μένει.
Μην ρισκαρεις τον γάμο σου και και την ευτυχία και γαλήνη του παιδιού σου.
Καλή δύναμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Agaphbou συμφωνώ μαζί σου σε όλα. Ήταν κάτι που συζητήσαμε το γιατί τώρα, γιατί ενώ έχω οικογένεια και παιδί και τέλος πάντων τι θα βγει από όλο αυτό και τι θέλει. Λάθος μου που δεν το έκοψα εξαρχής, το παραδέχομαι. Μου έδωσε απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά μου, που είχα από τότε. Με λίγα λόγια αυτό που κατάλαβα είναι ότι βρίσκεται σε μια παρόμοια θέση συναισθηματικά. Μπορεί να κάνω λάθος. Αλλά έτσι νιώθω, αυτό εισπράττω.

Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να το μάθει ο σύντροφός μου. Δεν είμαι ερωτευμένη μαζί του αλλά τον αγαπώ βαθιά. Όσο γελοίο/ανήθικο/οξύμωρο κι αν φαίνεται. Δεν θέλω να τον χάσω. Με τον άλλον είμαι ερωτευμένη. Δεν είναι απλώς κόλλημα ή απωθημένο. Την πάτησα. Το έχασα. Έχω ανάγκη να του μιλάω, έχω ανάγκη να τον βλέπω έστω και από μακριά. Φυσικά δεν θέλω του το δείχνω, ούτε και του το έχω πει. Το περνάω όλο μόνη μου.

Με ρώτησες προς τα που τείνω...Δεν θέλω να χάσω το σύντροφό μου και την οικογένειά μας, όμως έχω πειστεί ότι δεν μπορούν να αλλάξουν πια τα συναισθήματά μου. Προσπαθώ να τον βγάλω από το μυαλό μου. Δεν είναι καθόλου εύκολο...

Εαν πας για κανα δυο μηνες για σεξ στον εραστη λες ισως να σου περναγε η καψα?Συνηθως ο ερωτας κανα 6μηνο κραταει το πολυ.Δεν ξερω τι σχεση ειχατε πριν χωρισετε,ποσο διηρκησε?Ησασταν πολυ καιρο μαζι?
Αν ρωταγες εμενα προσωπικα πχ τι θα εκανα εαν ημουν παντρεμενος παιδι και ημουν ερωτευμενος με καποια.ΣΙγουρα θα εμενα στη γυναικα μου και στο παιδι μου.Πλατωνικοι ερωτες εχουν ολα τα ζευγαρια με αλλους αλλα αγαπη μονο μια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Θα πρέπει να δώσουμε αυτό το θέμα, στα παιδιά δίπλα στο θέμα για τον "Γάμο ο προορισμός του ανθρώπου", το ΓιώργοΑσι και τη Ράνια40.



Τα βλέπετε; Ορίστε ζωντανό παράδειγμα σοβαρού προβλήματος μιας έγγαμης κοπέλας.

Έκανε καλά που παντρεύτηκε και έκανε παιδί; Έκανε καλά που διατήρησε τις επαφές με τον πρώην;

Γεια σου αθεραπευτε εργενη.
Οταν μιλαμε για γυναικες μιλαμε για γυναικες και Γυναικες με Γ κεφαλαιο.
Δηλαδη μιλαμε για Πηνελοπες και Ελενες οπως ειναι τα αρχετυπα.
Διαλεγεις και παιρνεις ξεροντας οτι η Ελενη ηταν στο τελος ενα αδειανο πουκαμισο.Τοση ζωη,τοσος πονος ελεγε ο Σεφερης,για ενα αδειανο πουκαμισο.Για μιαν Ελενη. ενω η Πηνελοπη καθε μερα υφαινε για τον αντρα της παρα το οτι την πολιορκουσαν ολοι οι πλουσιοι μνηστηρες με τα δωρα τους.Την ξερεις την ιστορια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 920123]

Εαν πας για κανα δυο μηνες για σεξ στον εραστη λες ισως να σου περναγε η καψα?Συνηθως ο ερωτας κανα 6μηνο κραταει το πολυ.Δεν ξερω τι σχεση ειχατε πριν χωρισετε,ποσο διηρκησε?Ησασταν πολυ καιρο μαζι?
Αν ρωταγες εμενα προσωπικα πχ τι θα εκανα εαν ημουν παντρεμενος παιδι και ημουν ερωτευμενος με καποια.ΣΙγουρα θα εμενα στη γυναικα μου και στο παιδι μου.Πλατωνικοι ερωτες εχουν ολα τα ζευγαρια με αλλους αλλα αγαπη μονο μια.

Το θεωρεις σωστο και τιμιο ολο αυτο απενατι στον ανθρωπο σου και το κυριοτερο στο πατερα του παιδιου σου?
Δεν αξιζει κανενας μας τετοια αντιμετωπισει νομιζω .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.