A) Δικαιολογημένα για κάποιον που δεν έχει ιδεα επι του θέματος. Η πλειοψηφία των σλαβογενων της Μακεδονίας δεν είχαν καθόλου ή είχαν ρευστή συνείδηση. Αυτο συνέβαινε γιατί ζούσαν υπό ένα σύστημα αυτοκρατορίας (σουλτανάτο) , με την μόνη έγνοια του πως θα βγάλουν τον χειμώνα. Η θεώρηση περί των εθνών-κρατών τους ήταν άγνωστη, και ήρθαν αντιμέτωπη μ αυτήν όταν ενσωματώθηκαν στα κρατη της Σερβίας, Ελλάδας και Βουλγαρίας. Ετσι, κατά την περιοδο του Μακεδονικου αγώνα, είχαμε τον έναν αδελφό να δηλώνει Σέρβος, τον αλλον Έλληνα, τον αλλο Μακεδόνα , η τον αλλο Βούλγαρο. Αξιοσημείωτο ήταν ότι οι συνειδήσεις άλλαζαν μετά από κάθε «επίσκεψη»(εκβιασμοί, βιασμοί, λεηλατήσεις) κάποιου Μακεδονομάχου ή κομιτατζή, όταν οι κάτοικοι ενός χωριού δήλωναν την Μια βδομαδα πατριαρχικοι Έλληνες, ενώ την επόμενη Εξαρχικοι Βούλγαροι. Ήταν δηλαδή, αρκετά ευάλωτοι και εύκολος στόχος γι ενσωματωση, αν και το ελληνικό κράτος ακολούθησε άλλη τακτική, της αφομοίωσης μέσω του διωγμού.
Οι Σλαβογενεις/Σλαβοφωνοι της δυτικής Μακεδονίας, μέχρι προσφάτως, θεωρούνταν πολίτες Β κατηγορίας, ακομα και αυτοί που έδωσαν την ζωή τους για το ελληνικό εθνος, πολεμωντας στους Βαλκανικους πολεμους , στην Μικρασια, και στο αλβανικό μέτωπο. Κατατοπιστικός ειναι ο Φίλιππος Δραγούμης, πολιτικος και αδερφός του Ιωνα, που αναφέρει:
«μεγάλο κακο εθνικώς έκαμαν, στα παραμεθόρια ιδίως, οι εξ επαγγέλματος «υπερπατριώτες», που αγνοώντας πρόσωπα και πράγματα του τόπου γενίκευαν τες κατηγορίες, συκοφαντούσαν και αδικούσαν τους εντοπίους, αποκαλώντας τους συλλήβδην και κατά προσωπο «Βούλγαρους», ακομα και αν ήταν ελληνόφωνοι και εθνικοί εργάτες, μονο και μονο επειδή γεννήθηκαν στα ιερά εκείνα χώματα της Μακεδονίας, που τα θεωρούσαν απλώς ως εκμεταλλεύσιμα, κατακτημένα εδάφη και όχι ιστορικά προς τα της Νότιας Ελλάδας».
Β) Ποια ιδια κουλτούρα; Αυτο δεν εμπόδιζε να έχουμε μακραίωνους πολέμους και έχθρες μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών εδώ και +1500 χρονια, αν και είχαν παρόμοιες καταβολές. Η διαφορετική κουλτούρα, θρησκεια, η οτιδήποτε αλλο, αποτελούσαν απλα μια πρόφαση. Οι ευρωπαίοι απλώς, μετά τον Β ΠΠ, καταλάβαν κατι το οποίο ακομα οι Βαλκάνιοι δεν έχουν ανακαλύψει.
Γ) Θεωρητικά καθόλου. Αν, λεμε, εισέρρεαν μεγάλες ελληνικές πληθυσμιακές ομάδες εκει, με την παρούσα νοοτροπία και με τον απώτερο σκοπό για «αποίκηση», μονο αναζωπύρωση του εθνικισμού θα επέφερε στην περιοχή
Πόλεμοι, διωγμοί, ξεκληρισμοι, γίνανε, και δυστυχώς γίνανε, αλλ ανήκουν στο παρελθόν. Η ευημερία και η πρόοδος επιτυγχάνεται και με αλλον τροπο, και όχι με καταστροφές και με προσδόκιμο ζωής τα 30 έτη λόγω πολέμων και λιμών. Δεν ζουμε στον 19ο αιωνα πλέον ούτε σε κάποιο βιντεοπαιχνίδι η στην Μεση Ανατολή.
