Φεμινισμός στον 21ο αιώνα και ισότητα των 2 φύλων

[Guest 209912]

Δεν έλεγες και τις προάλλες ότι η μέση γυναίκα είναι ανισόρροπη και θα βρει ανισόρροπο και καλό είναι να είναι ανεξάρτητη ;

Όλοι ανισόρροποι είμαστε, απλά το να είσαι ανισόρροπος είναι το νέο φυσιολογικό.

Βασικά και στις ανδροκρατούμενες κοινωνίες ( μέχρι περίπου την δεκαετία του 80' ) στην πραγματικότητα εντός του σπιτιού οι γυναίκες πάλι έκαναν εμμέσως το κουμάντο ( εκτός από τις άτυχες που έπεφταν σε τραμπούκους ) οπότε ουσιαστικά το μόνο που άλλαξε πλέον είναι ότι έγινε αυτή η κυριαρχία πιο άμεση και στο ότι οι άντρες έχασαν το "σκληρό προφίλ" που έδειχναν κάποτε στην κοινωνία. Εδώ μέχρι και στον σκληρό Μεσαίωνα η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα είχε του χεριού της τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό και έκανε ό,τι ήθελε

Αυτό είναι θέμα αξιοπρέπειας hack3r και όχι εργασίας ή φεμινισμού. Αν εσύ θες να τρέχεις πίσω από κάποια και να μην έχεις γνώμη τότε είναι δικιά σου επιλογή. Αν δεν πατάνε πόδι και απλά ακολουθούν είναι θέμα δικό τους.

Ρε συ hack3r είσαι από τα άτομα που στηρίζουν τον οικονομικό φιλελευθερισμό και πας κόντρα στον καταναλωτισμό; Πως θα κινηθεί η οικονομία αν δεν καταναλώνει ο κόσμος αφού αυτό θέλει το σύστημα και εκεί μας οδηγεί όλους.

Η κατρακύλα είναι αισθητή παντού δεν διαφωνώ αλλά νομίζω λίγο τα βλέπεις πιο τραγικά τα πράγματα από ότι πρέπει.

Διάβασε το τάδε έφη Ζαρατουστρας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάρκος Βασίλης]

•Λες ότι οι γυναίκες χάνουν την δουλειά τους λόγω εγκυμοσύνης που είναι σωστό όμως δεν αναφέρεις ότι ένα 15% των ανδρών είναι άνεργο. Το χειρότερο είναι ότι βάζεις σαν χώρα μόνο την Ελλάδα που είναι ένα bankrupt state και δεν λες για χώρες όπως η Γερμανία, Σκανδιναβια και Βρετανία όπου το κράτος παρέχει τα πάντα δωρεάν στις γυναίκες που είναι έγκυες μέχρι να γεννήσουν.

•Λες για το bachelor, δηλαδή δεν κατάλαβα οι συγκεκριμένες κοπέλες που πήγαν μέσα, πήγαν με την θέληση τους δεν τις ανάγκασε κανείς, άρα άκυρο το επιχείρημα σου, καθώς οι ίδιες επέλεξαν να ξεφτιλίζονται.

•Λες ότι οι γυναίκες δεν συμμετέχουν στην πολιτική. Να σου θυμίσω ότι η Μερκελ κυβερνά 15 χρόνια, στην Αμερική βγήκε γυναίκα αντιπρόεδρος, η πρόεδρος της δημοκρατίας είναι γυναίκα, και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις χρόνια τώρα στελεχώνονται και με γυναίκες υπουργούς, τέλος η πρόεδρος της ευρωπαϊκής επιτροπής είναι γυναίκα.

• Λες ότι οι γυναίκες πληρώνονται με χαμηλότερο μισθό που οντως αυτό είναι το μόνο σοβαρό επιχείρημα που έγραψες καθώς ισχύει, ομως δεν είδα από κανέναν εδώ μέσα την ίδια ευαισθησία για τους νέους μέχρι 30 ετών (άντρες- γυναίκες) που δεν έχουν δουλειά και οι υπόλοιποι που εργάζονται ζουν με 700€ το μήνα.

•Αυτό που λες με τον τρόπο που παίρνουν οι γυναίκες τα ονόματα στην Ελλάδα (με την ονομαστική και την γενική) μην το πεις πουθενά έξω γιατί θα γελάνε όλοι.

• Τέλος απευθύνομαι σε εσένα Μάρκο. Είσαι το άτομο που υποστηρίζεις την ένταξη των μεταναστών στην Ευρώπη. Είναι λίγο αντιφατικό να υποστηρίζεις φεμινισμό και από την άλλη να λες ναι στην μετανάστευση όταν το 80% των βιασμών στην Σκανδιναβικές χώρες γίνονται από μουσουλμάνους, δεν ξέρω νομίζω ότι μας δουλεύεις λιγάκι.

Ευτυχώς στον σύγχρονο κόσμο το φεμινιστικό κίνημα δεν μετράει πουθενά και είναι σαν θέατρο ώστε να γελάμε. Και δεν το λέω αυτό ώστε να υποτιμήσω τις γυναίκες το λέω επειδή δεν υπάρχει λόγος για αυτό το κίνημα (που ξαναλέω ότι κανείς δεν το παίρνει στα σοβαρά πλέον).
Λυπάμαι τις γυναίκες σε κάτι μουσουλμανικές χώρες, όπου εκεί όντως πρέπει να γίνει κάτι καθώς είναι απάνθρωπος ο τρόπος που τους συμπεριφέρονται, να βλέπουν τις γυναίκες στον δυτικό κόσμο που έχουν τα πάντα να κλαίγονται.

Για κάτι τέτοια ποστ πρέπει να μπει μία αντίδραση τύπου «ντόινκ».

Αρχικά, όλο το ποστ αναφερόταν ειδικά στην Ελλάδα, ούτε στο Ιράν ούτε στην Ισπανία. Επίσης, αυτό με το 15% άνεργοι άντρες δεν το κατάλαβα καθόλου:

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Το θέμα δεν είναι ο κόσμος που συμμετέχει αλλά το ότι έχει απήχηση - δηλαδή, ο κόσμος που το βλέπει - γεγονός που είναι δηλωτικό της προβληματικής κατάστασης στην Ελλάδα σε σχέση, μεταξύ άλλων, και με τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία.

Τώρα, η ΠΤΔ δεν είναι αιρετή, όπως επίσης και η Φον ντερ Λάυεν εξελέγη από την (ευρω)κοινοβουλευτική ομάδα του ΕΛΚ μαζί μαζί με το S&D και το renew - ήταν πρόσωπο «κοινής» αποδοχής, μιας και ο spitzenkanditat δεν μπορούσε να συγκεντρώσει τις απαραίτητες ψήφους. Αλλά, όπως και να έχει, και αιρετές να ήταν, με 15-20% του κοινοβουλίου να απαρτίζεται από γυναίκες ενώ το ποσοστό στα ψηφοδέλτια είναι >30% είναι σαφές ότι το εκλογικό σώμα δεν εκτιμά το ίδιο γυναίκες με άντρες πολιτικούς - αν δε σκεφτούμε ότι η ψήφος στην Ελλάδα έχει πρωτίστως κομματικό χαρακτήρα κι έπειτα προσωπικό, είναι και ζήτημα σε έναν βαθμό των ίδιων των κομμάτων.

Για τα επίθετα δες παρακάτω.

Σε σχέση με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, δεν καταλαβαίνω πού βλέπεις την αντίφαση. Όσα άτομα διαμένουν στην Ελλάδα υπόκεινται και στο ελληνικό δίκαιο - εκτός αν διαφωνείς.

δεν υπάρχουν γυναικοκτονίες και ανδροκτονίες, υπάρχουν ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ.

Άρα είσαι έτοιμος να υποστηρίξεις ότι δεν υπήρξαν στην ιστορία γενοκτονίες, αλλά θύματα πολέμου; Όλοι τελικά ακροαριστεροί είναι εδώ μέσα και το κρύβουν...

Πέρα από την κακώς εννοούμενη πλάκα, όταν κάτι παρατηρείται συστηματικά να συμβαίνει, όπως σου εξήγησε και ο Βουνός, έχουμε λόγο να το μετρήσουμε και να το παρατηρήσουμε ξεχωριστά. Ναι, όλοι άνθρωποι είμαστε, αλλά όταν βλέπεις μία τάση προς μία κατεύθυνση δεν μπορείς παρά να την εξετάσεις.

Ας τα πιάσουμε ένα ένα.

1) Άμα ήταν γυναίκα η CEO της εταιρείας, τι θα άλλαζε ως προς αυτό; Άμα η απάντηση είναι τίποτα, τότε δεν υπάρχει κάτι σεξιστικό, είναι καθαρά "πρόβλημα" της "φύσης" της γυναίκας. Μην πούμε καν και για το ότι πλέον πάρα πολλοί εργοδότες δίνουν paid parental leave, το οποίο μακροπρόθεσμα πολλές φορές ρίχνει και την καριέρα της γυναίκας (= μία ακόμα φορά που το affirmative action αποτυγχάνει), είτε γιατί βγαίνεις εκτός "φόρμας" είτε γιατί έχεις λιγότερη προυπηρεσία, αφού "κάθεσαι".

2) και 3). Είναι και τα δύο αστεία επιχειρήματα, γιατί μπορώ να σου βρω και το άλλο άκρο, πχ γυναίκες να μη πλησιάζουν άντρες γιατί είναι σίγουρες ότι θα τις βιάσουν. Ομοίως, υπάρχει και bachelorette στο εξωτερικό, άρα άτοπο.

4) Μπορούμε να μιλάμε ώρες για αυτό το θέμα, αλλά κάτι που δεν υπολογίζεις είναι και η ψυχολογία της γυναίκας. Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να μην πάρουν ρίσκο, κάτι που η πολιτική καριέρα το απαιτεί. Ξέρω τι θα πεις, ότι έχουν "μεγαλώσει" θεωρώντας αυτονόητο το να μη παίρνουν ρίσκο όσο οι άντρες. Ίσως έχει και δίκιο (γιατί δεν έχει εποκλειστεί το ενδεχόμενο όντως να υπάρχουν biological differences), αλλά για μία ακόμα φορά δεν θα βοηθήσει το affirmative action (= το να βάζουμε αβέρτα γυναίκες στην πολιτική), γιατί θα αποθαρρύνονται αυτές που πραγματικά αξίζουν (βλ. Thatcher) και θα εκλέγονται τύπισσες όπως πχ. η AOC, με μηδενικά προσόντα, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες (καθαρός σεξισμός). Εν ολίγοις, ο φεμινισμός πάλι δεν εστιάζει στη ρίζα.

5) Σε αυτό πράγματι δεν έχω να πω κάτι. Όπως και συνήθως στις φορολογικές δηλώσεις μπαίνει πρώτος ο άντρας. Παρόλα αυτά, κάποια πράματα συμβαίνουν και για λόγους σύμβασης, θεωρώ προσωπικά. Δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να "κρύβεται κάτι από πίσω" πλέον, αλλά δεν μπορώ να πω και κάτι με βεβαιότητα.

6) Είναι και το point που με οδήγησε στην "υποχρεώση" να απαντήσω στο σχόλιό σου. Εσκεμμένα, είναι non-adjusted στατιστικά. Για να γίνει κατανοητό το πόσο έξω είναι η πραγματικότητα, για τα Φινλανδία για παράδειγμα, αν τα κάνεις adjust με βάση την εμπειρία, τις ώρες δουλειάς και τους φόρους (μην ξεχνάμε progressive tax system), η διαφόρα πέφτει στο 0.4%. Ομοίως και για άλλες χώρες φυσικά, αν θυμάμαι καλά στις ΗΠΑ είναι στο 4%, ε και υποθέτω σε όλες τις δυτικές χώρες κάπου εκεί θα είναι. Για ποια διαφορά οπότε μιλάμε ακριβώς;

Για μένα το Α και το Ω της διαφοράς σε non adjusted, είναι ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχουν γυναίκες στις καλοπληρωμένες STEM. Οι λόγοι δεν είναι σίγουρα κοινωνικοί, και βάζουμε τελεία στο ζήτημα. Ως πηγή, παλεύω να βρω την ομιλία ενός Φυσικού στο CERN, τον οποίο και διώξανε, αλλά δεν ξέρω πού είναι. Εν ολίγοις, έδειχνε όπως είπα και πιο πάνω, ότι η μέση καθηγήτρια φυσικής έχει το μισό περίπου h-index από το μέσο καθηγητή, και κάτι πάρα πολύ σημαντικό, οι γυναίκες που κοινωνικά είναι κατώτερες (Τυνησία πχ), είχαν περισσότερες γυναίκες σε STEM απ'ότι χώρες με ισότητα (Φιλανδία). Ε μη μου πεις ότι και αυτό δε δείχνει κάτι...

PS. Δεν διαφωνώ ότι πρέπει να υπάρχει ισότητα. Κανείς δεν το αμφισβητεί. Το ζήτημα είναι κατά πόσο ο φεμινισμός το επιτυγχάνει, και όπως δείχνουν τα πράματα, ο φεμινισμός στη σημερινή του μορφή δεν επιτυγχάνει τίποτα, για τους λόγους που είπα. Είναι η ίδια συζήτηση με σοσιαλισμό/καπιταλισμό. Η ιδέα είναι καλή, αλλά μια ιδέα κρίνεται εκ του αποτελέσματος.

1. Το (γενετήσιο) φύλο δεν καθορίζει τις εργασιακές δεξιότητες ενός ατόμου άμεσα αλλά ενδεχομένως έμμεσα μέσα από την κοινωνική διάσταση που του αποδίδεται. Ωστόσο, σκόπιμα ή όχι εκφυλίζεις το ζήτημα μεγεθύνοντας ακραία τη διαφορά. Μεταξύ της υποδοχής στην είσοδο και της θέσης του CEO υπάρχουν πολλές άλλες θέσεις και η εκπροσώπηση γυναικών σε αυτές μειώνεται όσο ανεβαίνεις προς τα πάνω.
   
   Επί της ουσίας, αν υπάρχουν δύο άτομα, Α και Β, που σε μία θέση Χ θα απέδιδαν ακριβώς τα ίδια, τότε για την εταιρεία δεν έχει σημασία αν το ένα από τα δύο άτομα έχει αποκλειστεί ακόμα και από τη διεκδίκηση της θέσης, δεδομένου ότι το άλλο μπορεί να κάνει εξίσου καλά τη δουλειά του. Ωστόσο, σε επίπεδο ισότητας των ανθρώπων - και, κατ' επέκταση, των φύλων - το ζήτημα είναι η πρόσβαση στις ίδιες ευκαιρίες.
2. Τα περιστατικά που αναφέρεις είναι λίγα. Αντιθέτως, το rape culture ενώ είναι μία ακραία θέση είναι κάτι που ζει στην ελληνική κοινωνία σε μεγάλο βαθμό κι όχι μόνο μέσα στα μυαλά διαφόρων αντρών.
3. Το Bachelor, αν δεν ήταν σαφές, αναφέρθηκε ως σύμπτωμα της κατάστασης, δεν καταλαβαίνω πώς η ύπαρξη άλλου αντίστοιχου προγράμματος στο εξωτερικό αποτελεί αντεπιχείρημα σε αυτό.
4. Η AOC θεωρώ ότι μια χαρά τυπικά προσόντα έχει, υπέρμετρα εριστική είναι - ως εκ τούτου δεν μπορεί να διεξάγει πολιτικό διάλογο μακριά από τον καθρέφτη της. Πίσω στο θέμα, τα στερεότυπα και οι κοινωνικοί ρόλοι που αποδίδονται στα φύλα είναι εν γένει ανασταλτικός παράγοντας σε αλλαγές συσχετισμών σε μία κοινωνία - αυτό ισχύει για κάθε κοινωνική ομάδα, όχι μόνο για τα φύλα. Ως εκ τούτου, το τοπίο είναι πολύ θολό.
5. Στο ζήτημα του επιθέτου είναι προβληματική η κατάσταση δεδομένου ότι σε έναν άλλο τόπο που μιλάνε ελληνικά (στην Κύπρο) αυτό δε συμβαίνει. Ωστόσο, σε σχέση με όλα τα προηγούμενα είναι ήσσονος σημασίας και απλό σύμπτωμα της κατάστασης.
6. Κοίτα, παρέθεσες ένα άρθρο στα Φινλανδικά και δεν είμαι διατεθειμένος να βγάλω τα ματάκια μου από τη μετάφραση της google - προσπάθησα, αλλά σε πολλά σημεία έχω μεγάλα ερωτηματικά. Για το καλό της κουβέντας, θα ήταν χρήσιμο να είχαμε στα χέρια μας όλη του δουλειά του κυρίου Sumanen.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aura]

Βασικά και στις ανδροκρατούμενες κοινωνίες ( μέχρι περίπου την δεκαετία του 80' ) στην πραγματικότητα εντός του σπιτιού οι γυναίκες πάλι έκαναν εμμέσως το κουμάντο ( εκτός από τις άτυχες που έπεφταν σε τραμπούκους ) οπότε ουσιαστικά το μόνο που άλλαξε πλέον είναι ότι έγινε αυτή η κυριαρχία πιο άμεση και στο ότι οι άντρες έχασαν το "σκληρό προφίλ" που έδειχναν κάποτε στην κοινωνία. Εδώ μέχρι και στον σκληρό Μεσαίωνα η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα είχε του χεριού της τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό και έκανε ό,τι ήθελε

Αυτό είναι θέμα αξιοπρέπειας hack3r και όχι εργασίας ή φεμινισμού. Αν εσύ θες να τρέχεις πίσω από κάποια και να μην έχεις γνώμη τότε είναι δικιά σου επιλογή. Αν δεν πατάνε πόδι και απλά ακολουθούν είναι θέμα δικό τους.

Ρε συ hack3r είσαι από τα άτομα που στηρίζουν τον οικονομικό φιλελευθερισμό και πας κόντρα στον καταναλωτισμό; Πως θα κινηθεί η οικονομία αν δεν καταναλώνει ο κόσμος αφού αυτό θέλει το σύστημα και εκεί μας οδηγεί όλους.

Η κατρακύλα είναι αισθητή παντού δεν διαφωνώ αλλά νομίζω λίγο τα βλέπεις πιο τραγικά τα πράγματα από ότι πρέπει.

Καλά αυτό είναι στον άνθρωπο, όσοι είμαστε μαλθακοί θα κάνουν κουμάντο οι άλλοι και εμείς θα τους επηρεάζουμε πλαγίως

Αλλά με τα σημερινά δεδομένα που όλοι είμαστε πιο ανεξάρτητοι και οικονομικά και από τα πρέπει της κοινωνίας δεν θα ανεχτούμε ούτε αντρικά νταηλίκια ούτε γυναικείες παντόφλες . Και ο φονιάς , ο παθολογικά ζηλιάρης κοκ δεν νομίζω ότι θα συγκρατηθεί από τα φεμινιστικά κινήματα γιατί έχει ψυχολογικά προβλήματα.

Αυτός όμως ο οποίος μεγάλωνε με το είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω, γιατί αυτό ήταν η κανονικότητα, δεν υπάρχει σήμερα και δεν υπάρχει και η γυναίκα που θα τα ανεχτεί γιατί έχουμε άλλη παιδεία πλέον και άλλη ανεξαρτητσία και γυναίκες και άντρες και λόγω ''φεμινισμού'' . Δηλαδή όλο και θα υπάρχουν σε λιγότερο βαθμό γιατί τα βλέπουμε γύρω μας , αλλά δεν θεωρείται φυσιολογικό ούτε το κέρατο, ούτε η σφαλιάρα, ούτε ο βιασμός , θα το αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι που τα κάνουν ή τα ανέχονται .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jj!]

Πάντως, αυτό που λέει ο Athan92 ισχύει έως έναν βαθμό. Στον δυτικό κόσμο οι γυναίκες δεν επιλέγουν με την ίδια ευκολία τις STEM, αλλά ούτε και χειρωνακτικές εργασίες (εκτός της "καθαρίστριας"). Το όλο point του φεμινισμού είναι ότι οι γυναίκες επιθυμούν ίσες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας. Από εκεί και πέρα, όμως, αν οι ίδιες δεν είναι ικανές για τη θέση, δεν μπορούν να υποχρεώσουν τον εργοδότη ή την πολιτεία να εξασφαλίσουν τη θέση για αυτές, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες. Ο ακραίος και μη υγιής φεμινισμός θεωρεί ότι ένα περιβάλλον εργασίας που είναι ανδροκρατούμενο (π.χ. μία εταιρία πληροφορικής) δεν δίνει ίσες ευκαιρίες στις γυναίκες, αμελώντας το γεγονός ότι οι γυναίκες αποτελούν μικρότερη δεξαμενή εργαζομένων στους εν λόγω κλάδους (άρα και οι πιθανότητές τους μειώνονται).

Με την ίδια λογική δεν βλέπουμε γυναίκες οικοδόμους και γυναίκες αθλήτριες να ανταγωνίζονται με άνδρες αθλητές. Εκεί, όμως, ο ίδιος ακραίος φεμινισμός προτάσσει το κριτήριο της σωματικής διάπλασης. Ακριβώς γιατί η σωματική διάπλαση και μυϊκή δύναμη των γυναικών δεν επιτρέπουν τέτοιου είδους βαριές εργασίες.

Στην Ελλάδα, αρκεί κάποιος να μπει μέσα στα πανεπιστήμια και να δει τα ποσοστά ανδρών και γυναικών. Στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών η συντριπτική πλειοψηφία είναι άνδρες (θυμάμαι στο Πανεπιστήμιο, στο 1ο έτος παρακολουθούσαν 2-3 γυναίκες τα μαθήματα). Στον αντίποδα, στο τμήμα Νηπιαγωγών η συντριπτική πλειοψηφία είναι γυναίκες (παρακολουθούν 2-3 άνδρες). Άρα πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση του γυναικείου φύλου στην εταιρία πληροφορικής ή του ανδρικού φύλου σε ένα νηπιαγωγείο; Αφού η ζυγαριά των υποψήφιων εργαζομένων γέρνει προς το ένα φύλο...

ΥΓ. Κι εγώ δεν βρίσκω δουλειά γραφείου, γιατί ζητούν μόνο γυναίκες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassilis498]

Ο ακραίος και μη υγιής φεμινισμός θεωρεί ότι ένα περιβάλλον εργασίας που είναι ανδροκρατούμενο (π.χ. μία εταιρία πληροφορικής) δεν δίνει ίσες ευκαιρίες στις γυναίκες, αμελώντας το γεγονός ότι οι γυναίκες αποτελούν μικρότερη δεξαμενή εργαζομένων στους εν λόγω κλάδους (άρα και οι πιθανότητές τους μειώνονται).

περίεργο, γιατί μαζί με τον ακραίο φεμινισμό και οι ίδιες οι εταιρειες πληροφορικής το πιστεύουν αυτό και πιέζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάρκος Βασίλης]

Συγκεκριμένα με τον κλάδο της πληροφορικής, που έχει αναφερθεί παραπάνω, η εκπροσώπηση των γυναικών είναι μία πολύ παράξενη ιστορία. Τις πρώτες δεκαετίες της πληροφορικής και μέχρι και τις δεκαετίες του '70 και του '80, οι γυναίκες που ασχολούνταν με την πληροφορική αποτελούσαν μέγεθος συγκρίσιμο με τους άντρες. Ενδεικτικά, τον περίφημο υπολογιστή που είχε ο Lorenz σε ένα δωμάτιο δίπλα στο γραφείο του - αυτόν που «γέννησε» την ιδέα των χαοτικών συστημάτων - τον χειρίζονταν γυναίκες, όχι λόγω κάποιας προτίμησης του ίδιου του Lorenz αλλά γιατί ήταν όντως πολλές οι γυναίκες στον χώρο των υπολογιστών. Ωστόσο, καθώς τα χρόνια πέρασαν, μυστηριωδώς οι γυναίκες εξαφανίστηκαν από τον χώρο.

Ο Lorenz ο ίδιος έδινε credit στις συνεργάτιδές του στις διάφορες δημοσιεύσεις του, ωστόσο αυτό δεν ήταν η νόρμα της εποχής γενικά για τα άτομα που ασχολούνταν με την πληροφορική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ryuzaki]

Αυτός όμως ο οποίος μεγάλωνε με το είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω, γιατί αυτό ήταν η κανονικότητα, δεν υπάρχει σήμερα και δεν υπάρχει και η γυναίκα που θα τα ανεχτεί γιατί έχουμε άλλη παιδεία πλέον και άλλη ανεξαρτητσία και γυναίκες και άντρες και λόγω ''φεμινισμού'' . Δηλαδή όλο και θα υπάρχουν σε λιγότερο βαθμό γιατί τα βλέπουμε γύρω μας , αλλά δεν θεωρείται φυσιολογικό ούτε το κέρατο, ούτε η σφαλιάρα, ούτε ο βιασμός , θα το αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι που τα κάνουν ή τα ανέχονται .

Δεν ισχύει αυτό που λες, δυστυχώς.
Με την απαρχή της κρίσης παρατηρείται μία στροφή προς το... "παραδοσιακό" από τις ίδιες τις γυναίκες.
Κεκτημένα δεκαετιών, σεξουαλική απελευθέρωση έφυγαν από το παράθυρο.
Ίσως η οικονομική ασφάλεια που θα παρέχει ο σύζυγος; Τι να πω ακόμη το ψάχνω.
Και το σλατ σέιμινγκ είναι ακραίο, ακόμα και μεταξύ τους.

Σημαντικότερο, τα φαινόμενα βίας που βλέπουμε σχεδόν κάθε βδομάδα ενάντια στις γυναίκες από συντρόφους τους.
Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι αυτά τα τομάρια δεν είχαν δώσει δείγματα ματσίλας ή πατριαρχικής συμπεριφοράς πχ μπάτσοι, λουμπενάριοι εν γένει όλοι οι βαρβάτοι που ακούμε στην τιβι.
Αντίθετα, όλες θέλουν τον άντρα τον μπρουτάλ τον γενναίο που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και αμα λάχει θα δώσει και καμία να ουμε.

Τι να πω ίσως εγώ να συνάντησα τέτοιες περιπτώσεις, αλλά σε τόσο μεγάλο βαθμό;
Όπως και να χει ο καθένας με τις επιλογές του.
Πάλι καλά για τους υπόλοιπους, που υπάρχουν και χωρίς αγκυλώσεις κοπέλες οι οποίες σέβονται τον εαυτό τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giannhs2001]

μπάτσοι, λουμπενάριοι εν γένει όλοι οι βαρβάτοι που ακούμε στην τιβι.

δηλαδή όποιος είναι αστυνομικός* είναι σκληρός απέναντι στις γυναίκες;

Πάλι καλά που υπάρχουν χωρίς αγκυλώσεις κοπέλες και οι οποίες σέβονται τον εαυτό τους για τους υπόλοιπους.

Εσένα σου αρέσουν οι δυναμικές σε άλλους αυτές με περισσότερη θηλυκότητα σε κάποιες γυναίκες αρέσουν οι πιο "δυναμικοί" σε άλλες αρέσουν οι πιο συναισθηματικοί.

Δεν καταλαβαίνω καθόλου αυτά τα σημεία στο post σου. Στη τελική επίσης όσοι είναι δυναμικοί δεν είναι και απαραίτητα βίαιοι. Πρέπει για εσένα όλοι να σκύβουν κεφάλι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ryuzaki]

δηλαδή όποιος είναι αστυνομικός* είναι σκληρός απέναντι στις γυναίκες;



Εσένα σου αρέσουν οι δυναμικές σε άλλους αυτές με περισσότερη θηλυκότητα σε κάποιες γυναίκες αρέσουν οι πιο "δυναμικοί" σε άλλες αρέσουν οι πιο συναισθηματικοί.

Δεν καταλαβαίνω καθόλου αυτά τα σημεία στο post σου. Στη τελική επίσης όσοι είναι δυναμικοί δεν είναι και απαραίτητα βίαιοι. Πρέπει για εσένα όλοι να σκύβουν κεφάλι;

Ναι η συντριπτική πλειοψηφία όσων εκπαιδεύονται να έχουν "αρχίδια" και να θεωρούν τις γυναίκες ως κάτι χαριτωμένο που θα ικανοποιήσει τις ορμές τους, θα συμπεριφέρονται και ως τέτοιοι.

Όλα τα υπόλοιπα που γράφεις είναι άκυρα.
Δεν αναφέρω το "δυναμικός" ως το χαρακτηριστικό που τραβά αυτή τη μερίδα των γυναικών, αλλά κάποιες άλλες τοξικές συμπεριφορές. Ξαναδιάβασε το μήνυμα μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassilis498]

Αν και δεν ανέφερε τίποτα για δυναμικές γυναίκες, δυναμική Γιάννη δεν σημαίνει κοντοξυρισμένο μαλλί, δερμάτινη ζαρτιέρα με καρφιά και strap on... δεν ξέρω τι σκέφτηκες ακριβώς.

Αντίστοιχα η θηλυκότητα δεν έχει καμία σχέση με το κατά πόσο εξαρτάται στο έτερον ήμισυ, that is εκτός από κάτι παρακμιακά σενάρια συντηριτικών κοινωνιών όπου βλέπεις γυναίκες με ειδίκευση στα "οικιακά" να χουν μετατραπεί με τα χρόνια σε παχύσαρκες μηχανές θρέψης παιδιών από τον πολύ εγκλεισμό στο σπίτι, την έλλειψη κοινωνικοποίησης και το ψυχολογικό abuse. Αν αυτό για κάποιον δείχνει θηλυκότητα πάσο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Agaphbou]

Οι δουλειες αυτες καθ'αυτες ειναι δημιουργικες, απλα οχι προς αυτον που τις κανει (τουλαχιστον για την πλειοψηφια οπως ειπες).

Αυτό δεν ισχύει σε πολλές περιπτώσεις, και όσο αυτοματοποιούνται και γιγαντώνονται οι βιομηχανίες, τόσο κατακερματίζονται τα καθήκοντα και οι θέσεις εργασίας γίνονται ολοένα και πιο επαναλαμβανόμενες και μονότονες. Εκτός κι αν με το δημιουργική εννοείς ότι παράγει έργο.

Ο φόνος είναι φόνος σε κάθε περίπτωση. Ο δολοφόνος με την ίδια ευκολία θα σκότωνε οποιονδήποτε άλλον. Ωστόσο, σεξιστική μπορεί να θεωρηθεί η αντιμετώπιση του φόνου από τα media και από τον περίγυρο ( του στυλ " κάτι θα είπε παραπάνω " και τέτοια ). Σταματήστε να δίνετε βαρύτητα σε φόνους, όλοι το ίδιο είναι. Ενδοοικογενειακή βία δυστυχώς υπήρχε και θα υπάρχει. Προέρχεται και από τα δύο φύλα καθώς και η ψυχολογική βία που γίνεται ακόμα και από γυναίκες προς άντρες δεν είναι πάντα πιο <<ήπια>> από την σωματική. Καταδικάζουμε όλα τα είδη της βίας από όπου και αν προέρχονται. Οι φεμινιστικές ιδέες δεν πρέπει επίσης να κομματικοποιούνται. Η ισότητα και η τάση κατά της βίας πρέπει να είναι κοινώς αποδεκτά.

Συμφωνώ με το δεύτερο μισό σου σχόλιο, αλλά διαφωνώ με την άποψη ότι ο δολοφόνος μπορεί με την ίδια ευκολία να σκοτώσει οποιονδήποτε και ότι όλοι οι φόνοι είναι το ίδιο. Όλοι οι φόνοι είναι το ίδιο κακοί με την έννοια ότι αφαιρούνται ζωές εκ προθέσεως, αλλά δεν υπάρχουν παντού τα ίδια κίνητρα και δεν κρύβεται η ίδια ψυχοσύνθεση από πίσω. Κάποιος που σκοτώνει πχ μόνο ιερόδουλες (όπως ο Αντώνης Δαγκλής που έλεγε πως έβλεπε στα μάτια των γυναικών τη μητέρα του), είναι σχεδόν απίθανο να σκοτώσει εσένα που δεν έχεις κανένα κοινό χαρακτηριστικό με αυτές. Αν δεις mindhunter που ασχολείται αποκλειστικά με τα ψυχολογικά προφίλ των κατά συρροή δολοφόνων, θα καταλάβεις τι εννοώ. Εδώ βέβαια δε μιλάμε για κατά συρροή δολοφόνους, αλλά για μεμονωμένα περιστατικά οξύθυμων, επιθετικών ανθρώπων που σκότωσαν μια φορά εν βρασμώ ψυχής. Εδώ πρέπει να δεις τον λόγο που κρυβόταν πίσω από κάθε περιστατικό και να δεις αν υπάρχει κάποια ομοιότητα, πχ οι γυναίκες αυτές ήταν ανυπάκουες; άπιστες; Αν υπάρχει όντως κάποιο μοτίβο, τότε κάτι σημαίνει για τις αντιλήψεις ενός μέρους του ανδρικού πληθυσμού στη χώρα μας. Φυσικά, αν θες να είσαι πιο σφαιρικός θα πρέπει να δεις αν έχουν συμβεί και αντίστοιχα περιστατικά ανδροκτονιών, και να συγκρίνεις τα νούμερα μεταξύ τους.

Μία πεσιμιστική λίγο άποψη για την δουλειά αλλά ρεαλιστική. Δεν είναι παντού το ίδιο. Αν βέβαια όλοι κάναμε αυτό που πραγματικά θέλαμε δεν θα ήταν έτσι η δουλειά ( μία από τις σκληρές αποτυχίες του καπιταλισμού είναι η αποτυχία της εξύψωσης όλων των ειδικοτήτων ). Δεν είπα το αντίθετο για αυτό. Η οικονομική υποταγή ( και κηδεμονία ) της γυναίκας στον άντρα είναι αυτό που ανοίγει τον δρόμο για τις υπόλοιπες υποταγές και συνεπώς και βία σε κάποιες περιπτώσεις. Το αίσθημα της παραγωγής και της συμβολής στο κοινό συμφέρον έρχεται με την δουλειά ( αν δεν θες και της δημιουργικότητας ) και αυτό είναι σημαντικό να το νιώθει ο καθένας και η κάθε μία. Έχω και στο συγγενικό και στο φιλικό μου περιβάλλον " household wives " και μπορώ να δω ότι δεν είναι αυτό που θέλουν και λόγω αυτού συνήθως ξεσπάνε από εδώ και από εκεί.

Δεν νομίζω βέβαια κανένας άντρας να ήθελε να νιώθει οικονομικά εξαρτημένος από την γυναίκα του ( ούτε και εγώ θα ήθελα ) άρα γιατί να μη σεβόμαστε και το ανάποδο;

Καταρχάς αν μια άποψη είναι ρεαλιστική δε γίνεται να είναι και πεσιμιστική ταυτόχρονα. Ο πεσιμισμός προέρχεται απ' την υποκειμενική απαισιοδοξία κι όχι από μια αντικειμενική κακή πραγματικότητα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση κι εγώ πιστεύω ότι είναι ρεαλιστική η προσέγγιση της εργασίας απ' τον Τόλη, δε βλέπω κάτι το τραβηγμένο προς το χειρότερο. Επίσης αν κάναμε όλοι αυτό που θέλαμε σύμφωνα με την αμερικανική σαχλομπούρδα "κάνε το χόμπι σου δουλειά", τότε ο κόσμος όλος θα κατέρεε· θα είχαμε γεμίσει καλλιτέχνες, αθλητές και ταξιδιώτες και θα πεθαίναμε απ τη μπόχα και την ασιτία. Καλώς ή κακώς, για να μπορείς εσύ να πηγαίνεις στο γραφείο σου και να ασκείς το επάγγελμα που σου αρέσει, να παίρνεις τον μισθό σου, να καταναλώνεις και να διασκεδάζεις όπως σου αρέσει, θα πρέπει η πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω σου να κάνει τις δουλειές που εσύ απεχθάνεσαι. Γι' αυτό τώρα όλοι κάνουν ουρές έξω απ' τις πολυεθνικές για μια θέση γραφείου κι εμείς στον αγροτικό τομέα έχουμε φτάσει σε σημείο να πληρώνουμε 70 ευρώ το μεροκάματο για κλάδεμα. Τέλος πάντων, κλείνω κι αυτή την παρένθεση για να μιλήσω επιτέλους και on topic.

Δεν είμαι σίγουρη ότι συμφωνώ (βασικά, μάλλον διαφωνώ) με την άποψη ότι για την ενδοοικογενειακή βία ευθύνεται η οικονομική υποτέλεια της γυναίκας στον άντρα. Ενώ βγάζει νόημα το σκεπτικό σου, η πηγή του κακού δεν είναι ότι η γυναίκα δεν εργάζεται, μια χαρά έργο παράγει και στο σπίτι και άμα είναι και "προκομμένη" που λέμε, μια χαρά μπορεί να συνεισφέρει παράγοντας έργο πέρα απ' τις τυπικές δουλειές του σπιτιού που είναι καθάρισμα και μαγείρεμα. Οι γυναίκες παλιά πχ έπλεκαν, έραβαν, είχαν κήπους με φρούτα και λαχανικά (στα χωριά είχαν και ζώα που άρμεγαν κι έφτιαχναν γαλακτοκομικά), πρόσεχαν ως κόρη οφθαλμού να μην πεταχτεί φαγητό, να μη γίνονται σπατάλες, μπάλωναν/επιδιόρθωναν ρούχα και αν κοστολογήσεις με τα σημερινά δεδομένα το έργο που παρήγαγαν μπορεί πολύ άνετα να βγει ένας βασικός μισθός. Στα χωριά μάλιστα οι γυναίκες δούλευαν και στα χωράφια, τους μύλους, και οι μόνες αποκλειστικά ανδρικές δουλειές ήταν η υλοτομία/ξυλουργική, η βοσκή, η οικοδομή και κάποιες άλλες βαριά χειρωνακτικές εργασίες. Οι άντρες εργάζονταν μάλλον λιγότερες ώρες απ' τις γυναίκες και την υπόλοιπη ώρα ήταν στο καφενείο και αμπελοφιλοσοφούσαν πίνοντας το κρασάκι τους. Ίσα ίσα που μια τέτοια γυναίκα είναι ο πιο αυτόνομος άνθρωπος του κόσμου και δεν έχει ανάγκη κανέναν για να ζήσει. Παρόλα αυτά οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να βγαίνουν από το σπίτι και να έχουν κοινωνική ζωή, δέχονταν ξύλο και κέρατο απλά γιατί έτσι συνηθιζόταν, είχαν σαφώς λιγότερες ευκαιρίες στη μόρφωση, την πολιτική και όλα αυτά που γνωρίζουμε τέλος πάντων. Αυτό σημαίνει ότι η προκατάληψη προϋπήρχε και πηγάζει από αλλού! Προσωπική μου υπόθεση είναι πως προέρχεται απ' τους καιρούς των πολέμων όπου οι άντρες ήταν σαφώς καταλληλότεροι για πολεμιστές, οπότε ήταν αυτοί που έφεραν τις μεγαλύτερες αλλαγές στον κόσμο και έκαναν κουμάντο. Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότερες γυναίκες αυτού του μοντέλου δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο παράπονο γιατί, παρά την υποταγή τους, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους το περνούσαν απασχολημένες, είχαν περιεχόμενο ζωής και ήξεραν ότι είναι σημαντικές.

Στην πιο υποτιμητική θέση για μένα βρίσκονταν οι γυναίκες των πιο εύπορων ανδρών καθώς προχωράμε στη νεωτερική περίοδο (κι εδώ κολλάει η οικονομική υποτέλεια που λες), γιατί όταν ο άντρας άρχιζε να βγάζει λεφτά, έλεγε στη γυναίκα του να πάρει μια οικιακή βοηθό, να μην κουράζεται. Δεν την άφηνε να πλέκει, αφού είχε λεφτά για να πάρει ακριβά ρούχα και κοσμήματα. Γιατί να σκάψει κήπο όταν μπορεί να πάρει τα πάντα απ' την αγορά; Κι έτσι σιγά σιγά η γυναίκα κλεινόταν στο σπίτι με ολοένα και λιγότερα καθήκοντα και άρχισε να στρέφεται στον εαυτό της και την εξωτερική της εμφάνιση. Τότε άρχισε να στολίζεται και να είναι σεξυ για τον άντρα της. Τότε μεταμορφώθηκε σε μια άβουλη γλάστρα που δεν ήξερε να κάνει τίποτα και πάνω στον τσακωμό της έλεγε ο άντρας της "ποιος ξεσκιζεται όλη μέρα στη δουλειά για να έχεις εσύ τις πέρλες σου και τα χρυσαφικά σου; ποιος φέρνει τα λεφτά σ' αυτό το σπίτι;" και την χτυπούσε για να της θυμίσει τη θέση της. Σε αυτό το σημείο η γυναίκα στα μάτια μου έπιασε πάτο και για να μην πέσει στα αντικαταθλιπτικά που ζούσε σαν διακοσμητικός φίκος, άρχισε να ζηλεύει τη ζωή του άντρα της κι ήθελε να βρει κι αυτή ένα περιεχόμενο στη ζωή της. Αυτή ήταν η γυναίκα που αισθανόταν ότι είχε ανάγκη τον φεμινισμό περισσότερο από κάθε άλλη. Καλομαθημένη απ' τη μια, υποτιμημένη απ' την άλλη. Και προσωπικά βλέπω ακόμη κατάλοιπα αυτού του παρελθόντος στις μέρες μας. Δηλαδή μπορεί να μην πιστεύει σχεδόν κανείς πλέον ότι η θέση της γυναίκας είναι μόνο στο σπίτι, αλλά πάμπολλοι άντρες κάθε ηλικίας πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους και σύμβολο ανδρισμού να παρέχουν στη γυναίκα τους μια χλιδάτη ζωή για να είναι ευτυχισμένη.

Το συμπέρασμά μου είναι πως το χρήμα και η ευζωΐα εκφυλίζει τον μέσο άνθρωπο (μόνο ένας λαμπρός νους μπορεί να διαχειριστεί τον πλούτο με νηφαλιότητα κι αξιοπρέπεια) και πως η σχέση των δύο φύλων σήμερα δυστυχώς είναι πιο δύσκολη από ποτέ. Ειδικά στη μετα-νεωτερική περίοδο που διανύουμε πλέον, ακόμη και οι ιδεολογίες και τα κινήματα που γεννήθηκαν και άνθισαν στον 20ο αιώνα, έχουν εκφυλιστεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jj!]

περίεργο, γιατί μαζί με τον ακραίο φεμινισμό και οι ίδιες οι εταιρειες πληροφορικής το πιστεύουν αυτό και πιέζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση

Συγκεκριμένα με τον κλάδο της πληροφορικής, που έχει αναφερθεί παραπάνω, η εκπροσώπηση των γυναικών είναι μία πολύ παράξενη ιστορία. Τις πρώτες δεκαετίες της πληροφορικής και μέχρι και τις δεκαετίες του '70 και του '80, οι γυναίκες που ασχολούνταν με την πληροφορική αποτελούσαν μέγεθος συγκρίσιμο με τους άντρες. Ενδεικτικά, τον περίφημο υπολογιστή που είχε ο Lorenz σε ένα δωμάτιο δίπλα στο γραφείο του - αυτόν που «γέννησε» την ιδέα των χαοτικών συστημάτων - τον χειρίζονταν γυναίκες, όχι λόγω κάποιας προτίμησης του ίδιου του Lorenz αλλά γιατί ήταν όντως πολλές οι γυναίκες στον χώρο των υπολογιστών. Ωστόσο, καθώς τα χρόνια πέρασαν, μυστηριωδώς οι γυναίκες εξαφανίστηκαν από τον χώρο.

Ο Lorenz ο ίδιος έδινε credit στις συνεργάτιδές του στις διάφορες δημοσιεύσεις του, ωστόσο αυτό δεν ήταν η νόρμα της εποχής γενικά για τα άτομα που ασχολούνταν με την πληροφορική.

Τις εταιρίες πληροφορικής τις έφερα ως ένα παράδειγμα, γιατί είναι ένας κλάδος που δίνει σημασία στο μυαλό και όχι στα σωματικά, εξωτερικά ή άλλα χαρακτηριστικά και επειδή είναι σχετικά καινούριος κλάδος απασχόλησης.

Άρα η "εμφυλοποίηση" του κλάδου δεν συντελέστηκε προτού θεσπιστεί η ισότητα των δύο φύλων, επομένως γιατί τον εμφυλοποιουμε τώρα εμείς, οι εταιρίες, οι κυβερνήσεις, όταν είναι στατιστικά ξεκάθαρο ότι προσελκύονται οι άνδρες προτιμούν τις επιστήμες αυτές περισσότερο από τις γυναίκες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassilis498]

Γιατί η ισότητα των 2 φύλων δεν είναι ένα single switch να το γυρίσεις ένα πρωί και όλα να αλλάξουν, είναι μια συνεχή προσπάθεια δεκαετιών από κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και άλλους οργανισμούς και ένας πολέμος σε διάφορα μέτωπα, όπως είναι γενικά η μεταχείριση άνευ διακρίσεων, όπως είναι και η εκμοντερνοποίηση της κοινωνίας.

Οι εταιρείες πληροφορικής σε αυτό το θέμα είναι όπως όλες οι άλλες εταιρείες υπηρεσιών (άλλωστε πολλοί μηχανικοί δε δουλεύουν καν σε εταιρείες πληροφορικής εξαρχής) και φυσικά δεν δίνεται βάρος μόνο στο sheer performance αλλά και σε social skills, managing skills, cultural fit κλπ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Memetchi]

Πάντως, αυτό που λέει ο Athan92 ισχύει έως έναν βαθμό. Στον δυτικό κόσμο οι γυναίκες δεν επιλέγουν με την ίδια ευκολία τις STEM, αλλά ούτε και χειρωνακτικές εργασίες (εκτός της "καθαρίστριας"). Το όλο point του φεμινισμού είναι ότι οι γυναίκες επιθυμούν ίσες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας. Από εκεί και πέρα, όμως, αν οι ίδιες δεν είναι ικανές για τη θέση, δεν μπορούν να υποχρεώσουν τον εργοδότη ή την πολιτεία να εξασφαλίσουν τη θέση για αυτές, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες. Ο ακραίος και μη υγιής φεμινισμός θεωρεί ότι ένα περιβάλλον εργασίας που είναι ανδροκρατούμενο (π.χ. μία εταιρία πληροφορικής) δεν δίνει ίσες ευκαιρίες στις γυναίκες, αμελώντας το γεγονός ότι οι γυναίκες αποτελούν μικρότερη δεξαμενή εργαζομένων στους εν λόγω κλάδους (άρα και οι πιθανότητές τους μειώνονται).

Με την ίδια λογική δεν βλέπουμε γυναίκες οικοδόμους και γυναίκες αθλήτριες να ανταγωνίζονται με άνδρες αθλητές. Εκεί, όμως, ο ίδιος ακραίος φεμινισμός προτάσσει το κριτήριο της σωματικής διάπλασης. Ακριβώς γιατί η σωματική διάπλαση και μυϊκή δύναμη των γυναικών δεν επιτρέπουν τέτοιου είδους βαριές εργασίες.

Στην Ελλάδα, αρκεί κάποιος να μπει μέσα στα πανεπιστήμια και να δει τα ποσοστά ανδρών και γυναικών. Στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών η συντριπτική πλειοψηφία είναι άνδρες (θυμάμαι στο Πανεπιστήμιο, στο 1ο έτος παρακολουθούσαν 2-3 γυναίκες τα μαθήματα). Στον αντίποδα, στο τμήμα Νηπιαγωγών η συντριπτική πλειοψηφία είναι γυναίκες (παρακολουθούν 2-3 άνδρες). Άρα πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση του γυναικείου φύλου στην εταιρία πληροφορικής ή του ανδρικού φύλου σε ένα νηπιαγωγείο; Αφού η ζυγαριά των υποψήφιων εργαζομένων γέρνει προς το ένα φύλο...

ΥΓ. Κι εγώ δεν βρίσκω δουλειά γραφείου, γιατί ζητούν μόνο γυναίκες

Σωστά τα λες αλλά και αυτό αν το δούμε ποιο βαθιά θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι γίνεται λόγω του ίδιου του σεξισμού και των προκαταλήψεων προς τα 2 φύλα. Δηλαδή, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η αναλογία ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια που σπουδάζουν σε αυτές τις σχολές είναι τόσο διαφορετική. Συνήθως ότι έχει να κάνει με το "μυαλό", πιο πρακτικό ή πιο τεχνικό είναι ανδροκρατούμενο και ότι έχει να κάνει με τέχνες, "ευαισθησία", θεωρία κτλ γυναικοκρατούμενο και σε αυτό παίζει ρόλο και η ίδια η κοινωνία. Δεν ξέρω αν ήσουν εκείνη την μέρα στο τσατ αλλά όταν είχα πει για των νηπιαγωγών κάποιος άρχισε να γελάει και του φάνηκε πολύ περίεργο ένα αγόρι να σπουδάσει εκεί και η δικαιολογία του ήταν ότι είναι γυναικεία σχολή επειδή οι γυναίκες τα πάνε καλύτερα με τα παιδιά. Αν κοιτάξεις την διαφορά ανάμεσα στην αγγλική/γερμανική φιλολογία με την γαλλική/ιταλική και πάλι η διαφορά είναι τεράστια. Και μην μου πεις ότι η διαφορά έχει να κάνει μόνο με το φύλο και όχι με τις προκαταλήψεις που τρέχουν από πίσω, ειδικά στην Ελλάδα. Αυτό είναι κάτι που ξεκινάει από το πως μεγαλώνουμε τα ίδια τα παιδιά. Από τα γνωστά κλισέ "αγόρια είναι θα μαλώσουν" μέχρι τα ίδια τα παιχνίδια και τα ερεθίσματα. Τα αγόρια πολεμικές τέχνες, τα κορίτσια καλές τέχνες. Τα αγόρια βιντεοπαιχνίδια, τα κορίτσια κούκλες. Μετά μην αναρωτιόμαστε γιατί π.χ έχουν τόσο μεγαλύτερη τάση προς την τεχνολογία και τους υπολογιστές. Φαντάζομαι έχεις δει πως φέρονται οι παίκτες online παιχνιδιών στις κοπέλες παίκτριες.
Το βλέπεις και εδώ μέσα και παντού ότι ισχύει σε άλλους σε μεγαλύτερο και σε άλλους σε μικρότερο βαθμό. Ακόμα και το γεγονός ότι κάποιοι υποστηρίζουν το ανεκδιήγητο βίντεο αυτής της Αγαθής που ανέβηκε πιο πάνω, λέει πολλά. Νομικά μπορεί να έχουμε λύσει τα πιο πολλά αλλά κοινωνικά όχι και για αυτό ακριβώς τέτοια κινήματα έχουν ακόμα δουλειά να κάνουν κατά την γνώμη μου.

Ζιζί μου, ακριβώς για τους ίδιους λόγους δεν μπορείς εύκολα να βρεις δουλειά γραφείου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Σωστά τα λες αλλά και αυτό αν το δούμε ποιο βαθιά θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι γίνεται λόγω του ίδιου του σεξισμού και των προκαταλήψεων προς τα 2 φύλα. Δηλαδή, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η αναλογία ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια που σπουδάζουν σε αυτές τις σχολές είναι τόσο διαφορετική. Συνήθως ότι έχει να κάνει με το "μυαλό", πιο πρακτικό ή πιο τεχνικό είναι ανδροκρατούμενο και ότι έχει να κάνει με τέχνες, "ευαισθησία", θεωρία κτλ γυναικοκρατούμενο και σε αυτό παίζει ρόλο και η ίδια η κοινωνία. Δεν ξέρω αν ήσουν εκείνη την μέρα στο τσατ αλλά όταν είχα πει για των νηπιαγωγών κάποιος άρχισε να γελάει και του φάνηκε πολύ περίεργο ένα αγόρι να σπουδάσει εκεί και η δικαιολογία του ήταν ότι είναι γυναικεία σχολή επειδή οι γυναίκες τα πάνε καλύτερα με τα παιδιά. Αν κοιτάξεις την διαφορά ανάμεσα στην αγγλική/γερμανική φιλολογία με την γαλλική/ιταλική και πάλι η διαφορά είναι τεράστια. Και μην μου πεις ότι η διαφορά έχει να κάνει μόνο με το φύλο και όχι με τις προκαταλήψεις που τρέχουν από πίσω, ειδικά στην Ελλάδα. Αυτό είναι κάτι που ξεκινάει από το πως μεγαλώνουμε τα ίδια τα παιδιά. Από τα γνωστά κλισέ "αγόρια είναι θα μαλώσουν" μέχρι τα ίδια τα παιχνίδια και τα ερεθίσματα. Τα αγόρια πολεμικές τέχνες, τα κορίτσια καλές τέχνες. Τα αγόρια βιντεοπαιχνίδια, τα κορίτσια κούκλες. Μετά μην αναρωτιόμαστε γιατί π.χ έχουν τόσο μεγαλύτερη τάση προς την τεχνολογία και τους υπολογιστές. Φαντάζομαι έχεις δει πως φέρονται οι παίκτες online παιχνιδιών στις κοπέλες παίκτριες.
Το βλέπεις και εδώ μέσα και παντού ότι ισχύει σε άλλους σε μεγαλύτερο και σε άλλους σε μικρότερο βαθμό. Ακόμα και το γεγονός ότι κάποιοι υποστηρίζουν το ανεκδιήγητο βίντεο αυτής της Αγαθής που ανέβηκε πιο πάνω, λέει πολλά. Νομικά μπορεί να έχουμε λύσει τα πιο πολλά αλλά κοινωνικά όχι και για αυτό ακριβώς τέτοια κινήματα έχουν ακόμα δουλειά να κάνουν κατά την γνώμη μου.

Ζιζί μου, ακριβώς για τους ίδιους λόγους δεν μπορείς εύκολα να βρεις δουλειά γραφείου

Ναι ρε Memetchi αγόρια είναι θα μαλωσουν. Τα αγόρια ΠΡΕΠΕΙ να μαλώνουν και να παίζουν ξύλο όταν είναι μικρά γιατι είναι μέρος της ανάπτυξης τους σαν άντρες. Το να μάθει ένα αγόρι να αντιστέκεται στους συνομιλικους του ακόμη και αν χρειαστεί να καταλήξει στη βία το θέμα είναι κομβικής σημασίας για την μετέπειτα εξέλιξη του σαν άντρα. Έχουμε φτιάξει μια κοινωνία πλήρους συμμόρφωσης όπου ένα αγόρι μαθαίνει από μικρό οτι αν τον πειράζει ο Κωστάκης δεν πρέπει να αναμετρηθει με τον Κωστάκη και να δώσει λύση ο ίδιος στην διαφορά όπως θα έκανε κάθε φυσιολογικός άντρας σε κάθε εποχή αλλά θα πρέπει να πάει να το πει στη δασκάλα, ή στο μπαμπά του ή στο διευθυντή. Ο ευνουχισμός και η εξάρτηση από το κράτος καλλιέργειται από μικρή ηλικία.

Και ναι τα αγόρια πρέπει να κάνουν πολεμικές τέχνες και να μαθαίνουν να χαλιναγωγουν αλλά και να εκτονονουν έτσι την έμφυτη επιθετικότητα τους.

Ο νηπιαγωγος είναι κατεξοχήν γυναικείο επάγγελμα διότι οι γυναίκες είναι αυτές που ειναι εξοπλισμένες εκ φύσεως με τα traits που χρειάζονται για κάνεις αντέξεις και να κάνεις κουμάντο ένα μάτσο νήπια, τα οποία σε άλλες εποχές δεν πήγαιναν νηπιαγωγείο ώστε να έχουν μια θετή μάνα αλλά ήταν δίπλα στην δική τους μάνα. Μπορεί και ένας άντρας να έχει τα traits αυτά αλλά θα ανήκει στην μειοψηφία εκτός και αν τον ταΐζεις σόγια από βρέφος.

Τα αγόρια έχουν τάση προς την τεχνολογία, τους υπολογιστές, τα αμάξια, τα υδραυλικά και τον πόλεμο γιατί αυτός ήταν πάντα ο ρόλος των αντρών. Να πολεμάνε και όταν δεν πολεμάνε να τροποποιούν το περιβάλλον τους ώστε να παράγουν πόρους για τις οικογένειες τους. Γι αυτό οι άντρες ενδιαφέρονται για πράγματα.

Ο ρόλος των γυναικών ήταν πάντα η ανατροφή των παιδιών, η περίθαλψη άρρωστων και ηλικιωμένων, η φροντίδα της οικογένειας και του άμεσου κοινωνικού τους κύκλου και γι αυτό οι γυναίκες ενδιαφέρονται περισσότερο για ότι έχει να κανει με ανθρώπους και έχουν και κατά μέσο όρο χαρακτηριστικά προσωπικότητας που τις βοηθάνε σε αυτό, μεγαλύτερη ενσυναισθηση, καλύτερη κοινωνική αντίληψη, καλύτερο χειρισμό της γλώσσας, μεγαλύτερη κοινωνικότητα, υψηλότερο νευρωτισμο(βοηθάει στην ανατροφή παιδιών) και άγχος κ.ο.κ

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 28 Νοεμβρίου 2020

Αυτό δεν ισχύει σε πολλές περιπτώσεις, και όσο αυτοματοποιούνται και γιγαντώνονται οι βιομηχανίες, τόσο κατακερματίζονται τα καθήκοντα και οι θέσεις εργασίας γίνονται ολοένα και πιο επαναλαμβανόμενες και μονότονες. Εκτός κι αν με το δημιουργική εννοείς ότι παράγει έργο.


Συμφωνώ με το δεύτερο μισό σου σχόλιο, αλλά διαφωνώ με την άποψη ότι ο δολοφόνος μπορεί με την ίδια ευκολία να σκοτώσει οποιονδήποτε και ότι όλοι οι φόνοι είναι το ίδιο. Όλοι οι φόνοι είναι το ίδιο κακοί με την έννοια ότι αφαιρούνται ζωές εκ προθέσεως, αλλά δεν υπάρχουν παντού τα ίδια κίνητρα και δεν κρύβεται η ίδια ψυχοσύνθεση από πίσω. Κάποιος που σκοτώνει πχ μόνο ιερόδουλες (όπως ο Αντώνης Δαγκλής που έλεγε πως έβλεπε στα μάτια των γυναικών τη μητέρα του), είναι σχεδόν απίθανο να σκοτώσει εσένα που δεν έχεις κανένα κοινό χαρακτηριστικό με αυτές. Αν δεις mindhunter που ασχολείται αποκλειστικά με τα ψυχολογικά προφίλ των κατά συρροή δολοφόνων, θα καταλάβεις τι εννοώ. Εδώ βέβαια δε μιλάμε για κατά συρροή δολοφόνους, αλλά για μεμονωμένα περιστατικά οξύθυμων, επιθετικών ανθρώπων που σκότωσαν μια φορά εν βρασμώ ψυχής. Εδώ πρέπει να δεις τον λόγο που κρυβόταν πίσω από κάθε περιστατικό και να δεις αν υπάρχει κάποια ομοιότητα, πχ οι γυναίκες αυτές ήταν ανυπάκουες; άπιστες; Αν υπάρχει όντως κάποιο μοτίβο, τότε κάτι σημαίνει για τις αντιλήψεις ενός μέρους του ανδρικού πληθυσμού στη χώρα μας. Φυσικά, αν θες να είσαι πιο σφαιρικός θα πρέπει να δεις αν έχουν συμβεί και αντίστοιχα περιστατικά ανδροκτονιών, και να συγκρίνεις τα νούμερα μεταξύ τους.



Καταρχάς αν μια άποψη είναι ρεαλιστική δε γίνεται να είναι και πεσιμιστική ταυτόχρονα. Ο πεσιμισμός προέρχεται απ' την υποκειμενική απαισιοδοξία κι όχι από μια αντικειμενική κακή πραγματικότητα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση κι εγώ πιστεύω ότι είναι ρεαλιστική η προσέγγιση της εργασίας απ' τον Τόλη, δε βλέπω κάτι το τραβηγμένο προς το χειρότερο. Επίσης αν κάναμε όλοι αυτό που θέλαμε σύμφωνα με την αμερικανική σαχλομπούρδα "κάνε το χόμπι σου δουλειά", τότε ο κόσμος όλος θα κατέρεε· θα είχαμε γεμίσει καλλιτέχνες, αθλητές και ταξιδιώτες και θα πεθαίναμε απ τη μπόχα και την ασιτία. Καλώς ή κακώς, για να μπορείς εσύ να πηγαίνεις στο γραφείο σου και να ασκείς το επάγγελμα που σου αρέσει, να παίρνεις τον μισθό σου, να καταναλώνεις και να διασκεδάζεις όπως σου αρέσει, θα πρέπει η πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω σου να κάνει τις δουλειές που εσύ απεχθάνεσαι. Γι' αυτό τώρα όλοι κάνουν ουρές έξω απ' τις πολυεθνικές για μια θέση γραφείου κι εμείς στον αγροτικό τομέα έχουμε φτάσει σε σημείο να πληρώνουμε 70 ευρώ το μεροκάματο για κλάδεμα. Τέλος πάντων, κλείνω κι αυτή την παρένθεση για να μιλήσω επιτέλους και on topic.

Δεν είμαι σίγουρη ότι συμφωνώ (βασικά, μάλλον διαφωνώ) με την άποψη ότι για την ενδοοικογενειακή βία ευθύνεται η οικονομική υποτέλεια της γυναίκας στον άντρα. Ενώ βγάζει νόημα το σκεπτικό σου, η πηγή του κακού δεν είναι ότι η γυναίκα δεν εργάζεται, μια χαρά έργο παράγει και στο σπίτι και άμα είναι και "προκομμένη" που λέμε, μια χαρά μπορεί να συνεισφέρει παράγοντας έργο πέρα απ' τις τυπικές δουλειές του σπιτιού που είναι καθάρισμα και μαγείρεμα. Οι γυναίκες παλιά πχ έπλεκαν, έραβαν, είχαν κήπους με φρούτα και λαχανικά (στα χωριά είχαν και ζώα που άρμεγαν κι έφτιαχναν γαλακτοκομικά), πρόσεχαν ως κόρη οφθαλμού να μην πεταχτεί φαγητό, να μη γίνονται σπατάλες, μπάλωναν/επιδιόρθωναν ρούχα και αν κοστολογήσεις με τα σημερινά δεδομένα το έργο που παρήγαγαν μπορεί πολύ άνετα να βγει ένας βασικός μισθός. Στα χωριά μάλιστα οι γυναίκες δούλευαν και στα χωράφια, τους μύλους, και οι μόνες αποκλειστικά ανδρικές δουλειές ήταν η υλοτομία/ξυλουργική, η βοσκή, η οικοδομή και κάποιες άλλες βαριά χειρωνακτικές εργασίες. Οι άντρες εργάζονταν μάλλον λιγότερες ώρες απ' τις γυναίκες και την υπόλοιπη ώρα ήταν στο καφενείο και αμπελοφιλοσοφούσαν πίνοντας το κρασάκι τους. Ίσα ίσα που μια τέτοια γυναίκα είναι ο πιο αυτόνομος άνθρωπος του κόσμου και δεν έχει ανάγκη κανέναν για να ζήσει. Παρόλα αυτά οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να βγαίνουν από το σπίτι και να έχουν κοινωνική ζωή, δέχονταν ξύλο και κέρατο απλά γιατί έτσι συνηθιζόταν, είχαν σαφώς λιγότερες ευκαιρίες στη μόρφωση, την πολιτική και όλα αυτά που γνωρίζουμε τέλος πάντων. Αυτό σημαίνει

Στην πιο υποτιμητική θέση για μένα βρίσκονταν οι γυναίκες των πιο εύπορων ανδρών καθώς προχωράμε στη νεωτερική περίοδο (κι εδώ κολλάει η οικονομική υποτέλεια που λες), γιατί όταν ο άντρας άρχιζε να βγάζει λεφτά, έλεγε στη γυναίκα του να πάρει μια οικιακή βοηθό, να μην κουράζεται. Δεν την άφηνε να πλέκει, αφού είχε λεφτά για να πάρει ακριβά ρούχα και κοσμήματα. Γιατί να σκάψει κήπο όταν μπορεί να πάρει τα πάντα απ' την αγορά; Κι έτσι σιγά σιγά η γυναίκα κλεινόταν στο σπίτι με ολοένα και λιγότερα καθήκοντα και άρχισε να στρέφεται στον εαυτό της και την εξωτερική της εμφάνιση. Τότε άρχισε να στολίζεται και να είναι σεξυ για τον άντρα της. Τότε μεταμορφώθηκε σε μια άβουλη γλάστρα που δεν ήξερε να κάνει τίποτα και πάνω στον τσακωμό της έλεγε ο άντρας της "ποιος ξεσκιζεται όλη μέρα στη δουλειά για να έχεις εσύ τις πέρλες σου και τα χρυσαφικά σου; ποιος φέρνει τα λεφτά σ' αυτό το σπίτι;" και την χτυπούσε για να της θυμίσει τη θέση της. Σε αυτό το σημείο η γυναίκα στα μάτια μου έπιασε πάτο και για να μην πέσει στα αντικαταθλιπτικά που ζούσε σαν διακοσμητικός φίκος, άρχισε να ζηλεύει τη ζωή του άντρα της κι ήθελε να βρει κι αυτή ένα περιεχόμενο στη ζωή της. Αυτή ήταν η γυναίκα που αισθανόταν ότι είχε ανάγκη τον φεμινισμό περισσότερο από κάθε άλλη. Καλομαθημένη απ' τη μια, υποτιμημένη απ' την άλλη. Και προσωπικά βλέπω ακόμη κατάλοιπα αυτού του παρελθόντος στις μέρες μας. Δηλαδή μπορεί να μην πιστεύει σχεδόν κανείς πλέον ότι η θέση της γυναίκας είναι μόνο στο σπίτι, αλλά πάμπολλοι άντρες κάθε ηλικίας πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους και σύμβολο ανδρισμού να παρέχουν στη γυναίκα τους μια χλιδάτη ζωή για να είναι ευτυχισμένη.

Το συμπέρασμά μου είναι πως το χρήμα και η ευζωΐα εκφυλίζει τον μέσο άνθρωπο (μόνο ένας λαμπρός νους μπορεί να διαχειριστεί τον πλούτο με νηφαλιότητα κι αξιοπρέπεια) και πως η σχέση των δύο φύλων σήμερα δυστυχώς είναι πιο δύσκολη από ποτέ. Ειδικά στη μετα-νεωτερική περίοδο που διανύουμε πλέον, ακόμη και οι ιδεολογίες και τα κινήματα που γεννήθηκαν και άνθισαν στον 20ο αιώνα, έχουν εκφυλιστεί.

Και φυσικά όλοι όσοι μιλάνε για το πόσο καταπιεσμενες ήταν οι γυναίκες τότε δεν λαμβάνουν ποτέ υπόψιν το context της εποχής, όπου μέχρι πολύ πρόσφατα ο καθένας μπορούσε να μπει στο σπίτι σου και να βιάσει/σκοτώσει/κλέψει και οποιαδήποτε γυναίκα θα προτιμούσε χίλιες φορές να είναι "καταπιεσμενη" αν αυτό της εξασφάλιζε ότι θα έχει έναν άντρα ο οποίος θα μπορέσει να της παρέχει την ασφάλεια που χρειάζεται γι αυτή και τα παιδιά της. Επίσης δεν αναφέρει κανείς ότι ο μέσος άντρας ήταν αναλφαβητος και οι μόνες συναναναστροφες του ήταν οι άλλοι άντρες στο χωριό. Αν δεν έχεις δει κάτι άλλο πως θα είσαι κάτι άλλο. Άσε που και οι γυναίκες σκοτωναν τα παιδιά τους στο ξύλο ανέκαθεν και ο μόνος λόγος που η ενδοοικογενειακη βία είναι προνόμιο των αντρών είναι η σωματική δυναμη. Οι γυναίκες μια χαρά δέρνουν ότι μπορούν να δείρουν.
Σε ένα κόσμο που ένα αγόρι στα 7 έπαιρνε τσαπα και στα 15 πήγαινε στη μάχη και που ένα κορίτσι έκανε 18 γέννες για να ζήσουν τα 3 και ήταν εκτεθημενη στην πείνα, τα στοιχεία της φύσης και τους ανθρώπους, η σφαλιάρα από τον άντρα δεν ήταν ούτε στα τοπ 20 των προβλημάτων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 880151]

Καταρχήν, για να μπορούμε να μιλάμε για φεμινισμό νομίζω ότι ίσως θα ήταν καλό να επικεντρωθούμε στην ουσία του και αυτή προϋποθέτει το εξής: το γεγονός ότι είμαστε ίσοι, αλλά όχι ίδιοι με τους άντρες και τους τρόπους που χρησιμοποιεί σήμερα η γυναίκα για να πετύχει κάτι τέτοιο. Αν λοιπόν, ρίξουμε μια ματιά στα κοινωνικά δίκτυα (Facebook, Instagram) με αντικειμενική ματιά, θα δούμε ότι ουσιαστικά αυτό που επικρατεί είναι ένα "εμπόριο κρεάτων", στο οποίο εκτίθενται ως επί το πλείστον μέλη γυναικών όπως οπίσθια, στήθος. Μετατρέπεται, δηλαδή, με δική της πρωτοβουλία η γυναίκα σε ένα αντικείμενο προβολής και ανταμοιβής από τον κάθε τυχάρπαστο (αν είναι και ματσό ακόμη καλύτερα...). Δυστυχώς, η αλήθεια, για την πλειονότητα των νέων κοριτσιών αυτή είναι (και σας μιλάω εγώ που είμαι 25) και θεωρώ ότι αν θέλουμε σοβαρά να μιλήσουμε για "φεμινισμό", πρώτα θα πρέπει λίγο να εξετάσουμε κι εμείς οι γυναίκες τι κάνουμε λάθος κι αν θέλουμε καλύτερη ζωή να στρωθούμε στη δουλειά και την επαγγελματική μας εξέλιξη. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο σεβασμός κερδίζεται...Σίγουρα, ωστόσο, υπάρχουν και παλαιολιθικής αντίληψης άνθρωποι που εκφράζουν σεξιστικά σχόλια προς τις γυναίκες, αλλά αυτό θεωρώ ότι αποτελεί δείγμα μη καλλιέργειας, οπότε ούτε που ασχολούμαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aura]

Δεν είμαι σίγουρη ότι συμφωνώ (βασικά, μάλλον διαφωνώ) με την άποψη ότι για την ενδοοικογενειακή βία ευθύνεται η οικονομική υποτέλεια της γυναίκας στον άντρα.

Oύτε και εγώ άλλα αν έχεις άντρα σατράπη αν δεν είσαι ανεξάρτητη είναι πιο δύσκολο . Πως λέμε συνέχεια για την ψυχική ανεξαρτησία ; το ίδιο ισχύει και για την οικονομική . Μπορούμε να το δούμε και από την πλευρά των αντρών , για παράδειγμα μια που κερατώνει τον άντρα της , δεν θα τον χωρίσει αν είναι εξαρτημένη οικονομικά , θα κάτσει στη βόλεψή της και θα την πληρώσει ο άλλος γιατί έτσι και αλλιώς όλοι φοβούνται τις αλλαγές, την μοναξιά και όλα αυτά και μπαίνει και το πρακτικό πρόβλημα στη μέση .

Είναι αυτονόητο, όχι να δουλεύει ντε και καλά , αλλά να έχει ένα σπίτι ή κάποιο εισόδημα τέλος πάντων από κάπου γιατί δεν γίνεται ο γάμος να βασίζεται στην ανάγκη του ενός για τον άλλον , ούτε οικονομική, ούτε ψυχική, ούτε τίποτα, πρέπει να είναι όλοι αυτόνομοι σε όλους τους τομείς κανονικά να μπορούν να ζήσουν και μόνοι τους .

Εμείς δεν είμαστε σαν τις γιαγιάδες μας στα χωράφια έτσι και αλλιώς, θα μας σπάσει κανένα νύχι ας πούμε . Οπότε δεν θα ήταν εύκολο να χωρίζαμε. Το βλέπουμε στις σημερινές 50φεύγα που μικροπαντρεύτηκαν , δεν σπούδασαν , δεν δούλεψαν ποτέ πέρα από τα οικιακά και ξάφνου χώρισαν και τελείωσε ο κόσμος. Δεν το θεωρώ και φεμινισμό δηλαδή, λογική είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 090132]

Καταρχήν, για να μπορούμε να μιλάμε για φεμινισμό νομίζω ότι ίσως θα ήταν καλό να επικεντρωθούμε στην ουσία του και αυτή προϋποθέτει το εξής: το γεγονός ότι είμαστε ίσοι, αλλά όχι ίδιοι με τους άντρες και τους τρόπους που χρησιμοποιεί σήμερα η γυναίκα για να πετύχει κάτι τέτοιο. Αν λοιπόν, ρίξουμε μια ματιά στα κοινωνικά δίκτυα (Facebook, Instagram) με αντικειμενική ματιά, θα δούμε ότι ουσιαστικά αυτό που επικρατεί είναι ένα "εμπόριο κρεάτων", στο οποίο εκτίθενται ως επί το πλείστον μέλη γυναικών όπως οπίσθια, στήθος. Μετατρέπεται, δηλαδή, με δική της πρωτοβουλία η γυναίκα σε ένα αντικείμενο προβολής και ανταμοιβής από τον κάθε τυχάρπαστο (αν είναι και ματσό ακόμη καλύτερα...).

Κοίτα, αν το καλοσκεφτείς, δεν υπάρχει αντικειμενική ματιά. Εγω για παράδειγμα, δεν βλέπω τα μονδελα στο Instagram -που ομολουγουμένως διακατέχονται απο άκρατο ναρκισσισμό- να «καταστρέφουν τον πολιτισμό», όπως θα υποστήριζε ένας ακραίος άνθρωπος. Ρεαλιστικά μιλώντας, αυτό που κάνουν στην χειρότερη, είναι να κλονίζουν την ευαίσθητη αυτοαντίληψή σου. Νομίζω γενικά οτι η ανθρωπότητα έχει αντικρίσει χειρότερα πράγματα απο δυο απροκάλυπτα στήθη και μερικούς τεχνητούς κοιλιακούς, αλλα maybe that’s just me. Πάντως το εμπόριο κρεάτων υπήρχε και πριν απο τα social media.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassilis498]

Oύτε και εγώ άλλα αν έχεις άντρα σατράπη αν δεν είσαι ανεξάρτητη είναι πιο δύσκολο . Πως λέμε συνέχεια για την ψυχική ανεξαρτησία ; το ίδιο ισχύει και για την οικονομική . Μπορούμε να το δούμε και από την πλευρά των αντρών , για παράδειγμα μια που κερατώνει τον άντρα της , δεν θα τον χωρίσει αν είναι εξαρτημένη οικονομικά , θα κάτσει στη βόλεψή της και θα την πληρώσει ο άλλος γιατί έτσι και αλλιώς όλοι φοβούνται τις αλλαγές, την μοναξιά και όλα αυτά και μπαίνει και το πρακτικό πρόβλημα στη μέση .

Είναι αυτονόητο, όχι να δουλεύει ντε και καλά , αλλά να έχει ένα σπίτι ή κάποιο εισόδημα τέλος πάντων από κάπου γιατί δεν γίνεται ο γάμος να βασίζεται στην ανάγκη του ενός για τον άλλον , ούτε οικονομική, ούτε ψυχική, ούτε τίποτα, πρέπει να είναι όλοι αυτόνομοι σε όλους τους τομείς κανονικά να μπορούν να ζήσουν και μόνοι τους .

Εμείς δεν είμαστε σαν τις γιαγιάδες μας στα χωράφια έτσι και αλλιώς, θα μας σπάσει κανένα νύχι ας πούμε . Οπότε δεν θα ήταν εύκολο να χωρίζαμε. Το βλέπουμε στις σημερινές 50φεύγα που μικροπαντρεύτηκαν , δεν σπούδασαν , δεν δούλεψαν ποτέ πέρα από τα οικιακά και ξάφνου χώρισαν και τελείωσε ο κόσμος. Δεν το θεωρώ και φεμινισμό δηλαδή, λογική είναι.

έλα ρε γράφτηκε και λίγη κοινή λογική, για λίγο νόμιζα πως θα διάβαζα επ' άπειρον δήθεν ιστορικές αναλύσεις για τη βιολογική φύση των 2 φύλων και την πορεία τους τους τελευταίους 2 αιώνες της ιστοριας.

Μια γυναίκα που είναι μορφωμένη, έχει τη δική της δουλειά, τη δική της άποψη, δεν παίρνει έγκριση από τον άντρα της για τα πάντα στα πρώτα σημάδια βίας είναι ελεύθερη να σηκωθεί να φύγει και να πάρει και τα παιδιά μαζί. Αυτή που παρέδωσε τη ζωή της στην τύχη και έχει γαντζωθεί πάνω στον provider alpha male της, καλή τύχη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gaspar]

Ο άντρας ο μπέκρης που μεθοκοπάει στον καφενέ και δέρνει την γυναίκα του με ζωνάρι δεν υπάρχει πια,και αν κάποτε υπήρξε έχει εξαφανιστεί εδώ και πολλά χρόνια.

Ο καθένας επιλέγει και διαμορφώνει την ζωή που θέλει να κάνει είτε είναι άντρας είτε γυναίκα. Για μένα το μεγαλύτερο και ανώτερο κατόρθωμα του ανθρώπου είναι να κάνει και να μεγαλώσει μια σωστή και υγειής ψυχολογικά οικογένεια.. αυτό προσφέρει ουσιαστική ευτυχία και νόημα στην ζωή είτε είσαι άνδρας είτε γυναίκα

Είτε θεωρείτε πατριαρχικό η όχι,
Νοιώθω υποχρέωση από την πλευρά μου να προσφέρω με κάθε τρόπο στην σύζυγο και παιδιά μου οικονομική και συναισθηματική ασφάλεια. Δεν θα με πείραζε να εργάζομαι μόνο εγώ γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι να κυοφορείς γέννας και μεγαλώνεις ένα παιδί.


Μια φεμινίστρια που θα αποφάσιζε να κάνει οικογένεια δεν ξέρω τι θα θεωρούσε ιδανικό από την ίδια και τον σύντροφό της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.