Η πολιτεία οφείλει να σέβεται τα δικαιώματα ενός ανθρώπου, ακόμη κι αν είναι πολυϊσοβίτης. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Κουφοντινα θα πρέπει να μας βρίσκει όλους σύμφωνους, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολίτες μίας ευνομούμενης και δημοκρατικής κοινωνίας.
Από εκεί και πέρα, όμως, ο διάλογος που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες έχει πάρει ακραίες διαστάσεις σε πολιτικό επίπεδο, με αποκορύφωμα την δήλωση Δρίτσα ότι "κανένας δεν τρομοκρατήθηκε με την 17 Νοέμβρη" και την αναγραφή σε πανό "γεννήθηκα 17 Νοέμβρη", που επιβεβαιώνει τις φοβίες για την ηρωοποιηση του Κουφοντινα.
Επιπλέον, η γνώμη μου είναι ότι η δικηγόρος του Κουφοντινα προσπαθεί να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη, αλλά φάσκει και αντιφάσκει. Από τη μία λέει ότι δεν έχει τα απαραίτητα έγγραφα για να ακολουθήσει τη νομική οδό, κι από την άλλη προσβάλλει τη δικαιοσύνη (το πρωτοδικείο Λαμίας) καθώς και το κύρος των εγγράφων που της παραδόθηκαν. Δεν είμαι νομικός και δεν γνωρίζω, προφανώς, ποιες είναι οι διαδικασίες, αλλά φαντάζομαι ότι σε περιπτώσεις αυθαιρεσίας της διοίκησης, θα υπάρχει τρόπος ένδικης απαίτησης. Τώρα είδα ότι τελικά ακολουθήθηκε η δικαστική οδός, οπότε μένει να δούμε τα αποτελέσματα.
Από εκεί και πέρα, η κυβέρνηση έχει επίσης ευθύνη που λόγω της οικογενειακής βεντέτας ασκεί περισσότερη πίεση από ό,τι θα έπρεπε. Ξαναλέω, ότι το ζήτημα έχει πολιτικοποιηθει, ενώ είναι θέμα καθαρά νομικής/δικαστικής φύσεως.