Λες τα αυτονόητα και είναι πολύ δύσκολο να γίνουν αντιληπτά.
Γεγονός που επιβεβαιώνει όσα ανέφερες.
Πραγματικά.
Το θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία ισχύει και αφού την αποκτήσουμε, θέλει πολύ μεγάλη «αρετή» να αποδεχτείς πως αυτό είναι η ελευθερία.
Έτσι είναι η ελευθερία. Και έχει πολλές τρύπες και λάθη.
Κάθε αλλαγή ξεκινάει με το να συνειδητοποιήσεις πως μια κατάσταση ή ενα πρόβλημα συμβαίνει.
Και δυστυχώς οι περισσότεροι είστε πολυ μακριά απο αυτό.
Οπότε το πρόβλημα θα διαιωνίζεται και «τις πταιει, τις πταιει»
Ελάτε τώρα μαζευτείτε ορδές να με hateάρετε χωρίς καν να ξοδέψετε ενα παραπάνω λεπτό να σκεφτείτε την ουσία όσων λέω και οχι αυτό που χωράει το δικό σας κεφάλι.
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.
Πάμε να κάνουμε συζήτηση; Γιατί με το να προδικάζεις ότι θα σε «hateάρουν» το κάνεις σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Ναι, η δημοκρατία είναι το «μη χείρον βέλτιστον», το πολίτευμα που δίνει τις περισσότερες ελευθερίες από όλα όσα έχουν δοκιμαστεί, με εξαίρεση την αναρχία, η οποία δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ.
Όμως δεν μπορούμε να μένουμε σε αυτή, όπως λέω και στον φίλο Klean και να μην δοκιμάσουμε νέα πράγματα, ακόμα πιο συμμετοχικά, με ενδυνάμωση του ρόλου του απλού πολίτη.
Γιατί σήμερα έχεις μια κατ'επίφαση δημοκρατία, αλλά, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οικονομικές ελίτ επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο τις εγχώριες κυβερνήσεις.
Οπότε, ουσιαστικά, έχουμε φωνή; Μετράει η γνώμη του εργάτη, του χαμηλόμισθου, του συνταξιούχου για το μέλλον του, τη μία φορά στα τέσσερα χρόνια που θα πάει να ψηφίσει;
Τέλος, τα πράγματα δεν είναι άσπρο-μαύρο. Μπορεί να έχω πολλές ενστάσεις με τη σύγχρονη μορφή της δημοκρατίας, αλλά θα πω ότι η υποτίμηση του δημοκρατικού πολιτεύματος κρύβει πολλές παγίδες και εν μέρει κατευθύνεται από τις ελίτ που ανέφερα, θέλοντας να διαμορφώσει απαθείς πολίτες, που δεν αξιοποιούν ούτε αυτή την ψήφο που τους δίνει η δημοκρατία και απέχουν.
