Αν θες να βρεις internally consistent φιλοσοφίες καλύτερα να ψάξεις σε κάποια θρησκεία ή κάποιο πολιτικό δόγμα. Μπορεί να μην είναι ούτε σωστό, ούτε δίκαιο, ούτε ευρείας αποδοχής, αλλά σίγουρα θα είναι consistent.
Όσο η κοινωνία θα εξελίσσεται οι άνθρωποι θα μορφώνονται όλο και περισσότερο και θα διεκδικούν ελευθερίες. Αυτό συμβαίνει αιώνες τώρα στον πυρήνα του. Δεν ξυπνά κανείς ένα πρωί να πει γιατί συμβαίνει το Χ κι όχι το Ψ. Ελευθερία να κάνεις αυτό που θες, σεβόμενος πάντα το διπλανό σου, ανεξαρτήτως background, φύλου, ή οποιουδήποτε άλλου χαρακτηριστικού. Οι γενικεύσεις σε αυτά προκύπτουν πάντα εξελικτικά, μέσα από κοινά προβλήματα κι όχι ως αποτέλεσμα κάποιου φιλοσοφικού cult.
Όταν πριν 2000 χρόνια παρά κάτι θεμελιώθηκε η ανεξιθρησκεία δεν βρέθηκε κανείς να πει "μάγκες είμαστε σύγχρονη κοινωνία πλέον όχι μαλακίες με θρησκευτικό discrimination". Απλά πέθαναν κάτι χιλιάδες ή περισσότεροι χριστιανοί στα χέρια ρωμαίων για τα πιστεύω τους και προέκυψε ό,τι προέκυψε μέσω ενός αγώνα. Έτισ γίνοντια πάντα οι αλλαγές. Κάποια ομάδα διεκδικεί κάτι για εκείνους και οι υπόλοιποι έχοντας την πρέπουσα μόρφωση είναι σε θέση να αξιολογήσουν πως "ξες αυτό που θέλει ο άλλος δε με καταπιέζει στην πραγματικότητα" οπότε δημιουργείται ένα ρεύμα.
Εδώ δεν μιλάμε πλέον για ελευθερίες. Εδώ μιλάμε για positive discrimination το οποίο ως συνέπεια μεταφράζεται ως negative discrimination εναντίον άλλων ομάδων. Οι γυναίκες είναι ελεύθερες να κάνουν οτιδήποτε θέλουν πλέον. Σπουδές, δουλειά, πολιτική, ιδιοκτησία, τα πάντα. Δεν υπάρχει καμία απολύτως ελευθερία την οποία έχουν σήμερα οι άντρες και δεν έχουν οι γυναίκες.
Δεν τίθεται καθόλου λοιπόν το γεγονός πως σήμερα οι γυναίκες διεκδικούν μια ελευθερία την οποία εμείς τους αρνούμαστε γιατί είμαστε αμόρφωτοι μισογύνηδες. Αυτό που γίνεται είναι να προωθείται μια ισότητα αποτελέσματος, ανεξαρτήτως προσόντων, διότι το κυρίαρχο δόγμα είναι πως πρέπει παντού(καλά όχι παντού, πορείες για 50-50 εκπροσώπηση στα ορυχεία δεν γίνανε ακόμη) να έχουμε 50/50 εκπροσώπηση.
Το κλασσικό παράδειγμα στα σώματα ασφαλείας, όπου ρίχνουμε τον πήχη των σωματικών προσόντων για τις γυναίκες ώστε να μπορούν να μπαίνουν με την ίδια συχνότητα με τους άντρες. Πέραν του ότι αυτό είναι καραμπινάτος σεξισμός, για τον οποίο ούτε καν γίνεται λόγος από τις γυναίκες επειδή τις συμφέρει, πέραν του ότι μειώνεται το αξιόμαχο του σώματος (ένας άντρας 1.65 θεωρείται αρκετά μικρόσωμος για να είναι αποτελεσματικός μπάτσος ή πυροσβέστης αλλά μια γυναίκα 1.60 είναι οκ...) και ως εκ τούτου τις γυναίκες αυτές τις στέλνουν στα γραφεία και όχι σε μάχιμες θέσεις που πάλι τις συμφέρει και δεν μιλάνε, πέραν του ότι εμπράκτως οι ζημιώνονται από αυτό διότι χάνουν θέσεις εργασίας που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν, αποτελεί φυσικά και κοινωνική αδικία, αλλά και discrimination με βάση το φύλο, πράγμα για το αποτελεί το βασικό ηθικό επιχείρημα κάθε γυναίκας.
Στις δουλειές τα ίδια. Γυναίκες προσλαμβάνονται σε θέσεις όπου υπάρχει χαμαλίκι, και μετά το παίζουν αδύναμες γυναίκες και φορτώνεται τη δουλειά τους κάποιος άντρας (αυτά τα έχω δει με τα μάτια μου και πολλές φορές κιόλας). Αν μια γυναίκα φοβάται να ζητήσει αύξηση από τη δουλειά ή να διαπραγματευτεί γενικότερα γιατί είναι στατιστικά πιο agreeable από έναν άντρα αυτό δεν θα οδηγήσει εν τέλει στο να υπάρχει wage gap? Εκεί τι πρέπει να γίνει? Να μάθουν οι γυναίκες διαπραγματεύονται ή να μπει μια ποσόστωση και να πάρει την προαγωγή μια γυναίκα σε βάρος ενός άντρα γιατί αλλιώς δεν είμαστε 50/50 και είναι σεξιστικό?
Πως γίνεται η κοινωνία καλύτερη και αποδοτικότερη με αυτά τα μέτρα όταν οι γυναίκες καταλαμβάνουν θέσεις λόγο φύλου και όχι λόγο προσόντων? Αυτό το πράγμα δεν υποτιμά τις γυναίκες? Αυτές πως το δέχονται δηλαδή?
Στις σχολές πληροφορικής ας πούμε γιατί οι γυναίκες ένα 10%? Θα έπρεπε να τους δώσουμε ένα bonus στα μόρια σαν κίνητρα για να δηλώνουν πληροφορική?
Μια εταιρία πληροφορικής όταν προσλαμβάνει σύμφωνα με ένα diversity policy και παίρνει μια γυναίκα ή ένα μαύρο ή έναν Ινδό ή οτιδήποτε άλλο αυτό δεν είναι σεξισμός και ρατσισμός και αντισυνταγματικό?
Αυτά τα πράγματα δεν είναι ελευθερίες, αυτά είναι καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων μελών της κοινωνίας και της αξιοκρατίας γενικότερα. Θα περίμενα προσωπικά τουλάχιστο από τις σοβαρές φεμινίστριες να θίγουν από μόνες του αυτά τα θέματα.
