Αυτό θα κάνω, έτσι κι αλλιώς δεν έχω άλλη επιλογή.Θα σταματήσω οποιαδήποτε γκρίνια και θα επικεντρωθώ λίγο σε μένα. Μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι από την μία νιώθω ότι βαρέθηκε αλλά από την άλλη τον βλέπω να επιχειρεί να περάσουμε προσωπικές στιγμές οπως ήμασταν στην αρχή( Ελπίζω να καταλαβαίνετε τι εννοώ με τον όρο προσωπικές στιγμές) Δεν πρόκειται να προτείνω καμιά εκδρομή.Θέλω να δω τι θα κάνει μόνος του.
Σεξ εννοείς;
Αυτές τις προσωπικές στιγμές;
Γιατί αν είναι για φάση "προσωπικές στιγμές έχουμε ένα δίωρο και καθόμαστε αγκαλιά και συζητάμε ή πάμε κάπου και περνάμε όμορφα και δεν σκεφτόμαστε τη δουλειά" εκεί να πώ πάει στο διάολο, αλλά αν είναι οι προσωπικές στιγμές να ρίχνει τον οβολό μες το δοχείο, ε γάμησέ το και μην κάθεσαι να γίνεσαι το δοχείο.
Δε θέλει και πολλή λογική. Αυτοσεβασμό θέλει να καταλάβουμε πότε ο άλλος περνάει χρόνο μαζί μας για να λύσει ουσιαστικά τα προβλήματα της σχέσης μαζί μας και πότε απλά θέλει να εκτονωθεί.
Αυτό δε σημαίνει ούτε ότι μοιράσαμε ήδη την ευθύνη και το φταίξιμο στον άνθρωπο αυτό, μην ξεχνάμε ότι κι εσυ είσαι μες τη σχέση αυτή και δεν είσαι κανένα δέντρο να μη μπορείς να κάνεις τίποτα, έχεις κι εσυ τις ευθύνες σου.
Καταρχάς, μπαίνεις και φτιάχνεις ένα θέμα. Ωραία και καλωσόρισες.
Ποιό είναι το πρόβλημά μου με το θέμα σου. Ξεκινάς με δικαιολογίες "έχουμε πολλή δουλειά ατέλειωτες ώρες" και συνεχίζεις με προπαρασκευαστικό συμπαθητικό "κι εγω ειμαι μες την κατάθλιψη" για να καταλήξουμε στο κουλουράκι της υπόθεσης "με παραμελεί".
Πρώτον άμα δουλεύετε σα σκύλοι μην κάνετε σχέση. Ποτέ δεν κατάλαβα αυτή την αρρώστια των ανθρώπων να θέλουν να έχουν και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη βάζοντας όλα τα αυγά κάτω από την ίδια μασχάλη.
Ή θα είναι πρωτεύουσα η δουλειά και δευτερεύουσα η σχέση εγνωσμένα και θα βαράτε 15ωρα στον εργοδότη γιατι δεν μπορείτε να κάνετε αλλιώς και πάει και τελείωσε και το δέχεστε να ζείτε με ψίχουλα σχέσης, ή χωρίστε κι αφοσιωθείτε στο workaholic lifestyle, ή βρείτε κάποια πιο άνετη χρονικά δουλειά και οι δυο και βάλτε μπρος τη σχέση ουσιαστικά.
Το να είναι ο ένας η εκτονώστρα του αλλουνού και η μια ωρα ψυχολόγος για "κεράσι πουτάκι", δεν είναι σχέση, είναι πρελούδιο σε έναν πεθαμένο έρωτα.
Δεύτερον, το οτι έχεις κατάθλιψη και παίρνεις βαριά κάποια ζητήματα είναι δικό σου ζήτημα, σίγουρα μπορεί να σε στηρίξει και αυτό είναι το πρέπον, μα κι εσύ όμως πρέπει να κάνεις κάποια βήματα για να βελτιώσεις την κατάστασή σου.
Τρίτον, πως από δυο ουδέτερους παράγοντες, αν όχι ο ένας αποκλειστικά δικός σου ο δεύτερος, φτάσαμε στο ότι ουσιαστικά ο τύπος φταίει γιατί σε παραμελεί, δεν είναι και τόσο άξιο απορίας. Ουσιαστικά μπήκες να σου βρούμε λύση για το πως θα γίνει αυτό που θέλεις με τον ελάχιστο κόπο από μεριάς σου και να σου πουμε "αχ χώρισέ τον και βρες κάποιον που να σε βάζει ως την απόλυτη προτεραιότητά του".
Ξέρεις τι γίνεται όταν ένας τύπος κάνει το κέντρο του κόσμου τη γυναίκα του, χάνει τα ζύγια του εργασιακά και αφοσιώνεται στο να την αγαπάει; Να σου πω εγω τι γίνεται. Χάνει τον σεβασμό της για κείνον, τον υποτιμά, τον θεωρεί δεδομένο, αδύναμο και αρχίζει να της βγαίνει η σκύλα από μέσα της και το ματάκι αρχίζει να παίζει σε άλλους στόχους.
Γι αυτό και δεν έχεις κοιτάξει ακόμα αλλού. Γι αυτό και δεν τον έχεις χωρίσει και δεν προβλέπεται να το κάνεις σύντομα.
Τι θα του πεις; Σε χωρίζω γιατί είσαι υπεύθυνος και δουλεύεις 15 ώρες τη μέρα; Αφού κι εσυ πολλές ώρες δουλεύεις. Ή θα του πεις ότι τον χωρίζεις γιατί έκανε κάτι άλλο; Όχι, προσπαθεί να έχετε προσωπικές στιγμές λες.
Οπότε σ εχει πιάσει από το γιακά ουσιαστικά και δεν ξες προς τα που να κουνηθείς, γιατί από τη μια θες τον υπεύθυνο άντρα που ερωτεύτηκες, από την άλλη όμως θες και τις αρχικές πεταλουδίτσες της σχέσης σας όπως στην αρχή.
Ε δε θα το πάρεις αυτό που θες. Οι σχέσεις εξελίσσονται, περνάνε από το πρώτο μήνα άντε βαριά έτος του έρωτα σε μια αγαπησιάρικη ρουτίνα μετά and that's it. Αυτή θα είναι η ζωή σου μαζί με τον συγκεκριμένο κι αν σου αρέσει.
Αν δεν σου αρέσει, άλλαξε τη ζωή σου, δεν είσαι δέντρο άβουλο.
Αλλά σου ξαναλέω, αν χωρίσετε και θες κάποιον να σε ζουζουνεύει, μη σου βρωμίσει μετά αν "δεν είναι αρκετά άντρας και focus oriented στους στόχους του, δεν δουλεύει πολλές ώρες, δεν φέρνει αρκετά λεφτά, δεν είναι μεγάλος ο μισθός του 8ωρου στο ταμείο του σουπερμάρκετ".
Δεν μπορεί και να κάνει τον είλωτα του κορποραίου αλλά και να σε χαιδεύει 8 ώρες τη μέρα και να πήγαίνετε μονοήμερες πιασμένοι χέρι χέρι σαν δεκαπεντάχρονα.
Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις σ αυτή τη ζωή.
Αρα λοιπόν δεν είναι ότι "σε παραμελεί". Είναι ότι τα θες όλα και ουσιαστικά ψάχνεις να σου βρούμε τρόπο, δικαιολογία πρακτικά, να βγείς από το λάκκο που έσκαψες για τον εαυτό σου επιλέγοντας τον συγκεκριμένο για σύντροφό σου.
Όχι, δεν θα κάνουμε αυτή τη δουλειά. Αυτή τη δουλειά πολύ καλά την κάνουν οι σύμβουλοι ζευγαριών κι οι ψυχολόγοι. Αν η σχέση σου ειναι τόσο πολύτιμη για εσένα και για εκείνον, πάρτον απο το χεράκι και πηγαίνετε 2 ώρες τη βδομάδα σε έναν ειδικό να σας τα λύσει.
Αν ψάχνεις αντίθετα απλά την εύκολη λύση του θύματος, υπάρχουν πάρα πολλοί που θα δανείσουν ένα ώμο εδω.
Συγγνώμη, μπορεί να φαίνομαι σκληρός απέναντί σου, ίσως και να είμαι, αλλά έχω δει πάρα πολλά το τελευταίο διάστημα και δεν πιστεύω κανέναν "καημένο" που τον παραμελούν.
Ξέρεις τι θέλεις από τη ζωή σου; Αν ναι, κάνε τις ανάλογες θυσίες και προχώρα με όλη σου τη δύναμη.
Αν δεν ξέρεις, πρωτα βρες αυτό, κι ύστερα αναρρωτήσου αν ταιριάζετε ολότελα κι οχι αν "σε παραμελεί". Τι είσαι; Βρέφος στην κούνια που το παραμελούν οι γονείς του γιατί παίζουν σε WoW Raid M+ για 12 ώρες και ξεχνάνε να το ταίσουν;
Ειδάλλως πέτα ένα "εγω δεν ευθύνομαι για τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, μου τον κατσικώσανε για σχέση όπως τον Οθωνα στην Ελλάδα το 1843" και κλείσαμε.
Σου είπα, δεν είσαι δέντρο.
