Γυναικοκτονίες, δολοφονίες ή ανθρωποκτονίες;

[Guest 896561]

Όλα αυτά τα εγκλήματα πηγάζουν από τη νοοτροπία του Ανατολίτη άντρα που (ακόμα) έχουμε στην Ελλάδα, ο οποίος θεωρεί τη γυναίκα κτήμα του και είναι σε φάση "αν δεν είσαι μαζί μου δεν θα είσαι με κανέναν άλλον."

Πέρα από το φαλλοκρατικό της όλης υπόθεσης, ωστόσο, ειλικρινά δεν μπορώ να διανοηθώ το πώς ένας άνθρωπος μπορεί να φτάσει σε σημείο να σκοτώσει έναν άλλον για λόγους ζήλειας, κτητικότητας κλπ. Δεν σε θέλει πια; Προχωράς στη ζωή σου και το ξεπερνάς, αργά ή γρήγορα. Δεν ξέρω, αδυνατώ να το συλλάβω.

 

[Guest 528707]

Η αλλη οψη του νομισματος και η πλευρα των πραγματικων αντρων που ξερουν να αποδεχονται καταστασεις !
Για ποιες νοοτροπιες και για ποια πατριαρχικα βιωματα μπορουμε να μιλαμε μπροστα σε ολα αυτα ...

 

[Sapphire]

Πιστευω πως η κοινωνια πλεον και τα περιστατικα που εχουν συμβει αναδεικνυει την αναγκη για δημιουργια ενος νομικου πλαισιου οπου προστατευει τις γυναικες πραγματικα και τιμωρει οσους διαπραττουν τετοια αδικηματα.

Ο ορος γυναικοκτονια δυστυχως ειναι πιο επικαιρος απο ποτε. Τα εγκληματα αυτα που ακουμε δεν διαπραττονται πανω στις βασεις που τα καθιστουν ανθρωποκτονια η δολοφονια. Βασιζονται στο φυλο του θυματος.

Προφανως εαν αναγνωρισουμε τον ορο γυναικοκτονια, εμμεσα δεχομαστε και την διακριση και ανισοτητα των δυο φυλων. Αυτο ειναι ενα νομικο ζητημα το οποιο πρεπει να εξεταστει.

Παρ'ολα αυτα, εφοσον εχουμε κινηματα και οργανισμους, πρωτοκολλα και νομους εναντια στην κακοποιηση και βιασμο των γυναικων, ετσι μπορει και να θεσπιστει ο νομικος ορος αυτος. Να σημειωθει επισης πως σε αλλα κρατη οπως Αγγλια και Κυπρο υπαρχει διακριση καθως μια γυναικα δεν μπορει να χαρακτηριστει ποτε ως βιαστης και να κατηγορηθει για βιασμο παρα μονο για σεξουαλικη παρενοχληση. Βλεπουμε δηλαδη πως σε καποια ζητηματα ο νομος αποδεχεται την διακριση των φυλων και αναγνωριζει πως οι γυναικες βρισκονται περισσοτερο εκτεθημενες, χωρις να συμφωνω με αυτο προσωπικα.

Σιγουρα ομως πρεπει να υπαρξει ενημερωση και εκπαιδευση των αρχων στο πως να αντιμετωπιζουν καταγγελιες τετοιες αλλα και αλλαγες στα μεσα οπου ειναι διαθεσιμα για οσες θεωρουν πως κινδυνευουν. Δυστυχως οι νομοι που υπαρχουν ειναι ελλειπεις και αφηνουν το εδαφος προσοδοφορο στο να διαπραττονται τετοια εγκληματα.

 

[Πουπουλίνα]

Επιτελους!
Οδηγίες που «στοχεύουν στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας που εμφανίζεται με την ειδική παθογένεια της ενδοοικογενειακής βίας» διαβίβασε με εγκύκλιο του ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου προς τις εισαγγελίες της επικράτειας, αναφερόμενος μέσα σε αυτή στον όρο «γυναικοκτονία» ως προς τον νομικό ορισμό του.

Μιλαμε για τον Εισαγγελεα του Αρειου Παγου ετσι;

Εισαγγελική εγκύκλιος για γυναικοκτονίες και ενδοοικογενειακή βία​

Σε επαγρύπνιση θέτει τους εισαγγελείς όλης της χώρας ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

Αναλυτικά η εισαγγελική εγκύκλιος:​

«Προς Τους κ.κ. Εισαγγελείς Πρωτοδικών της Χώρας
Θέμα: Ενδοοικογενειακή Βία



Με την εφαρμογή του και σήμερα (μερικώς) ισχύοντος ν.3500/2006 «για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας», η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου απηύθυνε, και κατά το παρελθόν, και εξυπαρχής μάλιστα με την Εγκ. Εισ. ΑΠ 2/2007 (Στ. Γκρόζου), γενικές οδηγίες προς τους εισαγγελικούς λειτουργούς της χώρας. Με αυτές (τις γενικές οδηγίες) τις οποίες ακολουθείτε, επιχειρείται να επιτυγχάνεται η ορθή και ενιαία εφαρμογή των διατάξεων του ειδικού αυτού νόμου, ώστε να ενισχυθεί η αρμονική συμβίωση των προσώπων στα πλαίσια της οικογένειας και να προστατεύονται τα θύματα του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας, που είναι πρωτίστως οι γυναίκες αλλά και τα υπαγόμενα στην έννοια της “οικογένειας” του νόμου, κατεξοχήν «ευάλωτα πρόσωπα», δηλαδή οι ανήλικοι, οι υπερήλικοι και οι ανήμποροι.


Οι κατευθύνσεις αυτές εξακολουθούν να διατηρούν την εφαρμοστική χρησιμότητα και την ερμηνευτική αξία τους, αφού μάλιστα το αντίστοιχο νομικό καθεστώς υπό το οποίο εκδόθηκαν παραμένει κατά βάση το ίδιο, με τις θετικές προσθήκες: α) του ν.4531/2018, με τον οποίο το Ελληνικό Κοινοβούλιο κύρωσε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και με τις ρυθμίσεις του (άρθρο 3), διευρύνθηκαν τα πρόσωπα της οικογένειας σε σχέση με αυτά του ν.3500/2006, το πεδίο εφαρμογής του οποίου έτσι επεκτάθηκε, επήλθε βελτίωση των προβλεπόμενων μέτρων δικονομικού καταναγκασμού κατά των παραβατών του νόμου και καθιερώθηκε, για τις στρεφόμενες κατά ανηλίκων πράξεις των άρθρων 6, 7 και 9 του νόμου, η αναστολή της έναρξης της προθεσμίας παραγραφής μέχρi την ενηλικίωση του θύματος και για ένα έτος μετά, εφόσον πρόκειται για πλημμέλημα και για τρία έτη μετά, εφόσον πρόκειται για κακούργημα και β) του νέου ΠΚ, με τον οποίο, στο μεν άρθρο 312, όπως από το κείμενό του και την αντίστοιχη αιτιολογική έκθεση προκύπτει, διευρύνθηκε ο κύκλος των προστατευόμενων προσώπων, αυξήθηκαν οι προβλεπόμενες για την σωματική τους βλάβη ποινές, προβλέφθηκαν επιβαρυντικές περιστάσεις και εμπλουτίστηκαν οι μορφές της τυποποιούμενης συμπεριφοράς, στα δε άρθρα 330 και 333 τυποποιούνται ειδικά, με απειλή αυξημένης ποινής, η παράνομη βία και απειλή που στρέφονται, όπως και στην περίπτωση του άρθρου 312, κατά αδύναμων προσώπων.


Ωστόσο, παρά τη σχετική επάρκεια του νομικού μας πλαισίου, με την προσαρμογή του σε αυξημένης τυπικής ισχύος διεθνή κείμενα και την ουσιαστικοποίηση της παρεχόμενης προστασίας με την αναδιαμόρφωση των σχετικών ποινικών διατάξεων του νέου ΠΚ, διαπιστώνεται, δυστυχώς, έξαρση των εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας, με ποικίλες, καινοφανείς και ποιοτικά μεταλλαγμένες μορφές εμφάνισής τους, κυρίως, όπως προαναφέρεται, σε βάρος των γυναικών. Με συχνότητα πλέον, σχετικές απαξιολογικές συμπεριφορές διακρίνονται από ανησυχητική, εντεινόμενη και άμετρη βία. Δεν είναι λίγες οι φορές που εξελίσσονται ακόμη και σε κατάφωρη περιφρόνηση και αυτού του υπέρτατου όλων έννομου αγαθού της ζωής, με ακραίες, δυσνόητες, χωρίς αναστολές, απεχθείς και με ιδιαίτερη σκληρότητα ανθρωποκτονίες που συνταράσσουν την κοινωνία. Με αφορμή αυτές τις καταστάσεις και στη χώρα μας, ευρέως, οι περιπτώσεις αφαίρεσης της ζωής γυναίκας, ιδίως από σεξιστικά κίνητρα, «λόγους τιμής», σκοπούς εμπορίας ανθρώπων και οικονομική εκμετάλλευση, αποδίδονται με τον όρο «γυναικοκτονία» και γίνεται λόγος για ανάγκη διακριτής τυποποιημένης ποινικής pρόβλεψης ή και για αναγωγή αυτής ως διακεκριμένης παραλλαγής της ανθρωποκτονίας του άρθρου 299 ΠΚ. Διεθνώς, σε αρκετές χώρες, καθώς το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά έχει προσλάβει παγκόσμιες διαστάσεις, υιοθετήθηκε και νομοθετικά η θεώρηση αυτή.


Η θλιβερή πραγματικότητα που βιώνουμε, αξιώνει επιτακτικά, στα πλαίσια της λειτουργικής σας αρμοδιότητας και αποστολής για την τήρηση της νομιμότητας και την προστασία των πολιτών, και τη δική σας, υπερβάλλουσα εγρήγορση, σημαντική παρέμβαση και συμβολή. Ενεργώντας, οιονεί προληπτικά και συνεπώς και αποτρεπτικά, πρέπει να εξαντλείτε κάθε νομική σας δυνατότητα με επιδίωξη να αντιμετωπίζονται με τον αρμόζοντα δραστικό τρόπο και με ικανοποιητικά αποτελέσματα οι εκδηλώσεις ενδοοικογενειακής βίας, ήδη από το πρώιμο στάδιο εμφάνισής τους, κυρίως, εκτός των άλλων, και με τη δημιουργία όρων αποφόρτισης, μείωσης της έντασης και παρεμπόδισης δυσμενέστερης εξέλιξης. Επισημαίνεται ότι στη σύγχρονη αντεγκληματική πολιτική αναγνωρίζεται ως σημαντικός παράγων επιτυχίας της και η εκ των προτέρων γνώση από τον υποψήφιο δράστη αξιόποινης πράξης, ότι εφόσον τελικώς παραβεί τον ποινικό νόμο θα τύχει της δέουσας απάντησης από την οργανωμένη πολιτεία. Ότι δηλαδή θα διακριβωθεί η ταυτότητά του, θα συλληφθεί, θα δικαστεί σύντομα και θα του επιβληθεί η προβλεπόμενη προσήκουσα ποινή, η οποία, οπωσδήποτε θα εκτελεστεί.



[...]


Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου


Βασίλειος Η. Πλιώτας».

Εισαγγελική εγκύκλιος για γυναικοκτονίες και ενδοοικογενειακή βία

Εγκύκλιο με την οποία ζητεί απόλυτη επαγρύπνιση εξέδωσε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, μετά τα αυξημένα περιστατικά δολοφονίας γυναικών και ενδοοικογενειακών κακοποιήσεων.

www.kathimerini.gr

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Γιατι και οι οροι εχουν την σημασια τους.
Θαρρω ο Εισαγγελεας Αρειου Παγου ξερει καλυτερα απο καποιους χρηστες ενος σαιτ .
Δεν νομιζω να εχει ψυχολογικα ο εισαγγελεας,ουτε να κανει λαθος επιλογη στους αντρες...
Νομιζω...

 

[Himela]

Ναι το άκουσα και είναι πράγματι μια πάρα πολύ σημαντική εξέλιξη που λέει και δείχνει πολλά στην κοινωνία και τους επίδοξους θύτες.

 

[nPb]

Αν δεν φταίει η γυναίκα για την λανθασμένη επιλογή της, ποιος φταίει;

Αυτή την άποψη γιατί συνήθως δεν τη δεχόμαστε; Η κάθε γυναίκα κάνει σωστές επιλογές όταν αυτές επισύρουν άσχημες συνέπειες; Γιατί θα πρέπει να υιοθετούμε την αλάθητη επιλογή ενώ στο φεμινιστικό αφήγημα το λάθος το κάνουν μόνο οι άντρες;

 

[Εχέμυθη]

Αυτή την άποψη γιατί συνήθως δεν τη δεχόμαστε; Η κάθε γυναίκα κάνει σωστές επιλογές όταν αυτές επισύρουν άσχημες συνέπειες; Γιατί θα πρέπει να υιοθετούμε την αλάθητη επιλογή ενώ στο φεμινιστικό αφήγημα το λάθος το κάνουν μόνο οι άντρες;

Αρχικά, διάβασε πρώτα τι λέει το φεμινιστικό αφήγημα και τι σκοπούς έχει ο φεμινισμός για να δεις ότι σε αφορά άμεσα και μετά σχολίασε...

 

[Himela]

Αυτή την άποψη γιατί συνήθως δεν τη δεχόμαστε; Η κάθε γυναίκα κάνει σωστές επιλογές όταν αυτές επισύρουν άσχημες συνέπειες; Γιατί θα πρέπει να υιοθετούμε την αλάθητη επιλογή ενώ στο φεμινιστικό αφήγημα το λάθος το κάνουν μόνο οι άντρες;

Κοίταξε. Το οτι όλοι οι άνθρωποι θα κάνουν λανθασμένες επιλογές με συντρόφους είναι δεδομένο. Βρες μου ΕΝΑΝ άνθρωπο που βρήκε τον καλύτερο με την πρώτη κι όλα πήγαν καλά ως το τέλος. Όλοι έχουμε δικαίωμα και για μένα και υποχρέωση στα λάθη. Είναι άλλο όμως "έκανα λάθος επιλογή και ο σύντροφός μου ζηλεύει - με απατάει - μού είπε ψέματα κλπ" κι άλλο "'εκανα λάθος επιλογή κι ο σύντροφός μου με δέρνει - με κακοποιεί - με σκότωσε".

 

[Εχέμυθη]

Κοίταξε. Το οτι όλοι οι άνθρωποι θα κάνουν λανθασμένες επιλογές με συντρόφους είναι δεδομένο. Βρες μου ΕΝΑΝ άνθρωπο που βρήκε τον καλύτερο με την πρώτη κι όλα πήγαν καλά ως το τέλος. Όλοι έχουμε δικαίωμα και για μένα και υποχρέωση στα λάθη. Είναι άλλο όμως "έκανα λάθος επιλογή και ο σύντροφός μου ζηλεύει - με απατάει - μού είπε ψέματα κλπ" κι άλλο "'εκανα λάθος επιλογή κι ο σύντροφός μου με δέρνει - με κακοποιεί - με σκότωσε".

Άρα το φταίξιμο για την "λάθος επιλογή" το δίνουμε στις γυναίκες;

 

[Himela]

Άρα το φταίξιμο για την "λάθος επιλογή" το δίνουμε στις γυναίκες;

Όχι και δεν ξέρω γιατί το πήρες έτσι.

Λέω απλά οτι όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη αλλά αυτό δεν επιτρέπει σε κανέναν να μας δέρνει - κακοποιεί - σκοτώνει. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω.

 

[Εχέμυθη]

Όχι και δεν ξέρω γιατί το πήρες έτσι.

Λέω απλά οτι όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη αλλά αυτό δεν επιτρέπει σε κανέναν να μας δέρνει - κακοποιεί - σκοτώνει. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω.

Όχι δε τό πήρα κάπως απλά ρώτησα

 

[Himela]

Όχι δε τό πήρα κάπως απλά ρώτησα

Α οκ γιατί πραγματικά δεν ήξερα πώς αλλιώς να το εξηγήσω για να μην παρερμηνευτώ.

 

[nPb]

Ρε παιδιά γιατί το θέμα το πάμε στα άκρα; Έγραψα πουθενά για βια; Απλώς ρώτησα για ποιο λόγο τα λάθη στις επιλογές δεν εντοπίζονται εξ αρχής. Υπάρχει μια άποψη ότι συνήθως οι άντρες που δέρνουν, δεν μιλάνε πολύ, βρίζουν εύκολα ή το παίζουν βαριά πεπόνια εξ αρχής παρουσιάζονται ως ελκυστικοί στο γυναικείο φύλο πριν αρχίσει η τρέλα. Αντιθέτως όσοι άντρες έχουν μια χ ποιότητα, ήθος, καλλιέργεια παρουσιάζονται ως νερόβραστοι μπούληδες.

 

[Himela]

Γιατί η ψυχολογία του ανθρώπου δεν είναι τόσο απλή. Είδες ότι το μαρούλι ήταν σάπιο, γιατί το πήρες; Σε κάθε μας επιλογή συνυπάρχουν διάφορα μοναδικά για τον καθένα κριτήρια όπως η ανατροφή, η σχέση με τους γονείς, η προσωπικότητα, οι ευαισθησίες, οι εμπειρίες, οι ανάγκες, οι γνώσεις, η έλλειψη εμπειριών και γνώσεων και τόσα άλλα ακόμα.

 

[nPb]

Συμφωνώ. Αλλά θα πρέπει κάποτε ως κοινωνία να συμφωνήσουμε τι είδους πρότυπα "ενσυνείδητα" αγαπάμε να έχουμε στη ζωή μας. Δεν γίνεται πάντα να μας πιάνει η οργή αφού πέσει το χαστούκι.

Επιλέγω να μην ψωνίζω σάπια λαχανικά, γιατί τα βλέπω. Βλέπω. Πολλές φορές κάμπτω το αίσθημα της πείνας, αν πεινάω με το να μην αγοράζω βλακείες για τον οργανισμό μου μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω το στιγμιαίο αίσθημα. Είμαστε όντα με λογική. Απλά ως δικαιολογία, χρησιμοποιούμε τη λογική μόνο εκεί που μας βολεύει.

 

[Guest 528707]

Αυτή την άποψη γιατί συνήθως δεν τη δεχόμαστε; Η κάθε γυναίκα κάνει σωστές επιλογές όταν αυτές επισύρουν άσχημες συνέπειες; Γιατί θα πρέπει να υιοθετούμε την αλάθητη επιλογή ενώ στο φεμινιστικό αφήγημα το λάθος το κάνουν μόνο οι άντρες;

Θυματοποιηση και αποποίηση ευθυνων , παντα ομως οσο αφορα τα τριτα ατομα που κρινουν τετοιες πραξεις γιατι πολυ απλα δεν μπορεις να κρινεις μια γυναικα που δεχεται " βια " (οποιαδήποτε μορφης )την καθορισμενη στιγμη και αφου δεν μαθεις ουσιαστικα τι προϋπήρξε στην ζωη της ωστε να φτασει σε αυτο το σημειο .

Σιγουρα σε μια σχεση που απαρτιζεται απο δυο ατομα δεν μπορει να φταει μονο ο ενας .
Καποιος φταιει λιγοτερο και καποιος περισσοτερο .
Συνηθως αυτη που δεχεται την βια και ειναι οντως το θυμα , ειναι οπως θελουν να πιστευουν το αδυναμο φυλο και πανω σε αυτο στήνεται και πατα η ολη μετεπειτα διαδικασια .
Σε ενα χρονο ,μεταγενεστερο και εφοσον το εν λογο ¨θυμα ¨καταφερει και ξεπεράσει το βιαιο γεγονος συστηνεται παντα να καθίσει και να αναλογιστει τα βηματα που την οδηγησαν στο να επιτρεψει σε ενα ανθρωπο ειτε αυτος λεγεται συζηγος ,ειτε φιλος ειτε οτιδηποιτε αλλο να ασκήσει βια επανω της .
Μεσα απο την αναδρομη αυτων των βηματων το θυμα εχει την ευκαιρια να αναγνωρισει τις λαθος κινησεις του μεσα απο την συζητηση και να δουλεψει πανω σε αυτες ωστε φυσικα να μην ξαναεπιτρεψει σε κανεναν να ενεργει εις βαρος της .


Μην ξεχναμε ομως πως και μονο η χρηση ¨αδυναμου φυλου¨ ερχεται κοντρα στην ισοτητα που μαχεται να αποκτησει το εν λογο κινημα και φυσικα ολες οι γυναικες ειτε ειναι συμφωνες με αυτο ειτε οχι .

 

[Guest 881237]

Συμφωνώ. Αλλά θα πρέπει κάποτε ως κοινωνία να συμφωνήσουμε τι είδους πρότυπα "ενσυνείδητα" αγαπάμε να έχουμε στη ζωή μας. Δεν γίνεται πάντα να μας πιάνει η οργή αφού πέσει το χαστούκι.

Επιλέγω να μην ψωνίζω σάπια λαχανικά, γιατί τα βλέπω. Βλέπω. Πολλές φορές κάμπτω το αίσθημα της πείνας, αν πεινάω με το να μην αγοράζω βλακείες για τον οργανισμό μου μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω το στιγμιαίο αίσθημα. Είμαστε όντα με λογική. Απλά ως δικαιολογία, χρησιμοποιούμε τη λογική μόνο εκεί που μας βολεύει.

Τι εννοείς ξέρεις πόσοι βίαιοι άντρες στον έξω κόσμο φαίνονται "κύριοι"και συνήθως μετά τον γάμο που έχουν δεδομένη τη γυναίκα αποκαλύπτουν το αληθινό τους πρόσωπο;;; Αν καταλαβαίναμε όλοι τι ανθρώπο έχουμε διπλα μας από την πρώτη στιγμή θα είχαμε γλιτώσει πολλά . Δεν είναι όμως έτσι .

 

[meetmeinmontauk]

Επειδή έχει καταντήσει λίγο αηδία το να ρίχνουμε το φταίξιμο στο θύμα, ορίστε:

Profiles of Women Survivors: The Development of Agency in Abusive Relationships

Finally, some research has indicated that previous experiences of abuse may have a negative effect on a woman’s ability to be resilient (e.g., Breslau, Davis, & Andreski, 1995; Hoff, 1990; Messman-Moore, Long, & Siegfried, 2000; Mitchell & Hodson, 1986).
Experiences of abuse appear to be a risk factor for further abuse. Breslau et al. found that a history of past exposure to traumatic events appeared to increase the risk of exposure to such events at follow-up 3 years later, independent of suspected risk factors. Similarly, Herman (1992) suggested that prolonged exposure to trauma may deepen a woman’s vulnerability to a sense of “captivity” and to PTSD. Dutton (1992) listed prior victimization as one of the susceptibility factors in her Posttraumatic Stress Reaction model for battered women. Mitchell and Hodson (1986) noted that women with high exposure to violence during childhood waited longer before talking with anyone about the battering situation.

Από το ίδιο άρθρο, αλλά το βάζω σε ξεχωριστό quote:

An important word of caution, however, is that the suggestion that prior exposure to violence is a possible risk factor for a battering relationship does not imply that somehow women are at fault or responsible for the battering situation. Indeed, none of the studies referred to previously in this article drew such a conclusion. Hoff (1990) and others (e.g., Walker, 1979) refuted the notion that women’s psychopathology somehow causes the violence. Rather, such exposure may make some women more susceptible to the strategies of control, manipulation, and violence initiated and sustained by the batterer.

Personality Profiles of Women in Multiple Abusive Relationships

One major risk marker in studies of abused women has been childhood victimization. Studies have reported that between 25% and 77% of battered women have experienced physical or sexual abuse as children (e.g., Astin et ai, 1993; Gelles, 1976; Snyder & Fruchtman, 1981). Further, it has been shown that a history of child abuse can be a risk factor for PTSD (Kramer & Green, 1991; Roth etal., 1990; Solomon etal., 1988). If childhood victimization is present in some battered women, these women may be at a greater risk of developing PTSD as well as other psychopathology.

Accessibility to Resources: Helping Rural Women in Abusive Partner Relationships Become Free From Abuse

Although women in abusive partner relationships often seek support from family, friends, and the community, this support has often been inadequate (Stark & Flitcraft, 1996; Sullivan, Tan, Basta, Rumptz, & Davidson, 1992; Tan, Basta, Sullivan, & Davidson, 1995; Websdale, 1998). Family and friends often rally to provide support in response to stressful natural life events but may be less supportive in response to partner abuse, which often arouses feelings of discomfort or disapproval (Mitchell & Hodson, 1983; Violence Against Women, 1999). However, women rate help from supportive family and friends as very important in helping them leave their assailants or e abuse, whereas lack of informal support from family and friends is related to severe depressive symptoms in women experiencing abusive partner relationships (Sullivan et al., 1992)

 

[Himela]

Δεν είναι μόνο η βία που ξαφνικά προέκυψε, πχ όλα ήταν καλά και ξαφνικά με χαστούκισε. Αυτοί οι άνθρωποι ασκούν και ψυχολογική βία και πλύση εγκεφάλου που δεν είναι πάντα ορατή και αντιληπτή. Πριν χτυπήσει έχει πείσει τη γυναίκα οτι δεν είναι άξια να φύγει ή να βρει καλύτερο, οτι είναι αδύναμη, χαζή, άχρηστη, ανήμπορη, ώστε η γυναίκα αυτά κάποια στιγμή τα πιστεύει. Όταν έρθει λοιπόν η στιγμή της actual φυσικής κακοποίησης βρίσκεται σε μια θέση να μην μπορεί να φύγει. Δεν είναι αμελητέα επίσης η αντιμετώπιση που υπάρχει από την κοινωνία και το οικογενειακό περιβάλλον το να χωρίσει μια γυναίκα, στιγματίζεται, γίνεται "ατυχήσασα", η οικογένεια δεν την υποστηρίζει ώστε να χωρίσει, κι έτσι οι καταστάσεις αυτές διαιωνίζονται.

 

[edweimaste]

Τα πράγματα έχουν αγριέψει γενικά όσον αφορά το θέμα των διαπροσωπικων σχέσεων και της βίας. Πριν λίγες μέρες γυναίκα σκότωσε τον πρώην άντρα της μπροστά στο παιδί τους. Άντρας σκότωσε τη γυναίκα του και κλαιγοταν στα παιδιά του. Πόσες κοπέλες σκοτώθηκαν από το χέρι συντρόφου, συζύγου, φίλου. Πόσο προβληματικά, γονεϊκά και μη, πρότυπα προβάλλονται συνεχώς στα παιδιά. Τι έχουμε να περιμένουμε από τις επόμενες γενιές;