Το quote είναι εδώ, ενωμένο δυνατό...
και ας μιλήσω για την Ελληνίδα ΚουΕ
well... με ενδιαφέρει η επικαιρότητα, με ενδιαφέρει η πολιτική και τα δρόμενα της χώρας μας, με ενδιαφέρει και μια ιατρική συζήτηση καθώς και η ανάλυση για τις κάρτες Ταρώ που έχω την χαρά να διαβάζω...
αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορώ ή θέλω να έχω άποψη για τα πάντα κι ότι πρέπει να μιλάω για τα πάντα....
για κάποια θέματα, απλά παρακολουθώ και σκέφτομαι... κι αν έχω κάτι να πω, απλά θα το πω...
στον δίπλα μου... στον άντρα μου.... στον συνάδελφο... στον συνφορουμίστα
Μιλώντας αρχικά για το στέκι, αυτά που γράφει η αγαπητή Κουέ, απηχούν μια πλευρά της αλήθειας. Είναι πολύ τιμητικό για όσους από εμάς εκτίθενται γράφοντας τις απόψεις τους σε διάφορα θέματα πέρα από την Καλομοίρα, ότι υπάρχουν πολλοί συμφορουμίτες που προτιμούν στον ελεύθερο χρόνο τους να μας διαβάζουν και να ενημερώνονται μέσω των γραπτών μας, έστω κι αν δεν εκφράζουν άποψη. Ωστόσο, θα ήθελα να τονίσω, ότι αυτό που γράφει η Κουέ θα πρέπει κανείς να το προσεγγίσει με το αναγκαίο μέτρο, αφού εάν εφαρμοστεί πέραν αυτού του μέτρου, θα φτάσουμε 10 άτομα να γράφουν και οι υπόλοιποι να παρακολουθούν βουβοί. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και στην κοινωνία. Το να κοιτάμε τους λεγόμενους "Διαμορφωτές Κοινής Γνώμης" χωρίς να μιλάμε, μας έχει φτάσει στο σημείο να θεωρούμαστε από πολλούς άβουλα πιόνια σε μια κοινωνικοπολιτική σκακιέρα.
Αν θεωρεί ότι τα δύο αυτά κόμματα τον αντιπροσωπεύουν περισσότερο
ιδεολογικά αυτά θα ψηφίσει. Αν θεωρεί ότι αυτά τα κόμματα έχουν εφαρμόσιμα προγράμματα αυτά θα ψηφίσει...Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία χώρα είμαστε που έχει 2 μεγάλα κόμματα. Τι άλλο να ψηφίσει δηλαδή όσο δυσαρεστημένος και να είναι; Πες μου ένα κόμμα με
βιώσιμες πολιτικές προτάσεις και
αξιοπρεπή πολιτικό αρχηγό.
Αυτό το 1/4 των Ελλήνων κάτω από το όριο της φτώχειας που κρύβεται βρε παιδιά και δεν το βλέπω;
Δεν θα ήθελα να φανώ είρων, όμως το να μιλάμε για ιδεολογία αναφερόμενοι στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ, φαντάζει μάλλον ως αστείο και μάλιστα κακόγουστο. Εκτός αν ιδεολογία θεωρείται το "Εις οιωνός άριστος, αμύνεστε περί
ΠΑΡΤΗΣ". Όσο για το "Αξιοπρεπής Αρχηγός", δεν πιστεύω να αναφέρεσαι στον Κωστάκη και ειδικά στον Γιωργάκη (που δεν μπορεί να κουμαντάρει ούτε ποδήλατο, όχι ένα κράτος...). Τέλος, θα σου πω πως μάλλον δεν βλέπεις πολύ καλά, όταν λες ότι δεν έχεις δει τους Έλληνες που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Δυστυχώς, εγώ τους έχω δει και θα σου πω μάλιστα πως είναι και πολλοί. Μιλάμε για το όριο φτώχειας της Ευρώπης, όχι της Αφρικής, φυσικά. Η γενιά των 700 ευρώ ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, αν δεν το έχεις συνειδητοποιήσει. Ούτε παιδιά δεν μπορούμε να κάνουμε πλέον...
Το θέμα δεν είναι πολιτικό. Είναι κοινωνικό.
Υπάρχει θέμα κοινωνικό που δεν είναι πολιτικό ταυτόχρονα; Ποιος είναι ο ρόλος της πολιτικής, αν όχι να διευθετεί και να επιλύει τις κοινωνικές συγκρούσεις και τα κοινωνικά προβλήματα;
Φοβάμαι πως η λέξη "πολιτική" έχει χάσει στις μέρες μας το νόημά της.
Ναι είναι πολιτικό αλλά όχι κομματικό.
Να κι άλλη συνομιλήτρια που συμφωνεί ότι το κοινωνικό είναι ταυτόχρονα και πολιτικό. Ωστόσο, παρατηρώ ότι εύκολα διαχωρίζει το πολιτικό από το κομματικό. Αν το κομματικό δεν είναι πολιτικό, τότε αυτόματα καταστρατηγούνται βασικές αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αλίμονο στους πολίτες που ψηφίζουν κόμματα που θεωρούν ότι δεν έχουν πολιτική ταυτότητα και βάση.
Η αποχαύνωση είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων και όχι των ψηφοφόρων.
Άνθρωποι είναι και οι συνειδητοποιημένοι κι ενεργοί πολίτες, άνθρωποι και οι αποχαυνωμένοι ψηφοφόροι και αφασικοί οπαδοί. Συνεπώς, η αποχαύνωση δεν είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων, αλλά των ψηφοφόρων και των οπαδών.
Ξέρετε, οι λεγόμενοι αποχαυνωμένοι δεν είναι και τόσο αδιάφοροι κι ανενεργοί όσο νομίζουμε. Μπορεί να κοιμούνται αιώνια σαν τον Μέγα Κθούλου στα παλάτια του στη Ρ'λυέ, ωστόσο, μόλις κάποιος από τους ενεργούς πολίτες πάει ν' αναλάβει μια δράση, στο χώρο δουλειάς, στο χώρο διασκέδασης κλπ, η οποία απειλεί να τους ξυπνήσει απ' το λήθαργό τους ή να τους απειλήσει το βόλεμα, ξαφνικά ενεργοποιούνται ειδικά για να τον φάνε και να τον εξαφανίσουν. Ιδού ο εχθρός του λαού.
Σιγά, η πατρίδα κοιμάται...
Θέλεις να πεις δηλαδή πως υπάρχουν βουλευτές που αγωνίζονται ώστε να γίνουν νέες προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού; Οτι αγωνίζονται για να γίνουν νέες μονάδες εντατικής θεραπείας;
Δεν υπάρχουν λες, έτσι Καπετάνιε; Πόσοι από τους βουλευτές είναι γιατροί; Ούτε αυτοί; Θλιβερό!!!
Γιατί όμως σ' αυτή τη χώρα χρειαζόμαστε βούρδουλα για να εφαρμόσουμε ένα νόμο;
Παντού με το βούρδουλα εφαρμόζεται ο νόμος. Έχετε δει το καλοκαίρι Γερμανούς τουρίστες (καλά για τους Άγγλους δεν μιλάω) να πετάν σκουπίδια όπου νά' ναι, ακόμη και απ' το αυτοκίνητο; Μόλις λείψει ο βούρδουλας, χορεύουν τα ποντίκια.
Θα ήθελα π.χ. να σταματάει το αυτοκίνητο όταν πατάω το πόδι μου στην άσφαλτο, όπως γίνεται έξω.
Θα ήθελα να δω επαρχιακά νοσοκομεία τόσο καλά εξοπλισμένα, όπως τα είδα έξω.
Αυτό λέω και παραπάνω. Για να γίνει αυτό στις ευρωπαϊκές χώρες, το πρόστιμο έχει πέσει σύννεφο, εδώ και πολλά χρόνια. Και ξέρετε, εκεί τα πρόστιμα δεν σβήνονται.
Για το δεύτερο, αυτό λέει και ο Καπετάνιος τόση ώρα. Στην Ευρώπη, αν τα νοσοκομεία ήταν στα χάλια που είναι τα δικά μας, θα έπεφτε η κυβέρνηση. Δεν είναι μόνο ο βούρδουλας που τους κάνει να σέβονται τον Νόμο. Είναι και η πίστη ότι ταυτόχρονα και το κράτος σέβεται το Νόμο και τον Πολίτη, ανταποδίδοντάς του την ίδια ευταξία που απαιτεί κι εκείνο από αυτόν, που κάνει τους Ευρωπαίους τόσο πειθήνιους όσο τους βλέπουμε, εμείς οι έξυπνοι.
Στην Βρετανία, για να φέρω ένα άλλο παράδειγμα, μια φορά ένα τρένο άργησε 5 λεπτά της ώρας κι έγινε χαμός από καταγγελίες και διαμαρτυρίες. Στη Γαλλία, μόλις πάει να εφαρμοστεί ένα αντιεκπαιδευτικό μέτρο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους. Όλα παραλύουν, κανείς δεν διαμαρτύρεται που έχασε το ραντεβού με τη γκόμενα, επειδή οι φοιτητές είχαν κλείσει το δρόμο...
Δική μου άποψη;;
Δεν έχω!! Προτιμώ να διαβάζω τις απόψεις των άλλων, ενώ σκέφτομαι το στριγκάκι της Καλομοίρας που μας απέφερε την Εθνικά υπερήφανη τρίτη θέση.
