Αυτό που παρατηρώ στον δυτικό κόσμο τα τελευταία χρόνια είναι ότι υπάρχει πλέον αρκετή εσωστρέφεια στο ανθρώπινο δυναμικό.
Χώρες που παραδοσιακά ήταν προορισμός μεταναστών (ΗΠΑ, UK, Γαλλία, Γερμανία) έχουν ξεκινήσει να ανακόπτουν την απορρόφηση πτυχιούχων από άλλες χώρες.
Btw, Φωτακο εσύ δεν μπόρεσες να πας μέχρι την Πάτρα, θα πας τώρα για δουλειά στον Καναδά;
Μην μπερδεύεις τα πράγματα. Το 2018 δεν ήθελα να πάω στην Πάτρα καθώς ήθελα Αθήνα με κάθε δύναμη , ήθελα να σπουδάσω εδώ , πες το απο ματαιοδοξία , πες το απο πείσμα επειδή οι δικοί μου έλεγαν να πάω . Επίσης δεν ήθελα να βαρύνω την οικογένεια μου με το να μου νοικιάζει σπίτι , να μου πληρώνει τα έξοδα του σπιτιού κτλ. Εδώ μιλάμε για μια διαφορετική κατάσταση , μιλάμε αρχικά για μεγαλύτερη ηλικία απο τα 18 καθώς έξω θα φυγω μετά το μεταπτυχιακό και τον στρατό μου , δηλαδή θα είμαι πρώτα ο θεός 25 ετών. Επίσης , μιλάμε για εργασία και όχι για σπουδές , δηλαδή θα έχω τα δικά μου χρήματα για να πληρώνω τα έξοδα μόνος μου. Εδώ θέλω να αναφέρω ότι θα εργαστώ εδώ στην Ελλάδα παράλληλα με το μεταπτυχιακό μου ώστε να βάλω χρήματα στην άκρη για να μπορώ να φυγω έξω , δεν είμαι τρελός ώστε να ζητάω απο τον πατέρα μου χρήματα για να φυγω έξω , δεν είναι λογική αυτή. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι θέλω να εργαστώ στο εξωτερικό για κάποιο καιρό ώστε να δω πως είναι , να ζήσω λίγο καιρό εκτός Ελλάδας και της προστασίας που μου έδινε η οικογένεια μου για τόσα χρόνια , εξάλλου η ζωή είναι εμπειριες και θεωρώ ότι κάθε άνθρωπος θα κερδίσει αν ζήσει για λίγο καιρό στο εξωτερικό.
Από την άλλην η αλήθεια είναι ότι όσο και να μου αρέσει η Αμερική δεν θέλω να κόψη εντελώς επαφές με την Ελλάδα. Αρχικά έχω την οικογένεια και συγγενείς μου εδώ πραγμα που σημαίνει ότι θέλω να μπορώ να έρχομαι να τους βλέπω οποτε μου δίνεται η δυνατότητα. Επίσης , έχω και μερικά παιδιά απο το πανεπιστήμιο με τα οποία δεν θέλω να χαθώ είναι η αλήθεια. Αρα η Ευρώπη και χώρες όπως είναι η Βρετανία , Ολλανδία και Ιρλανδία ίσως είναι καλύτερη επιλογή.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 2 Ιανουαρίου 2023
Στις περισσότερες χώρες ένα Β1-Β2 είναι υπεραρκετό.
Στην Γερμανία ας πούμε το Β1 είναι το κατώτερο αποδεκτό επίπεδο.
Από εκεί και πέρα εξαρτάται πάντα τη θέση εργασίας. Για απλή επικοινωνία με τους ντόπιους το Β2 είναι υπεραρκετό. Αν έχεις όμως αξιώσεις για ακαδημαϊκή σταδιοδρομία και γενικά για μέρη όπου θα συναναστρέφεσαι με άτομα της γνωστής " υψηλής πνευματικής κοινωνίας " τότε C2.
Τα επίπεδα C1-C2 ( τα αντίστοιχα advance και proficiency της αγγλικής ) είναι επίπεδο εξειδικευμένης γλώσσας που σε πολλές περιπτώσεις ούτε οι ημεδαποί μιας χώρας γνωρίζουν ή αν την γνωρίζουν δεν την χρησιμοποιούν στον καθημερινό τους λόγο.
Θεωρώ ότι με το B2 είναι όντως εντάξει κάποιος. Γενικά αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι την γλώσσα την μαθαίνεις με εξασκήσει και όχι με πτυχία. Το καλύτερο παράδειγμα είμαι εγώ , όπου μέχρι και πέρσι παρολο που είχα C2 στα αγγλικά δεν τα μίλαγα καλά , όχι τόσο καλά όσο ήθελα εγώ τουλάχιστον . Αυτό άλλαξε δραματικά προς το καλύτερο πέρσι όταν στο πανεπιστήμιο άρχισα να μιλάω με παιδιά που έρχονται με το Erasmus στο πανεπιστήμιο μας. Πραγματικά το προφορικό και η προφορά μου βελτιώθηκαν θεαματικά προς το καλύτερο λόγω της επικοινωνίας που είχα με τα παιδιά αυτά.
Αρα ναι , όσα πτυχία και να έχει κάποιος το σημαντικότερο είναι η εξάσκηση της γλώσσας σε αληθινές συνθήκες , πέρα από τα τυποποιημένα πτυχία που έτσι και αλλιώς πλέον τα περνάς με μια σχετική ευκολία επειδή πληρώνεις.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 2 Ιανουαρίου 2023
Με κλειστά μάτια.
Με τον Καναδά υπάρχει πρόβλημα με την βίζα εργασίας, για να σου την εκδόσουν πρέπει να σπάσεις το κεφάλι σου και αργεί ΠΟΛΥΥ. Όπως είπε και ένα παιδί πιο πάνω, μόνο αν η εταιρεία κάνει το βήμα να το αναλάβει, αλλά είναι για εκείνη μεγάλο έξοδο.
Για Αγγλία δεν θα έχεις θέμα, παίρνεις το διαβατήριο με 70€ και φεύγεις. Δουλειές έχουν πολλές. Για ποιο επάγγελμα ενδιαφέρεσαι;
Κοιτά εγώ σπουδάζω οικονομικά και θέλω να κάνω μεταπτυχιακό πάνω στα χρηματοοικονομικά. Αρα ενδιαφέρομαι για χρηματοοικονομικές θέσεις εργασίας.