Θεωρώ ότι υπάρχει μια διαφορά στο "το κάνω επειδή το θέλω", "το κάνω επειδή μου το επιβάλει η κοινωνία" , "το κάνω επειδή το θέλω αλλά και επειδή μου τό επιβάλει η κοινωνία". Οπότε ακριβώς γι αυτούς τους λόγους θεωρώ ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να μεταφράσει τη συμπεριφορά του άλλου έτσι. Θεωρώ ότι μεγαλώσαμε έτσι, οπότε είναι λογικό να μην μπορείς να διακρίνεις τα κίνητρα του άλλου αλλά από την άλλη θεωρώ ότι ακόμα καί τώρα συμβαίνει ότι σε ένα ραντεβού μεταξύ ετεροφυλόφιλων ατόμων ο "άντρας πρέπει να κεράσει". Από προσωπικά βιώματα, έχω νιώσει ότι "κάπου λίγο ώπα" όταν με κερνούσαν μονίμως πχ. Δεν ένιωθα κατά ανάγκη υποδεέστερη απλά δε μου άρεσε και δε μου άρεσε γιατί αυτό που αισθανόμουν ήταν ότι το άλλο άτομο μπορεί να ένιωθε ότι για να είμαι εγώ μαζί του θα πρέπει αυτός να με κερνάει ενώ εγώ ήμουν μαζί του γιατί μου άρεσε αυτός. Ή ένιωθα ακόμα χειρότερα όταν γνώριζα ότι είμαστε στην ίδια οικονομική κατάσταση πχ και οι δύο φοιτητές που τους στηρίζουν γονείς, οπότε προφανώς νιώθω άσχημα όταν θα πρέπει να ξοδέψει το συγκεκριμένο άτομο περισσότερα χρήματα, είτε τό κάνει επειδή τό θέλει είτε λόγω κοινωνίας για να είναι μαζί μουκλπ. Προσωπικά συνήθως δεν αρνούμαι κέρασμα, ωστόσο έχω βρεθεί πολλές φορές σε θέση που θα ήθελα να αρνηθώ και δεν το έκανα και επίσης έχω κεράσει και πολλές φορές επειδή τό θέλω