Περί τραπεζικού συστήματος, το θέμα με τα κόκκινα δάνεια το κρύβουμε κάτω από το χαλάκι αλλά κάποια στιγμή θα σκάσει.
Οκ, τα δάνεια πέρασαν στα funds που τα πήραν για ψίχουλα.
Έτσι οι τράπεζες δεν δείχνουν στους ισολογισμούς τους κόκκινα δάνεια, πήραν όσα πήραν από τα funds και πάνε παρακάτω. Χωρίς κόκκινα δάνεια οι δείκτους τους φαίνονται καλοί και έχουν γλιτώσει τον βραχνά.
Όμως τα δάνεια συνεχίζουν να τα χρωστάνε άνθρωποι.
700.000 ακίνητα αξίας 40-45 δις μπορούν να βγουν σε πλειστηριασμό γιατί είναι εξασφαλίσεις σε κόκκινα δάνεια που έχουν αγοράσει funds.
Ακόμα και αν μέχρι το 2024 βγουν σε πλειστηριασμό "μόνο" τα 200.000 που λέει η Καθημερινή μιλάμε για μεγάλο όγκο ακινήτων. Δεν είναι μόνο το πόσοι θα μείνουν άστεγοι για όσα από αυτά είναι πρώτες κατοικίες. Αν βγουν τόσα ακίνητα ξαφνικά στην αγορά, πόσο μάλλον περισσότερα, είναι απρόβλεπτες οι συνέπειες που θα έχει στην αγορά των ακινήτων.
Αν οι τιμές των ακινήτων πέσουν πολύ, σε συνδυασμό με τα αυξημένα επιτόκια αυτό θα φέρει νέα κόκκινα δάνεια.
Έχεις δίκιο αλλά ήταν κάτι ακόμα πιο εγκληματικό.
Ο στόχος με τέτοια είναι υποτίθεται να μειωθούν οι τιμές ώστε τα προιόντα να γίνουν πιο ανταγωνιστικά στο εξωτερικό οπότε με τα επιπλέον χρήματα που θα μπουν στην χώρα να αποκατασταθεί σιγά σιγά και η αγοραστική δύναμη των ντόπιων.
Όχι οικονομολόγος, ένας οποιοσδήποτε που θα κοίταζε την δομή της ελληνικής οικονομίας θα έβλεπε ότι αυτό ήταν αδύνατο να δουλέψει. Δεν παράγουμε απολύτως τίποτα για να έχουμε κέρδος έτσι, δεν έχουμε βιομηχανία.
Για να αυξήσεις την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας που έλεγαν τότε συνέχεια θες παραγωγή, καμιά ανταγωνιστικότητα δεν αυξάνεις με μείωση μισθολογικού κόστους σερβιτόρων και ντελιβεράδων.
Δεν μπορεί να μην το ήξεραν.
Έχουν ακουστεί διάφορα σενάρια που πιστεύω 5 από αυτά ισχύουν σε κάποιο βαθμό.
Το πρώτο είναι οι αγκυλώσεις του ΔΝΤ, λόγω καταστατικού και τρόπου λειτουργίας δεν μπορεί να δώσει λεφτά σε μια χώρα χωρίς μέτρα λιτότητας.
Το δεύτερο ότι είχε ως ένα βαθμό τιμωρητικό σκοπό, από την στιγμή που τόσα χρόνια κοροιδεύαμε μέχρι και στο ευρώ με πλαστά στοιχεία για το έλλειμμα και το αεπ μπήκαμε(αν αυτό το έκανε εισηγμένη στο χρηματιστήριο εταιρεία, η διοίκηση θα έμπαινε φυλακή) οπότε ήθελαν να είμαστε το παράδειγμα προς αποφυγή για άλλες χώρες.
Το τρίτο ότι πήγαν με την ίδια λύση σε όλες τις χώρες που αντιμετώπισαν πρόβλημα ανεξάρτητα του ποια ήταν η αιτία του προβλήματος. Πχ Κύπρο και Ιρλανδία είχαν κρίση γιατί κατέρρευσαν οι τράπεζες, τις αναδιάρθρωσαν και ανέκαμψαν. Εδώ χρεοκόπησε το κράτος το ίδιο και μετά παρέσυρε τις τράπεζες.
Το τέταρτο και πιο σημαντικό από όλα, ειδικά για το πρώτο μνημόνιο, ήταν ότι δεν τους ένοιαζε να σωθούμε εμείς. Όταν το δίπλα σπίτι καίγεται πρώτα θα κοιτάξεις να μην επεκταθεί η φωτιά στο δικό σου και μετά θα πας να δεις τι βοήθεια θέλει ο γείτονας. Το πρώτο μνημόνιο το μόνο που έκανε ήταν να τους κερδίσει χρόνο για να θωρακίσουν τις οικονομίες και τις τράπεζες τους από πιθανό ελληνικό κανόνι. Για αυτό φταίει ο Γιωργάκης, ήταν ο μόνος που μπορούσε πραγματικά να διαπραγματευθεί. Ήταν ο μόνος από τους έλληνες πρωθυπουργούς της κρίσης που μπορούσε βάσιμα να απειλήσει ότι αν χρεοκοπήσουμε θα τους πάρουμε μαζί μας.
Το πέμπτο ότι και οι ξένοι πολιτικοί αποδείχθηκαν λίγοι, τους ένοιαζε περισσότερο η εικόνα τους στις δημοσκοπήσεις στις χώρες τους παρά το ευρωπαικό μέλλον. Δεν θα μπορούσαν εύκολα να εξηγήσουν στους ψηφοφόρους τους και ειδικά σε χαμηλόμισθους γιατί να δώσουν σε άλλες χώρες λεφτά(το ίδιο θα γινόταν και εδώ αν τα πράγματα ήταν ανάποδα και μας ζήταγαν άλλοι λεφτά...) που ο λαός μπορεί να ζούσε καλύτερα από αυτούς. Οπότε με την επιβολή λιτότητας το προσπέρασαν αυτό.
