Αυτό είναι το θέμα όμως , εαν ο άλλος πιστεύει ή θεωρεί οτι έχει απατηθεί , πολύ δύσκολα θα τον μεταπείσεις εαν το έχεις κάνει όντως . Εαν σέβεσαι πραγματικά την αξιοπρέπεια σου αλλά ταυτόχρονα δεν θες να φερθείς άσχημα και στην σχέση σου , το καλύτερο είναι να ξεκαθαρίσεις απο πριν την θέση σου . Είτε υπάρχει άλλο πρόσωπο είτε όχι . Ωστόσο το πράγμα περιπλέκεται για λόγους που αναφέρεις , τους οποίους σχολιάζω και εγώ παρακάτω .
Κοίταξε, ο άλλος μπορεί να έχει θέμα ανασφάλειας και συνεξάρτησης και δεν ξέρω κι εγω τι και να νομίζει ότι τον απατάς επειδή είδες μια τσόντα που λέει ο λόγος ή επειδή χαμογέλασες στον νεαρό που σου έφερε ντελίβερι τα σουβλάκια.
Υπάρχουν αντικειμενικά σημάδια απιστίας, τι είναι απιστία και τι όχι. Αν ο άλλος είναι σε άρνηση ή σε ψύχωση, δεν μας αφορά. Εδω συζητάμε για την πρώτη περίπτωση, να βρωμάει το πράγμα.
Πιστεύω οτι αυτοί που θα δείχνουν σημάδια θα είναι αυτοί που θα έχουν και κάπως ενοχές . Ενδόμυχα δηλαδή δεν τολμούν να χαλάσουν την σχέση τους , οπότε θέλουν να γίνουν caught και να τους χωρίσουν ή προσπαθούν να κρατήσουν και τις δύο σχέσεις ταυτόχρονα επειδή όντως δεν ξέρουν τι θέλουν αλλά ταυτόχρονα δεν θέλουν να μείνουν και μόνοι . Κατά τα άλλα εαν θες να κάνεις όντως μαλακία και να την γλιτώσεις , μπορείς να γίνεις extra cautious και να την βγάλεις λάδι για πολυυυυ καιρό . Το θέμα είναι γιατί να μπει κάποιος σε τόσο κόπο really ;
Πολλοί λόγοι. Είτε γιατί ενεργεί με λογικη υπεργαμίας (βρήκε κάποιον καλύτερο που μπορεί να της παρέχει τη ζωή που θέλει), είτε γιατί περνάει την ώρα της (ή του για άντρα) και απλά δε σε λογαριάζει σαν ανθρωπο για να το τελειώσει και πολλοί άλλοι λόγοι.
Υπάρχει εξήγηση για τη μαλακία του καθενός, άλλο το αν δεν αξίζει να κάτσεις να ψάξεις την εξήγηση του "γιατί" σε κεράτωσε, "γιατί" μπήκε σε τόσο κόπο, "γιατί" δεν έκανε εκείνο ή το άλλο κλπ.
Παλιότερα έβγαζα μια πολύ θηλυκή συμπεριφορά, "να ψάχνω επίμονα το γιατί". Και ακριβώς αυτό το βλέπω σε τύπισσες αποκλειστικά ή simps. Αυτό το κάνουν οι τύπισσες που έχουν φάει σκάλωμα με τον chad που τις έκανε pump and dump. Τάχα μου για "closure". Παπάρια. Απλά δεν το χεις ξεπεράσει όταν σκέφτεσαι έτσι.
Το μόνο που πρέπει να σου αρκεί, είναι ότι σου την έκανε την απιστία, άρα πούλο. Τα "γιατί" μπορούν να βοηθήσουν μόνο στην περίπτωση της αυτοβελτίωσης πχ αν είσαι τζογαδόρος ή αλκοολικός ή αν απλά έκανες exhibit πολλά beta simp traits. Απαξ και βρεις που έφταιξες εσυ (όντως όμως, όχι αυτομαστίγωμα) και κάνεις μια αυτοκριτική, μετά πάει, δεν είναι να κάθεσαι να αναρρωτιέσαι γιατί και γιατί.
Ή την άλλη την πίπα που άκουγα παλιά (κυρίως από γυναίκες φίλες) μετά απο σχέσεις "τουλάχιστον έχεις να ζεις με τις όμορφες αναμνήσεις σας", άντε γαμήσου ρε, τι είμαι segate 2TB δίσκος να αναπολώ ή κάνω recap τις 2 πρώτες σεζόν του Walking Dead; Άμα ζεις με αναμνήσεις είσαι σε φυλακή. Σκοπός είναι να έχεις μια καινούρια όμορφη παρέα και να περνάτε ευχαριστα μαζί τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Τι να τις κάνεις τις αναμνήσεις, να σε βαράνε σα βελόνες αργό θάνατο; Ούτε στον εχθρό μου.
Και αυτός είναι ένας απο τους λόγους που δεν θέλουν να χαλάσουν την σχέση τους πολλοί όπως λες . Είναι σαν το μαξιλαράκι ασφαλείας . Προσπαθείς κάτι με κάποιον άλλο και εαν κάτσει φεύγεις , διαφορετικά διατηρείς την παλιά σου σχέση και ούτε γάτα ούτε ζημιά ( η λογική θέλω και την πίτα ολόκληρη αλλά και τον σκύλο χορτάτο ) .
Κι αυτό είναι πραγματικό συναίσθημα; Όχι. Άρα επιβεβαιώνεται το belief μου ότι οι σχέσεις είναι ως επι το πλείστον transactional, ειδικά μόλις ξεφτίσουν οι πρώτες ορμόνες του μήνα του μέλιτος.
Έχεις δίκιο , απλώς πιστεύω σε πολλές περιπτώσεις ο κόσμος δεν θέλει να το παραδεχτεί , οπότε προτιμάει να κάνει τα στραβά μάτια παρά να χαλάσει την σχέση του . Επομένως δεν είναι και οτι εύκολο να παρατήσεις τον άλλο παρά μόνο όταν έχεις πλέον αδιάσειστες αποδείξεις . Φυσικά υπάρχουν αντικειμενικές αποδείξεις ορισμένες φορές όπως αυτές που ανέφερες προηγουμένως , αλλά ακόμα και αυτές είναι ενδεικτικές και όχι βέβαιες . Βοηθούν όμως σαν μπούσουλας για να βγάλεις άκρη .
Ο άνθρωπος που θέλει να είναι μαζί σου, αγαπητέ μου φίλε Samael, πιστευω ότι οφείλει να φερθεί με την ανάλογη ευπρέπεια ώστε να μην υπάρξουν όχι αποδείξεις αλλά ούτε καν ενδείξεις.
Άμα σε γουστάρει ο άλλος ή η άλλη, δεν κάθεται ούτε να σκέφτεται πρώην, ούτε να κάνει expose τολμηρά στο Ίνστα και στο ΟΦ, ούτε girls nights out ή μια οροσειρά φιλαράκια beta orbiters.
Ξέρεις, αμα καείς μια δυο πέντε δέκα εικοσι σαράντα φορές (όσες μαθει ο καθένας, κάποιοι δεν μαθαίνουν και ποτέ), μετά στις πρώτες ενδείξεις έχεις κατεβάσει blast door κι έχεις φύγει.
Επίσης παίζει ρόλο και η ηλικία θεωρώ . Είναι άλλο να απατήσεις στα 20's και άλλο στα 40's λόγου χάρη .
Θέλω να πω , εαν είσαι με ένα άτομο που δεν ταιριάζεις πραγματικά στα 20's δεν είναι και τόσο τρομερό . Αλλά να απατάς στα 40 σου λες και είσαι στα 20 σου το λες λίγο περίεργο καθώς υποτίθεται οτι και έχεις αφενός περισσότερη ωριμότητα( υποτίθεται ) αλλά και εμπειρία , εφόσον έχεις κάνει αρκετές σχέσεις και ξέρεις με περισσότερη σιγουριά τι σου αρέσει και τι δεν θα σου αρέσει .
Διαφωνώ εδώ μαζί σου.
Και στα 20 αν απατήσεις, μια χαρά πονάς το άλλο άτομο που συνηθως ειναι επίσης νεαρό. Γιατί να του το κάνεις αυτό; Είναι ακόμα χειρότερο, ειδικα αφού είναι στο ξεκίνημα της ερωτικής του ζωής να πας και να το γαμήσεις το άτομο έτσι. Γιατί του δημιουργείς τραύματα και ο κάθε άνθρωπος αντέχει συγκεκριμένο αριθμό τραυμάτων και κάθε φορά που τον τραυματίζει κατι καινούριο, ανοίγουν όλα τα προηγούμενα μαζι σαν φράγμα που σπάει και πλημμυρίζει. Εν τέλει, υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο που δεν αντέχεις άλλο.
Κάποιοι κάνουν κακό στον εαυτό τους (διαφωνώ κάθετα)
Κάποιοι μένουν συνειδητά μόνοι τους
Άλλοι παντρεύονται το ελάχιστα δυνατό χειρότερο σενάριο για να "ησυχάσουν" καθότι πιστεύουν πως δεν μπορούν να βρούν καλύτερα.
Άλλοι συνεχίζουν με ποικιλα αποτελέσματα.
Σε κάθε περίπτωση, μάλλον εσυ σκεφτόσουν ότι στα 20 δικαιολογείται από το νεαρό της ηλικίας, οκ ναι αλλά είναι εντελώς άλλο το πως το εκλογικεύουμε, κι άλλο το αν δεν είναι και τόσο τρομερό στην Χ Υ Ζ ηλικία. Αν ρωτήσεις αυτόν/αυτή που απατήθηκε θα σου πει "ρε φιλε μα πονάω". Τι θα του πεις εκείνη την ώρα;
Σκέψου το κι αλλιώς, στα 40 όντως υποτίθεται ότι έχεις μια εμπειρία αλλά πόσους και πόσες έχουμε δει στα 40 με μυαλό μπέμπηδων; Θα τον σταματήσουν τον άλλον τα 40 από το να είναι ξεφτίλας ή την άλλη απο το να είναι αχαλίνωτη ή απατεώνισσα; Επίσης άμα θέλει ο άλλος να το εκλογικεύσει, θα το κάνει μια χαρά και στα 40 του πχ. "Είχα δυο παιδια να ταίσω κι εσυ δεν με στήριζες αρκετά οπότε βρήκα άλλον". Δεν το κάνει πιο σωστό ή εύπεπτο.
Άλλο το τι θα πρεπε κι άλλο το τι γίνεται. Υπάρχουν 20άρες εξαιρετικά πιο καλές σε συμπεριφορά απο 40άρες ή 25άρηδες πολύ πιο ώριμοι απο 40άρηδες και φυσικά και το αντίστροφο.
Edit:
Σχετικά με την τελευταία σου πρόταση, θα μιλήσω για γυναίκες αφού πρωτίστως αυτές με τραβάνε:
Άλλο το τι πιστεύει ότι θέλει, κι άλλο το για ποιόν μουσκεύει το βρακάκι της. Ούτε οι ίδιες δεν ξέρουν τι θέλουν, άσε τι λένε, δεν πρέπει να ακούς ούτε λέξη. Πρέπει να δεις μόνο πότε καυλώνουν. Γι αυτό βλέπεις τα "καλά παιδιά" να μην βάζουν μυαλό (μου αρέσει που πριν 18 χρόνια είχα ανοιξει και θέμα, είχα απορία τοτε το μικρό κι αθώο).
Το να είσαι "καλό παιδί" είναι αρρώστια έως και υποκρισία και στο τέλος θα σε φτύσει σαν καραμέλα η τύπισσα για κάποιον αρσενικό. Πρόσεξε άλλο το καλός άνθρωπος κι άλλο το "καλό παιδί". Το να είσαι κακό παιδί δεν σημαίνει ότι βγαίνεις παγανιά με το δρεπάνι και της ρίχνεις μπούφλες και χριστοπαναγίες. Μπορείς να είσαι κακό παιδί αλλά μια χαρά άνθρωπος. Το "καλό παιδί" αντίστοιχα είναι αυτός ο simp ο οσφυοκάμπτης που δεν μπορεί να κάνει αλλιως και πιστεύει ότι αν υποκύψει πολύ και της κάνει το μαλάκα, θα τον κάνει από φίλο - γκόμενο.
