Αρχικά μου κάνει εντύπωση που τον έναν τον αποκαλείς "ο άντρας μου" και τον άλλον "το παιδί".
Κάτσε τώρα να κάνουμε τα μαθηματικά για να βγάλουμε άκρη.
Είπες ότι τώρα είσαι 27 άρα το 2017 που ξεκίνησες την παράλληλη σχέση ήσουν 21. Είπες επίσης ότι με τον άντρα σου είστε μαζί 12 χρόνια άρα όταν ξεκίνησε η σχέση σας, ήσουν 16.

Από τα 16 μέχρι τα 21 λοιπόν, του έμεινες πιστή και από τα 21 μέχρι και 3 χρόνια μετά, δηλαδή μέχρι τα 24, του τα φορούσες με το "το παιδί" με το οποίο σημειωτέον ήσασταν φίλοι και δεν περιμένατε να συμβεί αυτό (φίλοι;;;;; ήθελα να ήξερα ποιος είναι ο δικός σου ορισμός της φιλίας) .

Και θα συνέχιζες να του τα φοράς αν "το παιδί" δεν είχε βρει κοπέλα. Αφού χωρίσατε συνειδητοποίησες μετά από 2-3 μήνες ότι τον έχεις ερωτευτεί αλλά το 2022 παντρεύεσαι "τον άντρα σου" επειδή όπως είπες αγαπιόσασαταν και ξενοκοίταξες μόνο και μόνο ως αντίδραση στα "προβλήματα" που υπήρχαν και που εξαιτίας αυτών δηλώνεις ότι έπρεπε να τον χωρίσεις.
Για "τον άντρα σου", δεν αναφέρεις κάτι αρνητικό (επειδή πίστεψέ με ακομα και μια "τρίχα " αν είχε κάνει, εσύ θα την είχες παρουσιάσει σαν "τριχιά") άρα υποστήριξε την σχέση σας και συμπερασματικά, δεν έχουμε να τον κατηγορήσουμε για τίποτα τον άνθρωπο.
Το "παιδί" τώρα απλώς είδε φως και μπήκε. Απλώς βρισκόσασταν και περνούσατε καλά, με το που βρήκε μια κοπέλα που του ταίριαζε διέκοψε μαζί σου, σου τα έχωσε όταν πήγες να του μιλήσεις για έρωτες, σε έκανε μπλοκ για να προστατεύσει την σχέση του και όταν έμαθε ότι είχες αρρωστήσει, σου έστειλε ένα μήνυμα για να ρωτήσει για την υγεία σου όπως θα έκανε ο οποιοσδήποτε φυσιολογικός άνθρωπος. Ακόμα και εχθρός σου να ήταν, αν είχε λίγη ανθρωπιά πάνω του, αυτό θα έκανε. Ούτε αυτόν λοιπόν έχουμε να τον κατηγορήσουμε για κάτι.
Πάμε τώρα σε σένα.
Από πού ν΄αρχίσω και που να τελειώσω.
Ξεκινάς την ερωτική σου ζωή στα 16 και αντί όταν σου δημιουργήθηκαν προβλήματα, να χωρίσεις ευκολότατα και να ζήσεις την ζωή σου όπως κάθε κορίτσι της ηλικίας σου ή τέλος πάντων να προσπαθήσεις να δεις αν λύνονται, εσύ αποφάσισες να "περάσεις καλά" με τον πιο εύκαιρο που υπήρχε, για να μην τα σκέφτεσαι (ανωριμότητα;;; στρουθοκαμηλισμός;;; έλλειψη αυτοπεποίθησης;;; κτλ, κτλ, κτλ.).
Μην αναφέρεις ξανά το "αγαπιόμασταν με τον άντρα μου", θα λες "ο άντρας μου με αγαπούσε" επειδή κοπέλα μου το "αγαπάω" είναι σημαντικότατη λέξη και δεν έχει δικαίωμα να την εκστομίζει κανείς ελαφρά τη καρδία. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει κάνει τον "αγαπημένο" του, τάρανδο.
Δημιουργείς στο μυαλό σου το παραμύθι της ερωτευμένης (επειδή περί παραμυθιού πρόκειται) πάλι με σκοπό να ξεφύγεις από την πραγματικότητα και να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα και ενοχλείς τον πρώην εραστή σου ενώ οι προθέσεις του ήταν και αποδείχτηκαν ότι ήταν, σαφέστατες.
΄Εχεις φτάσει στα 27 και τόσο οι σκέψεις σου όσο και οι πράξεις σου, δείχνουν ότι έχεις μείνει ακόμα στα 16. Προσπάθησε να μάθεις τον εαυτό σου, χάραξε αδρές γραμμές για το ποια είσαι και για το τι ζητάς έτσι ώστε να μπορέσεις να το αναγνωρίσεις όταν θα το συναντήσεις. Αν δεν μπορείς να στήσεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη, ζήτα βοήθεια από κάποιον ειδικό. Υπάρχουν και μάλιστα μπορείς να βρεις και δωρεάν βοήθεια.
Και χώρισε πια αυτόν τον έρμο τον "άντρα σου" επειδή κρίμα είναι για τον άνθρωπο. Να βρει κι αυτός κάποια έτσι όπως την θέλει , να βρεις και συ κάποιον όταν μάθεις πώς τον θέλεις.΄Αντε χρυσή μου κοπέλα επειδή πολύ φοβάμαι μήπως προκύψει κανένα παιδάκι κατά λάθος και αυτό κι αν θα είναι κρίμα.
Για το θέμα της ασθένειάς σου, σε συμμερίζομαι και σου εύχομαι να ζήσεις όλη την ζωή σου με υγεία χωρίς ν΄ αντιμετωπίσεις ποτέ ξανά παρόμοια προβλήματα.
Αυτό όμως δεν θα μπορούσε να με κάνει ανειλικρινή σε όσα είχα να σου πω. Εξάλλου, εσύ το ζήτησες.