Αν εξαιρέσουμε τα άκρα, δηλ κάτω του 160 για άντρες και άνω των 200, τα άλλα όλα είναι θέμα γούστου. Εγώ πάντα είχα προτίμηση στους κοντούς και όλες μου οι σχέσεις ήταν του 175 και κάτω. Οι ψηλοί ήταν ωραία παιδιά, δε λέω, αλλά ποτέ δε μου έκαναν κλικ. Ήταν λίγο <<τεράστιοι>>, δεν μπορούσα να τους συνοδέψω, να τους φιλήσω, να τους κάνω μια γλυκιά αγκαλίτσα. Ήταν έξω απ τα <<κυβικά>> που τα κατάφερνα και μιλούσαν στην καρδιά μου. Βέβαια, κάποτε γούσταρα πολύ έναν 183 περίπου. Αν δεν προέκυπτε τελείως αταίριαστος, έξω απ τις προσδοκίες μου σαν άνθρωπος, μπορεί και να κάναμε κάτι. Δεν ήταν το μπόι η αιτία που δεν προχωρήσαμε, απλά διαπιστώσαμε αμοιβαία στο 2ο ραντεβού, πως δεν ταιριάζουμε. Έφυγε και ο ενθουσιασμός αμέσως μετά απ το μοιραίο ραντεβού.
Έχω δυο γιους 178 ο ένας, 173 ο άλλος. Ο κοντούλης είναι πολύ πιο τσαχπίνης στα κορίτσια. Ο ψηλός είναι μπουνταλάς. Τυχαίνει βέβαια, απλά λέω: αγόρια, μην έχετε κανένα πρόβλημα. Άλλα κοιτούν οι γυναίκες