Είναι κακό να επιδιώκουμε νέες γνωριμίες με προοπτική μια σχέση;

[Valder]

Υπάρχει η συναισθηματική απάντηση σε αυτό το θέμα και υπάρχει και η ρεαλιστική απάντηση σε αυτό το θέμα.

Πολλές φορές απαντούσα συναισθηματικά σε παρόμοια θέματα, αλλά σήμερα θέλω να μιλήσω πιο λογικά, πιο ρεαλιστικά. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να σπάσουμε το θέμα σε κομμάτια.

Είναι κακό να επιδιώκει κανείς γνωριμίες γενικά; Όχι. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, αν μείνει χωρίς κύκλο πάει, έγινε αγρίμι.

Θα μου πείτε, και τότε ρε φίλε γιατί χειροκροτάς τους άλλους που λένε "όχι" στις γνωριμίες;

Εξαρτάται τι έχει δει ο καθένας και τι έχει ζήσει και τι έχει περάσει. Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω και αυτό, αλλά και την αντίθετη περίπτωση του να εκφράσω μια άποψη όσο πιο ανεπηρέαστα γίνεται από αυτό.

Με βάση αυτά που έχω ζήσει λοιπόν, το ερώτημα μετατρέπεται σε "αξίζει να επιδιώκουμε σήμερα γνωριμίες;" και αν κρίνω με το τι έχω δει, η απάντηση είναι "όχι". Ήμουν "προστατευμένος" επί πολλά χρόνια σε συνεχείς σχέσεις επι το πλείστον μακροχρόνιες, το 2022 άρχισα να ξαναμπαίνω στη dating σκηνή και είδα έναν κόσμο τελείως στρεβλωμένο σε σχέση με το 2015 και ακόμα πιο στρεβλωμένο σε σχέση με το 2010 και πάει λέγοντας.

Προστασία εννοώντας: Σαν έναν μονιμο δάσκαλο σε ένα χωριό, που για Χ λόγους παραιτείται ή απολύεται και κατεβαίνει στην Αθηνα και ανακαλύπτει ότι οι νέοι απολύονται κάθε 6 μήνες στον ιδιωτικό τομέα, ότι δεν ζει ο κόσμος με Χ ευρώ πια, ότι η εργασία είναι με κακές συνθήκες κλπ.

Είναι σαν όλες οι εμπειρίες που είχες, να πηδάνε απο το παράθυρο. Σα να είσαι σε μια γυάλα σταθερών συνθηκών, ηλιάκο συννεφάκια λιβαδάκια μαλακιούλες, και να σπάει και ξαφνικά να βλέπεις ότι έξω ο αέρας λυσσομανάει, καταιγίδες, τσουνάμι, καταστροφές, ο ένας να σφάζει τον άλλο, λες που βρέθηκα ρε παιδιά;

Το σοκ είναι μεγάλο. Μιλάμε για τρόμο.

Και δεν είναι μόνο ο τρόμος του τι κάνουν λάθος οι άλλοι, εν προκειμένω "α υπάρχουν κακές γυναίκες εκει έξω άρα δεν θέλω να γνωρίσω καμία" καθώς το να δειξεις τους άλλους είναι το εύκολο κομμάτι, αλλά πολύ περισσότερο ο τρόμος της "αυτοδιαπίστωσης" αν υπάρχει μια τετοια λέξη, το ξεκαθάρισμα με τον εαυτό σου ότι έβλεπες τα πράγματα μη ρεαλιστικά για τη ζωή χωρίς να αναγνωρίζεις τη φύση των ανθρώπων και το πως πραγματικά λειτουργούν οι γνωριμίες και οι σχέσεις. Λίγο η ικανότητα, λίγο το λέγειν, λίγο κι η τύχη, βάλε μέσα και τις προκαταλήψεις περί ρομαντισμού και "θα βρεις μια και θα είστε αγαπημένοι για πάντα μαζί" και έχεις ένα επικίνδυνο μείγμα για τον εαυτό σου στα χέρια σου.

Αυτό αλλάζει λοιπόν με την "Αυτοδιαπίστωση". Λες "τα έβλεπα όλα λάθος, είναι λάθος ο κόσμος αλλά ήμουν κι εγω λάθος μαζί του".

Και εδώ αυτή η στροφή στη σκέψη, ενέχει τον κίνδυνο να γνωρίσεις όντως κάποιον καλό άνθρωπο, μια καλή κοπέλα για παράδειγμα αύριο μεθαύριο, και να την κρίνεις με αυτά τα νεα στάνταρντς σκέψης, να την ακυρώσεις ως άνθρωπο και να χάσεις ίσως μια ευκαιρία να είσαι με έναν από τους λιγοστούς ανθρώπους με τους οποίους μπορεί να ταιριάξεις.


Γι αυτό το θέμα πρέπει να το δούμε και ρεαλιστικά, γνωρίζοντας τα πεπραγμένα, τα βιώματα, αλλά χαμηλώνοντας "τη φωνή", τον τόνο στον οποίο τα βιώματα αυτά επηρεάζουν την αντικειμενική θέαση των πραγμάτων.

Άρα:

Είναι κακό να επιδιώκουμε νέες γνωριμίες; Όχι.

Είναι κακό να συνεχίσουμε να επιδιώκουμε τις λάθος γνωριμίες, ή να ζητάμε τα λάθος πράγματα απο ανθρώπους που δεν μπορούν να τα δώσουν.

Υπάρχουν κακές επιλογές εκεί έξω και καλές επιλογές εκει έξω, αναλόγως τι θέλει κανείς.

Εαν θέλεις να κάνεις γνωριμίες για σεξ, ζυγίζεις τα πράγματα με πολύ λιγότερα κριτήρια απ' ότι αν ζητάς πχ. γάμο. Και ζούμε σε μια εποχή που το σεξ ειναι εύκολο, αν βλέπεσαι λίγο παραπάνω από τον μέσο άντρα, αν και επιμενω να θεωρω ότι για μια γυναίκα 5/10 οι επιλογές της είναι πολύ περισσότερες από έναν 7/10 άντρα, για πολλούς λόγους, είτε η δίψα των αρσενικών, είτε η υπερπροβολή και η αντικειμενοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης στα σόσιαλ και πάει λέγοντας.

Αλλά καλώς ή κακώς, δεν σε νοιάζει αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία, it's a numbers game, περνάει η μια σαν τρένο, έρχεται η άλλη, νομοτελειακά το κρεβατι θα γεμίσει.

Πόσο μπορείς να το κάνεις αυτό όμως; Ήδη στη φάση που βρίσκομαι εγω, και για τις προτιμήσεις τις δικές μου, και βάσει των όσων έχω ζήσει, βαριέμαι τέτοιες καταστάσεις.

Για να μιλήσω ωμα, το χω κάνει ήδη, το χω δει το έργο. Βλέπεις μια τύπισσα και της λες "θέλω να κοιμηθώ μαζί σου, πρέπει να σε έχω απόψε, κι απο αύριο όλα ίδια, δεν αλλάζει τίποτα". Τη βάζεις κάτω, γαμιέστε στην κυριολεξία, της έχεις στριμώξει τον κώλο και της έχεις ανασηκώσει το φόρεμα στην πόρτα σε φάση 50 shades of grey της ψιθυρίζεις στο αυτί "θα σε κάνω ότι θέλω" και οντως την κανεις ότι θέλεις για 3-4 ώρες, είναι δική σου και εισαι δικός της, και μετα τι;

What is the fuckin point να κάνεις γνωριμία για κάτι που είναι επικρατές και εύκολο εκεί έξω αν πια δεν σε καλύπτει σαν τρόπος ζωής;

Θέλεις έναν άνθρωπο. Πρωτίστως να συνεννοείστε. Και να "συνεννοείστε" (σεξ) αλλά κυρίως να συνεννοείστε (απο χαρακτήρα).

Ε και πάλι για να βρεις έναν άνθρωπο και δη σωστό, πρέπει να κάνεις γνωριμίες. Να τις επιδιώξεις. Να τις επιδιώξεις και μάλιστα να έχουν κριτήρια πολύ περισσότερα και πολύ πιο αυστηρά από αυτές τις γνωριμίες του σεξ.

Πολύ σημαντικό: Τα κριτήρια δεν ειναι μόνο για τον άνθρωπο που γνωρίζουμε, γιατί όπως προείπα μπορεί με τη νεα αυστηρή αντίληψή μας για το "ο κόσμος είναι ωμός πια", να απορρίψουμε καλές περιπτώσεις. Είναι κυρίως και για μας η όλη αυστηρότητα. Η "Αυτοδιαπίστωση" δεν ειναι κανένα εισιτήριο ελευθέρας που μας επιτρέπει να είμαστε κόπανοι, πρώτα εξαντλεί το κριτήριο σε εμάς και μετα το εφαρμόζει και σε άλλους. Γνωρίζεις έναν αποδεδειγμένα καλό άνθρωπο, οφείλεις να φερθείς καλά, period.

Βλέπεις ότι κάτι δεν σου κάνει; Δεν είναι κακό να φύγεις. Δεν βασανίζεσαι εσυ, δεν βασανιζεις και τον άλλο άνθρωπο. Δεν κάνεις εσυ στον άλλο άνθρωπο; Δεν σε θέλει; Οκ, σπάσιμο, αλλά θα ζήσεις, πάμε παρακάτω. Επίσης δεν προσδοκάς γνωριμίες ζωής με ανθρώπους για σεξ, ούτε γνωριμίες σεξ με ανθρώπους για ζωής. Αυτά τα μπερδέματα είναι καλό να μη γίνονται γιατί έτσι διαιωνίζεται η ζημιά από άνθρωπο σε άνθρωπο και ο τραυματικός κύκλος διαιωνίζεται.


TL;DR: Οχι δεν ειναι κακό αρκει να γίνεται σωστά.

 

[ilias90]

Ας απαντήσω κι εγώ στη θεματοθέτρια, δεκαέξι χρόνια μετά ...

Πιστεύετε ότι όταν κάποιος δεν έχει σχέση, αλλά θα ήθελε να έχει, πρέπει να προσπαθεί συνειδητά να κάνει νέες γνωριμίες?

Ένας άνθρωπος, εφόσον θέλει να έχει σχέση, προφανώς και πρέπει να προσπαθεί συνειδητά. Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να έχεις ένα οποιοδήποτε θέλω και να μην προσπαθείς συνειδητά γι' αυτό. Μην φτάσει, όμως, στο άλλο άκρο, αυτό της εμμονής να βρει ταίρι. Εκεί νομοτελειακά θα πέφτει από βλαμμένο/νη σε βλαμμένο/νη και θα σιχτιρίζει την κακιά του τη μοίρα, ουσιαστικά, όμως, θα φταίει αυτός. Η «συνειδητή προσπάθεια» αφορά στο να έχει ανοιχτές τις κεραίες του, να μην είναι απορριπτικός χωρίς λόγο και άλλα παρόμοια, αλλά να είναι επιλεκτικός. Πάνω απ' όλα, η σχέση να μην αποτελεί αυτοσκοπό στη ζωή του, να έχει αποδεχτεί το γεγονός ότι μπορεί να μείνει μόνος και ο φόβος αυτού το γεγονότος να μην συνιστά έναν από τους λόγους (ή και τον μοναδικό λόγο) αναζήτησης του έταιρου ημίσεως.

Έχει κάποιο νόημα αυτή η προσπάθεια με δεδομένο ότι γύρω μας κυκλοφορούν άπειροι στον αριθμό άνθρωπο, και άρα με μερικές παραπάνω γνωριμίες ίσως δε λύνεται το πρόβλημα?Ισχύει αυτό που λένε πως ό,τι είναι να τύχει, θα τύχει ?

Δεν πιστεύω στην τύχη. Ή μάλλον, πέρα από ακραίες περιπτώσεις, θεωρώ ότι η στάση ζωή μας προσελκύει ανάλογα άτομα και καταστάσεις. Είμαι μίζερος, σκατόψυχος και μου φταίνε για όλα οι άλλοι; Ε, θα μου συμβαίνουν δυσάρεστα πράγματα (ή έτσι θα τα βλέπω εγώ). Είμαι άνθρωπος που παίρνει τη ζωή στα χέρια του και προσπαθεί να αλλάξει ό,τι είναι στο χέρι του; Κάποια στιγμή θα έρθει αυτό που ζητώ. Σίγουρα δεν θα είναι όπως ακριβώς το έχω στο μυαλό μου (αυτό καθόλου δεν πειράζει), θα έρθει όμως και θα είναι αυτό που πρέπει τη στιγμή που πρέπει.

Έστω ότι κάποιος συναντά πχ στο δρόμο ένα άτομο του αντίθετου φύλου που μπορεί να του αρέσει πολύ εμφανισιακά ή σαν στυλ. Πρέπει να πλησιάσει τον άλλο με την προοπτική ότι κάτι μπορεί να γίνει ή μήπως στην πράξη κάτι τέτοιο είναι απίθανο, με δεδομένο ότι δεν ξέρουμε τίποτα για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του άλλου ατόμου?

Προφανώς και είσαι παλαβός αν πας με την προοπτική σχέσης σε ένα άκυρο άτομο που συνάντησες στο δρόμο, απλά και μόνο γιατί σου άρεσε εμφανισιακά. Είπαμε. Χώρια απ' αυτό, πλέον ο κόσμος έχει αποξενωθεί τόσο λόγο των social που σε λίγα χρόνια θα χαρακτηρίζουμε κρίπι κάποιον άνθρωπο που προσεγγίζει έναν άλλον στο δια ζώσης.

 

[Guest 749981]

Εαν θέλεις να κάνεις γνωριμίες για σεξ, ζυγίζεις τα πράγματα με πολύ λιγότερα κριτήρια απ' ότι αν ζητάς πχ. γάμο. Και ζούμε σε μια εποχή που το σεξ ειναι εύκολο, αν βλέπεσαι λίγο παραπάνω από τον μέσο άντρα, αν και επιμενω να θεωρω ότι για μια γυναίκα 5/10 οι επιλογές της είναι πολύ περισσότερες από έναν 7/10 άντρα, για πολλούς λόγους, είτε η δίψα των αρσενικών, είτε η υπερπροβολή και η αντικειμενοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης στα σόσιαλ και πάει λέγοντας.

Στο Tinder οι άνδρες κάνουν smash στο 53% των προφίλ που βλέπουν και οι γυναίκες στο 5%, άρα παίζει οι επιλογές να είναι ακόμη λιγότερες.

Χώρια απ' αυτό, πλέον ο κόσμος έχει αποξενωθεί τόσο λόγο των social που σε λίγα χρόνια θα χαρακτηρίζουμε κρίπι κάποιον άνθρωπο που προσεγγίζει έναν άλλον στο δια ζώσης.

Ήδη έτσι είναι.

 

[ilias90]

Στο Tinder οι άνδρες κάνουν smash στο 53% των προφίλ που βλέπουν και οι γυναίκες στο 5%, άρα παίζει οι επιλογές να είναι ακόμη λιγότερες.

Τι να σου πω, δεν θα έκανα ποτέ απόπειρα να κάνω σχέση μέσω tinder και άλλων παρόμοιων εφαρμογών. Είμαι της παλαιάς σχολής σε αυτά, αναχρονιστικός.

 

[Valder]

Στο Tinder οι άνδρες κάνουν smash στο 53% των προφίλ που βλέπουν και οι γυναίκες στο 5%, άρα παίζει οι επιλογές να είναι ακόμη λιγότερες.

Ήδη έτσι είναι.

Θυμαμαι τα καλύτερα game τα χω απο κοντά, μιλάμε για κοπέλες άλλου επιπέδου εμφανισιακά που λες δε γίνεται να μου μιλήσει αυτή, βαράγανε οι ανασφάλειες κόκκινο. Κι όμως, όποτε έγραφα τις ανασφάλειες στον πωπό μου και με πίεζα να το κάνω, έβγαζα αποτελέσματα. Νομιζα οτι έπρεπε να χεις σιξπακ πχ που οκ βοηθαει πολύ η εμφάνιση, αλλά και ντολμας να εισαι αν έχεις στομα και ξερεις να μιλάς, παίζει να βγάλεις μούναρο για πλάκα.

Και σημερα αν πας να κανεις προσέγγιση, είσαι ανώμαλος. Ή οι άλλοι άντρες ζητανε Ίνστα, προτιμουν να τις βλέπουν πισω απο μια οθόνη, βρε μαλάκα μπροστα σου ειναι, παρε ενα τηλέφωνο και κανονιστε να βγειτε, χέσε τα ίνστα, όχι ο άλλος θέλει ίνστα.

Γαμώ τα σόσιαλ.

 

[Joji]

Κακό δεν είναι. Αν και το θεωρώ κάπως επιπόλαιο. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που δεν αντέχουν να μένουν μόνοι τους ούτε μισό δευτερόλεπτο. Οπότε στην προσπάθεια να καλύψουν αυτό το (παράλογο, κατ’εμέ) κενό που αισθάνονται, όταν είναι εκτός σχέσης, πέφτουν συχνά σε χειριστικούς και ανόητους. Από την άλλη, όταν κάποιος είναι επιλεκτικός, βάζει μπροστά την γνωριμία για παρέα, που μπορεί και να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω, σε κάτι ερωτικό, έχει και λιγότερες πιθανότητες να πέσει στα σκατά.

 

[Valder]

Από την άλλη, όταν κάποιος είναι επιλεκτικός, βάζει μπροστά την γνωριμία για παρέα, που μπορεί και να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω, σε κάτι ερωτικό, έχει και λιγότερες πιθανότητες να πέσει στα σκατά.

Ναι, γιατί ως γνωστόν όσοι simps γνώρισαν την άλλη με σκοπό να friend their way into her pants, δεν έφαγαν σκατά στο τέλος.

Είναι υποκριτικό να το κάνει κάποιος σε μια κοπέλα αυτό και δε θα βγάλει και άκρη.

Και αντίστοιχα όταν το κάνει μια κοπέλα συνηθως θέλει απλά να επιβεβαιωθεί ως γκόμενα και να περάσει την ώρα της.

Συνήθως στον έρωτα ξέρεις απο την αρχή ότι θα έχεις "θεματάκι" με το εκάστοτε άτομο, φαίνεται από την αρχή.

Τα χλιαρά του στυλ παμε για παρεουλα και βλέπουμε είναι παγίδα που όποιος το φάει το παραμύθι τρώει friendzone ολο δικό του.

Δεν έχεις κανει σχέσεις και φαίνεται. Δεν είμαστε στο Γυμνάσιο.

 

[Joji]

Ναι, γιατί ως γνωστόν όσοι simps γνώρισαν την άλλη με σκοπό να friend their way into her pants, δεν έφαγαν σκατά στο τέλος.

Εδώ κάνεις γνωριμία με σκοπό την σχέση, πάλι. Άλλο που βάζεις το πρόσωπο του φίλου για να την κερδίσεις ερωτικά τελικά. Ο σκοπός είναι ίδιος, απλά ο δρόμος πιο μακρύς. Αυτό που ήθελα να πω εγώ, ήταν πως ΜΠΟΡΕΙ να προκύψει μια σχέση σε αυτή την περίπτωση, αλλά τον άλλον θα τον έχεις γνωρίσει πρωτίστως ως φίλο.

Είναι υποκριτικό να το κάνει κάποιος σε μια κοπέλα αυτό και δε θα βγάλει και άκρη.

Συμφωνώ, είναι όντως υποκριτικό.

Και αντίστοιχα όταν το κάνει μια κοπέλα συνηθως θέλει απλά να επιβεβαιωθεί ως γκόμενα και να περάσει την ώρα της.

Με τον τρόπο που το θέτεις εσύ (και όχι εγώ), ναι, είναι πολύ πιθανό να θέλει επιβεβαίωση.

Συνήθως στον έρωτα ξέρεις απο την αρχή ότι θα έχεις "θεματάκι" με το εκάστοτε άτομο, φαίνεται από την αρχή.

Γιατί και πως;

Τα χλιαρά του στυλ παμε για παρεουλα και βλέπουμε είναι παγίδα που όποιος το φάει το παραμύθι τρώει friendzone ολο δικό του.

Ναι, αν ο ένας θέλει φιλία αρχικά και όπου βγει, ενώ ο άλλος το πάει στο ερωτικό, δεν μπαίνουν στην διαδικασία ούτε της φιλίας, ούτε της σχέσης. Μόνο αν συμφωνούν και οι δυο για το «Ξεκινάμε με φιλία και όπου βγει» θα καταλήξει, μάλλον, okay. Και να τονίσω εδώ, πως δεν είναι αναγκαίο να καταλήξει σε σχέση.

Δεν έχεις κανει σχέσεις και φαίνεται.

Δεν έχω κάνει πολλές σχέσεις και δεν ντρέπομαι να το παραδεχτώ. Ωστόσο μπορώ να έχω μια άποψη πάνω σε αυτές.

 

[giannhs2001]

Τι να σου πω, δεν θα έκανα ποτέ απόπειρα να κάνω σχέση μέσω tinder και άλλων παρόμοιων εφαρμογών. Είμαι της παλαιάς σχολής σε αυτά, αναχρονιστικός.

Και εγώ της παλαιάς είμαι αλλά για να είσαι και της παλαιάς θέλει να έχεις αυτοπεποίθηση και μπλα μπλα. Κάτι που δεν έχω

 

[Valder]

Εδώ κάνεις γνωριμία με σκοπό την σχέση, πάλι. Άλλο που βάζεις το πρόσωπο του φίλου για να την κερδίσεις ερωτικά τελικά. Ο σκοπός είναι ίδιος, απλά ο δρόμος πιο μακρύς. Αυτό που ήθελα να πω εγώ, ήταν πως ΜΠΟΡΕΙ να προκύψει μια σχέση σε αυτή την περίπτωση, αλλά τον άλλον θα τον έχεις γνωρίσει πρωτίστως ως φίλο.

Άλλο το αμα τυχει. Εσυ μιλας για γνωριμίες φίλων λοιπόν που μπορει να ΤΥΧΕΙ ερωτικό.

Μάλλον έχεις στο μυαλό σου τη blue pill ιδεα "Τον ξερω απο τα 16 μου, δεν πιστευα ποτε οτι με βλέπει έτσι"

Το ερωτημα που ανακύπτει όμως, είναι γιατί ο λύκος να γνωριστεί για φιλία με το πρόβατο; Ξέρεις κανέναν κυνηγό που να σέβεται τον εαυτό του να πιανει φίλο το θήραμά του;

Γιατί να σε κάνει φίλο ένα αγόρι; Δεν έχει φίλους ήδη; Τι του προσφέρεις;

Συμφωνώ, είναι όντως υποκριτικό.

Και γιατι είναι υποκριτικό αυτό εδω χωρίς περαιτέρω ανάλυση ενω το από κάτω θέλει διευκρίνιση στον τρόπο που το θέτουμε;

Γιατί και πως;

Με επιβεβαιώνεις με αυτή την ερώτηση στη σκέψη μου οτι δεν έχεις γνωρίσει πραγματικό έρωτα. Μάλλον σου αρέσει και ερωτεύεσαι περισσότερο την ιδέα του έρωτα ή οτι σε ερωτεύονται τα αγόρια. Και δεν το λεω για να σε μειώσω, αλλά επειδή ΟΝΤΩΣ αν είχες νιώσει ποτέ σου έρωτα, αν μπορούσες να το νιώσεις that is the mental capacity and capability for love, δε θα χρειαζόταν να με ρωτήσεις. Και δεν μπορεί να στο απαντησει και άλλος ακαδημαικά σα να ειναι εγκυκλοπαιδική γνώση.

Ναι, αν ο ένας θέλει φιλία αρχικά και όπου βγει, ενώ ο άλλος το πάει στο ερωτικό, δεν μπαίνουν στην διαδικασία ούτε της φιλίας, ούτε της σχέσης. Μόνο αν συμφωνούν και οι δυο για το «Ξεκινάμε με φιλία και όπου βγει» θα καταλήξει, μάλλον, okay. Και να τονίσω εδώ, πως δεν είναι αναγκαίο να καταλήξει σε σχέση.

Οχι δε θα καταλήξει καλά, αυτός είναι ο chad way of thought, πάμε να σε κάνω plow και βλέπουμε για το μετά και ποτε δεν ερχεται το μετα και δημιουργουνται alpha widows ετσι. Ειδικα αμα το κανει κοπέλα, μακριά, μάλλον δεν ξερει τι θέλει.

Δεν έχω κάνει πολλές σχέσεις και δεν ντρέπομαι να το παραδεχτώ. Ωστόσο μπορώ να έχω μια άποψη πάνω σε αυτές.

Πόσες έχεις προλάβει στην ηλικία σου; Με το Δημητράκη από την έκτη δημοτικού το πιάσιμο χεριού δεν μετράει υπόψην ε.

 

[touvlo]

Υπάρχει η συναισθηματική απάντηση σε αυτό το θέμα και υπάρχει και η ρεαλιστική απάντηση σε αυτό το θέμα.

Πολλές φορές απαντούσα συναισθηματικά σε παρόμοια θέματα, αλλά σήμερα θέλω να μιλήσω πιο λογικά, πιο ρεαλιστικά. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να σπάσουμε το θέμα σε κομμάτια.

Είναι κακό να επιδιώκει κανείς γνωριμίες γενικά; Όχι. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, αν μείνει χωρίς κύκλο πάει, έγινε αγρίμι.

Θα μου πείτε, και τότε ρε φίλε γιατί χειροκροτάς τους άλλους που λένε "όχι" στις γνωριμίες;

Εξαρτάται τι έχει δει ο καθένας και τι έχει ζήσει και τι έχει περάσει. Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω και αυτό, αλλά και την αντίθετη περίπτωση του να εκφράσω μια άποψη όσο πιο ανεπηρέαστα γίνεται από αυτό.

Με βάση αυτά που έχω ζήσει λοιπόν, το ερώτημα μετατρέπεται σε "αξίζει να επιδιώκουμε σήμερα γνωριμίες;" και αν κρίνω με το τι έχω δει, η απάντηση είναι "όχι". Ήμουν "προστατευμένος" επί πολλά χρόνια σε συνεχείς σχέσεις επι το πλείστον μακροχρόνιες, το 2022 άρχισα να ξαναμπαίνω στη dating σκηνή και είδα έναν κόσμο τελείως στρεβλωμένο σε σχέση με το 2015 και ακόμα πιο στρεβλωμένο σε σχέση με το 2010 και πάει λέγοντας.

Προστασία εννοώντας: Σαν έναν μονιμο δάσκαλο σε ένα χωριό, που για Χ λόγους παραιτείται ή απολύεται και κατεβαίνει στην Αθηνα και ανακαλύπτει ότι οι νέοι απολύονται κάθε 6 μήνες στον ιδιωτικό τομέα, ότι δεν ζει ο κόσμος με Χ ευρώ πια, ότι η εργασία είναι με κακές συνθήκες κλπ.

Είναι σαν όλες οι εμπειρίες που είχες, να πηδάνε απο το παράθυρο. Σα να είσαι σε μια γυάλα σταθερών συνθηκών, ηλιάκο συννεφάκια λιβαδάκια μαλακιούλες, και να σπάει και ξαφνικά να βλέπεις ότι έξω ο αέρας λυσσομανάει, καταιγίδες, τσουνάμι, καταστροφές, ο ένας να σφάζει τον άλλο, λες που βρέθηκα ρε παιδιά;

Το σοκ είναι μεγάλο. Μιλάμε για τρόμο.

Και δεν είναι μόνο ο τρόμος του τι κάνουν λάθος οι άλλοι, εν προκειμένω "α υπάρχουν κακές γυναίκες εκει έξω άρα δεν θέλω να γνωρίσω καμία" καθώς το να δειξεις τους άλλους είναι το εύκολο κομμάτι, αλλά πολύ περισσότερο ο τρόμος της "αυτοδιαπίστωσης" αν υπάρχει μια τετοια λέξη, το ξεκαθάρισμα με τον εαυτό σου ότι έβλεπες τα πράγματα μη ρεαλιστικά για τη ζωή χωρίς να αναγνωρίζεις τη φύση των ανθρώπων και το πως πραγματικά λειτουργούν οι γνωριμίες και οι σχέσεις. Λίγο η ικανότητα, λίγο το λέγειν, λίγο κι η τύχη, βάλε μέσα και τις προκαταλήψεις περί ρομαντισμού και "θα βρεις μια και θα είστε αγαπημένοι για πάντα μαζί" και έχεις ένα επικίνδυνο μείγμα για τον εαυτό σου στα χέρια σου.

Αυτό αλλάζει λοιπόν με την "Αυτοδιαπίστωση". Λες "τα έβλεπα όλα λάθος, είναι λάθος ο κόσμος αλλά ήμουν κι εγω λάθος μαζί του".

Και εδώ αυτή η στροφή στη σκέψη, ενέχει τον κίνδυνο να γνωρίσεις όντως κάποιον καλό άνθρωπο, μια καλή κοπέλα για παράδειγμα αύριο μεθαύριο, και να την κρίνεις με αυτά τα νεα στάνταρντς σκέψης, να την ακυρώσεις ως άνθρωπο και να χάσεις ίσως μια ευκαιρία να είσαι με έναν από τους λιγοστούς ανθρώπους με τους οποίους μπορεί να ταιριάξεις.


Γι αυτό το θέμα πρέπει να το δούμε και ρεαλιστικά, γνωρίζοντας τα πεπραγμένα, τα βιώματα, αλλά χαμηλώνοντας "τη φωνή", τον τόνο στον οποίο τα βιώματα αυτά επηρεάζουν την αντικειμενική θέαση των πραγμάτων.

Άρα:

Είναι κακό να επιδιώκουμε νέες γνωριμίες; Όχι.

Είναι κακό να συνεχίσουμε να επιδιώκουμε τις λάθος γνωριμίες, ή να ζητάμε τα λάθος πράγματα απο ανθρώπους που δεν μπορούν να τα δώσουν.

Υπάρχουν κακές επιλογές εκεί έξω και καλές επιλογές εκει έξω, αναλόγως τι θέλει κανείς.

Εαν θέλεις να κάνεις γνωριμίες για σεξ, ζυγίζεις τα πράγματα με πολύ λιγότερα κριτήρια απ' ότι αν ζητάς πχ. γάμο. Και ζούμε σε μια εποχή που το σεξ ειναι εύκολο, αν βλέπεσαι λίγο παραπάνω από τον μέσο άντρα, αν και επιμενω να θεωρω ότι για μια γυναίκα 5/10 οι επιλογές της είναι πολύ περισσότερες από έναν 7/10 άντρα, για πολλούς λόγους, είτε η δίψα των αρσενικών, είτε η υπερπροβολή και η αντικειμενοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης στα σόσιαλ και πάει λέγοντας.

Αλλά καλώς ή κακώς, δεν σε νοιάζει αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία, it's a numbers game, περνάει η μια σαν τρένο, έρχεται η άλλη, νομοτελειακά το κρεβατι θα γεμίσει.

Πόσο μπορείς να το κάνεις αυτό όμως; Ήδη στη φάση που βρίσκομαι εγω, και για τις προτιμήσεις τις δικές μου, και βάσει των όσων έχω ζήσει, βαριέμαι τέτοιες καταστάσεις.

Για να μιλήσω ωμα, το χω κάνει ήδη, το χω δει το έργο. Βλέπεις μια τύπισσα και της λες "θέλω να κοιμηθώ μαζί σου, πρέπει να σε έχω απόψε, κι απο αύριο όλα ίδια, δεν αλλάζει τίποτα". Τη βάζεις κάτω, γαμιέστε στην κυριολεξία, της έχεις στριμώξει τον κώλο και της έχεις ανασηκώσει το φόρεμα στην πόρτα σε φάση 50 shades of grey της ψιθυρίζεις στο αυτί "θα σε κάνω ότι θέλω" και οντως την κανεις ότι θέλεις για 3-4 ώρες, είναι δική σου και εισαι δικός της, και μετα τι;

What is the fuckin point να κάνεις γνωριμία για κάτι που είναι επικρατές και εύκολο εκεί έξω αν πια δεν σε καλύπτει σαν τρόπος ζωής;

Θέλεις έναν άνθρωπο. Πρωτίστως να συνεννοείστε. Και να "συνεννοείστε" (σεξ) αλλά κυρίως να συνεννοείστε (απο χαρακτήρα).

Ε και πάλι για να βρεις έναν άνθρωπο και δη σωστό, πρέπει να κάνεις γνωριμίες. Να τις επιδιώξεις. Να τις επιδιώξεις και μάλιστα να έχουν κριτήρια πολύ περισσότερα και πολύ πιο αυστηρά από αυτές τις γνωριμίες του σεξ.

Πολύ σημαντικό: Τα κριτήρια δεν ειναι μόνο για τον άνθρωπο που γνωρίζουμε, γιατί όπως προείπα μπορεί με τη νεα αυστηρή αντίληψή μας για το "ο κόσμος είναι ωμός πια", να απορρίψουμε καλές περιπτώσεις. Είναι κυρίως και για μας η όλη αυστηρότητα. Η "Αυτοδιαπίστωση" δεν ειναι κανένα εισιτήριο ελευθέρας που μας επιτρέπει να είμαστε κόπανοι, πρώτα εξαντλεί το κριτήριο σε εμάς και μετα το εφαρμόζει και σε άλλους. Γνωρίζεις έναν αποδεδειγμένα καλό άνθρωπο, οφείλεις να φερθείς καλά, period.

Βλέπεις ότι κάτι δεν σου κάνει; Δεν είναι κακό να φύγεις. Δεν βασανίζεσαι εσυ, δεν βασανιζεις και τον άλλο άνθρωπο. Δεν κάνεις εσυ στον άλλο άνθρωπο; Δεν σε θέλει; Οκ, σπάσιμο, αλλά θα ζήσεις, πάμε παρακάτω. Επίσης δεν προσδοκάς γνωριμίες ζωής με ανθρώπους για σεξ, ούτε γνωριμίες σεξ με ανθρώπους για ζωής. Αυτά τα μπερδέματα είναι καλό να μη γίνονται γιατί έτσι διαιωνίζεται η ζημιά από άνθρωπο σε άνθρωπο και ο τραυματικός κύκλος διαιωνίζεται.


TL;DR: Οχι δεν ειναι κακό αρκει να γίνεται σωστά.

Αγαπητέ Valder, θα διαφωνήσω μαζί σου στην κεντρική ιδέα και κυρίως στο <<σωστά>>.
Θα συμφωνήσω πως πολλά μετά τους εγκλεισμούς άλλαξαν. Βέβαια εγώ λείπω απ την καμακοπιάτσα περίπου 30 χρόνια, αλλά το βλέπω στους γιους μου, πως κλείστηκαν σπίτι, γιατί δεν αξίζει τον κόπο.
Αλλά ό,τι και να έχει συμβεί, ο άνθρωπος θα αναζητά συντροφιά. Ούτε οι πανδημίες, ούτε τα ..εμβόλια θα μας αλλάξουν.
και έρχομαι στις ενστάσεις μου: Γνωρίζεις έναν αποδεδειγμένα καλό άνθρωπο, οφείλεις να φερθείς καλά, Πάντα οφείλεις να φέρεσαι καλά.
και πάμε στη βασική διαφωνία μας: <<Επίσης δεν προσδοκάς γνωριμίες ζωής με ανθρώπους για σεξ, ούτε γνωριμίες σεξ με ανθρώπους για ζωής. Αυτά τα μπερδέματα είναι καλό να μη γίνονται γιατί έτσι διαιωνίζεται η ζημιά από άνθρωπο σε άνθρωπο και ο τραυματικός κύκλος διαιωνίζεται.>>
Δεν υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να καταταγούν σ αυτές τις δυο κατηγορίες. Νομίζω όλοι θέλουν στην ερωτική σχέση τους ΚΑΙ σεξ ΚΑΙ επικοινωνία. Άποψή μου λοιπόν: Τα πράματα είναι πολύ πιο απλά. Νοιώθεις το αρχικό κλικ. Ξεκινάς μια όμορφη γνωριμία και όπους βγάλει. Μπορεί η κλικ κοπέλα, να σε απορρίψει απ το 1ο φλερτ. Δεν πειράζει. Μπορεί να βγείτε μερικά ραντεβού και να μην τραβά άλλο. Μπορεί να γίνει ένα σεξ και να μην επαναλειφθεί ποτέ. Μπορεί όμως να γίνει μια σχέση ζωής. Μπαίνεις στο μονοπάτι και όπου φτάσει.
Όσο πιο πολύ περιπλέκεις τις κατηγορίες και κατατάσσεις τους ανθρώπους, τόσο δυσκολεύεσαι εσύ. Αν στην πορεία της σχέσης διαπιστώσεις πως δεν σε κάνει ευτυχισμένο, μπορείς πάντα να διακόψεις, δεν υπογράφεις συμβόλαιο εφ όρου ζωής. Και όσον αφορά τις <<ζημιές>> που λες, ο έρωτας αγαπητέ μου έχει και ...ζημιές! Αν δεν πονέσεις στον έρωτα, τι έχεις ζήσει; Και να σου πω; Μερικές ζημιές του έρωτα έχουν πολλή γλύκα!

Τελειώνω με το <<σωστά>> που άρχισα.
Στον έρωτα τα καλύτερα δεν είναι τα σωστά, αλλά τα ...λάθος!

 

[Valder]

Αγαπητέ Valder, θα διαφωνήσω μαζί σου στην κεντρική ιδέα και κυρίως στο <<σωστά>>.

Γιατί διαφωνείς, για παμε παρέα να το δούμε.

Θα συμφωνήσω πως πολλά μετά τους εγκλεισμούς άλλαξαν. Βέβαια εγώ λείπω απ την καμακοπιάτσα περίπου 30 χρόνια, αλλά το βλέπω στους γιους μου, πως κλείστηκαν σπίτι, γιατί δεν αξίζει τον κόπο.

Τι τους έκανε να πιστεύουν πως δεν αξιζει τον κόπο, τους έχεις ρωτήσει; Κι αν ναι, τι σου έχουν απαντήσει;

Αλλά ό,τι και να έχει συμβεί, ο άνθρωπος θα αναζητά συντροφιά. Ούτε οι πανδημίες, ούτε τα ..εμβόλια θα μας αλλάξουν.
και έρχομαι στις ενστάσεις μου: Γνωρίζεις έναν αποδεδειγμένα καλό άνθρωπο, οφείλεις να φερθείς καλά, Πάντα οφείλεις να φέρεσαι καλά.

Οχι, διαφωνώ κάθετα. Το βλέπω αλλιώς. Αν ο άλλος σου κακοφέρεται, δεν έχεις καμία οφειλή να του φερθείς καλά, ή τον παίζεις κι εσυ αν έχεις λόξα και υπομονή ή αν είσαι αξιοπρεπής και δεν χάνεις το χρόνο σου απλά φεύγεις.

Τι όφελος θα είχες να φερθείς καλά απέναντι σε έναν άνθρωπο με κακή συμπεριφορά επιβραβεύοντάς τον έτσι;

και πάμε στη βασική διαφωνία μας: <<Επίσης δεν προσδοκάς γνωριμίες ζωής με ανθρώπους για σεξ, ούτε γνωριμίες σεξ με ανθρώπους για ζωής. Αυτά τα μπερδέματα είναι καλό να μη γίνονται γιατί έτσι διαιωνίζεται η ζημιά από άνθρωπο σε άνθρωπο και ο τραυματικός κύκλος διαιωνίζεται.>>
Δεν υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να καταταγούν σ αυτές τις δυο κατηγορίες. Νομίζω όλοι θέλουν στην ερωτική σχέση τους ΚΑΙ σεξ ΚΑΙ επικοινωνία.

Τότε πως εξηγείς τις σκέτες ξεπέτες που κάνουν πολλοί;

Και όσον αφορά τις <<ζημιές>> που λες, ο έρωτας αγαπητέ μου έχει και ...ζημιές! Αν δεν πονέσεις στον έρωτα, τι έχεις ζήσει; Και να σου πω; Μερικές ζημιές του έρωτα έχουν πολλή γλύκα!

Τελειώνω με το <<σωστά>> που άρχισα.
Στον έρωτα τα καλύτερα δεν είναι τα σωστά, αλλά τα ...λάθος!

Βλέπω πολλούς που αγιοποιούν τις πληγές και τις ζημιές λες και ειναι κάποιο αξίωμα της άλγεβρας που ειναι γραμμένο στο DNA μας να πρέπει να το υλοποιούμε για να είναι ο έρωτας με "νόστα" που λέγανε κι οι παλιοι.

Όχι, αυτο είναι γι αυτούς που θέλουν το δράμα. Εγω είμαι της άποψης οτι παθαινεις μια ζημια και οφειλεις να διδάσκεσαι από αυτήν και να μην την μεταφέρεις στον επόμενο άνθρωπο που δεν φταίει.

Αλιμονο να ρομαντικοποιούμε την καταστροφή και να παθαινουμε συνδρομο Στοκχόλμης με ότι μας πληγωνει ρε συ.

 

[touvlo]

Γιατί διαφωνείς, για παμε παρέα να το δούμε.



Τι τους έκανε να πιστεύουν πως δεν αξιζει τον κόπο, τους έχεις ρωτήσει; Κι αν ναι, τι σου έχουν απαντήσει;


Οχι, διαφωνώ κάθετα. Το βλέπω αλλιώς. Αν ο άλλος σου κακοφέρεται, δεν έχεις καμία οφειλή να του φερθείς καλά, ή τον παίζεις κι εσυ αν έχεις λόξα και υπομονή ή αν είσαι αξιοπρεπής και δεν χάνεις το χρόνο σου απλά φεύγεις.

Τι όφελος θα είχες να φερθείς καλά απέναντι σε έναν άνθρωπο με κακή συμπεριφορά επιβραβεύοντάς τον έτσι;


Τότε πως εξηγείς τις σκέτες ξεπέτες που κάνουν πολλοί;


Βλέπω πολλούς που αγιοποιούν τις πληγές και τις ζημιές λες και ειναι κάποιο αξίωμα της άλγεβρας που ειναι γραμμένο στο DNA μας να πρέπει να το υλοποιούμε για να είναι ο έρωτας με "νόστα" που λέγανε κι οι παλιοι.

Όχι, αυτο είναι γι αυτούς που θέλουν το δράμα. Εγω είμαι της άποψης οτι παθαινεις μια ζημια και οφειλεις να διδάσκεσαι από αυτήν και να μην την μεταφέρεις στον επόμενο άνθρωπο που δεν φταίει.

Αλιμονο να ρομαντικοποιούμε την καταστροφή και να παθαινουμε συνδρομο Στοκχόλμης με ότι μας πληγωνει ρε συ.

ας τα πιάσουμε ..
Καλά, ας αφησω τους γιους, στο πρωτο , πες τα μαζί τους. Τωρα έχουν εξεταστική.

<< Αν ο άλλος σου κακοφέρεται, δεν έχεις καμία οφειλή να του φερθείς καλά, ή τον παίζεις κι εσυ αν έχεις λόξα και υπομονή ή αν είσαι αξιοπρεπής και δεν χάνεις το χρόνο σου απλά φεύγεις.>>
Ναι φεύγεις. Εκτός αν έχεις όρεξη για χουνέρια, όχι για σχέση. Αλλά εκεί τελειώνει το ερωτικό, αρχίζει το ...καλαμπούρι

<<Τότε πως εξηγείς τις σκέτες ξεπέτες που κάνουν πολλοί;>>
Οι ξεπέτες δεν είναι αντίθετες με τα περί γνωριμιών που λέω. Μπορεί ένας άντρας/γυναίκα να σε εμπνέει μέχρι το σεξ, τι να σου πω. Δε βρίσκεις σε όλες τις γυναίκες την επικοινωνία που θέλεις. Αλλά όταν ξεκινάς γνωριμία, δεν πρέπει να την κατατάξεις σε κατηγορία. Αν στην πορεία καταλάβεις πως δεν υπάρχει καμιά επιθυμία για συνέχεια και καμιά επικοινωνία, σταματάς.


<<Όχι, αυτο είναι γι αυτούς που θέλουν το δράμα. Εγω είμαι της άποψης οτι παθαινεις μια ζημια και οφειλεις να διδάσκεσαι από αυτήν και να μην την μεταφέρεις στον επόμενο άνθρωπο που δεν φταίει.
Αλιμονο να ρομαντικοποιούμε την καταστροφή και να παθαινουμε συνδρομο Στοκχόλμης με ότι μας πληγωνει ρε συ.>>

Έλα καημένε! Τι ζημιά να πάθεις; Δεν τελειώνει και ο κόσμος με ένα χωρισμό ή μια χυλόπιτα.
Διάβασα για σύνδρομο Στοκχόλμης. Αυτό σημαίνει πως τα θυματα αναπτύσσουν συμπάθεια προς τους βασανιστες τους. Όχι βρε Βαλντερ! Ποιος μίλησε για κακοποιήσεις; Αν παληκάρι μου, τι σου έκαναν; ¨Ατιμες γυναίκες, αλλοίμονό τους!
Ναι, λίγος ρομαντισμός χρειάζεται!

 

[ilias90]

Το ερωτημα που ανακύπτει όμως, είναι γιατί ο λύκος να γνωριστεί για φιλία με το πρόβατο; Ξέρεις κανέναν κυνηγό που να σέβεται τον εαυτό του να πιανει φίλο το θήραμά του;

Γιατί να σε κάνει φίλο ένα αγόρι; Δεν έχει φίλους ήδη; Τι του προσφέρεις;

Είχαμε διαφωνήσει παλαιότερα πάνω σε αυτό το κομμάτι, αν θυμάσαι. Εγώ δεν θα το πάω στο ερωτικό τώρα. Προφανώς και αν βλέπεις ερωτικά μια γυναίκα, δεν την προσεγγίζεις φιλικά. Είναι άσχημο για εσένα πρώτα απ' όλα, που τζάμπα θα υποφέρεις και υποκριτικό προς εκείνη, κατά δεύτερο λόγο.

Όταν, όμως, δεν τη βλέπεις την άλλη ερωτικά, γιατί να μην γίνεται φίλοι, εφόσον ταιριάζετε και περνάτε όμορφα; Μια χαρά παρέα κάνεις με γυναίκες, έχω προσωπικά τρεις φίλες ζωής, που έχουμε περάσει πολλά πράγματα μαζί, χαρές, λύπες, άγχη, απογοητεύσεις, γλέντια και τόσα άλλα. Ούτε τώρα στο λέω με σκοπιμότητα, του τύπου να γνωρίσεις άλλες γκόμενες μέσω φιλίας με μία γυναίκα. Ανθρώπινα, ξεκάθαρα.

Εντάξει, η φιλία θεωρώ ότι είναι εν μέρει θέμα φύλου, γιατί περισσότερο θα ταυτιστώ με τον Παντελή, παρά με την Μαρία. Επίσης, αν γίνουμε τελείως ξεφτίλα απ' τα ποτά καμιά φορά, πιο λογικό να πέσει κάνα χαμούρεμα «κατά λάθος» με την Μαρία παρά με τον Παντελή ... Αλλά, όπως προείπα, αν κάνεις καλή παρέα με την άλλη και δεν υπάρχει το ερωτικό, μια χαρά μπορείτε να γίνετε φίλοι.

 

[Valder]

ας τα πιάσουμε ..
Καλά, ας αφησω τους γιους, στο πρωτο , πες τα μαζί τους. Τωρα έχουν εξεταστική.

Καλή επιτυχία στα παιδιά!

Ναι φεύγεις. Εκτός αν έχεις όρεξη για χουνέρια, όχι για σχέση. Αλλά εκεί τελειώνει το ερωτικό, αρχίζει το ...καλαμπούρι

Ακριβώς, είναι αυτό που λέμε αν μου επιτρέπεις "μαλακιζόμαστε χωρίς λόγο". Έχει την πλάκα του αλλά...

<<Τότε πως εξηγείς τις σκέτες ξεπέτες που κάνουν πολλοί;>>
Οι ξεπέτες δεν είναι αντίθετες με τα περί γνωριμιών που λέω. Μπορεί ένας άντρας/γυναίκα να σε εμπνέει μέχρι το σεξ, τι να σου πω. Δε βρίσκεις σε όλες τις γυναίκες την επικοινωνία που θέλεις. Αλλά όταν ξεκινάς γνωριμία, δεν πρέπει να την κατατάξεις σε κατηγορία. Αν στην πορεία καταλάβεις πως δεν υπάρχει καμιά επιθυμία για συνέχεια και καμιά επικοινωνία, σταματάς.

Ναι αλλά δεν σταματάνε όλοι βρε συ, σου λέει ο άλλος άσε την έχω παρκαρισμένη να ριχνω και κανα σεξάκι. Και υπάρχουν, κι όμως, κάποιοι άνθρωποι που το ξεκινάνε ξέροντας οτι δε θέλουν κατι παραπέρα.

Αλίμονο αν όλος ο κόσμος ήταν βασισμένος στην ειλικρίνεια, θα ήταν καλύτερος. Εσυ βασίζεις αυτα που σκέφτεσαι μάλλον με μια πιο ρομαντική οπτική, εγω βλέπω και το κακό όμως από πίσω, την εκμετάλλευση.

Αν παληκάρι μου, τι σου έκαναν; ¨Ατιμες γυναίκες, αλλοίμονό τους!
Ναι, λίγος ρομαντισμός χρειάζεται!

Προσπάθησαν, αλλά δεν τα κατάφεραν, όχι πολύ.

Δεν πιστευω πια στο ρομαντισμό καλή μου, δεν ειναι για μενα αυτά, τέλος.

Είχαμε διαφωνήσει παλαιότερα πάνω σε αυτό το κομμάτι, αν θυμάσαι.

Μπα, πλακωνομαι με τον κόσμο και μετα το ξεχνάω, δεν τα κραταει το χρυσόψαρο αυτα στη μνήμη.

Εγώ δεν θα το πάω στο ερωτικό τώρα. Προφανώς και αν βλέπεις ερωτικά μια γυναίκα, δεν την προσεγγίζεις φιλικά. Είναι άσχημο για εσένα πρώτα απ' όλα, που τζάμπα θα υποφέρεις και υποκριτικό προς εκείνη, κατά δεύτερο λόγο.

(συμφωνώ)

Όταν, όμως, δεν τη βλέπεις την άλλη ερωτικά, γιατί να μην γίνεται φίλοι, εφόσον ταιριάζετε και περνάτε όμορφα; Μια χαρά παρέα κάνεις με γυναίκες, έχω προσωπικά τρεις φίλες ζωής, που έχουμε περάσει πολλά πράγματα μαζί, χαρές, λύπες, άγχη, απογοητεύσεις, γλέντια και τόσα άλλα. Ούτε τώρα στο λέω με σκοπιμότητα, του τύπου να γνωρίσεις άλλες γκόμενες μέσω φιλίας με μία γυναίκα. Ανθρώπινα, ξεκάθαρα.

Εντάξει, η φιλία θεωρώ ότι είναι εν μέρει θέμα φύλου, γιατί περισσότερο θα ταυτιστώ με τον Παντελή, παρά με την Μαρία. Επίσης, αν γίνουμε τελείως ξεφτίλα απ' τα ποτά καμιά φορά, πιο λογικό να πέσει κάνα χαμούρεμα «κατά λάθος» με την Μαρία παρά με τον Παντελή ... Αλλά, όπως προείπα, αν κάνεις καλή παρέα με την άλλη και δεν υπάρχει το ερωτικό, μια χαρά μπορείτε να γίνετε φίλοι.

Μπορώ να γινω φίλος μονο αν η άλλη είναι εντελώς unfuckable για τα γούστα μου, γιατι αν κανω το λάθος να ειναι έστω και λίγο του γουστου μου καμια παχουλούλα με πιασίματα στανταρ θα πέσει φακα-κρακα.

Και το μεθυσι που μου λες οτι μπορει να πέσει κανα χαμούρεμα, θεωρω οτι προυπήρχε υποβόσκων ερωτισμός απλά δεν τον ξερεις με τη Μαρία.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί διαφωνήσαμε παλιά, οκ και τωρα δεν συμφωνούμε σε όλα, αλλά παλιά σε είχα και στη μπούκα δεν ηθελα και πολύ για να διαφωνήσουμε. Ευτυχώς τωρα διαφωνουμε σε αυτά που πράγματι διαφωνούμε.

 

[touvlo]

Καλή επιτυχία στα παιδιά!

Ακριβώς, είναι αυτό που λέμε αν μου επιτρέπεις "μαλακιζόμαστε χωρίς λόγο". Έχει την πλάκα του αλλά...


Ναι αλλά δεν σταματάνε όλοι βρε συ, σου λέει ο άλλος άσε την έχω παρκαρισμένη να ριχνω και κανα σεξάκι. Και υπάρχουν, κι όμως, κάποιοι άνθρωποι που το ξεκινάνε ξέροντας οτι δε θέλουν κατι παραπέρα.

Αλίμονο αν όλος ο κόσμος ήταν βασισμένος στην ειλικρίνεια, θα ήταν καλύτερος. Εσυ βασίζεις αυτα που σκέφτεσαι μάλλον με μια πιο ρομαντική οπτική, εγω βλέπω και το κακό όμως από πίσω, την εκμετάλλευση.

Μερσί για την επιτυχία
Σωστό για την 'εκφραση @@@ στε χωρίς λόγο. Ε, ίσως βρίσκει κάποιος ενδιαφερον.
θα σου πω για το τελευταίο, περί ειλικρίνειας. Ναι, εντάξει τωρα είμαι 57 αλλά κάποτε ήμουν νέα..χμμμ (και τωρα δηλαδή) και πράγματι ήμουν της ...ρομαντικής, ειλικρινής σχολής, όπως το λες. Δεν το μετάνοιωσα. Αν ξαναγινόμουν όπως τότε, θα έκανα ακριβώς τα ίδια λάθη. Είχα πολύ λίγες σχέσεις και πολύ εκλεκτές. Έχω φάει βαρβάτες χυλόπιτες! Χυλοπιτες που έκλαιγα μήνες. Ήταν όμως και αυτές εμπειρίες ζωής.
Και βρε Βαλντερ, δε μου έτυχε ποτέ να με <<εκμεταλλευτεί>> κάποιος, ή να μου φερθεί πρόστυχα.Νομίζω πως οι άντρες που έμπλεκα, καταλάβαιναν, πως είμαι ειλικρινής άνθρωπος και μου φέρονταν εντάξει. Πιστεύω οι πρόστυχοι έστριβαν στο πρώτο ραντεβού, γιατί δεν τους έβγαινε να κοροϊδευόμαστε.
Δηλαδή κάπου οι άνθρωποι φέρονται όπως τους φέρεσαι. Αν δείξεις εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια, αυτοί θα ανταποκριθούν ανάλογα.

 

[Valder]

Και βρε Βαλντερ, δε μου έτυχε ποτέ να με <<εκμεταλλευτεί>> κάποιος, ή να μου φερθεί πρόστυχα.Νομίζω πως οι άντρες που έμπλεκα, καταλάβαιναν, πως είμαι ειλικρινής άνθρωπος και μου φέρονταν εντάξει. Πιστεύω οι πρόστυχοι έστριβαν στο πρώτο ραντεβού, γιατί δεν τους έβγαινε να κοροϊδευόμαστε.

Δεν έχω ζήσει στα ρούχα σου για να ξέρω, δε νομίζω πάντως ότι οι πρόστυχοι ήταν τόσο ενσυνείδητοι, πιστεύω ακράδαντα στην ικανότητα του πρόστυχου να βγάζει ξύγκι κι από τη μύγα.

Αλλού πάει το μυαλό μου στο γιατί δεν έμειναν οι πρόστυχοι, οχι απαραίτητα σε κατι κακό, αλλά δεν ανήκει στην παρούσα συζητηση η κάθε εικασία που μπορεί να κανω μεχρι αύριο το πρωί.

Σε κάθε περίπτωση χαίρομαι για την τυχη σου!

Δηλαδή κάπου οι άνθρωποι φέρονται όπως τους φέρεσαι. Αν δείξεις εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια, αυτοί θα ανταποκριθούν ανάλογα.

Οχι, εγω διαφωνώ με αυτό, δεν έχουν όλοι αυτό που λέμε reciprocity.


Και συγγνώμη που θα το πω, ξερω θα ακουστω σα να σε υποτιμώ αλλά δεν το λεω μ αυτο το σκοπό, αλλά θεωρω αυτή τη σκέψη ως αφέλεια.

Ζήτημα ειναι από πρόχειρο υπολογισμό τώρα, 1 στους 5 να ξεκινησει με ειλικρίνεια, να συνεχίσει με ειλικρίνεια και να τελειώσει με ειλικρίνεια. Ενα 20% και το θεωρω και μεγάλη τύχη που το συνάντησα.

Γενικά δεν τους εμπιστεύομαι τους ανθρώπους πλέον, έχει ο καθένας την ατζέντα του και πιστευω πως αν σε βρουν καλοπροαίρετο θα σε πατήσουν κάτω, γι αυτό και πλέον φέρομαι κι εγω αντίστοιχα, φροντίζω να μην επενδύω μέχρι να φανει αποδεδειγμένα οτι ο άλλος ειναι ενταξει από τις πράξεις του.

Μην ξεχνας οτι επειδη εσυ δεν έχεις πετυχει ποτε αλεπου στο δρόμο που περπατάς, δε σημαινει ότι ο άλλος που ειναι στο δάσος όλη μέρα κάθε μέρα δεν βλέπει 4 ή 5 αλεπούδες τη φορά. Είναι και που ψωνίζεις και σε τι ποσότητα.

 

[touvlo]

Δεν έχω ζήσει στα ρούχα σου για να ξέρω, δε νομίζω πάντως ότι οι πρόστυχοι ήταν τόσο ενσυνείδητοι, πιστεύω ακράδαντα στην ικανότητα του πρόστυχου να βγάζει ξύγκι κι από τη μύγα.

Αλλού πάει το μυαλό μου στο γιατί δεν έμειναν οι πρόστυχοι, οχι απαραίτητα σε κατι κακό, αλλά δεν ανήκει στην παρούσα συζητηση η κάθε εικασία που μπορεί να κανω μεχρι αύριο το πρωί.

Σε κάθε περίπτωση χαίρομαι για την τυχη σου!


Οχι, εγω διαφωνώ με αυτό, δεν έχουν όλοι αυτό που λέμε reciprocity.


Και συγγνώμη που θα το πω, ξερω θα ακουστω σα να σε υποτιμώ αλλά δεν το λεω μ αυτο το σκοπό, αλλά θεωρω αυτή τη σκέψη ως αφέλεια.

Ζήτημα ειναι από πρόχειρο υπολογισμό τώρα, 1 στους 5 να ξεκινησει με ειλικρίνεια, να συνεχίσει με ειλικρίνεια και να τελειώσει με ειλικρίνεια. Ενα 20% και το θεωρω και μεγάλη τύχη που το συνάντησα.

Γενικά δεν τους εμπιστεύομαι τους ανθρώπους πλέον, έχει ο καθένας την ατζέντα του και πιστευω πως αν σε βρουν καλοπροαίρετο θα σε πατήσουν κάτω, γι αυτό και πλέον φέρομαι κι εγω αντίστοιχα, φροντίζω να μην επενδύω μέχρι να φανει αποδεδειγμένα οτι ο άλλος ειναι ενταξει από τις πράξεις του.

Μην ξεχνας οτι επειδη εσυ δεν έχεις πετυχει ποτε αλεπου στο δρόμο που περπατάς, δε σημαινει ότι ο άλλος που ειναι στο δάσος όλη μέρα κάθε μέρα δεν βλέπει 4 ή 5 αλεπούδες τη φορά. Είναι και που ψωνίζεις και σε τι ποσότητα.

Ωραία τα λέμε, αλλά πολύ γενικά. Και γω από χθες, προσπαθώ να φανταστώ, τι κακό θα μπορούσε κάποιος <<πρόστυχος>> και πώς θα μπορούσε να σε <<πατήσει>> στον ερωτικό τομέα. Στον οικονομικό πχ το φαντάζομαι.
Πχ , συγκεκριμένα: Ξέρω κοπέλα, που έκανε σχέση μ έναν αριστούχο διδακτορικό φοιτητή για να της φτιάξει μεγάλο μέρος της εργασίας της και μετά τον παράτησε. Ωραία, αυτό ήταν χοντράδα. Μα και αυτός δεν κατάλαβε; Δηλ ήταν όπως το λες <αφελής> ο κύριος. Τζάμπα τα διδακτορικά. Επέζησε όμως και βρήκε καλύτερη κοπέλα.
Άλλο χοντρότερο παράδειγμα δε μού ρχεται. Τι πολύ κακό μπορεί να εννοείς; Δώσε μου και συ ένα παραδειγμα. Πχ σε κάποιον νεαρό, που είχε μπλέξει με μια περίεργη τύπισσα, του είχα πει, να την προσέχει και μου είχε πει <<τι μπορεί να μου κάνει; Να μου τον κόψει;>>. Καλά είπε το παιδί.

Κοίτα και γω χαζή δεν ήμουν. Αλλά ειλικρινά αναρρωτιέμαι, τι θα μπορούσε να μου έχει συμβεί.... Ούτε στις φίλες μου συνέβη κάτι τρομερό.
Μήπως...Τους Λαιστριγόνες και τους Κύκλοπες, το θυμωμενο Ποσειδώνα, μη φοβάσαι. Τους Λαιστριγόνες και τους Κύκλοπες, Τον άγριο Ποσειδώνα δε θα συναντησεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου

 

[Τσιγάρα σέρτικα]

Κακό δεν είναι. Αν και το θεωρώ κάπως επιπόλαιο. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που δεν αντέχουν να μένουν μόνοι τους ούτε μισό δευτερόλεπτο. Οπότε στην προσπάθεια να καλύψουν αυτό το (παράλογο, κατ’εμέ) κενό που αισθάνονται, όταν είναι εκτός σχέσης, πέφτουν συχνά σε χειριστικούς και ανόητους. Από την άλλη, όταν κάποιος είναι επιλεκτικός, βάζει μπροστά την γνωριμία για παρέα, που μπορεί και να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω, σε κάτι ερωτικό, έχει και λιγότερες πιθανότητες να πέσει στα σκατά.

επιπόλαιο και για κάποιο λόγο αναποτελεσματικό επίσης. Ξεκινάμε επιδιώκοντας την παρέα και μόνο. Όμως όχι υποκριτικά για το θεαθήναι και καλά και σαν τακτική. Το θέμα είναι όντως μέσα μας να μην επιδιώκουμε ή περιμένουμε κάτι. Οπότε και διαπιστώνουμε εάν τελικά ταιριάζει στον παλιοχαραχτήρα μας κι αυτό όσο γίνεται αντικειμενικά και χωρίς την επήρεια προσδοκιών. Κι αν όντως τύχει και είμαστε όμορφα με την παρέα του άλλου, το δείχνουμε. Χωρίς χαζοεγωισμούς αλλά και χωρίς υπερβολές. Ενώ συγχρόνως παρατηρούμε και μελετάμε τις αντιδράσεις της άλλης πλευράς. Αν είναι δυνατόν όχι με ηλίθιες μεθόδους κοσμοπόλιταν. Για λόγους που ξεφεύγουν του θρεντ, αυτό σχεδόν πάντα δουλεύει. Το κλειδί είναι πως τα πιο σημαντικά στη ζωή μας προκύπτουν όταν δεν τα επιδιώκουμε και όταν οι προσδοκίες μας είναι μηδενικές. Ατομική εμπειρία πάντα

 

[Himela]

Το κλειδί είναι πως τα πιο σημαντικά στη ζωή μας προκύπτουν όταν δεν τα επιδιώκουμε και όταν οι προσδοκίες μας είναι μηδενικές.

Είναι δύσκολο ο άνθρωπος να έχει μονίμως μηδενικές προσδοκίες γιατί τότε ποιος ο λόγος να προσπαθεί για κάτι, οτιδήποτε; Εξάλλου είναι στη φύση του ανθρώπου να ελπίζει και αυτός είναι ο λόγος που βγήκαμε από τις σπηλιές (οι περισσότεροι ).

Εγώ πάντως δε θα επιδίωκα γνωριμίες με σκοπό μια σχέση. Με τίποτα. Ίσως μιλάω εκ του ασφαλούς, ίσως κι επειδή η μοναξιά δε με τρομάζει. Αλλά δεν το θεωρώ κακό όταν το κάνουν οι άλλοι.

Και γω από χθες, προσπαθώ να φανταστώ, τι κακό θα μπορούσε κάποιος <<πρόστυχος>> και πώς θα μπορούσε να σε <<πατήσει>> στον ερωτικό τομέα

Θα μπορούσες ας πούμε να γνωρίσεις κάποιον, να τον ερωτευτείς, να κάνετε σχέδια μαζί, να ξοδέψεις χρόνο από τη ζωή σου και μετά να μάθεις οτι είναι παντρεμένος ή ξαναγύρισε στην πρώην του ή σε απατούσε με άλλες κλπ κλπ. Κάθε μέρα συμβαίνουν.