Αν το πάρουμε έτσι, σκασίλα σου αν θα δείξεις ασυνέπεια σε 20 αγνώστους (ή και γνωστούς) αν το παιδί σου κλαίει λέμε τώρα ή αν ο ενοικιαστής περιμένει το ενοίκιό του. Τελείως ψυχρά το παίρνω. Στα @@ μου θα γράψω τους πάντες αν κάνω τέτοια στροφή για να ταϊσω το παιδί μου.
Αν ειναι
ο μόνος δρόμος, ίσως.
Αλλά για μενα η αξία της συνέπειας λόγου και πράξης ειναι τεράστια, για τον δικό μου εαυτό μιλαω τωρα.
Για παράδειγμα εγω χέζω τους ακαδημαικούς, σφοδρά.
Τους θεωρω πιο δημοσιους κι απο τους δημόσιους. Εναν δηλαδή που ειναι δημόσιος, τον εχω μακράν πιο ψηλά απο εναν ακαδημαικό σε υπόληψη, ότι οντως σκίζεται, εργάζεται, κοπιάζει.
Δε θα παω να ξαναμπω στην Ακαδημια (Academia - Πανεπιστημιακη Κοινότητα) να με πηγαινει χεράκι χεράκι απο αναπληρωτη καθηγητή σε επίκουρο, παρόλο που θα ειμαι προστατευμένος απο την αγορά εργασίας και θα τσιμπάω τη μισθάρα για να δινω 6 ωρες διαλέξεις και να λέω "η δουλειά".
Ούτε θα κράξω τη Χ πολυεθνική οτι εστειλα 3 φορές βιογραφικο και με αδίκησε στη διαδικασία προσληψης αλλα θα στειλω και μια 4η φορά. Όχι δε θα ξαναστειλω ποτέ στη Χ βιογραφικό γιατι δε συμφωνώ με τη φιλοσοφία της εταιρίας, τέλος. Απο τη στιγμή που τη φτυνω και την κράζω δε θα πα να φιλήσω την ποδια της ξανά. Θα βρω εναν αλλο δρόμο. Ποτε δεν υπαρχει μονο ένας δρόμος στη ζωή.
Το ξερω οτι ειναι αντι-survival η λογική μου και μου κοβει ευκαιρίες.
Και τωρα σε αυτη τη χρονική περίοδο - δε θέλω να μπω σε λεπτομερειες- ένα μεγάλο διλλημα έχω κι εγω. Ή πρέπει να φαω το σκατό και να πεθανω μεσα μου ψυχικά για μια ζωή ή θα μεινω περήφανος και με τα @@ μου στα ματια.
Και δεν το περίμενα ποτέ, να βρεθω στο σταυροδρόμι οπου η ηθική, οι αξίες και η επιβιωση θα τσακωθουν σε τετοιο βαθμό που θα ασπρίσουν τα μαλλια μου εν μια νυκτί και θα κινδυνευω να καρκινιάσω απο το στρες.
Και ξες το περναω μονος μου όλο αυτο και παιζει να χρειαστω 5 ωρες κικ μποξινγκ μονο και μονο για να βγαλω το στρες απο πανω μου.
Κάτσε βρε παιδί μου, αφού κάτι τον δυσαρεστούσε, να μην το έλεγε; Έκανε τα παράπονά του ο άνθρωπος τη δεδομένη στιγμή, κάτι τώρα όμως τον κάνει να παραβλέπει τα αρνητικά αυτά, θα τον σταυρώσουμε; Θεωρητικά πάντα.
Πάσο.
Ξαναλεω, τα παράπονα σωστα και δίκαια. Μαζι του ειμαι σ αυτό. Αλλά εχει σημασια και πως λέμε και κατι.
Ναι κι εγώ το έβλεπα (προφανώς) αλλά we are not that kind of people και επέλεξα να του ευχηθώ καλή αρχή γιατι αντιλαμβάνομαι πως κάθε επιλογή έχει και τις συνέπειές της, μέσα ή έξω.
Οπότε ας μην του δώσουμε κι εμείς μια να πάει στο διάολο.(δεν είπα πως είπες αυτό, γενικά το λέω).
Για κανέναν ( με εξαιρέσεις) που αναγκάζεται να φύγει δεν είναι εύκολο, ούτε και να γυρίσει.
Οχι, δεν κλωτσάω κανέναν Χριστίνα. Το ξερω οτι δεν το είπα και δε θα το πω για κανεναν σε αναγκη.
Δεν ξερω ουτε τη ζωη του ανθρωπου ούτε τις δυσκολίες του και με το καλό να προοδεύσει όπως επιθυμεί.