Σε ποια χώρα θα θέλατε να ζήσετε;

[Wonderful]

Εγω δε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες αλλά, όταν ήμουν μωράκι, όχι μόνο με βοήθησαν οι Αυστριακοί σε συγκεκριμένα πραγματα, που άλλαξαν ριζικά τη ζωή μου για πάντα, αλλά μέχρι να φτάσω στη Βιέννη και να με περιλάβουν , είχαν βάλει ήδη λυτους και δεμένους για να φτάσω όσο πιο άνετος (κατα προτεραιότητα κλπ) επάνω. (συμπεριφορές που τις είδα και ως ενηλικος 30+ χρονων σε γερμανική υπηρεσία, σκεφτόντουσαν τις αναγκες μου για εμενα πριν απο μενα)

Στη Βιέννη χειμώνα τότε, αγαπημένοι μου φίλοι τα σκιουράκια στα δέντρα προσπαθούσα να τα φτάσω απο το καρότσι, οι γονείς μου μου λένε ότι εκείνο το διάστημα ήμουν πολύ χαρούμενο μωρό με όρεξη.

Αντίθετα Λονδίνο Αγγλία το σιχαινόμουνα, τεσσάρων πεντε χρονών, έκλαιγα και δεν ετρωγα τίποτα για μέρες, σε σημείο που φοβήθηκαν. Ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα.

Οπότε εσύ το αγαπάς πολύ το μέρος αυτό και καλό θα είναι κάποια στιγμή να το επισκεφθείς, από αυτά που γράφεις θεωρω ότι θα σου κάνει πολύ καλό.

 

[Valder]

Οπότε εσύ το αγαπάς πολύ το μέρος αυτό και καλό θα είναι κάποια στιγμή να το επισκεφθείς, από αυτά που γράφεις θεωρω ότι θα σου κάνει πολύ καλό.

Πιστευω (θα ακουστει χαζομάρα) τόσο στη γενετική μνήμη (απο γενια σε γενια) όσο και στην "ασυνείδητη" μνήμη την αποθηκευμένη απο αυτη που είχαμε πχ μωρά αλλά τις επιδράσεις της τις αντιλαμβανόμαστε και σήμερα (πχ παιδικα τραυματα).

Συγκινούμαι καθε φορά που σκεφτομαι 2 πόλεις. Την Πόλη και τη Βιέννη. Δεν έχω καλύτερο. Δηλαδή κι ας ειναι Τούρκοι στην Πόλη, αν με πας τωρα εκεί παίζει να γυρισω τα μισα κεμπαπτζιδικα, στο Αγκαμπα με τον Τσενγκιζ τον παχουλό που χορευει πχ. Ή αν με πας βιέννη παίζει να αρχίζω να χαζευω αρχιτεκτονική, που ουδέποτε ειχα ενδιαφέρον για τα κτήρια.

Αμα μου πεις πάμε Αγγλία, ΔΕΝ ΕΡΧΟΜΑΙ που να με πληρώνεις.

Δεν ξερω πως μπορεί να αγαπάς ενα μέρος χωρίς να έχεις πάει, αλλά εμενα η bucket list μου (για ταξίδια) είναι

Αυστρία
Πόλη
Ελβετία
Σκωτία (δεν την θεωρω Αγγλία αλλά ανεξάρτητη χώρα)
Ισλανδία
Ταιλάνδη/Βιετναμ/Φιλιππίνες.

Αλλά για να μείνω μόνιμα; Αν δεν εμενα Ταιλάνδη σε εξωτικό μέρος, σίγουρα η Βιέννη είναι ένα μέρος που θα αισθανθώ σίγουρα ασφαλής χωρίς να ξέρω τόσο το γιατί.

Εδω Ελλάδα δηλαδή δεν αισθάνομαι ασφαλής παντού. Απο θεμα δικαιωματων εννοώ, ποιότητας ζωής. Δε μου λεει κατι ο ήλιος το φραπέ και τα μπουζούκια, ειμαι introvert, θα μπορούσα να ζω τρωγλοδύτης 6 μηνες στο σκοταδι στο Ρεικιαβικ πχ και να μη με χαλάσει καν. Αν μου κόψεις τελειως το έξω, κατι θα βρω να κανω απο χόμπι, εχω φαντασία γεμίζω το χρονο μου με πολλά αμα θέλω.

 

[nPb]

Aπαντώ στο θέμα, μόνο Ελλάδα.

 

[American Economist]

Charlotte North Carolina .

 

[Kate1914]

Charlotte North Carolina .

Αυτό στο δίνω λόγω της δεύτερης και τρίτης φωτογραφίας. Όντως ωραίο μέρος πάντως

 

[giannis13]

Εγώ πάντα πίστευα ότι όλοι μπορούμε να ζήσουμε οπουδήποτε αξιοπρεπώς (οκ ναι δεν εννοώ Β. Κορέα και στα βάθη της Τουρκίας, καταλαβαίνετε τι εννοώ). Όλα είναι θέμα συνήθειας και αν επιβεβαιώνονται κάποιες σημαντικές παράμετροι, όπως καλός μισθός, παρέα και σχέση με έναν άνθρωπο που τα πάτε καλά, τότε δε βρίσκω λόγο να είσαι βυθισμένος στη μιζέρια στη Δανια/ΗΒ/US κλπ και να σου λείπει το Αιγάλεω. Νοσταλγία πάντα θα υπάρχει για την πατρίδα (όχι επειδή είναι Ελλάδα, αλλά επειδή είναι πατρίδα. Και ο Δανός που ζει στην Καλιφόρνια τον νοσταλγεί εξίσου τον τόπο του και τις αναμνήσεις του) αλλά είναι διαφορετικό απ' τη δυστυχία.

Και μια απορία που πάντα είχα για την -κλασική- κουβέντα για τη θάλασσα και τη χώρα μας. Πότε την βλέπετε τη θάλασσα βρε παιδιά, δε δουλεύετε; Εγώ ξεκλέβω κάποια Κυριακή το καλοκαίρι για μπάνιο με τα χίλια ζόρια

 

[Micro]

Εν τω μεταξύ βλέπω τα αποτελέσματα και παρατηρώ ότι κερδίζει η Γαλλία. Θα μου πείτε είναι και από το 2008 το thread, αλλά κι πάλι αναρωτιέμαι τον λόγο

Οικονομικα σιγουρα δεν ειναι η κορυφαια επιλογή , αλλά η Γαλλια είναι ιδιαιτερη χωρα και με ιδιαιτερη νοοτροπια Και πιστευω πολυ πιο ευκολα προσαρμοζεται ελληνας στην γαλλια , παρα σκανδιναβια και γερμανια
Λυον , Τουλουζη έμενα

 

[Grand Duchess]

Aπαντώ στο θέμα, μόνο Ελλάδα.

Ακόμη θυμάμαι το ποστ σου που εξηγησες γιατί γυρνάς πίσω. Το κουβεντιασα και με την κολλητή στο εξωτερικό που μένει. Αν υπάρχει οικονομική ευκαιρία στην Ελλάδα θα γυρνούσε με το καλημέρα. Ειδικά αυτό με το φαγητό, τον καιρό, τις επιφανειακές σχεσεις. Δύσκολη η ζωή στα ξένα, ειδικά αν πας για ένα κομμάτι ψωμί.

 

[dum dum boy]

κάπου με ήπιο κλίμα, και χώρους για καπνιστές.

 

[rafaela11]

Οικονομικα σιγουρα δεν ειναι η κορυφαια επιλογή , αλλά η Γαλλια είναι ιδιαιτερη χωρα και με ιδιαιτερη νοοτροπια Και πιστευω πολυ πιο ευκολα προσαρμοζεται ελληνας στην γαλλια , παρα σκανδιναβια και γερμανια
Λυον , Τουλουζη έμενα

Δεν μου έβγαλε ποτε την έμπνευση να ζήσω εκεί. Δεν έχω πάει βεβαια οπότε έξω από το χορό πολλά λεμε

 

[nPb]

Ακόμη θυμάμαι το ποστ σου που εξηγησες γιατί γυρνάς πίσω. Το κουβεντιασα και με την κολλητή στο εξωτερικό που μένει. Αν υπάρχει οικονομική ευκαιρία στην Ελλάδα θα γυρνούσε με το καλημέρα. Ειδικά αυτό με το φαγητό, τον καιρό, τις επιφανειακές σχεσεις. Δύσκολη η ζωή στα ξένα, ειδικά αν πας για ένα κομμάτι ψωμί.

H ζωή μετά από ένα σημείο (για μένα) δεν έχει καμία σημασία στο εξωτερικό. Ναι, υπάρχουν δουλειές, καλοί μισθοί, καλό δίκτυο συγκοινωνίας, αυτοματισμοί, αλλά υπάρχουν αρκετοί φόροι και εισφορές με πάγιες εντολές και όλοι τραβάνε κάθε μήνα (γυμναστήριο, ηλεκτρισμός, ίντερνετ, κτλ) και φυσικά δεν υπάρχει η προσωπική επικοινωνία. Οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τους πάντες με μια καχυποψία και επικρατεί μια ψεύτικη ευγένεια από την απλή φιλία έως το σεξ. Γι' αυτό και αρκετοί ντόπιοι ή και μετανάστες για διάφορους λόγους, πάσχουν από κατάθλιψη. Οι μετανάστες πάσχουν από κατάθλιψη λόγω μη προσαρμοστικότητας, διαφορετικής κουλτούρας και προσπαθούν να την καταπολεμήσουν μέσω δραστηριοτήτων ενώ μου έλεγε ένας φίλος από Βιετνάμ, το βράδυ έκλαιγε στο κρεβάτι του. Οι άνθρωποι λόγω κατάθλιψης ως αυτοάμυνα φέρονται με αυτόν τον τρόπο. Πολλά ανθρώπινα ή και οικογενειακά θέματα δεν αποτελούν δικαιολογία για το δημόσιο ενώ για τον μέσο ντόπιο Γερμανό υπάρχει μια εξαίρεση εδαφίου σε κάποιον κανονισμό πάντα.

Υπάρχει μια παρανοϊκή γραφειοκρατία και όλα λειτουργούν με μια απίστευτη τυπικότητα, με ραντεβού, που μετά από ένα σημείο κουράζει. Η ζωή δεν μπορεί να συνεχιστεί με το κράτος μέσα στο σπίτι. Το κράτος αλλά και αρκετοί Γερμανοί έχουν νοοτροπία να κερδοσκοπούν εις βάρος του πολίτη ή συμπολίτη. Τις περισσότερες φορές δεν ξέρουν να λύσουν ένα πρόβλημα αλλά προσπαθούν με βάση μια σειρά κανονισμών και φυσικά…κόστους που πληρώνει επιπλέον ο πολίτης, να κάνουν το πρόβλημα διαχειρίσιμο.

Για ένα θέμα στην ψηφιακή πλατφόρμα πληρωμών στο κινητό μου, περίμενα 4 μήνες με συνεχιζόμενες ακυρώσεις ραντεβού λόγω τεχνικών θεμάτων του υποκαταστήματος της τράπεζας που ανήκω βάση ταχυδρομικού κώδικα.

 

[Skiyo]

Και μια απορία που πάντα είχα για την -κλασική- κουβέντα για τη θάλασσα και τη χώρα μας. Πότε την βλέπετε τη θάλασσα βρε παιδιά, δε δουλεύετε; Εγώ ξεκλέβω κάποια Κυριακή το καλοκαίρι για μπάνιο με τα χίλια ζόρια

Αν μένεις στη Αθήνα η σε μεγάλη πόλη και απέχει χλμ η θάλασσα προφανώς δύσκολα θα πηγαίνεις για μπάνιο. Εδώ στη Κρήτη που ζω και είναι 5 λεπτά με αμάξι η κοντινότερη παραλία πάω μόνο για μια βουτιά, δεν πιάνω ξαπλώστρα και κάθομαι με τις ώρες. Απλά μπορεί να πάω και στις 7:30 απόγευμα και να φύγω στις 8:30 βράδυ.

 

[Wonderful]

Αν μένεις στη Αθήνα η σε μεγάλη πόλη και απέχει χλμ η θάλασσα προφανώς δύσκολα θα πηγαίνεις για μπάνιο. Εδώ στη Κρήτη που ζω και είναι 5 λεπτά με αμάξι η κοντινότερη παραλία πάω μόνο για μια βουτιά, δεν πιάνω ξαπλώστρα και κάθομαι με τις ώρες. Απλά μπορεί να πάω και στις 7:30 απόγευμα και να φύγω στις 8:30 βράδυ.

και εγώ απόγευμα κάνω μπάνιο στη Θάλασσα, συνήθως μετά την δουλειά κατευθείαν, τις ώρες που ανέφερες και μάλιστα κάθομαι μέχρι να δύσει ο ήλιος. Συνήθως στη Θάλασσα και στην παραλία εκείνη την ώρα επικρατεί ηρεμία και θαυμάζεις και το ηλιοβασίλεμα... τι άλλο θέλεις από τη ζωή

 

[giannis13]

Αν μένεις στη Αθήνα η σε μεγάλη πόλη και απέχει χλμ η θάλασσα προφανώς δύσκολα θα πηγαίνεις για μπάνιο. Εδώ στη Κρήτη που ζω και είναι 5 λεπτά με αμάξι η κοντινότερη παραλία πάω μόνο για μια βουτιά, δεν πιάνω ξαπλώστρα και κάθομαι με τις ώρες. Απλά μπορεί να πάω και στις 7:30 απόγευμα και να φύγω στις 8:30 βράδυ.

Σωστό αυτό που λες και δείχνει ότι η κουβέντα "Ελλάδα ή εξωτερικό" είναι πολύ γενική! Γιατί Ελλάδα είναι και η Αθήνα και η Κρήτη και το παραδειγμά σου δείχνει όντως το πόση διαφορά έχουν μεταξύ τους.

Και κάτι σημαντικό. Αν κάποιος, όχι Έλληνας, γνωστός/φίλος σας από Αμερική/Β. Ευρώπη σας έλεγε ότι θέλει να τα παρατήσει όλα και να μεταναστεύσει σε εμάς (όπως αντίστοιχα ένας Έλληνας πάει στην Αμερική ή στη Σκανδιναβία), για να δουλέψει στο δικό μας industry, πχ σε κάποια φαρμακευτική, θα του λέγατε να το κάνει ή όχι; Τι θα του λέγατε για το σύστημα υγείας μας; Τι θα του λέγατε για τα σχολεία που θα στείλει τα παιδιά του; Για την αναλογία μισθού/ενοικίου; Για τη διαφθορά; Για την ακρίβεια; Για την οδική παιδεία; Για την ασφάλεια των ΜΜΜ; Τι θα του απαντούσατε δηλαδή για θέματα που είναι καυτές πατάτες και όχι θέματα που αφορούν πρόσκαιρη απόλαυση, όπως οι θάλασσες και τα νόστιμα κολοκυθάκια;

(Στην Ελλάδα ζω και την λατρεύω, έχω ανθρώπους που αγαπάω εδώ, καθώς και όλες μου τις παιδικές/φοιτητικές αναμνήσεις, απλά ταυτόχρονα είμαι και νέος και προβληματίζομαι)

 

[nPb]

Όπως και η ζωή στην Πάτρα σε σχέση με ένα χωριό της Ευρυτανίας.

 

[Wonderful]

Όπως και η ζωή στην Πάτρα σε σχέση με ένα χωριό της Ευρυτανίας.

Η χειρότερη πόλη στην Ελλάδα όπως και να την δεις..

 

[fmarulezkd]

Και κάτι σημαντικό. Αν κάποιος, όχι Έλληνας, γνωστός/φίλος σας από Αμερική/Β. Ευρώπη σας έλεγε ότι θέλει να τα παρατήσει όλα και να μεταναστεύσει σε εμάς (όπως αντίστοιχα ένας Έλληνας πάει στην Αμερική ή στη Σκανδιναβία), για να δουλέψει στο δικό μας industry, πχ σε κάποια φαρμακευτική, θα του λέγατε να το κάνει ή όχι; Τι θα του λέγατε για το σύστημα υγείας μας; Τι θα του λέγατε για τα σχολεία που θα στείλει τα παιδιά του; Για την αναλογία μισθού/ενοικίου; Για τη διαφθορά; Για την ακρίβεια; Για την οδική παιδεία; Για την ασφάλεια των ΜΜΜ; Τι θα του απαντούσατε δηλαδή για θέματα που είναι καυτές πατάτες και όχι θέματα που αφορούν πρόσκαιρη απόλαυση, όπως οι θάλασσες και τα νόστιμα κολοκυθάκια;

Έχω γνωρίσει άτομα (Σκανδιναβούς) που το έχουν κάνει, απλά επειδή προτιμούν τη ζωή στην Ελλάδα, με ότι επαγγελματικές δυσκολίες έρχεται. Χωρίς να αναλύσω τα κάθε μέρη ξεχωριστά, απλά θα εστίαζα σε πόσες δεκαετίες είναι πίσω η Ελλάδα ένατι της Νορβηγίας που είμαι τώρα. Παρόλα αυτά, δε θα θεωρούσα τρελό κάποιον που θα επέλεγε τη μετανάστευση για τους κοινωνικούς λόγους. Θα θεωρούσα borderline εγκληματικό ωστόσο να μεγαλώνεις παιδιά στην Ελλάδα αντί για τη Νορβηγία.

 

[giannis13]

Έχω γνωρίσει άτομα (Σκανδιναβούς) που το έχουν κάνει, απλά επειδή προτιμούν τη ζωή στην Ελλάδα, με ότι επαγγελματικές δυσκολίες έρχεται. Χωρίς να αναλύσω τα κάθε μέρη ξεχωριστά, απλά θα εστίαζα σε πόσες δεκαετίες είναι πίσω η Ελλάδα ένατι της Νορβηγίας που είμαι τώρα. Παρόλα αυτά, δε θα θεωρούσα τρελό κάποιον που θα επέλεγε τη μετανάστευση για τους κοινωνικούς λόγους. Θα θεωρούσα borderline εγκληματικό ωστόσο να μεγαλώνεις παιδιά στην Ελλάδα αντί για τη Νορβηγία.

Έχω ακούσει γενικά πολύ καλά λόγια για τη Νορβηγία αλλά δεν έχω προσωπικό παράδειγμα, ας πούμε κάποιον φίλο μου εκεί. Δεν είναι φήμες δηλαδή, σωστά; Είναι όντως χαοτική η διαφορά;

Aν θες δώσε μας 1-2 παραδείγματα που κάνουν μπαμ για τη διαφορά των 2 χωρών.

 

[fmarulezkd]

Aν θες δώσε μας 1-2 παραδείγματα που κάνουν μπαμ για τη διαφορά των 2 χωρών.

1. Μπορώ να στείλω μήνυμα στον εργοδότη ότι σήμερα δε θσ έρθω δουλειά γιατί ο σκύλος μου είναι άρρωστος. Χωρίς να υπάρχει τίποτα το περίεργο σε αυτή τη προταση.

2. Μπορώ να κινούμαι με ποδήλατο (στο Οσλο) χωρίς να φοβάμαι για τη ζωή μου.

Μπόνους επίκαιρο παράδειγμα: Η Νορβηγία είχε νομιμοποιησει τον γάμο ομόφυλων από το 2008 (σχετικό δλδ με το προηγούμενο σχόλιο ότι είμαστε δεκαετίες πίσω).

 

[Dreamweaver]

Απο ΗΠΑ New Hampshire, την πιο based πολιτεια που υπαρχει. Ιιιισως Texas
Απο Ευρωπη μαλλον Αυστρια