Αυτό το έρημο το Σύνταγμα έχει καταντήσει σαν την ομώνυμη πλατεία, χεσμένο.
Χεσμένο όχι, αλλά διάτρητο ναι.
Είναι σαν το ενα κι ένα.
- Πόσο κάνει ένα κι ένα;
- Εσυ πόσο θες να κάνει;
- Κι, άρα πρόσθεση, άρα δυο. Η λογική αυτό λέει.
- Ναι αλλά δε σέβεσαι τα δικαιώματα των άλλων πράξεων.
- Ναι αλλά είπα "κι".
- Ενταξει ένα κι ένα μπορει να ειναι δίπλα το ένα στο άλλο και να κανει 11, το ενα πανω απο το αλλο και να ειναι ενα εις την πρώτη άρα ένα, ένα κι ένα άρα δυο, ένα μειον ένα άρα μηδέν ή ένα δια ενα ίσον ένα. Πάλι δίπλα είναι.
- WTF; Ειναι ΚΙ, ΚΑΙ ΚΑΙ ΚΑΙ ΚΕΚΕΚΕΚΕΚΕ!
- Παραλογίζεσαι, το κι συνενώνει πράγματα αλλά δεν μας λέει πως τα συνενώνει
- Άρα εξ αρχής όλα ήταν ασαφή;
- Βεβαίως, για να τα ερμηνεύουμε όπως θέλουμε και να ενοχοποιούμε όποια πράξη θέλουμε. Σήμερα μας φταίει η πρόσθεση, αύριο η αφαίρεση... κλπ.
- Μα και πως θα κάνουμε πράξεις;
- Δε θα κάνουμε. Θα καταργήσουμε τα σύμβολα των πράξεων. Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται σύμβολα στη σημερινή κοινωνία. Μόνο νούμερα. Τα νούμερα κυριαρχούν, τα σύμβολα πρέπει να πεθαίνουν.
- Και πως θα ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε, πρόσθεση ή κάτι άλλο;
- Δε θα ξέρουμε. Ο καθένας θα κάνει αυτό που αισθάνεται. Σήμερα πρόσθεση, αύριο διαίρεση, μεθαυριο μπατσαλόκο.
- Τι είναι το μπατσαλόκο;
- Νεα πράξη άλγεβρας φυσικά. Ζωγραφίζουμε μια μελιτζάνα μωβ με κανελί βούλες και φωνάζουμε ΕΕΕΕΕΕΝΑ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΝΑ ΕΕΕΕΕΕΝΑ....
- Εεεε μακαρένα...
- Παραλογίζεσαι, είσαι ρατσιστής.
- ΖΜΠΑΜ!