Άσχετο.Αλλα μια γενική παρατήρηση που έχω κάνει είναι ότι αν δεν συμφωνείς με την άποψη των πολλών ή ορισμένων αλάνθαστων στα διάφορα θέματα που υπάρχουν στο steki κακώς μιλάς.Γενικοτερα μπορεί να μην συμμετεχω ιδιαίτερα,αλλά παρακολουθώ τα θέματα.Δεν συμμετέχω όχι γιατί δεν έχω άποψη ,αλλά γιατί βαριέμαι να ασχολούμαι με τον καθένα.
Ήταν ευχάριστο να διαβάσουμε την άποψή σου σήμερα, ειδικά κατόπιν της διαπίστωσης πως η άποψη αυτή είναι ριζωμένη σε ήπια εκπεφρασμένες απόψεις και σωστές αξίες. Δεν ξέρω σε πόσα συμφωνείς και με πόσους, αλλά εγω είδα μια εικόνα ήπια, σοβαρή και "χρήσιμη" με την έννοια της προσφοράς στη συζήτηση. Όλο τα ιδια και τα ίδια, φτάσαμε στο σημειο να ξέρουμε απο το ονομα του καθενός μας τι θα πουμε πριν διαβάσουμε τα ποστς μας.
Την άποψή σου -εαν θέλεις- θα την γράφεις για σένα και όσους/ες την εκτιμήσουν. Πολλοί θα διαφωνούν ή θα επιμένουν. Εκατέρωθεν. Και η άλλη πλευρά πχ. μπορει να εκλάβει εμένα ως δογματικό. Είναι οχι απλά πιθανό αλλά βέβαιο θα πω.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι αυτό. Ούτε και η λύση ειναι να σωπαίνουμε. Θα πεις την άποψή σου γιατί αυτό σε εκφράζει και προσδίδει ποικιλία στη συζήτηση, θα δημιουργήσεις έτσι και ένα αίσθημα ικανοποίησης και στους γύρω σου ότι δεν ειμαστε μόνοι μας στις απόψεις μας, θα προαχθεί ενας γόνιμος διάλογος και τέλος.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.
Ξέρεις κάποτε σώπαινα κι εγω. Είμαι ήσυχος άνθρωπος έξω μέχρι ανοησίας. Και συζηταγα εξω με κάποιον μια μέρα περί τετοιων διχαστικών συζητήσεων που προκαλούν εντάσεις στους ανθρώπους, και του λεω "που να πλακώνεσαι με τον καθένα" και μου είπε κάτι πολύ σωστό "40 έφτασες, αν δεν τα πεις τωρα να τα βγάλεις από μέσα σου, τότε πότε;"
Θα σπάσουν αυγά; Ας σπάσουν. Ξέρεις, στο δισταγμό πατάει ο αντίλογος και γίνεται μονόλογος. Να σπάσουν τα αυγά. Όχι άλλη σιωπή. Μπουχτίσαμε στη σιωπή και στο να μιλάνε οι άλλοι.
Υπάρχει ενα φεγγάρι που θα μιλήσεις με πραότητα και ηρεμία, υπάρχει κι ένα φεγγάρι όμως που θα μιλήσεις σθεναρά και θα βάλεις τα όριά σου στη συζήτηση. Εξαρτάται και τι έλκει αξιολογικά τον καθένα και τι έχει αναγάγει ως σημαντικό. Ειδάλλως θα κάναμε χάχανα μόνο για τη Eurovision και δε θα πλακωνόμασταν ποτέ, ειλικρινά θα ήμασταν όλοι πιο αγαπημένοι, αλλά πόσο αληθινο θα ήταν αυτό άραγε...