Ως δικαίωμα το έχω διδαχθεί, τώρα δεν ξέρω τι να σου πω.
Ναι τρωω, κυρίως κοτόπουλο και μοσχάρι, οι μέρες δεν είναι στάνταρ, εξαρτάται από τα κέφια μου. Αυτό όμως τι σχέση έχει;
Υπάρχει ολόκληρη συζήτηση για το αν αξίζουν τα ζώα να έχουν δικαιώματα (να πω εδώ οτι δεν μπορούμε καλα-καλά να δικαιολογήσουμε γιατί θα πρέπει οι άνθρωποι να έχουν δικαιώματα αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα) παρε μια γεύση:
Ωφελιμισμός
Ο Πίτερ Σίνγκερ (Peter Singer) με το βιβλίο του
Η Απελευθέρωση των Ζώων, που κυκλοφόρησε το 1975, άνοιξε το ζήτημα της ηθικής αντιμετώπισης των ζώων από τη σκοπιά της φιλοσοφίας
[3]. Ο Σίνγκερ έχει μια ωφελιμιστική προσέγγιση για το ζήτημα, πράγμα που σημαίνει ότι δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ζήτημα του πόνου, επηρεασμένος από τον πατέρα του ωφελιμισμού
Τζέρεμι Μπένθαμ. Ένα βασικό πρόβλημα που υπάρχει σχετικά με τα ζώα είναι να ορίσουμε ποια ζώα πρέπει να έχουν δικαιώματα και ποια δικαιώματα είναι αυτά. Η επίκληση της ικανότητας του πόνου και της ευχαρίστησης, δηλαδή της ικανότητας του αισθάνεσθαι, αποτέλεσε για τον Σίγνκερ μία λύση, αφού πρέπει να έχουμε ηθικό ενδιαφέρον για τα ζώα που έχουν αυτή την ικανότητα.
[4] Έτσι, ο Σίνγκερ γράφει:
"Αν ένα ον υποφέρει, δεν υπάρχει καμία ηθική δικαιολόγηση για να αρνηθούμε να λάβουμε υπόψη αυτόν τον πόνο. Ανεξάρτητα από τη φύση αυτού του όντος, η αρχή της ισότητας επιβάλλει να λάβουμε υπόψη μας αυτόν τον πόνο όπως και κάθε άλλο παρόμοιο πόνο οποιουδήποτε άλλου όντος, στο βαθμό βέβαια που μπορούν να γίνουν τέτοιες χονδροειδείς συγκρίσεις. Αν ένα ον δεν είναι ικανό να υποφέρει, ή να βιώνει ευχαρίστηση ή απόλαυση, δεν υπάρχει τίποτα που να πρέπει να λάβουμε υπόψη. Έτσι, το κριτήριο του αισθάνεσθαι (sentience) (χρησιμοποιώντας αυτόν τον όρο ως ένα βολικό, αν και όχι ως αυστηρή συντόμευση της δυνατότητας για πόνο και/ή ευχαρίστηση) είναι το μόνο εύλογο όριο του ενδιαφέροντός μας για τα συμφέροντα των άλλων."
[5]
Η σχολή της εγγενής αξίας
Ο φιλόσοφος Τομ Ρέιγκαν (Tom Regan) είναι αυτός που μίλησε πρώτος για τα δικαιώματα των ζώων. Ο Ρέιγκαν υποστηρίζει ότι τα ζώα έχουν εγγενή αξία, και άρα έχουν δικαιώματα τα οποία και πρέπει να σεβαστούμε.
[7][8] Σύμφωνα με τον Ρέιγκαν, ένα μεγάλο μέρος των ζώων έχουν αυτοσυνειδησία, πεποιθήσεις και επιθυμίες, και άρα πρέπει να τους αποδώσουμε ηθικά δικαιώματα. Άμεση συνέπεια της θεωρίας του είναι ο τερματισμός των πειραμάτων, της κτηνοτροφίας και η χρήση ζώων για λόγους ψυχαγωγίας του ανθρώπου.
Η φεμινιστική σχολή
Υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων έχουν ταχθεί και κάποιες
φεμινίστριες, με πιο σημαντικές την Lori Gruen
[10], την Carol Adams
[11] και την Josephine Donovan
[12]. Αυτές οι φεμινίστριες υποστηρίζουν την υπεράσπιση των ζώων από τη σκοπιά των γυναικών, τονίζοντας τη σχέση της καταπίεσης που έχουν υποστεί οι γυναίκες από τους άντρες με αυτή που έχουν υποστεί τα μη ανθρώπινα ζώα από τα ανθρώπινα. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην Άνταμς, η οποία στο βιβλίο της
The Sexual Politics of Meat τονίζει το πώς τόσο οι γυναίκες όσο και τα μη ανθρώπινα ζώα αντιμετωπίζονται ως "σάρκα" στο πλαίσιο του πατριαρχικού πολιτισμού.
[11]
https://el.wikipedia.org/wiki/Δικαιώματα_των_ζώων
Εσύ γιατί πιστεύεις οτι πρέπει να έχουν τα ζώα δικαιώματα;
