Με ανοιχτό το στόμα παρακολούθησε κανείς τις δηλώσεις Σαμαρά. Ο Σαμαράς σα να βγήκε από μια χρονομηχανή της δεκαετίας του '80, διακήρυξε ξανά το "Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια", ανέσυρε απόψεις και ιδεολογίες που θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί εδώ και δεκαετίες, θυμήθηκε τον εθνικοπατριωτισμό του, καταφέρθηκε εναντίον του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια, με λίγα λόγια αν κάποιος ήθελε να συγκεντρώσει σε μια ομιλία ό,τι πιο οπισθοδρομικό, ρατσιστικό, λαϊκιστικό κι εθνικιστικό, αρκεί να άκουγε όσα είπε ο Σαμαράς.
Ξεχασμένος απ' όλους, ένας αποτυχημένος πολιτικός από τις αρχές της δεκαετίας του '90 που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και πάτωσε για να τον επαναφέρει ο Καραμανλής, μέχρι την τελευταία του κυβέρνηση όπου κανείς πλέον δε την θυμάται λόγω των απανωτών αποτυχίων της που έφερε τον Τσίπρα στην εξουσία, ο Σαμαράς προσπαθεί να βγει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Το ωραίο είναι ότι μερικοί θέλουν τον Σαμαρά ή τον Καραμανλή στην προεδρία...ο Μητσοτάκης θα κάνει μεγάλο λάθος αν δεν προτείνει ξανά την Σακελλαροπούλου κι ακόμα μεγαλύτερο αν προτείνει έναν από αυτούς τους δύο, οι οποίοι είναι αντιπαθείς στην μεγάλη πλειοψηφία του λαού, ακόμα και εντός της ΝΔ.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 3 Ιουλίου 2024
Σε όλο σχεδόν τον κόσμο τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζει ο περισσότερος κόσμος είναι τα εξής:
1) Η οικονομία: Αποτελεί το Α και το Ω για να κριθεί κάποιος πολιτικός ή μια κυβέρνηση πετυχημένη ή μη. Αν η οικονομία πάει καλά και η κοινωνία ευημερεί, τότε ακόμα και φάουλ σε άλλους τομείς συγχωρούνται, αλλιώς μαύρο φίδι που έφαγε τους κυβερνώντες.
2) Κάθε τι που αλλάζει τον τρόπο ζωής κάποιου, κλασικό παράδειγμα το μεταναστευτικό. Μεγάλος αριθμός μεταναστών σε μικρό χρονικό διάστημα είναι κακός οιωνός. Καλή η βοήθεια προς ταλαιπωρημένους ανθρώπους, καλή η αλληλεγύη αλλά μετά έρχονται πολλαπλά προβλήματα προσαρμογής -ειδικά με όσους προέρχονται από χώρες της Ασίας και μουσουλμάνους οι οποίοι προσαρμόζονται πολύ δυσκολότερα- τα οποία οδηγούν σε κοινωνικές εντάσεις και εγκληματικότητα.
Κάθε τι άλλο είναι συνήθως παροδικό και εξαρτάται από τα παραπάνω. Πχ τα εθνικά θέματα παίζουν ρόλο μόνο αν τα παραπάνω δεν πάνε καλά. Στην Ελλάδα πχ πόσο σημασία έχει για το μέσο Έλληνα η υπόθεση Μπελέρη νομίζετε; Το Μακεδονικό ίσως παίζει κάποιο ρόλο για τους βορειοελλαδίτες και τα θέματα με την Τουρκία είναι χρόνια και από μόνα τους, ειδικά σε περιόδους φαινομενικής ηρεμίας όπως αυτή που διανύουμε, μικρή επίδραση έχουν στις εκλογές.
Ε, τώρα βέβαια αν είσαι εκ φύσεως εθνικιστής, ρατσιστής, θρησκόληπτος κλπ μάλλον δεν έχουν μεγάλη σημασία οικονομικά και λοιπά ζητήματα.
