αυξημένοι φόροι -> περισσότερη φοροδιαφυγή.
Πάει both ways βασικά.
Όταν το κράτος δεν μπορεί ή δεν θέλει να πιάσει αυτούς που φοροδιαφεύγουν, με αποτέλεσμα να έχεις πχ τους μισούς ελεύθερους επαγγελματίες να δηλώνουν ότι ζουν με κάτω από 300 ευρώ το μήνα, το κράτος για να μαζέψει τα λεφτά που χρειάζεται αυξάνει τους φόρους που πληρώνουν όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να φοροδιαφύγουν.
Οι έμμεσοι φόροι είναι ακόμα περισσότερο στην ίδια λογική και για αυτό η Ελλάδα είναι στις πρώτες αν οχι η πρώτη χώρα στον πλανήτη στην ποσοστιαία συμμετοχή των έμμεσων φόρων στα φορολογικά έσοδα.
Μπορεί να μην κόβεις αποδείξεις ή να δουλεύεις μαύρα αλλά αναγκαστικά θα βάλεις βενζίνη/πετρέλαιο, θα έχεις ρεύμα, θα έχεις ίντερνετ, κινητό κλπ οπότε το κράτος πάει να τα πάρει από εκεί.
Και βγαίνει μαλάκας αυτός που δεν φοροδιαφεύγει που και άμεσους φόρους πληρώνει και τρώει στην μάπα του έμμεσους.
Επίσης κάτι ακόμα, σε όλα τα εγκλήματα οχι μόνο την φοροδιαφυγή, είναι κόστος όφελος. Ακόμα και πριν τα μνημόνια που είχαμε χαμηλούς φόρους φοροδιαφυγή στον θεό είχαμε. Οι φόροι από το 2018 έχουν πέσει πολύ σε σχέση με τις εποχές μνημονίων. Ακόμα και αν πέσουν και άλλο αν κάνεις μόνο αυτό πάλι η φοροδιαφυγή στο ταβάνι θα είναι. Γιατί; Γιατί ακόμα και 10% φόρο να είχες το καθόλου φόρος είναι καλύτερο από το 10% φόρος αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται να τιμωρηθείς ποτέ για την φοροδιαφυγή σου.
Αν ρώταγες τον καθένα "θες να πληρώνεις φόρους" θα σου έλεγε φυσικα και οχι. Ο μονος λόγος που οι έλληνες εχουν τεράστια αντίδραση στους φόρους και όχι πχ νορβηγοί, δανοί, φινλανδοί κλπ, είναι επειδή εκεί πέρα οι φόροι πηγαίνουν στην χώρα τους και στην καλυτέρευση της ζωής τους και όχι στις τσέπες της κάθε κυβέρνησης
Υπάρχει και κάτι άλλο εκεί, πέρα από το αίσθημα αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο και το ότι το κράτος δουλεύει.
Μπορεί να πληρώνουν μεγάλους φόρους και να λες πωπω τι πληρώνουν αυτοί αλλά για την τεράστια πλειοψηφία του κόσμου(δηλαδή όλους πέραν από τους πραγματικά πλούσιους) αν πλήρωναν μόνοι τους όσα τους παρέχει το κράτος θα πλήρωναν περισσότερα.
Εκεί έχουν σωστά νοσοκομεία, μέσα μεταφοράς, καθαρές πόλεις, παρέχει το κράτος δωρεάν σχολεία και βρεφονηπιακούς σταθμούς, νταντάδες για όσο είναι μικρά τα παιδιά, επίδομα ανεργίας 70-80% του μισθού σου αν χάσεις την δουλειά σου οχι χαρτζιλίκια, δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην δανία για όλους τους φοιτητές πανεπιστημίου που μένουν μακριά από το πατρικό τους 900 ευρώ το μήνα επίδομα κλπ. Δεν είναι ότι αν ο φόρος ήταν χαμηλότερος θα έβαζαν την διαφορά στην τσέπη ή θα την έκαναν ταξίδια και αμάξια, θα έπρεπε να πληρώσουν για όσα τους παρέχει το κράτος αλλά αντι να το πληρώνουν με τους φόρους θα το πλήρωναν άμεσα σε κάποιον ιδιώτη.
Δηλαδή το κράτος φροντίζει για τα καθημερινά θέματα και ο καθένας έχει να ασχοληθεί με την δουλειά του, την οικογένεια του, τα χόμπι του.
Αυτό μας φαίνεται αδιανόητο επειδή έχουμε μάθει ότι φόροι=λεφτά σε μίζες και βύσματα αλλά δεν είναι έτσι το κοινωνικό κράτος. Εμείς και ψηλούς φόρους έχουμε και κοινωνικό κράτος δεν έχουμε. Θέλουμε όλοι κοινωνικό κράτος αλλά με τα λεφτά του δίπλα οχι με τα δικά μας.
