Θα αφήνατε την Ελλάδα για μια καριέρα στο εξωτερικό;

[GeorgePap2003]

Υπάρχει τόση δίψα για ένα εικονικό 6000 ευρώ το μήνα και ας μένουν σε τρώγλη.

Το θέμα είναι ότι δυστυχως ή ευτυχώς ακόμα και ως μεσσαία τάξη σε μια ευρωπαικη χωρα της κεντρικης/βορειας ευρωπης μπορεις να έχεις αρκετά καλύτερο βιωτικό επίπεδο από ότι στην Ελλάδα και ο λόγος είναι ότι στην Ελλάδα λόγω της κρίσης δεν υπάρχει μεσσαία τάξη ή μάλλον η μεσσαία τάξη δεν είναι μεσσαία τάξη ή μάλλον δεν λειτουργεί ως μεσσαία τάξη. Μπορεί να αρχίσεις από μια τρώγλη όμως σταδιακά αναβαθμίζεσαι αφού υπάρχουν και τα ανάλογα career opportunities εκει. Δεν λέω ότι μπορείς να γίνεις μεγάλος και τρανός μάνατζερ αλλά μπορείς να έχεις μια τίμια και φυσιολογική ζωή

δύο Γερμανούς, Ολλανδούς κτλ αν μπορούσαν, θα αλλάζαν τη δουλειά τους αύριο το πρωί.

Αν αυτοί θέλουν να αλλάξουν τη δουλειά τους αυριο το πρωι,φαντάσου ο έλληνας που έχει μισθό 1000 μικτά και έξοδα 1200 και για αμάξι citroen saxo του 03' και οριακά μπορεί να πάει ένα τριημερο διακοπες σε ένα δωμάτιο που έχει μούχλα

 

[nPb]

Το θέμα είναι ότι δυστυχως ή ευτυχώς ακόμα και ως μεσσαία τάξη σε μια ευρωπαικη χωρα της κεντρικης/βορειας ευρωπης μπορεις να έχεις αρκετά καλύτερο βιωτικό επίπεδο από ότι στην Ελλάδα και ο λόγος είναι ότι στην Ελλάδα λόγω της κρίσης δεν υπάρχει μεσσαία τάξη ή μάλλον η μεσσαία τάξη δεν είναι μεσσαία τάξη ή μάλλον δεν λειτουργεί ως μεσσαία τάξη. Μπορεί να αρχίσεις από μια τρώγλη όμως σταδιακά αναβαθμίζεσαι αφού υπάρχουν και τα ανάλογα career opportunities εκει. Δεν λέω ότι μπορείς να γίνεις μεγάλος και τρανός μάνατζερ αλλά μπορείς να έχεις μια τίμια και φυσιολογική ζωή

Σίγουρα αλλά όπως και να έχει, θέλει πολύ ψάξιμο. Μακρυά από Έλληνες.

Αν αυτοί θέλουν να αλλάξουν τη δουλειά τους αυριο το πρωι,φαντάσου ο έλληνας που έχει μισθό 1000 μικτά και έξοδα 1200 και για αμάξι citroen saxo του 03' και οριακά μπορεί να πάει ένα τριημερο διακοπες σε ένα δωμάτιο που έχει μούχλα

Που να δεις σπίτια εκεί με μούχλεν (στα γερμανικά) στον τοίχο που να τα βάφουν με πλαστικό χρώμα και να σου το νοικιάζουν ως ανακατασκευή του 2024. Το πάτωμα να έχει ξύλο ... κολλημένο με ειδική κόλλα πάνω σε τσιμέντο ενώ η μισή πόρτα του μπάνιου να μην ανοίγει τέρμα επειδή βρίσκει στην εξώπορτα! Όμως το ενοίκιο είναι 850 ευρώ τουλάχιστον. Ειδικά στο κέντρο της πόλης όπου είναι ακριβείς συνοικίες, μπορείς να βρεις μεγάλο διαμέρισμα με κακή διαρρύθμιση. Δηλαδή, να είναι κτίριο εποχής με σκαλίσματα κτλ, να έχει ένα μεγάλο δωμάτιο (ως πρώην σαλόνι) και το μπάνιο με την κουζίνα να έχουν προκύψει από αποθήκη που χωρίστηκε με γυψοσανίδα. Εκεί το ενοίκιο μπορεί να φτάσει και 3.500 ευρώ το μήνα. Πληρώνεις στην τιμή ενοικίου αέρα κοπανιστό:

• διαμονή σε ακριβή πόλη
• διαμονή στο κέντρο της πόλης (ιστορικό κέντρο)
• διαμονή σε παλαιό κτίριο
• έχεις μεγάλο μισθό και άρα πρέπει να πληρώνεις πολλά για το ενοίκιο
• δεν υπάρχουν σπίτια (ειδικά για τους ξένους)

 

[GeorgePap2003]

Εκεί το ενοίκιο μπορεί να φτάσει και 3.500 ευρώ το μήνα.

Καλα αν μιλαμε για Γερμανια,προφανως αν πηγαινα δεν θα πηγαινα να μεινω στο κεντρο του Βερολινου
Θα πηγαινα πιο επαρχειακα (όχι χωριό) αλλά σίγουρα σε κάποιο προάστιο

Τωρα σε προάστιο και 3500 ευρω το μήνα λίγο δύσκολο

 

[Jim4ever]

Ναι εκει ειναι αρκετα ανταγωνιστικά τα πράγματα αλλά ευτυχώς γι αυτούς (για τους ντόπιους) υπάρχουν αρκετές θέσεις entry level με μαξ 2 χρονια προυπηρεσία (εδώ οριακά θα βρεις 10 αχαχ)

Αλλά για θέσεις entry level εκεί συνήθως έχουν προαπαιτούμενο ντόπιο πτυχίο πχ έχω δει αγγελίες ελβετία που λένε Swiss Degree σαν MUST

η αληθεια ειναι οτι σκεφτομουν για Γερμανια πιο πολυ και οχι για Ελβετια Αυστρια Λουξεμβουργο κλπ

 

[GeorgePap2003]

για Γερμανια πιο πολυ

Ξέρεις Γερμανικά τουλαχιστον Β2 επίπεδο;

 

[Jim4ever]

Ξέρεις Γερμανικά τουλαχιστον Β2 επίπεδο;

οχι ακομα στις αρχες ειμαι

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 9 Ιανουαρίου 2025

Το πλάνο που παραθέτεις είχε νόημα μέχρι και π.χ. 10 χρόνια πριν, το 2025 δεν έχει, θα καταλήξεις απλά να 'χεις πετάξει πολύ χρόνο και χρήμα στα σκουπίδια...ορίστε ένα πολύ καλύτερο (αλλά όχι και τόσο «βολικό») πλάνο για ένα νεαρό Ελληνόπουλο που δεν έχει «άκρες» και «πλάτες» στη ζωή του:

1)Εσπερινό λύκειο και δουλειά από τα 15 σε κάποιο τεχνικό επάγγελμα (π.χ. συγκολλητής),
2)Πανελλήνιες χωρίς φροντιστήρια και λοιπά κερατιάτικα (λίγες θέσεις εισακτέων αλλά εύκολα θέματα απ' το Εσπερινό και σχεδόν ανύπαρκτος ανταγωνισμός, μέχρι και Ε.Μ.Π. περνάς με στοιχειώδες διάβασμα) και απόκτηση πτυχίου ΚΑΠΟΤΕ (ίσα για το «τυπικό»),
3)Στρατός στα 18,
4)Full-time δουλειά στα 19 σε minimum μικρομεσαία κατασκευαστική εταιρεία με πάνω από χιλιάρικο (παρακαλάνε),
5)Στα 25 το πολύ έχεις την επιλογή είτε να δουλέψεις σαν freelancer σ' έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό (ζητώντας γι' αμοιβή τα κέρατά σου όντας πολύ καλό «χέρι») είτε να γίνεις εργολάβος (έχοντας ήδη δεκάδες χιλιάδες δικά σου δουλεμένα € στη μπάντα, «άκρες» στον κλάδο κ.λπ.)...μέχρι τα 45-50 το πολύ με σωστή διαχείριση των χρημάτων σου έχεις στη ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ εκατοντάδες χιλιάδες € στη μπάντα (ακόμη και στην πρώτη περίπτωση), οπότε αν θες αυτοσυνταξιοδοτείσαι κιόλας, κάνεις και κάνα εργάκι για λίγες μέρες μέσα στο χρόνο (ίσα να μην «σκουριάσεις» και να μην τρως απ' τα έτοιμα) και στ' @@ σου!

Κι άσε το μέσο 25άρη «πανεπιστήμονα» να παρακαλάει για το βασικό μισθό, να μετράει τα φραγκοδίφραγκα και να περιμένει να φτάσει 35-40 μόνο και μόνο για ν' αποσβέσει τα χαμένα μεροκάματα και τα λεφτά που επένδυσε για τις σπουδές του (αυτός ή/και η οικογένειά του)...

Καλά αυτοί σχόλασαν, γ@μα τους...

Δε θα σε πάρουν χωρίς να έχεις ήδη σπίτι εκεί, έχουν τεράστιο πρόβλημα στο housing***...εκτός αν είναι τόσο σκ@τά η δουλειά κι έχουν τόσο κακή φήμη στην εκεί αγορά κ.λπ. που ασχολούνται αναγκαστικά με expats σαν εσένα (κι έτσι δεν το θες ούτως ή άλλως)...

***Πέρα απ' τα γνωστά προβλήματα που υπάρχουν πάνω κάτω σ' όλη την Ευρώπη, η Ολλανδία ως ένας απ' τους μεγαλύτερους εξαγωγείς γεωργικών προϊόντων στον κόσμο έχει πολλές εκτάσεις της occupied σε καλλιέργειες κι έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο δόμησης, οπότε νέα σπίτια δε χτίζονται, οπότε do the math...

Αναλόγως τη χώρα, σε χώρες όπως π.χ. η Ολλανδία ή η Ιρλανδία που εισάγουν μετανάστες αβέρτα εδώ και χρόνια ισχύει αυτό που λες γενικά, σε κάποιες άλλες όμως παίζει αυτό, είτε πιο ήπια (π.χ. Γερμανία) είτε πιο σκληρά (π.χ. Ελβετία που σωστά αναφέρθηκε)...επίσης μην παίρνεις στα σοβαρά το «ενδιαφέρον» διάφορων recruiters στο LinkedIn!

Ίσως στο δικό σου κλάδο είναι διαφορετικά τα πράγματα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα σου βγει σε καλό μακροπρόθεσμα), αλλά σε γενικές γραμμές «international Ολλανδία» δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ, αυτά είναι παπάτζες των εκεί εισαγωγέων μεταναστών για να τους χαϊδεύουν τ' αυτιά, αν πας εκεί θα διαπιστώσεις ότι χωρίς Ολλανδικά θα είσαι out of consideration απ' το 80%-90% των καλών θέσεων εργασίας...

Να 'ναι καλά το remote και το outsourcing (γνωστός μου γύρισε Ελλάδα από Ολλανδία σαν remote worker κι 6 μήνες μετά τον «τελείωσαν» λόγω outsourcing στο Βιετνάμ)...

Πότε είχε φύγει;
Αν είχε φύγει π.χ. προ κορονοϊού άλλες εποχές, καμία σχέση...τώρα με 10-15 χιλιάρικα τσίμα τσίμα είσαι (ΜΕ job offer εννοείται, χωρίς ούτε να το συζητάς)...

Βέβαια, για να τα λέμε όλα, αυτό ισχύει κι «ανάποδα»: επειδή και οι μισθοί σ' αυτές τις χώρες δεν έχουν πια καμία σχέση με κάποιες δεκαετίες πριν (όπου π.χ. σαν απλός εργαζόμενος έφτιαχνες περιουσία, αγόραζες σπίτια κ.λπ.) κι επειδή πολλοί Γερμανοί, Ολλανδοί, Βέλγοι κ.λπ. δεν έχουν ανάγκη να πάνε να δουλέψουν σαν υπάλληλοι (γιατί οι οικογένειές τους έχουν φροντίσει 1-2 γενιές πριν να εξασφαλίσουν τις επόμενες) αναγκαστικά θα στραφούν σε μετανάστες, οπότε όλο αυτό συχνά καταλήγει περίπου σαν τις απαιτήσεις των Ελλήνων εργοδοτών (που ζητάνε τον ουρανό με τ' άστρα στις αγγελίες αλλά καταλήγουν να προσλαμβάνουν άτομα με λιγότερα προσόντα), σε φάση π.χ. «θέλουμε μεν ιδανικά ο υποψήφιος να είναι fluent στη γλώσσα μας, αλλά δεν πειράζει καλός είσαι κι εσύ με το Β2, όλα τ' άλλα τα έχεις, φθηνός είσαι, προσλαμβάνεσαι»!

ωραιο σεναριο αλλα ξεκινησα πληροφορικη και δεν το αλλαζω για τιποτα , το θεμα ειναι απο δω και περα τι κανω χωρις κονε και μιζες

 

[nPb]

Παντού χρειάζεται το κονέ. Έξω το ονομάζουν social networking. Η διαφθορά υπάρχει και στο εξωτερικό. Σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές θέσεις μπορείτε να δείτε και εκεί ευνοούμενα group members.

 

[back2967]

Όπως σου είπα η πιο βολική λύση είναι


1)Προπτυχιακό
2) Πρακτική
3) Στρατός
4) 2-3 χρονια εμπειρία να δεις τι θες επαγγελματικά + να κάνεις καμια γνωριμία + να μαζέψεις λεφτά για τη χώρα που θες (βασικό και αυτό)
5) Μεταπτυχιακό στη χώρα που θες
6) Δουλειά στη χώρα που θες

Το κακό με αυτό το πλάνο είναι ότι θα είσαι πολύ πίσω από τον αντίστοιχο συνομήλικο σου.

Θα ξεκινάς να δουλεύεις στα 30+ ενω ο αντίστοιχος ντόπιος ή μετανάστης 30αρης που θα βρεις εκει θα έχει ξεκινήσει δουλειά στα 21 αν έχει μόνο πτυχίο ή στα 22-23 αν έχει και μεταπτυχιακό. Σε αυτό θα έχεις να αντιπαραβάλλεις μια πρακτική αντε και τα 2-3 χρόνια εμπειρία με αρκετούς αστερίσκους(αν είναι σε εταιρεία που την αναγνωρίζουν και σε ρόλο/θέση σχετικό με αυτό που θα κάνεις) το όποιο μάλλον σε junior θέση θα σε οδηγήσει. Δηλαδή εκεί που οι συνομήλικοι σου θα έχουν ήδη ανέβει κάπως εσύ πιθανότατα θα είσαι σε μια θέση με συγκριτικά κακά λεφτά εκτός αν μιλάμε για τις ελάχιστες χώρες και ειδικότητες που και με μισθό junior είσαι σχετικά άνετα.

Για εμένα αν κάποιος είναι αποφασισμένος να πάει έξω είτε από πριν τελειώσει το προπτυχιακό ψάχνει μεταπτυχιακά έξω για να φύγει κατευθείαν μόλις τελειώσει(θέλει λεφτά όμως ή δουλειά εκεί παράλληλα με το μεταπτυχιακό και στρίμωγμα) είτε πάει έξω γύρω στα 35 ώστε να μπορεί να δείξει μια σημαντική εμπειρία για να μπορεί να πάρει μια καλύτερη θέση.

 

[Jack of Spades]

Και ερχομαι κ ρωταω ποια η λυση τοτε;

Αν και η «λύση» δεν είναι κάτι που θα δώσει κάποιος στο πιάτο σε κανέναν, γενικά θα πρότεινα τα εξής σ' όποιον κάνει τέτοιες σκέψεις:
1)Αν δεν έχετε καταφέρει να γίνετε «κάποιοι» στον τομέα σας στη χώρα σας, δεν έχει νόημα να ψάχνεστε να το κάνετε σ' άλλες χώρες, αφενός γιατί δε θα εισπράξετε τον ανάλογο σεβασμό, δε θα έχετε την ανάλογη εξέλιξη κ.λπ. εκεί που θα πάτε κι αφετέρου γιατί αν μετά γίνει τ' οτιδήποτε και χρειαστεί να γυρίσετε πίσω δε θα βρείτε καμία πόρτα ανοιχτή...
2)Σεβαστείτε τις θυσίες και τους κόπους τους δικούς σας και των γονέων σας: μη μιλάτε π.χ. για μεταπτυχιακά χιλιάδων ευρώ σε ξένα πανεπιστήμια (συν το κόστος απώλειας εισοδήματος κ.λπ.) λες και θα τα πληρώσετε με φιστίκια ή αγκαλίτσες...ήδη όσοι έχετε ένα πτυχίο Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σας έχει κοστίσει ένα σωρό λεφτά (ακόμη και «δωρεάν» αν σπουδάσατε σ' Ελληνικό Δημόσιο Α.Ε.Ι.) που πρέπει τουλάχιστον να τ' αποσβέσετε, οπότε κρατήστε όσο γίνεται τις αποταμιεύσεις σας κι επενδύστε τις σε κάτι που θ' αποδώσει σίγουρα μακροπρόθεσμα (γιατί, όπως προανέφερα, σύνταξη δε θα πάρετε από πουθενά αλλού πέρα απ' τα δικά σας χρήματα) κι όχι σε μεταπτυχιακά που πλέον έχει κι η κουτσή Μαρία και δε θα σας δώσουν κανένα «edge» στην αγορά εργασίας...κι αν κάποιος εργοδότης (στην Ελλάδα ή το εξωτερικό) σας θέλει να έχετε τ' οποιοδήποτε extra χαρτί (έχω δει σε αγγελία π.χ. να ζητάνε quality engineer να 'χει πιστοποιήσεις σε Μ.Κ.Δ. σε ισχύ που κοστίζει 1-2 χιλιάρικα η καθεμιά για κάθε μέθοδο ελέγχου) να επενδύσει σ' εσάς και να τα πληρώσει αυτός για σας από την τσέπη του ή/και να πάει να τα πάρει απ' το Λ.Α.Ε.Κ. ή οπουδήποτε αλλού!
3)Μη σπάτε τα κεφάλια σας για το «τι θέλει», «πως με θέλει» και τα σχετικά ο κάθε Γερμανός, Ολλανδός, Βέλγος κ.ο.κ. εργοδότης για ν' ασχοληθεί μαζί σας, φροντίστε να είστε οι καλύτεροι στον τομέα σας κι αξιοπρεπείς στις αλληλεπιδράσεις σας μαζί τους (π.χ. σε μια συνέντευξη) κι αν σας έχουν ανάγκη θ' ασχοληθούν (κι όταν αυτό συμβεί θα είστε σε πλεονεκτική θέση), αν όχι μη σώσουν!

ωραιο σεναριο αλλα ξεκινησα πληροφορικη και δεν το αλλαζω για τιποτα , το θεμα ειναι απο δω και περα τι κανω χωρις κονε και μιζες

Από 'δω και πέρα θ' αναλάβεις την ευθύνη της επιλογής σου και θα κολυμπήσεις στα (βαθιά ομολογουμένως) νερά που επέλεξες να κολυμπήσεις μαζί με τους αμέτρητους άλλους «κολυμβητές», τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο...

...εκτός αν μιλάμε για τις ελάχιστες χώρες και ειδικότητες που και με μισθό junior είσαι σχετικά άνετα.

Δεν υπάρχει πουθενά αυτό (τουλάχιστον στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α.) και στο Λουξεμβούργο να πας τραπεζίτης θα ζοριστείς με junior δουλειά/μισθό...

 

[nPb]

Αν και η «λύση» δεν είναι κάτι που θα δώσει κάποιος στο πιάτο σε κανέναν, γενικά θα πρότεινα τα εξής σ' όποιον κάνει τέτοιες σκέψεις:
1)Αν δεν έχετε καταφέρει να γίνετε «κάποιοι» στον τομέα σας στη χώρα σας, δεν έχει νόημα να ψάχνεστε να το κάνετε σ' άλλες χώρες, αφενός γιατί δε θα εισπράξετε τον ανάλογο σεβασμό, δε θα έχετε την ανάλογη εξέλιξη κ.λπ. εκεί που θα πάτε κι αφετέρου γιατί αν μετά γίνει τ' οτιδήποτε και χρειαστεί να γυρίσετε πίσω δε θα βρείτε καμία πόρτα ανοιχτή...

Αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Όποιος μέχρι τα 22 του δεν έχει διαπρέψει σε κάτι στην Ελλάδα γιατί να διαπρέψει στα 24 στο εξωτερικό; Δεν λέω ότι δεν γίνεται αλλά πρέπει κάποτε οι νέοι φοιτητές να σκεφτούν ότι πηγαίνοντας έξω θα έχουν να ανταγωνιστούς χιλιάδες μετανάστες άλλων χωρών και τους ντόπιους. Πάντα σε ότι και να κάνουν, οι ντόπιοι θα είναι πιο χαλαροί, ενημερωμένοι και πολλές πιο πετυχημένοι. Οι ντόπιοι ζουν στη χώρα τους. Ξέρουν το σύστημά τους. Αν στην Ελλάδα υπάρχουν δυσκολίες και κλειστές πόρτες, σκεφτείτε πόσες πόρτες είναι κλειστές επειδή απλά κάποιος είναι ξένος. Έχει τη στάμπα του μετανάστη, του ξένου. Το επώνυμο χτυπάει άσχημα, όσο φιλικοί να είναι, δεν υπάρχει το σημείο αναφοράς που είναι η πατρίδα, η ίδια γλώσσα, η ίδια κουλτούρα.

Το ίδιο άκουσα και από την διαπρεπή Ιστορικό-Καθηγήτρια Βυζαντινολογίας Γλύκατζη-Αρβελέρ που είχε παντρευτεί Γάλλο και κατάφερε να φτάσει στα ανώτατα στρώματα της Γαλλικής κοινωνίας. Έκανε απίστευτες γνωριμίες μέσα από το έργο της και αφήνει σπουδαία κληρονομιά στην Ευρωπαϊκή διάσταση του Βυζαντινού πολιτισμού. Όμως την αλήθεια της, την είπε αυτολεξί: «ήμουν η ξένη που τους έκανα τη δουλειά που ήθελαν». Το Ελληνίδα ήταν απλά μια γλωσσική προσθήκη στο ξένη. Οι Γάλλοι, δεν τη θεώρησαν ποτέ Γαλλίδα, δηλαδή, αυτονόητα ενσωματωμένο μέλος της κοινωνίας τους.

2)Σεβαστείτε τις θυσίες και τους κόπους τους δικούς σας και των γονέων σας: μη μιλάτε π.χ. για μεταπτυχιακά χιλιάδων ευρώ σε ξένα πανεπιστήμια (συν το κόστος απώλειας εισοδήματος κ.λπ.) λες και θα τα πληρώσετε με φιστίκια ή αγκαλίτσες...ήδη όσοι έχετε ένα πτυχίο Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σας έχει κοστίσει ένα σωρό λεφτά (ακόμη και «δωρεάν» αν σπουδάσατε σ' Ελληνικό Δημόσιο Α.Ε.Ι.) που πρέπει τουλάχιστον να τ' αποσβέσετε, οπότε κρατήστε όσο γίνεται τις αποταμιεύσεις σας κι επενδύστε τις σε κάτι που θ' αποδώσει σίγουρα μακροπρόθεσμα (γιατί, όπως προανέφερα, σύνταξη δε θα πάρετε από πουθενά αλλού πέρα απ' τα δικά σας χρήματα) κι όχι σε μεταπτυχιακά που πλέον έχει κι η κουτσή Μαρία και δε θα σας δώσουν κανένα «edge» στην αγορά εργασίας...κι αν κάποιος εργοδότης (στην Ελλάδα ή το εξωτερικό) σας θέλει να έχετε τ' οποιοδήποτε extra χαρτί (έχω δει σε αγγελία π.χ. να ζητάνε quality engineer να 'χει πιστοποιήσεις σε Μ.Κ.Δ. σε ισχύ που κοστίζει 1-2 χιλιάρικα η καθεμιά για κάθε μέθοδο ελέγχου) να επενδύσει σ' εσάς και να τα πληρώσει αυτός για σας από την τσέπη του ή/και να πάει να τα πάρει απ' το Λ.Α.Ε.Κ. ή οπουδήποτε αλλού!

Πιστεύω ότι μελλοντικά πολλές ασφαλιστικές εταιρίες θα παρέχουν μηνιαία κάρτα κοινωνικής ασφάλισης κάτι σαν την κάρτα μονάδων χρόνου επικοινωνίας. Καθώς πολλοί πλέον δεν έχουν σταθερή δουλειά και άρα, δεν πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές μπορεί να υπάρχει και μια τέτοια λύση. Εναλλακτικά, αυτή η λύση είτε η άλλη που αναφέρεις, θα έχουμε φτωχούς συνταξιούχους με κάποιο ακριβό μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, οι οποίοι θα έχουν επιστρέψει από το εξωτερικό στην Ελλάδα του 2035-2040.

3)Μη σπάτε τα κεφάλια σας για το «τι θέλει», «πως με θέλει» και τα σχετικά ο κάθε Γερμανός, Ολλανδός, Βέλγος κ.ο.κ. εργοδότης για ν' ασχοληθεί μαζί σας, φροντίστε να είστε οι καλύτεροι στον τομέα σας κι αξιοπρεπείς στις αλληλεπιδράσεις σας μαζί τους (π.χ. σε μια συνέντευξη) κι αν σας έχουν ανάγκη θ' ασχοληθούν (κι όταν αυτό συμβεί θα είστε σε πλεονεκτική θέση), αν όχι μη σώσουν!

Οι ξένοι τη δουλειά τους θέλουν κάνουν. Ξέρουν ότι υπάρχει ανακυκλώσιμη μάζα ανθρώπων από φτωχές ή αναπτυσσόμενες χώρες ή χώρες με αργό ρυθμό ανάπτυξης. Δεν τους κάνει ο Μιχάλης, θα πάρουν τον Arsham ή τον Juan. Πάντως ο μέσος δυτικός έχει βρει το ρυθμό του, τη δουλειά του, ξέρει τα μυστικά της χώρας του ώστε να κάνει στοχευμένες σπουδές, την πρακτική του τότε που πρέπει κτλ και φυσικά αποφεύγει δουλειές που έχουν παγίδες. Αυτές οι δουλειές πλασσάρονται σε αλλοδαπούς.

Υπάρχει μια πολιτική σκοπιμότητα των ανεπτυγμένων χωρών οι οποίες δημιουργούν θέσεις εργασίας για να κινείται η οικονομία και το συνάλλαγμα, και όχι απαραίτητα επειδή υπάρχει έλλειψη υπαλληλικού δυναμικού. Γι' αυτό και οι περισσότερες θέσεις που απαιτούν κάποιο portfolio πτυχίων-δεξιοτήτων-πιστοποιήσεων όπως για παράδειγμα, σε τράπεζες, χρηματοοικονομικά funds, εταιρίες ΙΤ, δημοσιεύουν ψεύτικες αγγελείες για συλλογή στατιστικών στοιχείων, δημοσιεύουν θέσεις μόνο για εσωτερική προαγωγή ή θέσεις που προωθείται κάποιο βύσμα αλλά η θέση του θα είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να εξελιχθεί χωρίς ζημιά, ή ακόμη και θέσεις εργασίας που προκύπτουν από μερίσματα και δεν αποτελούν άμεση ανάγκη. Γι' αυτό και οι θέσεις αυτές επανεκδίδονται, ενώ απολύεται προσωπικό, ή μπορεί να δεις την ίδια αγγελία ως entry, junior, είτε ως senior level ανάλογα τι παιχνίδι κάνουν οι HR. Επίσης μπορεί να προσλάβουν κάποιον ξένο μόνο και μόνο για να δοκιμάσουν αν η θέση αυτή κολλάει με την τρέχουσα εταιρική εικόνα. Ο ξένος στην ανάγκη του να προσφέρει την εργασία του, θα δουλέψει, θα αναλωθεί, θα τον κάψουν με την υπερεργασία, και στο τέλος θα τον απολύσουν επειδή όπως λένε συχνά "δεν ταίριαξε με την εταιρική κουλτούρα". Αν δεν τον απολύσουν, θα τον πετάξουν με ευγενικό τρόπο (π.χ. ανύπαρκτη καθοδήγηση, απουσία ευκαιριών εξέλιξης).

Από 'δω και πέρα θ' αναλάβεις την ευθύνη της επιλογής σου και θα κολυμπήσεις στα (βαθιά ομολογουμένως) νερά που επέλεξες να κολυμπήσεις μαζί με τους αμέτρητους άλλους «κολυμβητές», τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο... Δεν υπάρχει πουθενά αυτό (τουλάχιστον στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α.) και στο Λουξεμβούργο να πας τραπεζίτης θα ζοριστείς με junior δουλειά/μισθό...

Όπως είπα πιο πάνω, δεν υπάρχει σταθερή δουλειά και φυσικά οι περισσότερες θέσεις εργασίας δεν έχουν σχεδιασμένο προφίλ καθηκόντων. Οι εταιρίες σκοπίμως κρατάνε τις θέσεις με ασαφή ρόλο, ώστε να μην μπορεί ποτέ να είναι ο κάθε υποψήφιος σίγουρος για την δουλειά του, να μην μπορεί να μάθει ακριβώς τα μυστικά της εταιρίας που εργάζεται, να μην υπάρχει δυνατότητα επαγγελματικής οικειότητας και αφετέρου να βγάζουν προμήθεια οι HR με τη δημιουργία θέσεων φάντασμα, που να απευθύνονται σε άτομα entry level αλλά και με εμπειρία senior level για να κερδίσουν περισσότερα όταν θα πουλήσουν τον εργαζόμενο.

 

[GeorgePap2003]

οχι ακομα στις αρχες ειμαι

Καλά έκανες,θα αρχίσω και γω σύντομα ξανά γερμανικά! Είχα φτάσει επίπεδο Α2 στη Γ γυμνασίου και έκανα Β1 Α και Β λυκείου αλλά δεν έδωσα Β1 ποτέ! Λόγω Κόβιντ (τεράστια ιστορία)

Δεν θυμάμαι τίποτα-θυμάμαι ελάχιστα πράγματα! Έχω να χρησιμοποιήσω τη γλώσσα 5 χρόνια (δυστυχώς)

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 9 Ιανουαρίου 2025

Παντού χρειάζεται το κονέ.

Το κόνε ή το χτίζεις ή το αποκτάς μέσω κληρονομίας

Το να χτίσεις όμως κονέ-networking σε οποιαδήποτε χώρα της Κ.Ευρώπης είναι πολύ πιο εύκολο από την Ελλάδα ειδικά αν το κάνεις μέσα από μαστερ ή γενικά κάποιο πτυχίο. Η διασύνδεση με τη αγορά που έχει ένα μέσο πανεπιστήμιο στη Ολλανδία εδώ το έχει το καλύτερο (και αν) πχ ΟΠΑ

Εδώ δεν υπάρχουν και πολλές ευκαιρίες να το χτίσεις δυστυχώς ακόμα και αν είσαι σε μια μητρόπολη όπως η Αθήνα. Για επαρχία δεν το συζητώ...από θέμα networking είσαι στο μειον

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 9 Ιανουαρίου 2025

Για εμένα αν κάποιος είναι αποφασισμένος να πάει έξω είτε από πριν τελειώσει το προπτυχιακό ψάχνει μεταπτυχιακά έξω για να φύγει κατευθείαν μόλις τελειώσει(θέλει λεφτά όμως ή δουλειά εκεί παράλληλα με το μεταπτυχιακό και στρίμωγμα)

Αυτό μπορούν να το κάνουν ελάχιστοι στην Ελλάδα όταν καλά καλά δεν μπορούν να κάνουν μια μικρή αποταμιευση. Αν πας κατευθειαν έξω μετά το προπτυχιακό πιθανότατα έχεις και τα αντίστοιχα χρήματα και γνωριμίες για να ζήσεις Ελλάδα

Το κακό με αυτό το πλάνο είναι ότι θα είσαι πολύ πίσω από τον αντίστοιχο συνομήλικο σου.

Όντως ισχύει αυτό αλλά δεν μπορείς να κάνεις και αλλιώς! Αν πας να διεκδικήσεις μια θέση entry level πχ στη Γερμανία και δεν ξέρεις Γερμανικά ή ακομα και αν ξέρεις Γερμανικά δεν έχω δει πολλές θέσεις χωρίς προυπηρεσία απο πίσω

Το concept είναι ότι μέσω το μαστερ θα μπορέσεις να έχεις μια καλύτερη επαφή με την αγορά της εκάστοτε χώρας και καλύτερο networking

οπότε κρατήστε όσο γίνεται τις αποταμιεύσεις σας

Με κόστος ζωής στα 1200 στην Αθήνα και μισθο 1000 ευρω και αν για ποια αποταμιευση μιλάμε; Τι είναι αυτό τρώγεται;

Όποιος μέχρι τα 22 του δεν έχει διαπρέψει σε κάτι στην Ελλάδα γιατί να διαπρέψει στα 24 στο εξωτερικό;

• Η ηλικία δεν είναι κριτήριο επιτυχίας: Στα 22 είσαι ακόμα στην αρχή. Οι περισσότεροι βρίσκουν τον δρόμο τους αργότερα (π.χ. Bezos στα 30).
• Το περιβάλλον μετράει: Στην Ελλάδα οι ευκαιρίες είναι περιορισμένες. Στο εξωτερικό, με σχετική αξιοκρατία και πόρους, μπορεί να αναδειχθείς (υπάρχουν άπειρα παραδείγματα Ελλήνων που πέτυχαν)
• Ανάπτυξη με τον χρόνο: Στα 24 έχεις ωριμάσει, έχεις αποκτήσει εμπειρίες και αυτοπεποίθηση που δεν είχες στα 22.
• Επιτυχία = σωστές συνθήκες: Το ταλέντο σου μπορεί να φανεί όταν μπεις σε ένα υποστηρικτικό σύστημα στο εξωτερικό.
  

  για μεταπτυχιακά χιλιάδων ευρώ σε ξένα πανεπιστήμια (συν το κόστος απώλειας εισοδήματος κ.λπ.) λες και θα τα πληρώσετε με φιστίκια ή αγκαλίτσες.

  Το μέσο μάστερ στη Ελλάδα που αφορά business ή ΙΤ κοστίζει μινιμουμ 3500 ευρώ και τα περισσότερα προγράμματα είναι βασισμένα στη δεκαετία 2000-2010​

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 9 Ιανουαρίου 2025

Έχει τη στάμπα του μετανάστη, του ξένου.

• Μπορεί να ξεκινάς ως outsider, αλλά έχεις περισσότερες πιθανότητες να αναδειχθείς από ό,τι σε μια "κλειστή" κοινωνία όπως η ελληνική.
• Στο εξωτερικό, το σύστημα δίνει ευκαιρίες – αρκεί να τις αρπάξεις

 

[nPb]

Εδώ δεν υπάρχουν και πολλές ευκαιρίες να το χτίσεις δυστυχώς ακόμα και αν είσαι σε μια μητρόπολη όπως η Αθήνα. Για επαρχία δεν το συζητώ...από θέμα networking είσαι στο μειον

Μπορεί να το έχω ξαναπει.

Θυμάμαι μια φορά όταν έγιναν 2-3 σειρές ομιλιών από την alumni κοινότητα του μεταπτυχιακού μου, όπου οι ομιλητές δούλευαν σε καλές θέσεις στο αντικείμενο του Finance, ενώ τους έγιναν στοχευμένες ερωτήσεις από τους φοιτητές, απέφυγαν να απαντήσουν. Δεν απάντησαν πώς έγινε η γέφυρα σύνδεσης με τις σπουδές Μαθηματικών με το ιδιαίτερο περιβάλλον της Τράπεζας. Αντιθέτως θεώρησαν την ερώτηση ακατανόητη. Εκεί μετά, από την στάση του σώματός τους, κατάλαβα πολλά για το πως αρκετοί κάνουν μια καριέρα. Ξαναλέω ότι δεν είναι όλοι έτσι, αλλά υπάρχει και αυτή η πλευρά. Το αστείο ήταν ότι όλοι τους ήταν Αυστριακοί με ποσοστό περίπου 6-7 άτομα να είναι αλλοδαποί.

 

[GeorgePap2003]

ενώ τους έγιναν στοχευμένες ερωτήσεις από τους φοιτητές, απέφυγαν να απαντήσουν. Δεν απάντησαν πώς έγινε η γέφυρα σύνδεσης με τις σπουδές Μαθηματικών με το ιδιαίτερο περιβάλλον της Τράπεζας. Αντιθέτως θεώρησαν την ερώτηση ακατανόητη.

Το αστείο ήταν ότι όλοι τους ήταν Αυστριακοί με ποσοστό περίπου 6-7 άτομα να είναι αλλοδαποί.

το ίδιο έπαθα στο business day μιας από τις Big4! Η ερώτηση ήταν αν θα ήταν καλύτερα κάποιος να κάνει μαστερ για να πάρει απαλλαγές από το ACCA + κάποια εμπειρία από πρακτική/ες ή κάποιο λογιστικό γραφείο. Απάντησαν κατηγορηματικά πως ΟΧΙ κυρίως για το 1ο ! Χωρίς να δώσουν διευκρινήσεις. Η πλάκα είναι ότι όσοι το είπαν αυτό κατέχουν μεταπτυχιακό τίτλο στην ελεγκτική και ο director τους μόλις τελείωσε το PhD του στο ΟΠΑ

Το ακόμα πιο αστείο ήταν ότι είδα τα προφιλ τους στο Linkedin και από τους 6 οι 5 είχαν τελειώσει ιδιωτικά σχολεία στα ΒΠ. Ο 6ος "δούλευε" από τα 18 του σαν βοηθός λογιστή σε λογιστικό γραφείο που αυτός που το είχε "όλως τυχαίως" είχε ίδιο επίθετο με εκείνον...

 

[Jack of Spades]

Με κόστος ζωής στα 1200 στην Αθήνα και μισθο 1000 ευρω και αν για ποια αποταμιευση μιλάμε; Τι είναι αυτό τρώγεται;

Έχεις πιάσει το σενάριο «Αθήνα μ' ενοίκιο» και δε λες να ξεκολλήσεις απ' αυτό...

 

[GeorgePap2003]

δε λες να ξεκολλήσεις απ' αυτό...

Αφού Αθήνα μένω και οι δουλειές εδώ είναι τι να κάνουμε τώρα...

Πάτρα πχ με το ζόρι έχουν 2 νοσοκομεία

Για άλλες επαρχιακές πόλεις γελάω ή νησιά

 

[Jack of Spades]

Αφού Αθήνα μένω και οι δουλειές εδώ είναι τι να κάνουμε τώρα...

Τότε κάτσε με τους δικούς σου (μέχρι να φτάσεις ένα Χ μισθό) ή βρες συγκάτοικο ή/και μείνε παραέξω (Μαγούλα ή Μάνδρα ξέρω 'γω)...ή μήπως νομίζεις ότι με τον αντίστοιχο εκεί junior/mid μισθό θα ζεις μόνος σε κάνα σπίτι/γειτονιά της προκοπής;

Για άλλες επαρχιακές πόλεις γελάω ή νησιά

Και κάτι αμπελουργοί στην Κρήτη που συνάντησα τις προάλλες γελούσαν μ' εσάς, τι να κάνουμε, ο καθείς και τα «κόλπα» του!

 

[back2967]

Αυτό μπορούν να το κάνουν ελάχιστοι στην Ελλάδα όταν καλά καλά δεν μπορούν να κάνουν μια μικρή αποταμιευση. Αν πας κατευθειαν έξω μετά το προπτυχιακό πιθανότατα έχεις και τα αντίστοιχα χρήματα και γνωριμίες για να ζήσεις Ελλάδα

Εξαρτάται.

Υπάρχουν χώρες όπως οι Σκανδιναβικές πχ Σουηδία, Δανία που δεν έχουν δίδακτρα στα μεταπτυχιακά για Ευρωπαίους πολίτες και στους Ευρωπαίους φοιτητές δίνει το κράτος τους και επίδομα.

Αυτό σε συνδυασμό με μια part time δουλειά καλύπτει τα έξοδα. Εχω γνωστό που έκανε μεταπτυχιακό έτσι Δανία χωρίς να πάρει φράγκο από τους γονείς του γιατί δεν είχαν να του δώσουν. Δεν είναι άνετο οκ αλλά αν κάποιος το θέλει γίνεται.
Αλλά όχι ότι στην Ελλάδα δεν θέλει λεφτά το μεταπτυχιακό. Βάλε δίδακτρα, βάλε και νοίκι αν είναι σε άλλη πόλη...

Όντως ισχύει αυτό αλλά δεν μπορείς να κάνεις και αλλιώς! Αν πας να διεκδικήσεις μια θέση entry level πχ στη Γερμανία και δεν ξέρεις Γερμανικά ή ακομα και αν ξέρεις Γερμανικά δεν έχω δει πολλές θέσεις χωρίς προυπηρεσία απο πίσω

Το concept είναι ότι μέσω το μαστερ θα μπορέσεις να έχεις μια καλύτερη επαφή με την αγορά της εκάστοτε χώρας και καλύτερο networking

Μα αυτό λέω και εγώ.

Η θα πας για master εκεί και μετά junior θέση για να ανέβεις αλλά κατευθείαν όμως χωρίς να χάσεις χρόνο από δω και από εκει ή θα πας μεγαλύτερος με εμπειρία για κάτι καλύτερο από entry level θέση.

 

[Guest 881237]

μείνε παραέξω (Μαγούλα ή Μάνδρα ξέρω 'γω)

Μη νομίζεις κι εδώ πανάκριβα είναι δυστυχώς η καλύτερη κ πιο γρήγορη λύση για να κάνει κάποιος αποταμίευση είναι να μένει με τους γονείς του μέχρι να πετύχει τον (οικονομικό ) στόχο του !

 

[Valder]

Τότε κάτσε με τους δικούς σου (μέχρι να φτάσεις ένα Χ μισθό) ή βρες συγκάτοικο ή/και μείνε παραέξω (Μαγούλα ή Μάνδρα ξέρω 'γω)...ή μήπως νομίζεις ότι με τον αντίστοιχο εκεί junior/mid μισθό θα ζεις μόνος σε κάνα σπίτι/γειτονιά της προκοπής;

Άλλο ειναι να πληρώνεις το 1/3 του εισοδήματός σου για σπίτι στην Αγγλία κι άλλο τα 2/3 του εισοδήματος για Αθήνα.

Και κάτι αμπελουργοί στην Κρήτη που συνάντησα τις προάλλες γελούσαν μ' εσάς, τι να κάνουμε, ο καθείς και τα «κόλπα» του!

Το να μη γελάει κανένας με κανέναν παίζει;

Βαρέθηκα να βλέπω να το παίζουν αρχονταράδες μενουμε Ελλάδα άνθρωποι που έχουν:

α) Σπίτι απο μπαμπα μαμά
β) Δουλειά απο μπαμπά ή βύσμα από κόμμα
γ) Γνωριμίες ή ψήφο στη ΝΔ για να συντηρείται το μηνιατικο
δ) Ολα αυτά με την προκλητική άνεση στο 20λεπτο με το πόδι ή το αμάξι
ε) Να μην κινδυνευσαν ποτε ουτε με απόλυση (ειτε γιατι ειναι ΕΛΕΠ και τα τσεπωνουν, ειτε γιατι ειναι βαλτοί απο τη ΝΔ)

Και να γυρίζουν να λένε σε άλλους:

α) Γιατι δεν δουλεύεις για 1200, κανε υπομονη με τα ενοικια των 1000
β) Βγες 2 ωρες μακριά και δουλευε απο το ξημέρωμα, μεινε σε καμια παρακμιακη περιοχή με τους γύφτους
γ) Αμα δεν έχεις γινει καποιος μεχρι τότε, αμα δεν εχεις βγαλει τοσα μεχρι τοτε, αμα αμα αμα.

Εσάς ποιός σας έκανε μάγκες και τη λέτε στα νεα παιδιά με τοση άνεση;


Μη του λες τι να κάνει ή τι να μην κάνει. Πες του "έκανα κονέ με τον τάδε και ανέβηκα και θα στον γνωρίσω να ανέβεις κι εσυ"

Ειδάλλως άστον να πάρει το αεροπλάνο να φυγει να παει καπου καλύτερα.

Γιατι αυτος δεν εχει τα κονέ του Τζακ ούτε αλλων νεοδημοκρατων εδω μεσα που ολη μερα "δουλεύουν" κι όλη μερα ποστάρουν.

Εγω που ξυνω το πετσί μου σπίτι μου όλη μέρα, λιγότερο αλαζόνας είμαι και τους καταλαβαίνω καλύτερα.

Εσυ ο επιτυχημένος, δεν μπορείς να καταλάβεις τις αγωνίες τους;

Αν είσαι αυτοδημιούργητος όντως και επιτυχημένος όντως, δε θα υπάρχει αναγκη για αλαζονεία.

 

[Jack of Spades]

Άλλο ειναι να πληρώνεις το 1/3 του εισοδήματός σου για σπίτι στην Αγγλία κι άλλο τα 2/3 του εισοδήματος για Αθήνα.

α)1.000€ το μήνα για τ' Αθηναϊκά δεδομένα δεν είναι «εισόδημα», είναι «χαρτζιλίκι» (τ' ότι κάποιοι κάθονται και δουλεύουν για τόσα ακόμη και με πτυχία προϋπηρεσία κ.λπ. είναι δικό τους θέμα), β)έχεις ζήσει Αγγλία τα τελευταία λίγα χρόνια ή απλά μπήκες στο numbeo είδες 5-6 νούμερα κι έβγαλες ένα συσχετισμό απ' το στομάχι σου έτσι για να γράψεις κάτι;

Βαρέθηκα να βλέπω να το παίζουν αρχονταράδες μενουμε Ελλάδα άνθρωποι που έχουν:

Κι εγώ βαρέθηκα την άλλη πλευρά (που συν τις άλλοις συνήθως ομιλεί εκ πεποιθήσεων κι όχι εκ πείρας) αλλά όπως βλέπεις ούτε διαμαρτύρομαι ούτε θέμα το κάνω ούτε κλαψουρίζω εδώ κι εκεί!
Κι αν νομίζεις ότι του (κάθε) Jack του χάρισε κανένας την άνεση κ.λπ. που έχει άλλαξε πλευρό να μην πιαστείς!