Η εμπιστοσύνη πολλες φορές οπως ειπα καταλήγει σε επανάπαυση και αδιαφορία. Ίσως οχι στην δική σου περίπτωση, και γι αυτό σου αρέσει και το σέβομαι. Μακάρι να έχεις βρει τις ισορροπίες σου. Ο κόσμος ομως συνηθως δεν είναι έτσι.
Γι΄αυτό σου είπα παραπάνω ότι βλέπουμε το θέμα υπό διαφορετικό πρίσμα.
Σίγουρα οφείλεται στο διαφορετικό mindset και προσθετικά οφείλεται και στις διαφορετικές εμπειρίες που έχει ο καθένας μας.
Για μένα η ευφορία που προκύπτει από την εμπιστοσύνη και το ουσιώδες, βαθύ δέσιμο δύο ανθρώπων, κάθε άλλο παρά επίπλαστη και τυφλωτική είναι.
Είναι πέρα για πέρα αληθινή και ξεκάθαρη.
Και αυτή η απίστευτη δύναμη με την οποία σε μπολιάζει, είναι τόσο ζωντανή που μετουσιώνεται σε έργα.
Παραδείγματος χάριν (ό,τι μου ήρθε πρώτο στο μυαλό θα πω, μην το πάρεις τοις μετρητοίς αλλά νομίζω ότι θα καταλάβεις τι εννοώ):
Είμαι άνθρωπος που όταν θέτω έναν στόχο, θα κάνω τα πάντα για να τον πετύχω. Δεν λοξοδρομώ.
Θα τον πετύχαινα λοιπόν ακόμα και αν ήμουν μόνη μου.
Η διαφορά του να είμαι με κάποιον με τον τρόπο που θέλω, θα μου έδινε την δύναμη να τον πετύχω στον
άριστο βαθμό του.
Είναι αυτή η θετική ανταλλαγή ενέργειας, δεν ξέρω πως αλλιώς να σου το περιγράψω.
Η διεκδίκηση είναι η φροντίδα για την διατήρησή και για την εκτίναξή του στο μέγιστο ύψος που μπορεί να φτάσει.
Και πολλές φορές νομίζεις ότι έφτασες και όμως έχει κι άλλο.
Πόσο τέλειο είναι αυτό, μα πόσο τέλειο...
Εκεί να δεις πόσα άλματα θα κάνει η καρδιά σου...
Υπάρχει περίπτωση αυτό που σου λέω να γίνει με ζηλίτσες και μουτράκια και πεισματάκια και ελέγχους και αμφιβολίες και δυσπιστίες και δισταγμούς και αβεβαιότητα για την αλήθεια του ανθρώπου σου;
Για μένα, κατηγορηματικά όχι.
Είναι το εντελώς αντίθετο απ΄αυτό που θέλω.
Τώρα θα μου πεις τι γίνεται αν μια τέτοια σχέση σαν αυτήν που περιγράφω, αναγκαστεί για τους χ λόγους, να λήξει.
Θάνατος εν ζωή, είναι.
Και πάλι όμως για το ίδιο θα ξαναπροσπαθούσα.
Anyway, κουβέντα να γίνεται.
Ο καθένας πορεύεται με τον τρόπο που θέλει που τον ικανοποιεί και που είναι εντάξει με τον εαυτό του.