Θες να πεις, δηλαδή, ότι δεν έχουν βάση; Άσε τη σωρεία φιλοσόφων (με τη μεγαλύτερη επιρροή στο δυτικό -κιόλας- πνεύμα), όπως Αριστοτέλης, Πλάτων και Χομπς (μεταξύ πολλών άλλων), που κατέκριναν (άλλος με το γάντι κι άλλος με τη σιδερογροθιά) τη Δημοκρατία, για το βασικότερο λόγο, ότι δηλαδή ο ηλίθιος λαός δεν έχει καμιά δουλειά να αποφασίζει για την τύχη του, και δες το ιστορικά: Ο σταδιακός εκφυλισμός του κόσμου και των αξιών που πρεσβεύουμε ξεκίνησε από τη Γαλλική Επανάσταση, η οποία ουσιαστικά σηματοδότησε το τέλος της μοναρχίας, του τελειότερου πολιτεύματος.
Μα και στο τώρα να πας και να δεις από τρανταχτά παραδείγματα, ο μοναδικός τρόπος να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές είναι η απολυταρχία. Όλα τα «ακροδεξιά» κόμματα είναι συστημικά και θα κάνουν τα πάντα για να κερδίσουν την εξουσία και να μείνουν σε αυτή. Απλά θα έχεις μια πιο νορμάλ κατάσταση, τίποτα παραπάνω. Μια παράταση της τελειωτικής παρακμής. Χώρια που η δημοκρατία έχει (και αυτό) το αρνητικό, να είναι τελείως γραφειοκρατική και να πρέπει να περνάνε νόμοι επί νόμων με αχρείαστη χαρτούρα και χάσιμο χρόνου, με μεγάλη δε πιθανότητα, ακόμα και γνήσιος να είναι κάποιος πολιτικός, να μην μπορεί να κάνει αυτό που θέλει. Ο κόσμος γυρνάει σε παλιές εποχές, θέλει ηγέτες που αναλαμβάνουν δράση, που παίρνουν πρωτοβουλίες και αποφασίζουν ηγετικά, χωρίς να περιμένουν την έγκριση χοντροκώληδων παράσιτων.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που έχει τόσο ρεύμα ο Τραμπ. Χτυπάει κατευθείαν σε κάτι αρχέγονο μέσα μας, το αρχέτυπο του Βασιλιά. Η φύση εξισορροπείται και πάλι και ένα μέρος αυτής της εξισορρόπησης είναι η επαναφορά στο αρσενικό στοιχείο, μιας και για δεκαετίες κυριάρχησε το θηλυκό. Και η δημοκρατία είναι θηλυκό στοιχείο.