Από την πρώτη στιγμή που θα σε επιλέξουν, είσαι υπό αυστηρό ghosting έλεγχο απόδοσης. Εξετάζουν μια σειρά φανερούς και αφανείς δείκτες. Ανά πάσα στιγμή μπορούν να σε κάνουν ότι θέλουν, γιατί ξέρουν ότι τα δικαιώματά σου είναι περιορισμένα. Αυτό που λέει η
@amarelia ισχύει. Σε βάζουν σε έναν πλαίσιο αναπροσαρμογής το οποίο δεν βγαίνει για να έχουν το άλλοθι της απόλυσης. Τηρούνται όλα τα πρωτόκολλα επικοινωνίας με το τυπικό των συσκέψεων μαζί σου ή χωρίς εσένα. Μετά θα σε καλέσουν σε μια σύσκεψη άδειας αίθουσας όπου ο HR μαζί με 1 ή 3 άτομα από την διοίκηση, κάποιον σπιούνο της ομάδας και σου ανακοινώνουν ψυχρά την απόφαση ενώ σε απειλούν εμμέσως ότι αν δεν υπακούσεις θα στραφούν στη νομική οδό ή στη χρήση της ασφάλειας του κτιρίου για την απομάκρυνσή σου από τον χώρο εργασίας. Από εκεί που ήσουν ο αγαπητός Δημήτρης, ξαφνικά έγινες ο κύριος τάδε και από εκεί και ύστερα, κάθε επικοινωνία μαζί σου γίνεται μέσω τυπικού email ενώ οι φράσεις περιορίζονται σε 1-2 με ρήματα που προκαλούν εκνευρισμό όπως want, must, ... κτλ. Μπορεί να σε βλέπουν στο διάλειμμα στην καντίνα και να μην σου μιλάνε ή να σε χαιρετάνε με το ηλίθιο χαμόγελο ευγένειας. Από τη στιγμή που σε βάζουν σε πλαίσιο αναπροσαρμογής το γυαλί έχει σπάσει. Δεν ήσουν ποτέ φίλος τους.
Οι περισσότεροι νέοι και ειδικά οι μετανάστες από χώρες που έχουν μια κουλτούρα εξωστρέφιας (π.χ. Μεξικό, Εκουαδόρ, Φιλιππίνες, Ισπανία, Ισημερινός, Βραζιλία, Συρία, Αίγυπτος, Κένυα) την πατάνε επειδή μπερδεύουν το friend με το friendly. Σε χώρες της δυτικής Ευρώπης είναι απλά friendly όσο διαρκεί ο εταιρικός χρόνος. Μιλάνε μαζί σου επειδή το θεωρούν μέρος του πληρωμένου χρόνου από τον μισθό και όχι επειδή θέλουν ειλικρινά να γνωριστούν μαζί σου στη δουλειά. Ακόμη και τα απογευματινά events δεξιοτήτων, ομιλιών, κοινωνικών δραστηριοτήτων για τους υπαλλήλους είναι μέρος της πρωινής δουλειάς. Πρέπει να ξέρεις που μιλάς, με ποιον μιλάς και γιατί μιλάς. Δεν υπάρχουν ειλικρινείς σχέσεις και φιλίες. Σε βλέπουν ως ανταγωνιστή αλλά το δικαιολογούν ότι είναι για το δικό σου καλό, αφού κάνεις μια ανταγωνιστική καριέρα συνεχούς εξέλιξης.
Ο
πραγματικός εαυτός σου είναι η μεγαλύτερη πατάτα ως soft-skill που λέγεται στον εταιρικό κόσμο. Ο πραγματικός εαυτός σου είναι αυτό που λένε όλοι οι recruiters να έχεις, αλλά αποτελεί την κύρια αιτία απόλυσης. Με έμμεσο τρόπο, ο πραγματικός εαυτός σου ξεκινάει όταν μπαίνεις στο σπίτι σου. Στη δουλειά είσαι απλά ο κύριος τάδε και θα πρέπει να «φορέσεις» έναν πραγματικό εαυτό που πρέπει να ταιριάζει με το προφίλ της επιχείρησης.
