Eπειδή δεν είμαι ειδικός, είχα παρακολουθήσει μια διάλεξη του καθηγητή Λιαντίνη που έλεγε ότι οι χριστιανοί στα χρόνια των Ρωμαίων φαίνονταν κοινωνικά απροσάρμοστοι επειδή πίστευαν σε μια θεωρία που ακύρωνε την εργασία, τους φόρους, τον ίδιο τον αυτοκράτορα. Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν μεταφορικές αρχές και ιδέες όταν η αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή θρησκεία βασιζόταν σε αγάλματα και θυσίες ζώων. Ο χριστιανισμός μιλούσε για την νίκη του ανθρώπου στο θάνατο και οι ρωμαίοι όπως και έλληνες της εποχής δεν κατανοούσαν τι σήμαινε αυτό ή γιατί θα έπρεπε να ακολουθήσουν τη θρησκεία ενός ρωμαίου κατοίκου της Γαλιλαίας (Ιησού) και αργότερα του Παύλου. Έβλεπαν μια κοινωνική αλλαγή στον κόσμο που ακολουθούσε αυτή τη θρησκεία χωρίς να καταλαβαίνουν τα βαθύτερα νοήματα ενώ έδιναν βάση στο πως να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην τάξη πραγμάτων. Αυξήθηκε για παράδειγμα ο αριθμός των ανεπάγγελτων που απλά πρόσμεναν να πάνε για δουλειά στη βασιλεία των ουρανών. Εκεί υπήρχε μια κακή ερμηνεία και λόγω του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου αλλά και των περιορισμένων εικόνων που είχαν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής.
Κοίτα, αυτό που λες εν μέρει ισχύει. Ο Χριστιανισμός έφερε επανάσταση σε εκείνη την εποχή γιατί εξίσωνε τον φτωχό με τον πλούσιο, τον μορφωμένο με τον αμόρφωτο κοκ. Κριτήριο για τον Χριστιανισμό αποτελεί το πόσο καλός Χριστιανός είναι και όχι η τάξη του ή τα εγκόσμια επιτεύγματά του. Και στην ουσία του απορρίπτει τον κόσμο της ύλης, αφού επικεντρώνεται στην ψυχή. Ο Ιησούς μεμφόταν την ανάγκη απόκτησης υλικών αγαθών (βλέπε παραβολή με τον πλούσιο) και την επικέντρωση στον μόχθο για τα επίγεια:
«Γι’ αυτό, λοιπόν, σας λέω: Μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι θα φάτε και τι θα πιείτε ούτε για το σώμα σας, τι θα ντυθείτε. Η ζωή δεν είναι σπουδαιότερη από την τροφή; Και το σώμα δεν είναι σπουδαιότερο από το ντύσιμο; Κοιτάξτε τα πουλιά που δε σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε συνάζουν αγαθά σε αποθήκες, κι όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει· εσείς δεν αξίζετε πολύ περισσότερο απ’ αυτά; Κι έπειτα, ποιος από σας μπορεί με το άγχος του να προσθέσει έναν πήχυ στο ανάστημά του; Και γιατί τόσο άγχος για το ντύσιμό σας; Ας σας διδάξουν τα αγριόκρινα πώς μεγαλώνουν· δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουν· κι όμως σας βεβαιώνω πως ούτε ο Σολομών σ’ όλη του τη μεγαλοπρέπεια δεν ντυνόταν όπως ένα από αυτά. Αν όμως ο Θεός ντύνει έτσι το αγριόχορτο, που σήμερα υπάρχει κι αύριο θα το ρίξουν στη φωτιά, δε θα φροντίσει πολύ περισσότερο για σας, ολιγόπιστοι; Μην έχετε, λοιπόν, άγχος και μην αρχίσετε να λέτε: “τι θα φάμε;” ή: “τι θα πιούμε;” ή: “τι θα ντυθούμε;” γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται το Θεό· ο ουράνιος όμως Πατέρας σας ξέρει καλά ότι έχετε ανάγκη απ’ όλα αυτά. Γι’ αυτό πρώτα απ’ όλα να επιζητείτε τη βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός του, κι όλα αυτά θα ακολουθήσουν. Μην αγωνιάτε, λοιπόν, για το αύριο, γιατί η αυριανή μέρα θα έχει τις δικές της φροντίδες. Φτάνουν οι έγνοιες τής κάθε μέρας». (Κατά Ματθαίον)
Και στις πρωτοχριστιανικές κοινότητες επικρατούσε μια τέτοια τάση, σαν την ανωτέρω, οπότε ήταν λογικό να ενοχλούνται οι της αυτοκρατορίας, γιατί τους έβλεπαν σαν τεμπέληδες ρέμπελους, συν τοις άλλοις. Υπήρχαν δε ακόμα πιο ακραίες εκφάνσεις, όπως αυτή των Καθαρών, όπου απέρριπταν μέχρι και την αναπαραγωγή. Πέρα δε από τους Αιρετικούς, ο Χριστιανισμός είναι υπέρ του μοναχισμού και ο μοναχισμός είναι κατά της συμμετοχής στην ανθρώπινη, εκκοσμικευμένη κοινωνία και την αναπαραγωγή, επίσης. Οπότε προφανώς τους είδαν (και) σαν αντισυστημικούς.
Βέβαια ο Χριστιανισμός, όπως κάθε θρησκεία, χωρίζεται σε αυτά που πιστεύει ο απλός λαός (επιφανειακά) και σε αυτά που πιστεύουν όσοι προσεγγίζουν το θέμα πιο εσωτερικά. Ε, στα πρώτα συγκαταλέγονται όσοι εκλαμβάνουν όλες τις διδαχές του Ιησού κυριολεκτικά (κάποια διδάγματα ήταν κυριολεκτικά, άλλα συμβολικά και αλληγορικά) και που ασχολούνται με κατώτερα πράγματα, όπως η θέση της Εκκλησίας για το σεξ, την ομοφυλοφιλία, τι είναι αμαρτία και τι όχι, πόσες μετάνοιες πρέπει να κάνεις για την κάθε αμαρτία κοκ και στη δεύτερη αυτοί που βιώνουν μια πραγματική σχέση με τον Θεό.
Όμως το θέμα είναι «ομοφυλοφιλία και ομοφοβία», όχι «Χριστιανισμός και ομοφυλοφιλία» και συνεχώς αναφέρεται εδώ ο Χριστιανισμός, η Εκκλησία και το παππαδαριό. Γι' αυτό αντιδρώ. Όχι ότι έχω καλή άποψη για την επίσημη Εκκλησία, γιατί όσο πιο υψηλά πας τόσο χαμηλότερα πέφτεις σε πνευματικότητα (μου είναι αδιανόητο να βλέπω μητροπολίτες με χρυσαφικά σαν τη μαντάμ Ζαϊρα ενώ ο Ιησούς ταξίδευε με γαϊδούρι και γεννήθηκε σε φάτνη). Αλλά είναι άλλο πράγμα η «Επίσημη Εκκλησία» από την πραγματική Εκκλησία, τη νύφη του Χριστού, που αποτελεί όλο το σώμα των Χριστιανών και τη Βασιλεία του Θεού.
