Πως μπορεις να χαρακτηρισεις εναν ανθρωπο που επιλεγει να συνεχισει την καθημερινοτητα του κουβαλωντας μια διαφωνια με ενα κοινωνικο συνολο ή με ενα ή δυο ανθρωπους συγκεκριμενα ακομα και σε προσωπικες του συζητησεις ?
Πως αντιλαμβανεται την έννοια "δεν ταιριαζουμε " ¨δεν συμφωνουμε " " δεν εχουμε κοινα συμφεροντα (οικονομικα) και αν αυτα ειναι ικανα να τους κατάταξη στου ασπονδους φιλους ,συγγενείς ή ακομα και εχθρους .
Επειτα πως αντιμετωπιζεις τετοιους εμμονικος ή και τοξικους ανθρωπους οταν επιμείνουν να εχουν μια τετοια αντιληψη ακομα και με το περασμα των ημερων-μηνων -χρονων ακομα και οταν ολα αυτα εχουν καταλαγιασει ?
Το ιδιο με εκεινους ?
Αξιζει ?
Τι κερδιζω ,τι χανω σε αυτη την περιπτωση ?
Θρέφω τελικα την δικη τους εμμονη ή η τοξικοτητα τους εχει εισχωρήσει πλεον και σε εμενα και αρχιζω και παρασύρομαι αλλοιώνοντας μου τον πραγματικο μου χαρακτηρα που μονιμως προβαλω αλλα οι πραξεις πλεον αλλα δειχνουν? ?
Απαξιωνοντας τους ?
Αυτο ειναι ικανο να τους κανει να αντιληφθουν πως τα σοβαροτερα προβληματα δεν ειναι μια διαφωνια ή μια αποκαλυψη του διπροσωπου και ακρως "ψευτικου προφιλ τους" μονο και μονο για προσωπικα ή άλλοτε οικονομικα ή και φιλικα συμφέροντα ?
Με το να ¨προσυλιτιζεις ¨το υπολοιπο συνολο(φιλικο ,κοινωνικο ,συγγενικό ) εναντίον αυτου που ειχε την ικανοτητα να το διακρινει και να ξεσκεπασει μια ενδεχομενη διπροσωπια ?
Αυτα και πολλα αλλα πολυ πιο καθοριστικα ειναι σκεψεις που συζητηθηκαν σε μια πολυ ωραια ομαδα με δυο σοβαρους και υπεροχους συντονιστες και πραγματικα αν ο καθενας μας καθίσει και δωσει μορφη σε αυτες τις σκεψεις, θα αντιληφθει τι πραγματικα εχει αξια να δινεις στην ζωη σου και ειδικα στις οικογενειακες-συγγενικές σχεσεις που πλεον εχουν γινει μαστιγα της εποχης μας και μας δηλητηριαζει η διάχυτη τοξικοτητα αυτων χωρις ομως να το αντιλαμβανομαστε ..
Πραγματικα δεν εχει καλυτερη μερα ,απο μια μερα που σε βαζει σε τοσο κρίσιμες-καθοριστικες σκεψεις που σε κανει να αναθεωρεις πολλα και το κυριοτερο πως σου δινει δυναμη να ξεσκεπαζεις ανθρωπους που δηλητηριαζουν αλλους ,ανυποψιαστους ..
Ισως καπως ετσι μπορεις να ελπιζεις οτι ολες αυτες οι σχεσεις μας καποτε αλλαξουν μορφη και παψουν να μας απασχολουν εφοσον τετοιες συμπεριφορες δεν θα βρισκουν εδαφος φοβουμενες την κοινωνικη υγιής απομόνωση ..
Αν παλι με ολο αυτο ενοχλησα την ροη του θεματος ας μεταφερθει απο τους συντινιστες εκει που πρεπει
Υπεροχη τροφη για σκεψη
αλλά γι αυτους που πραγματικα αντεχουν να αντικρισουν τον ιδιο τους τον ευατο
