Δεν μπορώ να σκεφτώ πως ένας άνθρωπος που είναι υγιής και τα έχει καλά με τον εαυτό του αισθάνεται την ανάγκη να βαθμολογεί τους άλλους. Περισσότερα για σένα τον ίδιο λέει αυτή η αντικειμενοποιηση παρά για τον αλλον.
Γενικά δεν γίνεται μονίμως να είναι στραβός ο γιαλός…
Ναι φαίνεται επιφανειακό, αλλά κατα βαθος όλοι αξιολογούν με τον ενα τροπο ή τον άλλο τους ανθρώπους. Πχ εγω για να στην πέσω πρέπει να μην εισαι ηλίθια (οκ νταξει καλά τα πας σχετικά σε αυτό) ή να έχεις ενα ωραιο πρόσωπο οταν θα περασω απο διπλα σου στο δρόμο (κι άλλα χαρακτηριστικα που δεν υπαρχει λογος να γινω προστυχος τωρα).
Αυτο δεν ειναι τυποις μια βαθμολογία εσωτερικα στο κεφάλι μου, σε σχέση πχ με μια εντελώς ηλίθια που ειναι γλωσσου, ενοχλητική με ψυχολογικά και 200 κιλά ξύγκι;
Δεν υπάρχει μια κατάταξη; Δεν είσαι πάνω απο αυτή και κάτω απο κάποια άλλη;
Ξερεις τι σας πειράζει και ντροπιάζετε τους άντρες που βαθμολογουν ως επιφανειακούς; Οτι το ακούτε. Σας χαλάει το παραμύθι της αυτοεκτίμησης που μπλαστρώνεστε εκει με δέκα κιλά τσιμεντοκονία στη μάπα και νομίζετε ότι έχετε το χρυσο πούσιον ως τα 70 σας ή ανοίγετε το στομα και πετατε ακριδες.
Ε ακους ενα 3 στα 10 και κοκκαλώνεις. Γιατί μέσα σου είχες την ψευδαίσθηση πως ησουνα 10άρι.
Και στους αντρες τα ιδια κάνετε εσείς, κοιλιακους, καλή δουλειά, αμάξι, μουσια, μελαχρινός, ψηλός κλπ. Εχετε και σεις κριτηρια και καλά κάνετε.
Ο ισχυρισμός οτι χαλιέστε με την την αξιολόγηση, λίγο υποκρισία, στρουθοκαμηλισμό και διπλό στάνταρ μου κάνει.