Όσο για το fandago (με γεια το πρασινάκι φίλε, ταιριάζει και με το χελωνάκι σου

), θα είχα να του απαντήσω ότι όποιος προτρέχει, αυτά παθαίνει. Γιατί πρέπει να σπεύσει κανείς να δηλώσει στον άλλο ότι τον θέλει μόνο για το σεξ, ή για τη μαγειρική του ή για τα λεφτά του ή για την ανωμαλία του τελοσπάντων; Καλό είναι να περιμένουμε πρώτα να σιγουρευτούμε για τα συναισθήματά μας, χωρίς να προσπαθούμε να τα προκαταλάβουμε. Κάτι τέτοιο δείχνει μεγάλη ανασφάλεια έκφρασης συναισθημάτων. Πιστεύω δηλαδή ότι τη στιγμή που λες στον άλλο ότι τον θέλεις μόνο για το σεξ, ήδη μπορεί να νιώθεις κάτι μέσα σου γι' αυτόν, το οποίο με αυτόν τον τρόπο προσπαθείς να το ξορκίσεις. Απόδειξη γι' αυτό; Ίσως η όψιμη καψούρα...