Γνωρίζετε αύριο μια κοπέλα ή έναν άντρα που είχε ήδη στη ζωή του ένα ή δύο (ή τρεις-τέσσερις

) γάμους:
1.Θα κάνατε σοβαρή σχέση μαζί του/της? Εφήμερη?
2.Κι αν είχε παιδί/παιδιά?
3.Πιστεύετε θα αντιμετωπίζατε προβλήματα με το οικογενειακό σας περιβάλλον? Τι είδους? Πως θα τα αντιμετωπίζατε?
4,Κι αν είσασταν εσείς γονείς κάποιου/κάποιας που αγαπά χωρισμένο/η? Τι θα τον/την συμβουλεύατε?
5,Αν είσαστε εσείς αυτός/ή που έχει παιδιά από προηγούμενο γάμο (πιθανότατα αρκετά μεγάλα), θα θέλατε να αποκτήσετε κι άλλα με τη νέα σχέση σας που δεν έχει κανένα?
1. Εγώ τον παντρεύτηκα! Κι ας είχε πίσω του 1 γάμο και 3 αρραβώνες. Μαζί μου τι κάνει είναι το θέμα.
2, Εχει 2 παιδιά από τον 1ο γάμο.
3. Στην αρχή μουρμουράγανε λίγο από το οικογενειακό περιβάλλον (εκτώς από τον μπαμπά) αλλά όταν κατάλαβαν οτι είμαι ευτυχισμένη μαζί του σταμάτησαν και τωρα τον έχουν "Θεό" τους!
4. Και οι χωρισμένοι έχουν ψυχή και μάλιστα όταν ξανακάνουν το βήμα προς την εκκλησία κυρίως το έχουν σκεφτεί πολύ περισσότερο και ξέρουν ακριβώς τι ζητάνε και πως το βρήκαν!(πάντα υπάρχουν κι έξαιρέσεις έτσι?)
5.Ισως να ήθελα. Πιστεύω πως για έναν άντρα είναι πιο εύκολο να αποκτησει και 2η-3η οικογένεια. Μια γυναίκα επειδή πάντα έχει και τα παιδιά από τον προηγούμενο γάμο μαζί της είναι πιο δύσκολο. Εχει να αντιμετωπίσει και τις αντιδράσεις τους αλλά και τον φόβο μήπως μείνει πάλι μόνη με 1-2 παιδιά επιπλέον!
underwaterΝα ρωτήσω κάτι, και κυρίως όσους έχουν εμπειρία διαζυγίου: ας πούμε το ζευγάρι έχει χωρίσει, και ο 1 ή κι οι 2 γονείς ξαναπαντρεύονται. Και το παιδί είναι παιδί, ούτε έφηβος, ούτε ενήλικας. Όταν ο χωρισμένος γονιός θέλει ο νέος σύντροφος να αγαπήσει το παιδί, δεν πρέπει να του δώσει ορισμένα περιθώρια στην διαπαιδαγώγησή του (κυρίως αν μένουν στο ίδιο σπίτι); Αν δηλαδή η σχέση τους είναι απομακρυσμένη τι αγάπη να αποκτήσουν; Πείτε μου καταρχάς την γνώμη σας γι'αυτό, αλλά και για το πώς θεωρείτε θα δεχόταν κάτι τέτοιο ο άλλος γονιός.
Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγωντες, όπως τι σχέση έχει το παιδί με τον άλλο γωνιό (εχει αρκετή επαφή ωστε να διαπαιδαγωγήται απο αυτόν?) Τι σχέση εχει αναπτύξει το παιδί με τον νέο σύντροφο (ειναι αρκετά κοντά ή τον βλέπει σαν αναγκαίο κακό?) Θα μειλήσω εκ πείρας καθώς είμαι παιδί χωρισμένων γωνιών που ξαναπαντρεύτηκαν και οι δύο. Ημουν 5 χρονών όταν χώρησαν. Η μητέρα μου έκανε μια σχέση για 3χρόνια(τα 2 συζούσαμε) με κάποιον(χωρισμένο με παιδιά) που με είχε σαν παιδί του, εκείνον τον είχα καλύτερα κι από τον πατέρα μου τον άκουγα τον αγαπούσα και έπαιρνα πολλά από αυτόν. Οταν χωρησαν και ξανακανε μια σχέση η οπόια κατέληξε σε γάμο ,με τον άνθρωπο αυτό(δεν είχε ξαναπαντρευτεί) δεν κατάφερα να δεθώ το ίδιο κι έτσι αν και ήμουν ακόμα μικρή 9.5 χρονών δεν δέχτηκα ποτέ την γνώμη του ούτε την "κηδεμονία" του! Με τον πατέρα μου δεν είχα και την πιο καλή επαφή τον έβλεπα σπάνια έτσι κι αυτός δεν είχε καμια σχέση με την διαπεεδαγωγησή μου όπως και η γυναίκα του.
Συμπέρασμα: Για να συμβάλει κάποιος στην διαπεδαγώγηση του παιδιού πρέπει να έχει καλή σχέση μαζί του. Αν προσπαθήσει να του περάσει πράγματα πριν το πλησιάσει απλά θα γίνει ο κακός της υπόθεσης που θέλει να πάρει την θέση κάποιου άλλου. Είναι θέμα εμπιστοσύνης! Οσο για τον άλλο γωνιό αν βλέπει το παιδί του να νιώθει καλά με την όλη κατάσταση και να δέχεται τον "άλλο" σαν 2ο γωνιό δεν θα έχει κανένα πρόβλημα!
Επειδή είμαι κι εγώ μητριά πλέον σου λέω απλά οτι μιλάω με τα παιδιά και τα συμβουλεύω μέχρι εκεί που με αφήνουν αυτά.Τα πονάω σαν παιδιά μου και ανησυχώ γι αυτά όμως δεν πιέζω καταστάσεις κι έτσι και καλή σχέση αναπτύσω και εχω την εμπιστοσύνη τους. Και κάτι άλλο βασικό τους δείχνω πως δεν έχω πρόθεση να αντικαταστήσω την μητέρα τους σε κάατι και μάλιστα κρατάω πολύ καλή σχέση μαζί της!Ακόμη και στο ίδιο σπίτι αν μέναμε δεν θα επέμβαινα στην διαπεδαγωγησή τους παρά μόνο αν δεν υπήρχε πχ μητέρα και μου έδινε το ελεύθερο ο πατέρας τους(πάντα με την προϋπόθεση να με νιώθουν κι αυτά σαν γονιό)!Πιστεύω πως είναι καθαρά στη σχέση γωνιού-παιδιου όλο αυτό και κανείς δεν μπορεί να την αντικαταστήσει!
Πάντως σαν μητέρα που είμαι τώρα κι αν χωρίζαμε(κούφια η ώρα) θα προσπαθούσα να χτίσω μια καλή σχέση μεταξύ του παιδιού και του άλλου ατόμου όπως και θα κρατούσα μια πολύ καλή σχέση με τον μπαμπά του και την καινούρια του γυναίκα!