Ααχχχχ αυτό το θρεντ ήρθε να μιλήσει στην ψυχή μου.
Το καλοκαίρι του 24 που ξενοικιασα το φοιτητικο μου σπιτάκι χώρισα και εδώ λιιιιιγο σας έπρηξα. Λιιιιγο περισσότερο στο discord όταν μπαίναμε σε κλήσεις.
Κράτησα επαφή με αυτόν τον ΜΗ ΠΩ, γιατί έλεγα «αχ τον αγαπώ, τον νοιάζομαι, ας μείνουμε φίλοι». Περνάει ο καιρός, αποφασίζω επιτέλους ότι πρέπει να κόψω επαφή. Εντελώς.
Περνάνε 10 μήνες. Σε αυτούς τους 10 μήνες, τα πήγαινα πολύ καλά, ξεκίνησα διάφορες δραστηριότητες, γνώρισα καινούργιο κόσμο, καινούργιες φιλίες.
Πριν ένα μήνα γίνεται αυτό:
Ξυπνάω ένα πρωί, ανοίγω κινητό να δω την ώρα, βλέπω έχω μήνυμά του. Είχε στείλει από τις 3 το βράδυ.
«Σε σκέφτομαι πολύ έντονα αυτές τις μέρες, θέλω να μάθω αν είσαι καλά»
Και σκέφτομαι ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ;;;;;;;
Αλλά εγώ είμαι κορόιδο. Πέφτω στην παγίδα. Απαντάω στο μήνυμα. Τόσο αφελής είμαι. Μιλάμε και στο τηλέφωνο. Τόσο χαζή είμαι. Μου λέει ότι έχει χωρίσει.
Ξαναμιλάμε στο τηλέφωνο.
Λέμε πράγματα που δεν έπρεπε να είχαμε πει.
Ξαφνικά με αφήνει στο διαβάστηκε. Μου απαντάει μετά από 28 ηλίθιες ώρες τις οποίες και εκμεταλλεύτηκα για να ξαναθυμηθώ τα stalking skills μου και να μάθω ότι δεν έχει χωρίσει όπως είπε.
Τσακωθήκαμε άσχημα.
Αυτό ήταν αρκετό λοιπόν για να αναθεωρήσω και να πω πως όχι, δεν μπορείς να κρατήσεις φιλικές σχέσεις με πρώην. Εχει γίνει πρώην για κάποιο λόγο, οι δρόμοι σας χωρίζουν.
Αντε γεια μετά.