Τί ζήλεια να έχει ο απλός πολίτης που το λέει; Να ζηλέψει τί; Οτι έχασε το παιδί της; Δε βγάζει νόημα αυτό.
Για να μπλέκεται με την πολιτική, κάποια ανάγκη έχει. Όχι υλική όπως υπαινίσσεσαι, αλλά ψυχολογική.
Οτι δε θα πετύχει είναι σίγουρο γιατί έτσι είναι φτιαγμένο το σύστημα.
Από την άλλη ήταν πολλοί που ήθελαν να τη στηρίξουν, μέχρι που έδειξε τις δεξιές ως ακροδεξιές της καταβολές.
Με ευχολόγια δεν αλλάζει τίποτα. Ας δούμε τις θέσεις της και θα δείξει.
Εμένα με ξενίζει γιατί δεν μπορώ να δω αυτό το πένθος να το κάνει κάποιος πολιτική αφορμή. Και για να γίνεις πολιτικός πρέπει να είσαι γελαστός, ήρεμος, επικοινωνιακός. Ίσως έχω στο μυαλό μου μια χαροκαμμένη μάνα περισσότερο σαν τον πατέρα του Βαγγέλη του Γιακουμάκη.