Δε ξερω ονοματα και ατομα, μου την διηγηθηκαν :
Ηταν μια παρεα, 2 παληκαρια μεχρις εκει πανω, και μια κοπελα μεχρις εκει...περα...και ειχαν μαζευτει απο μακρινα μεταξυ τους σημεια, να βγουν για φαγητο, να κουβεντιασουν. Η κοπελα καπνιστρια, τα 2 παληκαρια μη καπνιστες. Η κοπελα καποια στιγμη διαπιστωνει πως ενω νομιζε οτι ειχε τσιγαρα, τελικα δεν ειχε. Αρχιζει να αγχωνεται, κατι που αυξανει επιπλεον την αναγκη για τσιγαρο. Ζηταει απο εναν απο τους 2 φιλους της να της βρει, αφου ειχαν μολις καθησει για φαγητο.
"Μα καλα, δε μπορεις να αντεξεις χωρις τσιγαρο για 2-3 ωρες ; " την ρωτησαν.
Μετα απο λιγα λεπτα, ο ενας ατυχος εκ των 2, βρισκοταν εξω στο κρυο να ψαχνει για σιγαρέτα, ενω οι αλλοι 2 απολαμβαναν την ζεστασια και ευχαριστη ατμοσφαιρα του εστιατορίου.
Λογω της ωρας , αλλά κυρίως της τοποθεσιας, ηταν ολα κλειστα, και δεν υπηρχε ουτε περιπτερο ανοικτο, με αποτελεσμα να γυρισει πισω με αδεια χερια. Τρομος ειναι η σωστη λεξη για να περιγραψει την εκφραση προσωπου της κοπελας, οταν ακουσε την φραση "ατυχησες, ολα κλειστα"!
Την καθησυχασαν ομως, (ζητησαν και lexotanil απο το καταστημα), και την παρεσυραν στην ευχαριστη κουβεντα (και χλαπακιασμα, μια και ειχε παραγγειλει το μεγαλυτερο πιατο του μαγαζιου), και ξεχαστηκε μεχρι να φυγουν.
Το ενα παληκαρι εφυγε προς αλλη κατευθυνση, και η κοπελα ζητησε και παλι τσιγαρα απο το αλλο παιδι. Αυτος ειχε μεταφορικο μεσο οπότε....
Μπαινουν στο αυτοκινητο..και μετα απο περιπου 15 λεπτα, πλησιαζουν πιο κεντρικη περιοχη της πολης. Βλεπουν ενα περιπτερο, κλειστο. Απογοητευση η κοπελα..
Πανε παρακατω, 2ο κλειστο περιπτερο. Η κοπελα άρχιζει να εκνευριζεται ...δεν εχει καπνισει και τοση ωρα!
Μετα απο λιγη ωρα βρισκουν επιτελους περιπτερο που δεν ειχε κλεισει. Κατεβαινει, και οσαν ψυχρολουσία διαπιστωνει πως το περιπτερο δεν εχει τα τσιγαρα της. Αποφασιζει να δοκιμασει παρακατω, γιατι ειναι και εκλεκτικη γενικα στη ζωη της. Και τα τσιγαρα ειναι σημαντικο κομματι αυτης!
Πανε παρακατω, πολλα κλειστα περιπτερα...ο αριθμος των κλειστων περιπτερων αρχισε να ειναι υποπτος...δεν θυμοταν να ειχε συναντησει ποτε τοσα πολλα κλειστα...η ωρα περνουσε και ηταν ηδη νευρικη...επαιζε με το παραθυρο του αυτοκινητου και αυτο δεν ηταν καλο για τον οδηγο...αρχιζε να γινεται κι αυτος νευρικος...
Μετα απο 25 λεπτα, βρισκουν επιτελους ενα 2ο ανοικτο περιπτερο και σταματανε. Σοκ 3ο . Το περιπτερο δεν ειχε καθολου τσιγαρα! Δεν εφερνε γενικοτερα!
Τα λαμβανει εις το κρανιο η κοπελα και λεει "παμε πισω ! παμε σε παρακαλω πισω στο 1ο περιπτερο! δεν αντεχω ! θελω τσιγαρο ! ". Τι να κανει κι αυτος ο κακομοιρης..γυρνανε πισω. Αλλη μιση ωρα δρομο...το περιπτερο ειχε κλεισει !
Η κοπελα αρχισε να γινεται Χουλκ...τα νευρα τσιτα...η αισθηση της ελειψης νικοτινης...το αιμα να βραζει..να θελει να ρουφηξει καπνο και να νιωσει το νευρικο συστημα να ηρεμει, και αντ'αυτου να τσιτωνεται ολο και περισσοτερο!
Καποια στιγμη συναντουν μια αλλη παρεα στο δρομο η οποια τους ρωταει "Παιδια μηπως ξερετε που μπορουμε να βρουμε τσιγαρα ; Εχουμε φαει 1 ωρα στο δρομο και δε βρισκουμε ! Δεν εχει κανείς ! Λες και εξαφανιστηκαν τα τσιγαρα απο προσωπου Γης ! "
μουσικη α λα Νταριο Αρτζέντο...και τιτλοι τελους ή "συνεχιζεται"...