Μόνο ποθ οι δικοί μου θα ξέρουν οτι με έχουν πετσοκόψει πριν με πάνε στο φέρετρο, αυτό νομίζω φτάνει.
Ummm, και εγώ που νόμιζα ότι σπουδάζουμε 12 χρόνια για να μάθουμε να
μην πετσοκόβουμε.
Εντάξει, λάθος εντύπωση. Φαίνεται πως όσοι σπουδάζουν Ιατρική είναι όλοι γεννημένοι φακελλάκιδες, κομπιναδόροι και κομπογιαννήτες οι οποίοι τρώνε το δημόσιο χρήμα για τις άχρηστες σπουδές τους προκειμένου να πετσοκόβουν ανθρώπους (ναι, δεν το ξέρατε; Στα Ανατομεία πετσοκόβουμε με μπαλτά τους πεθαμένους. Οι νεκροψίες γίνονται με μαχαίρι και πηρούνι. Τους δωρητές οργάνων, δε, τους κόβουμε με αλυσοπρίονο.)
Τώρα αυτό που μένει να διαβάσω είναι:
δε θέλω να γίνω δωρητής σώματος γιατί όταν θα έρθει ο Τζίζους στη δευτέρα παρουσία, θα με αναστήσει και δε θα είμαι αρτημελής.
Μπόινγκ.
Ιδανικά, θα ήθελα να είναι opt-out. Κατ'εμέ οι ταφές αυτοτελών πτωμάτων είναι περιβαλλοντικά επιβαρυντικές, χωροβόρες και ασκόπως πολυέξοδες. Προτιμώ την καύση (των υπολειμμάτων, έστω).
Τώρα σε πραγματική θεώρηση: opt-in. Γιατί θα είναι εκ των πρωτέρων ικανοποιητική και χαιρέκακη η σκέψη ότι ο εγωιστικός κυράτσος που θέλει να τον θάψουν με το κοστούμι Ντόλτσε θα ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του με το δικό μου νεφρό.
Η σκέψη του ότι "ω θε μου θα με πάρουν στο νοσοκομείο και θα μου κάνουν υπερβολική δόση ινσουλίνης για να με ξεκάνουν ενώ θα είμαι καλά και να μου πάρουν τα όργανα και να τα πουλήσουν στο μαύρο εμπόριο και ο κακός γιατρός εκπρόσωπος του σατανά επί της γης να πάρει κιάλλα λεφτά για την αυτοκινητάρα του" μου φαίνεται παρανοϊκή. Εκτός αν βέβαια όσοι τα λένε κρίνουν εξ'ιδίων. Θα γνωρίζουν καλά αν θα είχαν αυτή τη στάση ή όχι...
Για να σου πάρει δε κανείς τα όργανα,
δε χρειάζεται να είσαι δωρητής. Το βράδυ που θα γυρίσω πίτα απ'το κωλόμπαρο δε θα μου ζητήσει την κάρτα δωρητή ο επίδοξος μαυραγορίτης. (still paranoid -στην Ινδία και το Μπαγκλαντές τα πουλάνε για ένα κομμάτι ψωμί ολόκληρα τα μωρά, γιατί να μπει στον κόπο να πάρει την καρδιά του αθηροσκληρωτικού παχύδερμου ενώ έχει φρέσκια; Και ναι, γεννάνε πολύ σ'εκείνα τα μέρη.)