Η αυτοκτονία είναι ζήτημα που καλό θα ήταν να μην μπαίνει σε " στεγανά" .
Για σκεφθείτε τα εξής : Η Θρησκεία την απορρίπτει, την εξομοιώνει με "δολοφονία" . Κατ'επέκταση, ο αυτόχειρας είναι δολοφόνος του εαυτού του, με συνέπειες βαρύτερες από όσες προβλέπονται για τον απλό δολοφόνο, διότι ο δεύτερος έχει ευκαιρία, παρά την πράξη του, να μετανοήσει και να σωθεί, ενώ ο αυτόχειρας όχι.
Η ιατρική συνδέει την αυτοκτονία με νόσο, άρα ο αυτόχειρας είναι ασθενής.
Η κοινωνία την χαρακτηρίζει ως σύμπτωμα των αδύναμων ανθρώπων.
Αξιώματα : Θρησκεία : Ό,τι και αν σου συμβεί, είτε οφείλεται σε δικές σου επιλογές, είτε στην ζωή την ίδια, πρέπει να το αντιμετωπίζεις- υποφέρεις, αφού αξιωματικά ο Θεός έχει προνοήσει για εσένα, είτε σε δοκιμάζει, είτε σε διαπαιδαγωγεί.
Ιατρική : Χρειάζεσαι φάρμακα, γιατί σκοπός σου δεν είναι βεβαίως η " ευτυχία" αλλά η επιβίωση.
Κοινωνία : Η ζωή μας είναι φτιαγμένη έτσι, ώστε οι έξυπνοι και οι δυνατοί να τα καταφέρνουν, συνεπώς φταις που είσαι αδύναμος.
Αν και είμαι εντελώς ενάντια στην αυτοκτονία - καθόσον θεωρώ ότι όπως και να χει η ζωή περνάει γρήγορα και στατιστικά να το δείτε εναλλάσσονται όμορφες στιγμές πληρότητας με στιγμές κενού- δεν μπορώ να δεχθώ ότι η αντιμετώπισή μας απέναντι στους αυτόχειρες είναι ορθή. Τί σημαίνει ο Θεός γνωρίζει, αποφασίζει, σε δοκιμάζει για το καλό σου, π.χ. ; Ότι τελικά ο Θεός παίζει ζάρια και φτιάχνει σενάρια ; Μα εάν είναι έτσι, τότε ο αυτόχειρας θα τρέξει ακόμη πιο γρήγορα στον τοίχο, αφού του δίνεις να καταλάβει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει την ζωή του- εδώ ο ίδιος ο Θεός δεν θέλει να του την αλλάξει!
2) Φταίει ο ίδιος ... πάντα. Πρέπει να μπορεί να ξεπερνά ο,τιδήποτε, κάπου έχει αντιληφθεί λάθος την ζωή και οι αντιδράσεις του δεν είναι φυσιολογικές. Αδύναμος, ας πάει να πάρει ψυχοφάρμακα, να του πούμε ότι κάνει λάθος ταυτόχρονα - και να τον προσαρμόσουμε σε ό,τι εμείς θεωρούμε φυσιολογικό.
Την άποψη β΄ άραγε ( μειοψηφούσα) την έχουμε ακούσει ;
Ότι μπορεί και να μην φταίει, να μην πάσχει και ... απλά η ζωή να του έπαιξε πολύ χοντρό παιχνίδι;
Και ότι... όσο και να μας ακούγεται άρρωστο... αν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να αλλάξεις τους όρους αυτού του παιχνιδιού ... όσο ΛΑΘΟΣ και να είναι η αφαίρεση της ζωής σου .... εν τέλει η κίνηση αυτή ακριβώς επειδή δεν ανατρέπεται... δεν αξιολογείται... δεν κρίνεται ... δεν ελέγχεται.
Έχω εμπειρία από δικό μου άνθρωπο που έθεσε τέλος στην ζωή του και ναι προσπάθησα να τον αποτρέψω, γιατί απλά θα μου έλειπε ( και μου λείπει) πολύ. Ωστόσο, δεν ήταν απεγνωσμένος, άρρωστος ή άθρησκος, κάθε άλλο. Απλά δεν άντεξε περισσότερο μια κατάσταση, που για εκείνον ήταν πλέον ανυπόφορη. Γιατί να τον κρίνω λοιπόν;
Όσο για το θέμα της θρησκείας, επειδή κόντεψαν να μην τον διαβάσουν, αυτό που θυμάμαι είναι ότι είχε βοηθήσει τόσους στην ζωή του, που ιερωμενοι και ψάλτες ήλθαν σε ... πολύ δύσκολη θέση, λόγω οργής του κόσμου. Εξάλλου, αν ο Θεός σε παίρνει όποτε ο ίδιος θέλει και εσύ αυτοκτονείς, μπορεί με την παντοδυναμία Του να το ανατρέψει τον αποτέλεσμα.
Κοινώς : Όχι στην αυτοκτονία, επειδή η ζωή είναι μικρή και ας είναι και άσχημη για κάποιους. Όχι στις ρατσιστικές, όμως, αξιολογήσεις, ότι οι αυτόχειρες είναι άρρωστοι και διάβολοι και κακομοίρηδες μαζί.
