Δεν συμφωνω κοριτσι μου δεν νομιζω οτι το να λεs το παιδι σου να ασπαστει τον χριστιανισμο εμπεριεχει κατι το κακο,για εμαs που πιστευουμε ξερειs ποσο σημαντικο ειναι αυτο και δεν μιλαω για εκεινουs που δεν πιστευουν και αφηνουν τα παιδια στην τυχη τουs χωριs να εχουν συναισθηση οτι με αυτο το τροπο τα οδηγουν και εκεινα καποια στιγμη στην απωλεια.Αν δεν εξηγησειs στο παιδι σου πρωτα γιατι πρεπει να ειναι καλοs χριστιανοs γιατι πρεπει να ειναι κοντα στο θεο και πια θα ειναι η ανταμοιβη του για αυτη του την αγαπη και προσηλωση ειναι λογικο το παιδι να επαναστατησει.Αν παρολα αυτα καποια στιγμη αλλαξοπιστησει η του αρεσει να τριβει το πιπερι τοτε θα προσευχομαι καθε μερα για εκεινον και θα του δωσω μια ευχη μονο, να καταλαβει οσο το δυνατον πιο γρηγορα το λαθοs του και να επιστρεψει στον προτερο βιο τηs αρετηs και ο Θεοs θα ειναι εκει ετοιμοs να τον συγχωρεσει αν μετανιωσε πραγματικα για αυτο του λαθοs.
Μονο με τις προσευχες Φωτη, δεν επιτυγχανεται κατι.
Φυσικα και δεν εμπεριεχει κατι κακο το να μιλησεις στο παιδι σου για το που
εσυ πιστευεις, οταν θα ειναι ικανο να καταλαβει.
Κακο (και μη χριστιανικο) ειναι να το προσηλυτισεις και να του στερησεις την ελευθερια της επιλογης.
Θα προσευχεσαι να ερθει στο δρομο του Θεου ο γιος σου επειδη ειναι γκευ? Δηλαδη το θεωρεις αμαρτια(!) και λαθος!! (λαθος? λαθος η ερωτικη ζωη του καθενος μας?) κι οχι προσωπικη επιλογή.
Ηδη με τις προσευχες που θα του κανεις, τον εχεις κανει να αλλαξοπιστησει χωρις μεγαλη δυσκολια. Τον εχεις ''εκνευρισει'', οπως ειπα παραπανω, κι οταν το παιδι ''εκνευριζεται'' με τον γονιο, τρεχα γυρευε, εχει χαθει η μπαλα κι αμφιβαλλω αν ξαναγυρνα.
Μπορω ομως και καταλαβαινω την πιστη σου (οι γονεις μου πιστευουν στο Χριστιανισμο, με συμβουλευουν τα τελευταια χρονια να βρω τον δρομο μου κι αν χρειαστω κατι στην πορεια μου να τους το ζητησω. Επισης, μικρούλα πηγαινα κατηχητικο, εχω δικους μου βαθια χωμενους στα εκκλησιαστικα, οποτε οπως καταλαβαινεις εχω εναν λογο παραπανω να στηριζω τις αποψεις μου και να μην ειμαι υπερβολικη και απολυτη με κατι που
ουτε εσυ γνωριζεις
ουτε κι εγω).
Δε μου ζητησες λινκ των πιστευω μου
Θα σου πω ομως. Προσωπικα, ειμαι σιγουρη πως υπαρχει/ πιστευω -απο διαφορα γεγονοτα της ζωης μου-
σε εναν Θεο αλλα εχω αμφιβολιες με τις θρησκειες τρισμεγιστες (και θελω να τις εχω λυσει μεχρι να -και αν- πατησω τον μισο αιωνα επιγειας ζωης), ομως τα παιδια οφειλουμε να τα αφηνουμε να διαλεγουνε μοναχα τον δρομο τους, χωρις προσευχες και καταρες.
Την αληθεια οφειλουμε να λεμε στα παιδια, απο την στιγμη που τα φερνουμε στον κοσμο, και η αληθεια ειναι πως ουτε γω ουτε κι εσυ την ξερουμε.
Μερικες φορες αναρωτιεμαι
αν πρεπει να κανω παιδια.
Το θελω μου με το πρεπει μου συγκρουονται πολλες φορες.
Ποιοι ειναι Χριστιανικο? Το θελω ή το πρέπει?
Πειτε μου, θέλω πολύ να μαθω. Ισως καποιος με πεισει.
