Χωρίς να αμφισβητώ την ύπαρξη της βιοεξουσίας, δεν καταλαβαίνω πού θες να καταλήξεις εν προκειμένω.
Στο ότι έννοιες όπως η αυτοδιάθεση του σώματος, το δικαίωμα στη ζωή, η ηθική, οι αξίες κτλ δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα και πως η πραγματική αλήθεια είναι πως οι κοινωνίες των ανθρώπων ζούνε βάση της ανάγκης, της δύναμης και της επιβολής.
Μια γυναίκα δεν έχει κανένα αναφαίρετο δικαίωμα στο σώμα της όσο περίεργο και αν ακούγεται αυτό. Οι γυναίκες είχαν απλά πάντα την ανάγκη να κάνουν εκτρώσεις για διάφορους λόγους και αυτό κάνανε, ενώ η κοινωνια κάποιες φορές για άλλους λόγους προσπαθούσε να τους επιβάλει να μην το κάνουν. Τώρα οι γυναίκες απλά έχουν περισσότερη δύναμη και μπορούν να επιβάλουν με την σειρά τους στην κοινωνία να αποδεχτεί αυτή την επιλογή τους. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια.
Όλες οι υπόλοιπες προσπάθειες να το δικαιολογησουμε αυτό με βάση κάποιο δικαίωμα που πηγάζει από κάποιο first principle είναι ματαιες και πάντα καταλήγουν σε αντιφάσεις όταν πας να τις εφαρμοσεις καθολικά.
Το ίδιο γίνεται και από την άλλη πλευρά φυσικά όπου έχουμε κατ εξοχήν ηθικά επιχειρήματα, όπως το ότι η έκτρωση είναι φόνος. Ε οκ και φόνος να είναι so what? Ο φόνος είναι μια χαρά αποδεκτός όταν συμφέρει την κοινωνία aka πόλεμος, θανατική ποινή εγκληματιων κτλ. Όπως το ίδιο συμβαίνει και με πολλά άλλα ανήθικα πράγματα όπως την βία. Η ίδια η ηθική για την ακρίβεια είναι μια μορφή βίας καθώς ο σκοπος κάθε συστήματος ηθικής είναι να μειώσει το κόστος της επιβολής σε έναν πληθυσμό και να τον κάνει να υπακούσει σε συγκεκριμένους κανόνες που συμφέρουν την εκάστοτε περίσταση.
Από την μία λοιπόν έχουμε emotional ηθικά επιχειρήματα υπέρ της ζωής του εμβρύου και από την άλλη ανεδαφικα αξιώματα του στυλ έχω δικαίωμα να κάνω ότι θέλω με το σώμα μου. Says who? Έχεις την δύναμη να κάνεις ότι θέλεις με το σώμα σου είναι η σωστή έκφραση και αν κάποια στιγμή πάψεις να την έχεις θα κάνεις ότι σου λένε οι άλλοι.
Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι είμαστε όλοι αμοραλιστες και είμαστε όσο ηθικοί χρειάζεται να είμαστε. Όταν τεθούν σε κίνδυνο οι ανάγκες μας θα κοιτάξουμε να τις ικανοποιησουμε και όχι να είμαστε ηθικοι, υπακουοντας σε κάποιο άγραφο νόμο. Απλά όταν οι ανάγκες μας είναι ικανοποιημένες έχουμε την πολυτέλεια να ασχολούμαστε με την ηθική για λόγους κοινωνικού signaling. Αν όμως πέθαινε το παιδί σου και είχες την δύναμη να το σώσεις σκοτώνοντας θα το έκανες, διότι η ανάγκη σου να προστατέψεις τα γονίδια σου είναι μεγαλύτερη από το ηθικό μπλοκ του φόνου, της κλοπής ή οτιδήποτε άλλο.
Και αν η δύναμη σου είναι αρκετά μεγάλη μπορείς με την σειρά σου να επιβάλεις έναν κώδικα ηθικής και να διαμορφώσεις όπως θες εσύ τα "δικαιώματα" των ανθρώπων.
Τα παραπάνω είναι απλά μια εξήγηση του γιατί αυτές οι κουβέντες δεν καταλήγουν γενικώς πουθενά. Όταν διαβάζω δηλαδή arguments του τύπου το έμβρυο δεν έχει εγκέφαλο και άρα είναι οκ η έκτρωση είναι σαν να βλέπω παιδάκια νηπιαγωγείου να μαλώνουν για το αν ο κόκκινος power ranger είναι καλύτερος από τον μαύρο. Δεν ευσταθεί κανένα επιχείρημα και απλά γίνεται μια μάχη για το ποιος θα επιβληθεί ενώ ταυτόχρονα η κάθε πλευρά επιδίδεται σε ένα επιδέξιο χώρο μέσο του οποίου προσπαθεί να σώσει πρόσωπο έχοντας στο πλευρό του την "ηθική" για λόγους κοινωνικού signaling.
