Επανέρχομαι σε αυτό το θέμα, φορώντας.. αλεξίσφαιρο για τα μείον, όπως πάντα.
Κατ'αρχήν θεωρώ δεδομένο οτι και τα δύο φύλα έχουν την ίδια συμμετοχή και ευθύνη για την ύπαρξη του εμβρύου-παιδιού τους. Πρώτον, για τους γνωστούς βιολογικούς λόγους οτι δεν υπάρχει παιδί χωρίς σπέρμα, ή χωρίς ωάριο. Δεύτερον, γιατί το ίδιο το παιδί, δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε πατέρα και μητέρα : μπορεί να έρχεται πιο κοντά με την μητέρα, αλλά ποτέ δεν είναι πλήρες χωρίς τον πατέρα. Ας αφήσουμε την λογική του πατέρα και της μητέρας, ποιός έχει το πάνω χέρι, κι ας έρθουμε στην λογική του παιδιού που υποτίθεται είναι αυτό που μας ενδιαφέρει..
Θεωρώ απαράδεκτο να κατηγορούμε τους άντρες όταν δεν θέλουν παιδί. Καθότι πολλές φορές συμβαίνει και οι γυναίκες να μην θέλουν παιδί για δικούς τους λόγους. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να μην γίνει γονιός αν δεν αισθάνεται ψυχολογικά έτοιμος. Είτε είναι άντρας, είτε γυναίκα.
Άν μια γυναίκα μείνει έγκυος και θέλει να το κρατήσει είναι δικαίωμά της. Δεν είναι δικαίωμά της όμως να επιβάλλει ευθύνες στον πατέρα, εφ'όσον εκείνος δεν ήταν σε θέση (βιολογικά) να επιλέξει αν θέλει να γεννηθεί το παιδί ή όχι.
Δεν μπορεί ένας άντρας να αναγκάσει την γυναίκα να αποκτήσει ένα παιδί που δεν θέλει, είναι παράλογο! Ανάλογα, δεν μπορεί μια γυναίκα να υποχρεώσει έναν άντρα να αναλάβει ευθύνες που δεν θέλει επειδή έχει την μήτρα και μπορεί να ορίσει την μοίρα του εμβρύου.
Τι σκ**ά ισότητα έχουμε άν οποιοδήποτε φύλο, υποχρεώνει οποιοδήποτε φύλο να κάνει το δικό του; Πού είναι η ελευθερία του ατόμου να κάνει τις επιλογές του; Προσωπικά αν έμενα έγκυος και εγώ το ήθελα, ο πατέρας όχι, θα αναλάμβανα την ευθύνη της επιλογής μου προσωπικά. Θα ήταν αναξιοπρεπέστατο,εκβιαστικό,εγωιστικό έως συμφεροντολογικό το να ζητήσω με το ζόρι να αναλάβει ο άλλος υποχρεώσεις και δή οικονομικές.. πόσο μάλλον συναισθηματικές..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.