Είχα τις προάλλες την εξής συζήτηση με κάποιον συνάδελφο απ' τη δουλειά και θα ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας:
Ο συνάδελφος λοιπόν, είναι τριάντα ενός ετών και μόλις πρόσφατα έμαθα ότι είχε έναν γιο συνομήλικο της κόρης μου, έντεκα ετών. Υπολόγισα λοιπόν και είδα πως θα πρέπει να έχει γίνει πατέρας σε ηλικία 20 ετών. Έτσι του έπιασα κουβέντα και τον ρώτησα τι και πώς. Μου απάντησε ότι όταν έμεινε έγκυος η γυναίκα του, συνέβη το σχετικά σπάνιο γεγονός να συνεχίσει να έχει έμμηνο ρύση, ενώ κυοφορούσε. Όταν κατάλαβαν ότι ήταν έγκυος, ήταν ήδη αργά, αφού είχαν πλέον φτάσει στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης. Έτσι "αναγκάστηκαν" να παντρευτούν και να κρατήσουν το παιδί, ενώ ακόμη δεν είχαν κλείσει το εικοστό έτος της ηλικίας τους.
"Εάν δεν συνέβαινε αυτό", τον ρώτησα, "θα κάνατε έκτρωση, έτσι δεν είναι;"
"Ασφαλώς!" αποκρίθηκε αυτός.
"Πώς τα βγάλατε πέρα;" ξαναρώτησα εγώ.
"Αρκετά εύκολα. Δουλεύαμε και οι δύο, μας βοήθησαν και οι γονείς μας, δεν παιδευτήκαμε και τόσο πολύ τελικά", μου λέει.
"Η γυναίκα σου με τι ασχολείται;" συνέχισα εγώ την ανάκριση.
"Είναι δημοσιογράφος, δουλεύει στο Τάδε τοπικό κανάλι εδώ κι εννέα χρόνια", απαντάει και πάλι πρόθυμα ο συνάδελφος (εμ βέβαια, με γυναίκα δημοσιογράφο, είχε συνηθίσει ο άνθρωπος στις συνεντεύξεις

).
"Ξέρεις, καλύτερα που έγινε έτσι το πράγμα", συνέχισε μόνος του, χωρίς να τον ρωτήσω τούτη τη φορά. "Δεν το μετανιώνω καθόλου. Αναγκαστήκαμε να μπούμε στη δυσκολία και τα καταφέραμε μια χαρά, δεν ήταν τόσο τρομερό όσο πιστεύαμε. Η δυσκολία μας έκανε δυνατότερους".
Έχει γραφεί συχνά στο θέμα, ότι θα πρέπει να γίνεται μια έκτρωση, όταν οι γονείς δεν είναι ακόμη φτιαγμένοι οικονομικά και δεν θα έχουν να προσφέρουν στο παιδί τους όσα του χρειάζονται. Έφτασε να ειπωθεί ακόμη και ότι η αποφυγή της έκτρωσης σε τέτοια περίπτωση θα ήταν μια πράξη ανεύθυνη, για το καλό του παιδιού!! Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν είχαν τίποτε κι όμως κατάφεραν να δώσουν στο παιδί τους ό,τι του χρειαζόταν, όσα δώσαμε κι εμείς που κάναμε παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία.
Άλλοτε γράφηκε ότι η παρουσία ενός παιδιού στη ζωή μιας γυναίκας, σε τόσο μικρή ηλικία, θα εκμηδένιζε κάθε δυνατότητα για καριέρα, η κοπέλα θα ήταν αναγκασμένη να συμβιβαστεί με το ρόλο της μάνας. Η συγκεκριμένη κοπέλα, σπούδασε δημοσιογραφία και δουλεύει στην τηλεόραση εδώ και χρόνια. Αυτήν την καριέρα είχε σκοπό να κάνει, ακόμη κι αν δεν είχε κάνει παιδί.
Μήπως τελικά τα όσα έχουν ακουστεί, φαντάζουν κάπως υπερβολικά;
Δεν είμαι υπέρ της απαγόρευσης της έκτρωσης, δια νόμου. Εντούτοις, κρατώ μια κριτική στάση απέναντι στο ζήτημα. Το σκεπτικό μου ήταν πάντοτε ότι η έκτρωση είναι μια πολύ σημαντική απόφαση και πως δεν θα πρέπει να λαμβάνεται αψήφιστα και με τόση ευκολία, όση στις μέρες μας. Εμπεριέχει θέματα υγείας της ίδιας της γυναίκας, αλλά και σημαντικά ηθικά διλήμματα, στα οποία φιλοσοφία και βιολογία αδυνατούν ακόμη να δώσουν μια απόλυτη απάντηση. Θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στην αντισύλληψη και η έκτρωση να χρησιμοποιείται μόνο ως τελευταία λύση. "
Η έκτρωση δεν είναι μέθοδος αντισύλληψης"...