1. Μία ερώτηση: θεωρείς πως το έμβρυο είναι άνθρωπος; Αν είναι, δε θα υπάρχει καμία εξαίρεση στην έκτρωση, γιατί ο φόνος ανθρώπου είναι η μεγαλύτερη δυνατή προσβολή. Το να κρίνεται η ανθρώπινη ζωή από τη συναίνεση ή όχι τρίτων παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Αν λοιπόν θες να αποφύγεις αυτή την αντίφαση, θα πρέπει να δεχτείς πως η έκτρωση δεν είναι φόνος, άρα επιτρέπεται σε περίπτωση βιασθείσας εγκύου. Επομένως, θα συμφωνήσουμε με τη βιολογική άποψη πως το έμβρυο μερικών μηνών δεν είναι άνθρωπος(δεν έχει αναπτύξει νευρικό σύστημα, δεν έχει συνείδηση, παρά μόνο υποτυπώδη βιολογική υπόσταση) και συνεπώς η έκτρωση δε διαφέρει στην ουσία της από τον αυνανισμό.
2. Γιατί μπάχαλο; Τι σε πειράζει εσένα αν η άλλη θέλει να κάνει έκτρωση; Σε επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο; Επηρεάζει κανέναν άλλον; Σεβαστός ο ηθικός σου κώδικας, αλλά δεν μπορείς να τον επιβάλλεις και στους άλλους. Στην τελική, όταν εσύ μείνεις έγκυος(όπως είπες και στην ολίβια, δεν είμαστε παντογνώστες, οπότε δεν ξέρω αν είσαι άντρας ή γυναίκα) κράτο το. Άσε τα υπόλοιπα ζευγάρια να έχουν τη διακριτική ευχέρεια να διαλέξουν.
Κατά βάθος γουστάρετε φασισμό μερικοί.
3. Καμία απολύτως σχέση. Η κατάληψη ξένης ιδιοκτησίας στρέφεται κατά εννόμων αγαθών τρίτων, είναι βλαπτική ενέργεια που επηρεάζει κάποιον τρίτο. Η έκτρωση δε βλάπτει έννομα αγαθά τρίτου, γιατί το έμβρυο δεν είναι άνθρωπος, όπως έχουμε ήδη δεχτεί.
Έπειτα, η αυτοκτονία «απαγορεύται»(με την έννοια πως όποιος δει κάποιον να προσπαθεί να αυτοκτονήσει και δεν κάνει τίποτα τελεί έγκλημα παράλειψης λύτρωσης από κίνδυνο), επειδή η ανθρώπινη ζωή είναι η υπέρτατη αξία, είναι αυταξία και συνεπώς πρέπει σε κάθε περίπτωση να προστατεύεται, ακόμα και χωρίς τη θέληση του ζώντος. Δεν υπάρχει, ωστόσο, ανάλογη εφαρμογή αυτής της περίπτωσης στην έκτρωση, διότι εκεί δεν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινη ζωή, καθώς το έμβρυο δεν είναι άνθρωπος, εφόσον, επαναλαμβάνω, η ζωή του μπορεί να θυσιαστεί χωρίς δεύτερη σκέψη σε περιπτώσεις βιασμού, αιμομειξίας κλπ.
