Η άποψή μου, όσον αφορά τον πατέρα: Έχει κάθε δικαίωμα να χαρεί το μωράκι του. Αν δεν το θέλει, γιατί προφανώς στο παράδειγμά σου, ο πατέρας δε θέλει το μωρό, τότε θα πρέπει να προσέχει πριν συμβεί εγκυμοσύνη.
Αν έχει ανεπθύμητη εγκυμοσύνη και δεν καταφέρει τη μάνα να κάνει έκτρωση, τότε δυστυχώς και από τη φύση, πρέπει να δεχτεί και πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της πατρότητας. Αν ο ίδιος δηλώσει πως δε θέλει ούτε τα μεν ούτε τα δε, δηλ αφήνει την πλήρη κηδεμονία και επιμέλεια στη μάνα, τότε, να μεν χάνει το πλεονέκτημα της πατρότητας, δηλ δεν μπορεί να έχει άποψη καθόλου στη ζωή του παιδιού του, αλλά δεν μπορεί να απαλλαγεί από το οικονομικό χρέος, εφόσον το χρειάζεται η μάνα. Δηλ, είναι υποχρεωμένος να συμβάλλει οικονομικά όπως κάνει και η μάνα, γιατί και η μάνα πληρώνει έξοδα του μωρού.
Αυτή είναι η ξεκάθαρη γνώμη μου. Εσύ τις λες;