Επειδή χρησιμοποιήθηκε δις η έκφρασή μου "τεμαχίζω τη λογική" με λόγο άσχετο από αυτόν που τη χρησιμοποίησα, θα σε παρακαλούσα Great Chaos να ξαναδιαβάσεις το ποστ μου και να δεις τι εννοούσα, ώστε να μη μένουν διαστρεβλωμένες απόψεις στον αέρα. Για το θέμα της έκτρωσης δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο.
Πράγματι, αυτή η φράση με χτύπησε κατακούτελα. Έκανα τουλάχιστον τρεις φορές την προσπάθεια να καταλάβω, πριν αρχίσω τον ...εξάψαλμο. Έκανα ακόμη μία, τώρα που μου το επισήμανες. Δυστυχώς, και τις τέσσερις φορές κατάλαβα το ίδιο. Θα μπορούσες λοιπόν να μας διευκρινίσεις τι ακριβώς εννοούσες;
Το θέμα δεν συνδέεται απαραίτητα με την ύπαρξη δύο γονιών ούτε με την οικονομική άνεση, συνδέεται με την ικανότητα της γυναίκας κάτω από τις δεδομένες συνθήκες να κρατήσει το παιδί. Και κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ικανότητες, κάποιος μπορεί να λειτουργεί χωρίς σύντροφο, άλλος χωρίς λεφτά, άλλος θέλει τα πάντα... Η ουσία είναι ότι όταν κάνεις ένα παιδί πρέπει να το θέλεις, και όταν το κάνεις αν και από ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, πάλι πρέπει να το κάνεις επειδή το θέλεις, επειδή όταν έμεινες "ανεπιθύμητα" έγκυος άλλαξε η οπτική σου και "είδες" τον εαυτό σου "μητέρα" ή "πατέρα" και χαίρεσαι. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερο πλήγμα για ένα παιδί από μια οικογένεια/ μάνα που το έκανε επειδή ΕΠΡΕΠΕ και μόνο.
Κατ' αρχήν, θέλω να πω ότι σέβομαι απόλυτα την οπτική μιας γυναίκας που έχει κάνει τρία παιδιά, ακόμη κι όταν διαφωνεί μαζί μου. Σίγουρα οι αιτιάσεις μου δεν ισχύουν στην περίπτωσή σου, αφού γνωρίζεις καλύτερα από μένα για ποιο πράγμα μιλάμε εδώ μέσα. Θα ήθελα ωστόσο να επισημάνω ότι υπάρχει και η ικανότητα του πατέρα να κρατήσει το παιδί, πράγμα που τείνει διαρκώς να παραγνωρίζεται. Η μητριαρχία ρε δεν θα περάσει!!
Η αλήθεια είναι ότι παρακάτω περιλαμβάνεις και τον έρημο τον πατέρα στη συνταγή κι έτσι δεν έχω λόγο να παραπονιέμαι.
Συμφωνώ μαζί σου περί του πλήγματος που αποτελεί για ένα παιδί, μια οικογένεια που το έκανε επειδή έπρεπε και μόνο.
Θα ήθελα απλά να επισημάνω ότι τέτοιες οικογένειες έχω δει πολλές, μόνο που αυτές τις οποίες έχω στο μυαλό μου, έκαναν τα παιδιά τους ύστερα από προγραμματισμό. Το να κρατήσεις ένα παιδί που έρχεται "άκαιρα", ανακατώνοντας τη ζωή σου, αναπροσδιορίζοντας τις προτεραιότητές σου και βάζοντάς σε σε δυσκολίες που δεν ένιωθες μέχρι τότε ότι μπορείς να επωμιστείς, είναι μια πράξη αγάπης κι ευθύνης και σε καμμία περίπτωση πράξη κοινωνικής υποκρισίας και υποχρέωσης. Συνεπώς,
αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο υποστηρίζω το δικαίωμα της επιλογής, ενώ ταυτόχρονα εναντιώνομαι στην ευκολία με την οποία απορρίπτονται τα έμβρυα ως "μη-άνθρωποι", ή ως "μάζες κυττάρων", σε μια πράξη η οποία τείνει να αντικαταστήσει την αντισύλληψη, αφού παρουσιάζεται ως κάτι το "εύκολο" ή "απλό".
Θυμάμαι το Χάος να μιλάει για την στιγμή που πήρε στα χέρια του την κόρη του μωρό. Σκέψου ρε Χάος τώρα που το έχεις ζήσει πως θα ήταν για σένα και για την κόρη σου να μην είχες νοιώσει έτσι. Και ναι υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν τα παιδιά τους αλλά τα έχουν και τα μεγαλώνουν και τα "κουτσουρεύουν" ψυχικά κάθε δευτερόλεπτο. Ναι στην περίπτωση που οι γονείς δεν θέλουν το παιδί τους προτιμώ την έκτρωση, είναι ή δεν είναι φόνος.
Είναι πολύ ωραίο να σκεφτούμε ότι κάθε άνθρωπος με το που θα δει το παιδί του θα αλλάξει αλλά αν δεν αλλάξει?
Δεν ξέρω σε ποιο σημείο των κειμένων μου διάβασες περί φόνου και θα ήθελα εάν μπορούσες να μου το επισημάνεις. Βαρέθηκα ν' απολογούμαι γι' απόψεις άλλων, τις οποίες ουδέποτε υποστήριξα.
Επί της ουσίας θα ήθελα να πω, ότι κατά τη γνώμη μου εκείνος που θα πιάσει στα χέρια του ένα παιδί και δεν θα "αλλάξει", όπως το διατυπώνεις, δεν είναι ικανός ν' αγαπήσει ένα παιδί, ακόμη κι αν αργότερα το κάνει από επιλογή. Επιλογή ναι, όμως τι είναι αυτό που επιλέγει; Εδώ εμπίπτουμε στην περίπτωση που ανέφερα παραπάνω, όπου οι άνθρωποι κάνουν παιδιά μόνο για να διαιωνίσουν το υπερτροφικό Εγώ τους και να ικανοποιήσουν τις κοινωνικές νόρμες για τις οποίες είναι προγραμματισμένοι. Όταν λοιπόν κάποιος δεν μπορεί ν' αποδεχτεί ένα παιδί που προέκυψε απρόσκλητο, ενώ το αποδέχεται, μ' επιδεικτική μάλιστα τρυφερότητα και περηφάνια όταν αυτό προέρχεται από προγραμματισμό, η διαφορά έγκειται στο ότι στη δεύτερη περίπτωση το παιδί ικανοποιεί τον αυτολιβανισμό του και το κοινωνικό του στάτους ως "οικογενειάρχη" (θάνατος στην αστική οικογένεια).
Φυσικά, δεν θα ήθελα να είμαι απόλυτος στα παραπάνω. Αναγνωρίζω πως υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτά που λέω δεν ισχύουν, όπου πράγματι η συνέχιση μιας κύησης μπορεί να έχει πράγματι τραγικά αποτελέσματα, να φέρει μια γυναίκα ή έναν άντρα σε απόγνωση και να τους καταδικάσει σε περιθωριοποίηση και μαρασμό. Θεωρώ ωστόσο ότι αυτές οι περιπτώσεις αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό του αριθμού των εκτρώσεων που πραγματοποιούνται ετησίως κι όποιος αμφισβητεί αυτό το γεγονός απλά εθελοτυφλεί.
Δεν θα παραθέσω τα κείμενα του Χάους αλλά θα πω πως είναι από τα λίγα θέματα που τον έχω βρει ειρωνικό και λόγω "βρασμού ψυχής" να παρερμηνεύει ή να τραβάει από τα μαλλιά τα λεγόμενα των άλλων. Και ενώ τον καταλαβαίνω, αν και δεν συμφωνώ πάντα, θέλω να τον παρακαλέσω να σκεφτεί ότι πρέπει να αφήνει χώρο και για τους ανθρώπους που δεν έχουν νοιώσει το συναίσθημα της μητρότητας/ πατρότητας. Γιατί σε αυτό το θέμα, όσο κι αν χρησιμοποιούμε την λογική στην πραγματικότητα μιλάμε για συγκεκριμένα συναισθήματα ή την άγνοια τους.
Αρχικά, έχω ξαναγράψει ότι η ειρωνεία χρησιμοποιείται ως λεκτικό εργαλείο για πολλές χρήσεις διαφορετικες του χλευασμού κι όποτε βρίσκω μια τέτοια χρήση γι' αυτό το διαλεκτικό σχήμα, δεν χάνω ευκαιρία να το χρησιμοποιώ. Με ένα ειρωνικό σχόλιο μπορείς να πεις λακωνικά, πράγματα που θα χρειαζόσουν ολόκληρο σεντόνι για να τα γράψεις και πάλι κανείς δεν θα τα καταλάβαινε, ή θα τα προσπερνούσε ελαφρά τη καρδία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η κατανομή των ψήφων στο ποστ στο οποίο πιστεύω ότι αναφέρεσαι, δείχνει ότι κατάφερα να ταράξω τα λιμνάζοντα νερά της πολιτικά ορθής συναίνεσης του συρμού, πράγμα για το οποίο νιώθω ιδιαίτερα ικανοποιημένος.
Από την άλλη πλευρά, η άποψή μου είναι ότι τα δικά μου κείμενα έχουν υποστεί εκτενή και σκόπιμη παρερμηνεία, η οποία μάλιστα είναι πράγματι τραβηγμένη από τα μαλλιά. Ακόμη κι εσύ δεν έχασες την ευκαιρία να μιλήσεις για "φόνο" απαντώντας μου, κάτι το οποίο υπονοεί πως αυτό το έχω υποστηρίξει εγώ, πράγμα που για πολλοστή φορά θα τονίσω ότι αποτελεί ψεύδος. Η λέξη "φόνος" βρίσκεται κατά συρροή στα ποστ άλλων, οι οποίοι προσπαθούν να μου το φορτώσουν, και που τελικά αποδεικνύεται εξόχως αποτελεσματικό. Ίσως θα έπρεπε να έχεις ταυτόχρονα παρατηρήσει ότι σε κανένα άλλο σχεδόν θέμα δεν έχω υποστεί τόσο δριμεία επίθεση, ενώ από την αρχή υποστηρίζω, τόσο σε αυτό το thread, όσο και στο "Ανθρώπινο δικαίωμα στη ζωή", μια μετρημένη και ισορροπημένη άποψη η οποία αποδέχεται το δικαίωμα επιλογής, ενώ ταυτόχρονα απαιτεί τη συναίσθηση της ηθικής βαρύτητας της πράξης της έκτρωσης και τη συνακόλουθη φειδώ στην εφαρμογή της. Φαίνεται πως οι απόψεις που δεν είναι αποκλειστικά "μαύρες" ή "άσπρες", αναγκαστικά "υπέρ" ή "κατά" είναι οι πλέον δύσπεπτες και δύσκολες στην κατανόησή τους. Οι ακλόνητες βεβαιότητες επί ηθικών ζητημάτων με απωθούν βαθύτατα και δεν θα πάψω ποτέ να προσπαθώ να τις κλονίσω.
